soumada sou

Everyday   Diary    Archive    απορίες;   

Η λεγόμενη σουμάδα είναι ένα λευκό αναψυκτικό ποτό, που προέρχεται από γαλάκτωμα αμυγδάλου.
Στην Ελλάδα η σουμάδα θεωρείται λόγω χρώματος ως γαμήλιο ποτό και για τούτο προσφέρεται κυρίως σε γάμους, εξου και η ευχή: "και στις σουμάδες σου!" που είναι ανάλογη με την ευχή "και στα δικά σου!".
Και αν αυτά δεν σου είναι αρκετά...
facebook.com/soumada.sou
flickr.com/photos/92088869@N08/sets/
instagram.com/soumada_sou

February 22, 2014 at 2:16pm

8 notes
Ο “συγχωρεμένος”Σήμερα λοιπόν διάβασα στο εφ μπι το στάτους μια φίλης που έλεγε οτι πληροφορήθηκε τον θάνατο του πατέρα της. Αμέσως σκέφτηκα οτι μάλλον κάπως έτσι θα συμβεί και σε εμένα κάποια στιγμή.Ναι -και εγώ- δεν έχω την σχέση που θα περίμενε κάποιος να έχει μια κόρη με τον μπαμπά της.Βλέπεις οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν 2 -2.5 ετών. Ευτυχώς η μαμά μου με πήρε και φύγαμε και πήγαμε στους παππούδες. Από τότε αυτή ήταν και μαμά και μπαμπάς. Σκέψου, ξαφνικά στα 22 της, έπρεπε να δουλέψει για να με μεγαλώσει. Εννοείται πως οτι έβγαζε πήγαινε για μένα, να μην μου λείψει τίποτα. Δεν θυμάμαι να έφευγε για διακοπές τα καλοκαίρια, να έχει παρέες και φίλους, να βγαίνει για ποτά και να κάνει οτι ότι έκανα εγώ στα 22. Βέβαια η μαμά μου ήταν τυχερή γιατί η γιαγιά και ο παππούς της στάθηκαν πάρα πολύ. Και σε αυτήν και σε εμένα.Πίσω στο θέμα μας όμως. Ο μπαμπάς.Ο μπαμπάς που όποτε ήταν να πάω να τον δω πετούσα από χαρά. Σε αντίθεση με την μαμά μου, που τον απέφευγε σαν τον διάολο.Κάπου εδώ πρέπει να πω οτι ο παππούς προσπαθούσε να με κρατήσει μακρυά από τις έχθρες τους. Σαν παιδάκι όμως ήξερα οτι κάτι δεν πάει καλά και δεν θα ξεχάσω που κάποια στιγμή είχε έρθει ένα χαρτί από το δικαστήριο και είχα τρομάξει τόσο πολύ! Μην κλείσουν την μαμά μου φυλακή, άκου τι σκέφτηκα! -Από κάποια ταινία θα το είχα δει-Όταν άρχισα να μεγαλώνω και να καταλαβαίνω πιο πολλά πράγματα, ήρθε και η άρνηση απέναντί του. Θυμάμαι όταν είχα πρωτοξεκινήσει να διαβάζω είχα διαβάσει μόνη μου σάτρα πάρτα ένα χαρτί που έλεγε οτι ο μπαμπάς μου είναι “άρρωστος”.Τρόμαξα! Άρρωστος; Tι άρρωστος; μια χαρά τον έβλεπα εγώ! Έτσι κρυφάκουσα στο τηλέφωνο και έβγαλα το πόρισμά μου. Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να πληρώνει την διατροφή και προφασιζόταν οτι ήταν άρρωστος και δεν δούλευε. Δύσκολο να το καταπιείς. Ένας μόνο μπορούσε να μου λύσει την απορία μου, ο αμερόληπτος παππούς μου, ο οποίος τα αρνήθηκε όλα, και με μάλωσε και που κρυφάκουσα.Έλα μου όμως που εγώ δεν το ξέχασα! Έτσι, μια Κυριακή στου μπαμπά μου, βρήκα μια μπίζνες καρντ, που προσπάθησε να με πείσει οτι είναι του ξαδέρφου του. Εγώ σαν άλλη Μάτα Χάρη την έκρυψα -στο βρακί μου παρακαλώ- και την πήγα στην μαμά μου. Έφαγα ένα βρισίδι από τον παππού όταν το πήρε είδηση.Θα μου πεις κάτι καλό δεν έχεις να θυμάσαι;Ναι, έχω και ωραίες αναμνήσεις, αλλά μάλλον κάτι μέσα μου δεν με αφήνει να μείνω σε αυτές.Και ναι! έχω κάνει προσπάθειες να ξαναβρεθώ μαζί του και δεν θα στο κρύψω έχω περάσει και καλά.Όμως δεν νοιώθω αυτήν την ανάγκη. Την ανάγκη του να τον δωΕννοείται πως θέλω να είναι καλά και να είναι ευτυχισμένος, μάλιστα πριν από ένα χρόνο περίπου, τρόμαξα τόσο πολύ, όταν με πήρε τηλέφωνο η αδερφή μου να μου πει πως τον έπιασε η καρδιά του. Δεν θέλω να πάθει τίποτα και θέλω κάποια στιγμή να μπορέσω να είμαι μαζί του. Να μπορέσω να ξεχάσω. (Πολύ θυμός που θα έλεγε και η Ν.). Για να δούμε.Μετά από όλα αυτά πρέπει να σου εξομολογηθώ το πόσο πολύ μ’αρέσει η λέξη μπαμπάς. Γεμίζει το στόμα!Εμένα όμως δεν μου φτάνει να γεμίζει το στομα. Για αυτό προτιμώ την λέξη παππούς ή την λέξη θείος ακόμα και την λέξη νονός, γιατί έτσι γεμίζει η καρδιά μου, με αγάπη, χαρά και νοσταλγία.Όσο για το στόμα…Μακαρόνια με τόνο και καρύδια1 κονσέρβα καπνιστό τόνο (τράτα)1/2 κούπα καρυδόψιχαξύσμα από 1/2 λεμόνι1/2 ματσάκι μαϊντανό1 κρεμμύδι1/3 - 1/2 κούπα κρέμα γάλακτος (ή και λιγότερη)λίγο καγιένπιπέριελαιόλαδοαλάτι1/2 πακέτο μακαρόνιαΒάζω τα μακαρόνια να βράσουν σε καλά αλατισμένο νερό και παράλληλα ψιλοκόβω και τσιγαρίζω το κρεμμύδι.Στο μπλέντερ, προσθέτω τον μαϊντανό, τα καρύδια και το τσιγαρισμένο κρεμμύδι μέχρι να ενωθούν.Προσθέτω τον τόνο και το ξύσμα από το λεμόνι και τα ανακατεύω μέχρι να γίνουν μια σφιχτή πάστα. Ρίχνω λίγη κρέμα γάλακτος μέχρι το μείγμα να είναι πιο υγρό. Προσθέτω πιπέρι και λίγο καγιέν. Δοκιμάζω το αλάτι και η σάλτσα είναι έτοιμη.Όταν είναι έτοιμα και τα μακαρόνια κρατάω μια κούπα από το ζουμί τους και τα σουρώνω. Τα βάζω ξανά πίσω στη κατσαρόλα, ρίχνω μέσα και την σάλτσα και τα ανακατεύω καλά. Προσθέτω λίγο από το ζουμί τους για να αραιώσω και να δέσω την σάλτσα.Σερβίρω αμέσως, με φρεσκοτριμμένο μαϊντανό, λίγη εξτρά σάλτσα και λίγο φρέσκο ελαιόλαδο.Όταν δεν έχω καπνιστό τόνο στο σπίτι, την φτιάχνω με τόνο σε νερό.Τότε όμως στο μείγμα μου προσθέτω και1-2 κουταλιές κάπαρη μέσα στην κατσαρόλα και2 αντζούγιες για το αλάτι, μέσα στο μπλέντερ.Υλικά που αν θέλετε τα προσθέτετε και σε αυτήν την βερσιόν, απλά εγώ δεν θέλω να χάσω την καπνιστή γεύση του τόνου.τιπ 1Ακριβώς την ίδια γέμισή και με εξτρά αγγουράκι και και μαρούλι, φτιάχνω μπόμπες με τόνο ή ρολάκια αραβικής πίτας (σαν καναπεδάκια). Και βέβαια πάνω σε παξιμαδάκι με λίγο καρύδι γίνονται ο τέλειος μεζές για το τσιπουράκι.τιπ 2Ναι! μπορείς να αποφύγεις την κρέμα γάλακτος προσθέτοντάς λίγο ελαιόλαδο ακόμαΝα! Κοίτα….http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157639691879595/πι.εσ. 1Θυμάμαι που ο μπαμπάς είχε μια φιλενάδα και μια φορά του αγίου Βαλεντίνου του είχε πάρει δώρο μια ορχιδέα, ξέρεις εκείνες τις ορχιδέες που στα 80’s τις βάζανε σε πλαστικά “ταπεράκια” και τις πουλούσαν έτσι; Ε! μια τέτοια του είχε πάρει. Ένα θα σου πω αυτήν την ορχιδέα του την πήρα. Την πήρα και την πήγα στην μαμά μου… Σκέψου…-Ναι! εννοείται η μαμά μου την πέταξε-πι.εσ.2Εγώ που έχω πατήσει τα άντα και αγχώνομαι με την ευθύνη ενός παιδιού, Θαυμάζω πολύ τις γυναίκες που έχουν το θάρρος και το κάνουν μόνες τους.
πι.εσ.3 Η μαμά μου συνωμοτικά τον φώναζε “συγχωρεμένο”, φαίνεται αυτή τον είχε συγχωρέσει ήδη.πι.εσ.4Πρέπει να παραδεχτώ και τα καλά που μου έχει δώσει όμως. Και τα βασικότερα από όλα είναι η Κ., ο Φ. και ο Κ., τα αδέρφια μου.<3

Ο “συγχωρεμένος”

Σήμερα λοιπόν διάβασα στο εφ μπι το στάτους μια φίλης που έλεγε οτι πληροφορήθηκε τον θάνατο του πατέρα της. Αμέσως σκέφτηκα οτι μάλλον κάπως έτσι θα συμβεί και σε εμένα κάποια στιγμή.
Ναι -και εγώ- δεν έχω την σχέση που θα περίμενε κάποιος να έχει μια κόρη με τον μπαμπά της.

Βλέπεις οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν 2 -2.5 ετών. Ευτυχώς η μαμά μου με πήρε και φύγαμε και πήγαμε στους παππούδες. Από τότε αυτή ήταν και μαμά και μπαμπάς. Σκέψου, ξαφνικά στα 22 της, έπρεπε να δουλέψει για να με μεγαλώσει. Εννοείται πως οτι έβγαζε πήγαινε για μένα, να μην μου λείψει τίποτα. Δεν θυμάμαι να έφευγε για διακοπές τα καλοκαίρια, να έχει παρέες και φίλους, να βγαίνει για ποτά και να κάνει οτι ότι έκανα εγώ στα 22. Βέβαια η μαμά μου ήταν τυχερή γιατί η γιαγιά και ο παππούς της στάθηκαν πάρα πολύ. Και σε αυτήν και σε εμένα.

Πίσω στο θέμα μας όμως. Ο μπαμπάς.
Ο μπαμπάς που όποτε ήταν να πάω να τον δω πετούσα από χαρά. Σε αντίθεση με την μαμά μου, που τον απέφευγε σαν τον διάολο.

Κάπου εδώ πρέπει να πω οτι ο παππούς προσπαθούσε να με κρατήσει μακρυά από τις έχθρες τους. Σαν παιδάκι όμως ήξερα οτι κάτι δεν πάει καλά και δεν θα ξεχάσω που κάποια στιγμή είχε έρθει ένα χαρτί από το δικαστήριο και είχα τρομάξει τόσο πολύ! Μην κλείσουν την μαμά μου φυλακή, άκου τι σκέφτηκα! -Από κάποια ταινία θα το είχα δει-

Όταν άρχισα να μεγαλώνω και να καταλαβαίνω πιο πολλά πράγματα, ήρθε και η άρνηση απέναντί του. Θυμάμαι όταν είχα πρωτοξεκινήσει να διαβάζω είχα διαβάσει μόνη μου σάτρα πάρτα ένα χαρτί που έλεγε οτι ο μπαμπάς μου είναι “άρρωστος”.
Τρόμαξα! Άρρωστος; Tι άρρωστος; μια χαρά τον έβλεπα εγώ! Έτσι κρυφάκουσα στο τηλέφωνο και έβγαλα το πόρισμά μου. Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να πληρώνει την διατροφή και προφασιζόταν οτι ήταν άρρωστος και δεν δούλευε. Δύσκολο να το καταπιείς. Ένας μόνο μπορούσε να μου λύσει την απορία μου, ο αμερόληπτος παππούς μου, ο οποίος τα αρνήθηκε όλα, και με μάλωσε και που κρυφάκουσα.

Έλα μου όμως που εγώ δεν το ξέχασα! Έτσι, μια Κυριακή στου μπαμπά μου, βρήκα μια μπίζνες καρντ, που προσπάθησε να με πείσει οτι είναι του ξαδέρφου του. Εγώ σαν άλλη Μάτα Χάρη την έκρυψα -στο βρακί μου παρακαλώ- και την πήγα στην μαμά μου. Έφαγα ένα βρισίδι από τον παππού όταν το πήρε είδηση.


Θα μου πεις κάτι καλό δεν έχεις να θυμάσαι;
Ναι, έχω και ωραίες αναμνήσεις, αλλά μάλλον κάτι μέσα μου δεν με αφήνει να μείνω σε αυτές.
Και ναι! έχω κάνει προσπάθειες να ξαναβρεθώ μαζί του και δεν θα στο κρύψω έχω περάσει και καλά.
Όμως δεν νοιώθω αυτήν την ανάγκη. Την ανάγκη του να τον δω
Εννοείται πως θέλω να είναι καλά και να είναι ευτυχισμένος, μάλιστα πριν από ένα χρόνο περίπου, τρόμαξα τόσο πολύ, όταν με πήρε τηλέφωνο η αδερφή μου να μου πει πως τον έπιασε η καρδιά του. Δεν θέλω να πάθει τίποτα και θέλω κάποια στιγμή να μπορέσω να είμαι μαζί του. Να μπορέσω να ξεχάσω. (Πολύ θυμός που θα έλεγε και η Ν.). Για να δούμε.

Μετά από όλα αυτά πρέπει να σου εξομολογηθώ το πόσο πολύ μ’αρέσει η λέξη μπαμπάς. Γεμίζει το στόμα!
Εμένα όμως δεν μου φτάνει να γεμίζει το στομα. Για αυτό προτιμώ την λέξη παππούς ή την λέξη θείος ακόμα και την λέξη νονός, γιατί έτσι γεμίζει η καρδιά μου, με αγάπη, χαρά και νοσταλγία.
Όσο για το στόμα…



Μακαρόνια με τόνο και καρύδια

1 κονσέρβα καπνιστό τόνο (τράτα)
1/2 κούπα καρυδόψιχα
ξύσμα από 1/2 λεμόνι
1/2 ματσάκι μαϊντανό
1 κρεμμύδι
1/3 - 1/2 κούπα κρέμα γάλακτος (ή και λιγότερη)
λίγο καγιέν
πιπέρι
ελαιόλαδο
αλάτι
1/2 πακέτο μακαρόνια

Βάζω τα μακαρόνια να βράσουν σε καλά αλατισμένο νερό και παράλληλα ψιλοκόβω και τσιγαρίζω το κρεμμύδι.

Στο μπλέντερ, προσθέτω τον μαϊντανό, τα καρύδια και το τσιγαρισμένο κρεμμύδι μέχρι να ενωθούν.
Προσθέτω τον τόνο και το ξύσμα από το λεμόνι και τα ανακατεύω μέχρι να γίνουν μια σφιχτή πάστα. Ρίχνω λίγη κρέμα γάλακτος μέχρι το μείγμα να είναι πιο υγρό. Προσθέτω πιπέρι και λίγο καγιέν. Δοκιμάζω το αλάτι και η σάλτσα είναι έτοιμη.
Όταν είναι έτοιμα και τα μακαρόνια κρατάω μια κούπα από το ζουμί τους και τα σουρώνω. Τα βάζω ξανά πίσω στη κατσαρόλα, ρίχνω μέσα και την σάλτσα και τα ανακατεύω καλά. Προσθέτω λίγο από το ζουμί τους για να αραιώσω και να δέσω την σάλτσα.

Σερβίρω αμέσως, με φρεσκοτριμμένο μαϊντανό, λίγη εξτρά σάλτσα και λίγο φρέσκο ελαιόλαδο.


Όταν δεν έχω καπνιστό τόνο στο σπίτι, την φτιάχνω με τόνο σε νερό.
Τότε όμως στο μείγμα μου προσθέτω και
1-2 κουταλιές κάπαρη μέσα στην κατσαρόλα και
2 αντζούγιες για το αλάτι, μέσα στο μπλέντερ.
Υλικά που αν θέλετε τα προσθέτετε και σε αυτήν την βερσιόν, απλά εγώ δεν θέλω να χάσω την καπνιστή γεύση του τόνου.

τιπ 1
Ακριβώς την ίδια γέμισή και με εξτρά αγγουράκι και και μαρούλι, φτιάχνω μπόμπες με τόνο ή ρολάκια αραβικής πίτας (σαν καναπεδάκια). Και βέβαια πάνω σε παξιμαδάκι με λίγο καρύδι γίνονται ο τέλειος μεζές για το τσιπουράκι.

τιπ 2
Ναι! μπορείς να αποφύγεις την κρέμα γάλακτος προσθέτοντάς λίγο ελαιόλαδο ακόμα


Να! Κοίτα….
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157639691879595/


πι.εσ. 1
Θυμάμαι που ο μπαμπάς είχε μια φιλενάδα και μια φορά του αγίου Βαλεντίνου του είχε πάρει δώρο μια ορχιδέα, ξέρεις εκείνες τις ορχιδέες που στα 80’s τις βάζανε σε πλαστικά “ταπεράκια” και τις πουλούσαν έτσι; Ε! μια τέτοια του είχε πάρει. Ένα θα σου πω αυτήν την ορχιδέα του την πήρα. Την πήρα και την πήγα στην μαμά μου… Σκέψου…
-Ναι! εννοείται η μαμά μου την πέταξε-

πι.εσ.2
Εγώ που έχω πατήσει τα άντα και αγχώνομαι με την ευθύνη ενός παιδιού, Θαυμάζω πολύ τις γυναίκες που έχουν το θάρρος και το κάνουν μόνες τους.

πι.εσ.3
Η μαμά μου συνωμοτικά τον φώναζε “συγχωρεμένο”, φαίνεται αυτή τον είχε συγχωρέσει ήδη.

πι.εσ.4
Πρέπει να παραδεχτώ και τα καλά που μου έχει δώσει όμως. Και τα βασικότερα από όλα είναι η Κ., ο Φ. και ο Κ., τα αδέρφια μου.
<3

November 22, 2013 at 1:55pm

3 notes
Save the date&#8230;
Όχι&#8230; δεν παντρεύομαι, αλλά να&#8230; σε λιγότερο από μήνα έχω γενέθλια -και μετά Χριστούγεννα και μετά πρωτοχρονιά&#8230;-Άρα κομμένο το αλκοόλ, οι υδατάνθρακές, τα γλυκά, τα μεζεδάκια, οι σοκολάτες, οι λιγούρες και οι έξτρα θερμίδες.Ξεκινάω εντατικά τον σωστό καθαρισμό του προσώπου μου κάθε βράδυ, τις μάσκες και την καθημερινή χρήση σέρουμ, ενυδατικής και κρέμας ματιών. Βαζάκια και μπουκαλάκια που είχα να τα δω από το καλοκαίρι Βάζω μπροστά εντατικό περπάτημα και στις καλές μέρες ξαναβγάζω το ποδήλατο.Στις κακές μέρες η γυμναστική πάει περίπατο, γιατί -δυστυχώς- είναι το πρώτο πράγμα που ακυρώνω πάντα όταν βρέχειή όταν είμαι πολύ κουρασμένη λόγω δουλειάς. Φαινόμενο πολύ συχνό.Και βέβαια διατροφή&#8230; άρα ο ατμομάγειρας παίρνει φωτιά! Όλα τα ημερολόγια κλειδώνουν στις 14 Δεκεμβρίου, και στο φόρεμα της γιαγιάς. -Αυτό που θέλω να φορέσω ντε!-Τώρα είναι και η εποχή που θυμάμαι τον όρκο που έδωσα πέρσι (και πρόπερσι και παραπρόπερσι και πάει λέγοντας&#8230;), τον όρκο που έδωσα και δεν τήρησα. Όρκο αιώνιας φροντίδας στον εαυτό μου. Ότι δηλαδή όοοοοοοολα αυτά που κάνω αυτόν τον μήνα, θα τα κρατήσω όooooλο τον χρόνο και θα τα κάνω συνήθεια και θα είμαι φιτ, όμορφη και αδύνατη για πάντα. #νοτΤι να κάνουμε τώρα; Είμαι από αυτές που πάντα τελευταία στιγμή τρέχουν να προλάβουν… τα γενέθλια; τις γιορτές; το καλοκαίρι; τον γάμο της φίλης; Ναι! Τέτοια είμαι! Και για να είμαι ειλικρινής μ’ αρέσει κιόλας. Τσαράκι στον ατμό!Φιλέτο από λευκό ψάρι -πέρκαΠατατούλες μικρέςΓια την πάσταΜουστάρδα dijonwasabi1 κουταλάκι σπόρους κόλιαντρο1 κουταλάκι σπόρους μάραθοξύσμα από 1 λεμόνι1 κουταλάκι πάπρικαγια το flavor boosterκόλιαντρο σε σπόρους 1 φύλλο δάφνης1 star anise (αστεροειδή γλυκάνισο)φλούδα λεμονιούτσάι του βουνούγια το λαδολέμονο1 κουταλάκι μουστάρδα dijonwasabiελαιόλαδοξύσμα και χυμό από 1 λεμόνι1 χούφτα λεπτοκομμένο άνηθο (μόνο τα φύλλα)Πρώτα από όλα βάζω τα μπαχαρο-μυρωδικά στο φλέιβορ μπούστερ. Δεν θα σας ξαναπώ για το νέο μου παιχνίδι τον ατμομάγειρα της philips, αλλά θα σας ξαναπώ ότι το φλέιβορ μπούστερ κάνει δουλίτσα! Για αυτό και το κόλιαντρο και το σταρανίς και η δάφνη και το τσάι του βουνού και το ξύσμα του λεμονιού μπαίνουν όλα στην θηκούλα τους. Για αρχή ξεκινάω με τις πατάτες που θέλουν και περισσότερη ώρα να ψηθούν. Τις πλένω πολύ καλά τρίβοντάς τες ελαφρά με ένα σφουγγάρι. Τις τοποθετώ στον ατμομάγειρα και τον ρυθμίζω για 10 λεπτά. Αν δεν βρω μικρές πατάτες το κάνω με κανονικές, αλλά τις κόβω κυδωνάτες. Έπειτα φτιάχνω την πάστα με την οποία θα καλύψω το ψάρι. Tρίβω στο γουδί τους σπόρους του κόλιαντρου και του μάραθου. Μετά σε ένα μπολάκι βάζω την μουστάρδα, το ξύσμα του λεμονιού, το κόλιαντρο και τον μάραθο, την πάπρικα και το wasabi και τα ανακατεύω κάλα Με αυτήν την πάστα καλύπτω καλά όλη την πάνω μεριά του ψαριού. Το τοποθετώ στο καλάθι του ατμομάγειρα και μόλις τελειώσει ο χρόνος για τις πατάτες, τοποθετώ το καλάθι με το ψάρι πάνω από΄ τις πατάτες και ξαναρυθμίζω τον ατμομάγειρα για 25-30 λεπτά (ανάλογα το πάχος του ψαριού)Ετοιμάζω και ένα γρήγορο λαδολέμονο για τις πατάτες και το ψάρι.Σε ένα μπολ βάζω λίγη μουστάρδα, λίγο wasabi, λίγο ξύσμα λεμονιού και τον χυμό του, λίγο ελαιόλαδο, μπόλικο άνηθο ψιλοκομμένο και αλατοπίπερο. Ανακατεύω καλά και σε 25 λεπτά τρώμε.Τόσο απλό!Σερβίρω το ψάρι με τις πατάτες και μια γρήγορή σαλάτα από ντοματίνια. Τα περιχύνω με μπόλικο λαδολέμονο και αλατοπίπερο. τιπ. 1Το wasabi χρησιμοποιήστε το ανάλογα με το γούστο σας. Αν πάλι δεν σας αρέσουν τα καυτερά απλά παραλείψτε το.τιπ. 2Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε λευκό ψάρι σας αρέσει! -Όχι πως δεν ταιριάζει και με σολομό βέβαια&#8230;
Να! Κοίτα…http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634843364601/with/9392670619/

πι.εσ. 1Άραγε φέτος τον όρκο θα τον κρατήσω;Γιατί καλά όλα τα άλλα, το θέμα γυμναστική είναι που με καίει.
πι.εσ. 2Μα καλά, πώς χώραγε στο φόρεμα;Θα μου πείς η γιαγιά πολύ πρίν την Μπιονσέ έπινε σιρόπι από σφένδαμο και καγιέν για να κρατιέται σε φόρμα. Και αυτά τα έκανε όταν ήταν ήδη γιαγιά. Δεν θέλω να φανταστώ τι έκανε πρίν γεννηθώ εγώ ή η μαμά μου.πι.εσ.3Δεν υπάρχει χειρότερο βασανιστήριο από το να είσαι σε δίαιτα (εχμμμ διατροφή) και να ετοιμάζεις μεζεδάκια για τσιπουράκια και να μην μπορείς να φας ή να πιεις τίποτα.πι.εσ.4Η μόνη παρασπονδία που θα μου επιτρέψω είναι στα γεννέθλια της Α.
πι.εσ.5Άσχετο, τώρα που το σκέφτομαι, έχω και τα βύσσινα από το λικέρ.Φέτος η black forest μου θα είναι ακόμα πιο μεθυσμένη. Ανυπομονώ&#8230;

Και επειδή ξεχνάς&#8230;Αν θες να θυμηθείς περισσότερα τιπς για το μαγείρεμα στον ατμό δες εδώ: http://soumada.tumblr.com/post/48061113784Αν πάλι θες να μάθεις περισσότερα για τον ατμομάγειρά μου δες εδώ:http://soumada.tumblr.com/post/57086319985σσσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/11/22/save-the-date/



Save the date…



Όχι… δεν παντρεύομαι, αλλά να…
σε λιγότερο από μήνα έχω γενέθλια -και μετά Χριστούγεννα και μετά πρωτοχρονιά…-

Άρα κομμένο το αλκοόλ, οι υδατάνθρακές, τα γλυκά, τα μεζεδάκια, οι σοκολάτες, οι λιγούρες και οι έξτρα θερμίδες.

Ξεκινάω εντατικά τον σωστό καθαρισμό του προσώπου μου κάθε βράδυ, τις μάσκες και την καθημερινή χρήση σέρουμ, ενυδατικής και κρέμας ματιών. Βαζάκια και μπουκαλάκια που είχα να τα δω από το καλοκαίρι

Βάζω μπροστά εντατικό περπάτημα και στις καλές μέρες ξαναβγάζω το ποδήλατο.
Στις κακές μέρες η γυμναστική πάει περίπατο, γιατί -δυστυχώς- είναι το πρώτο πράγμα που ακυρώνω πάντα όταν βρέχει
ή όταν είμαι πολύ κουρασμένη λόγω δουλειάς. Φαινόμενο πολύ συχνό.

Και βέβαια διατροφή… άρα ο ατμομάγειρας παίρνει φωτιά!

Όλα τα ημερολόγια κλειδώνουν στις 14 Δεκεμβρίου, και στο φόρεμα της γιαγιάς. -Αυτό που θέλω να φορέσω ντε!-

Τώρα είναι και η εποχή που θυμάμαι τον όρκο που έδωσα πέρσι (και πρόπερσι και παραπρόπερσι και πάει λέγοντας…), τον όρκο που έδωσα και δεν τήρησα. Όρκο αιώνιας φροντίδας στον εαυτό μου. Ότι δηλαδή όοοοοοοολα αυτά που κάνω αυτόν τον μήνα, θα τα κρατήσω όooooλο τον χρόνο και θα τα κάνω συνήθεια και θα είμαι φιτ, όμορφη και αδύνατη για πάντα. #νοτ

Τι να κάνουμε τώρα; Είμαι από αυτές που πάντα τελευταία στιγμή τρέχουν να προλάβουν… τα γενέθλια; τις γιορτές; το καλοκαίρι; τον γάμο της φίλης;
Ναι! Τέτοια είμαι! Και για να είμαι ειλικρινής μ’ αρέσει κιόλας.




Τσαράκι στον ατμό!

Φιλέτο από λευκό ψάρι -πέρκα
Πατατούλες μικρές

Για την πάστα
Μουστάρδα dijon
wasabi
1 κουταλάκι σπόρους κόλιαντρο
1 κουταλάκι σπόρους μάραθο
ξύσμα από 1 λεμόνι
1 κουταλάκι πάπρικα

για το flavor booster
κόλιαντρο σε σπόρους
1 φύλλο δάφνης
1 star anise (αστεροειδή γλυκάνισο)
φλούδα λεμονιού
τσάι του βουνού

για το λαδολέμονο
1 κουταλάκι μουστάρδα dijon
wasabi
ελαιόλαδο
ξύσμα και χυμό από 1 λεμόνι
1 χούφτα λεπτοκομμένο άνηθο (μόνο τα φύλλα)

Πρώτα από όλα βάζω τα μπαχαρο-μυρωδικά στο φλέιβορ μπούστερ. Δεν θα σας ξαναπώ για το νέο μου παιχνίδι τον ατμομάγειρα της philips, αλλά θα σας ξαναπώ ότι το φλέιβορ μπούστερ κάνει δουλίτσα! Για αυτό και το κόλιαντρο και το σταρανίς και η δάφνη και το τσάι του βουνού και το ξύσμα του λεμονιού μπαίνουν όλα στην θηκούλα τους.

Για αρχή ξεκινάω με τις πατάτες που θέλουν και περισσότερη ώρα να ψηθούν. Τις πλένω πολύ καλά τρίβοντάς τες ελαφρά με ένα σφουγγάρι. Τις τοποθετώ στον ατμομάγειρα και τον ρυθμίζω για 10 λεπτά. Αν δεν βρω μικρές πατάτες το κάνω με κανονικές, αλλά τις κόβω κυδωνάτες.

Έπειτα φτιάχνω την πάστα με την οποία θα καλύψω το ψάρι.
Tρίβω στο γουδί τους σπόρους του κόλιαντρου και του μάραθου.
Μετά σε ένα μπολάκι βάζω την μουστάρδα, το ξύσμα του λεμονιού, το κόλιαντρο και τον μάραθο, την πάπρικα και το wasabi και τα ανακατεύω κάλα

Με αυτήν την πάστα καλύπτω καλά όλη την πάνω μεριά του ψαριού.
Το τοποθετώ στο καλάθι του ατμομάγειρα και μόλις τελειώσει ο χρόνος για τις πατάτες, τοποθετώ το καλάθι με το ψάρι πάνω από΄ τις πατάτες και ξαναρυθμίζω τον ατμομάγειρα για 25-30 λεπτά (ανάλογα το πάχος του ψαριού)

Ετοιμάζω και ένα γρήγορο λαδολέμονο για τις πατάτες και το ψάρι.
Σε ένα μπολ βάζω λίγη μουστάρδα, λίγο wasabi, λίγο ξύσμα λεμονιού και τον χυμό του, λίγο ελαιόλαδο, μπόλικο άνηθο ψιλοκομμένο και αλατοπίπερο. Ανακατεύω καλά και σε 25 λεπτά τρώμε.

Τόσο απλό!

Σερβίρω το ψάρι με τις πατάτες και μια γρήγορή σαλάτα από ντοματίνια. Τα περιχύνω με μπόλικο λαδολέμονο και αλατοπίπερο.

τιπ. 1
Το wasabi χρησιμοποιήστε το ανάλογα με το γούστο σας. Αν πάλι δεν σας αρέσουν τα καυτερά απλά παραλείψτε το.

τιπ. 2
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε λευκό ψάρι σας αρέσει! -Όχι πως δεν ταιριάζει και με σολομό βέβαια…

Να! Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634843364601/with/9392670619/



πι.εσ. 1
Άραγε φέτος τον όρκο θα τον κρατήσω;
Γιατί καλά όλα τα άλλα, το θέμα γυμναστική είναι που με καίει.

πι.εσ. 2
Μα καλά, πώς χώραγε στο φόρεμα;
Θα μου πείς η γιαγιά πολύ πρίν την Μπιονσέ έπινε σιρόπι από σφένδαμο και καγιέν για να κρατιέται σε φόρμα. Και αυτά τα έκανε όταν ήταν ήδη γιαγιά. Δεν θέλω να φανταστώ τι έκανε πρίν γεννηθώ εγώ ή η μαμά μου.

πι.εσ.3
Δεν υπάρχει χειρότερο βασανιστήριο από το να είσαι σε δίαιτα (εχμμμ διατροφή) και να ετοιμάζεις μεζεδάκια για τσιπουράκια και να μην μπορείς να φας ή να πιεις τίποτα.

πι.εσ.4
Η μόνη παρασπονδία που θα μου επιτρέψω είναι στα γεννέθλια της Α.

πι.εσ.5
Άσχετο, τώρα που το σκέφτομαι, έχω και τα βύσσινα από το λικέρ.
Φέτος η black forest μου θα είναι ακόμα πιο μεθυσμένη. Ανυπομονώ…



Και επειδή ξεχνάς…
Αν θες να θυμηθείς περισσότερα τιπς για το μαγείρεμα στον ατμό δες εδώ: http://soumada.tumblr.com/post/48061113784

Αν πάλι θες να μάθεις περισσότερα για τον ατμομάγειρά μου δες εδώ:
http://soumada.tumblr.com/post/57086319985



σσσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/11/22/save-the-date/

November 20, 2013 at 3:54pm

5 notes

και μην ξεχνάτε, σας αγαπώ…

November 12, 2013 at 2:37pm

8 notes
Στα δύσκολα&#8230;
Αυτές τις μέρες λοιπόν ήμασταν άρρωστοι&#8230; Το κακό ξεκίνησε από τον Π. που με κόλλησε και τελικά ξεκινήσαμε για την εκδρομή μας (σσσσσσσ&#8230; Πήλιο), με βήχα και πυρετό.Νομίζω είναι η πρώτη φορά που πήγαμε εκδρομή και τα βράδια κάναμε εντριβές ο ένας στον άλλο με οινόπνευμα. -πολύ ειδυλλιακό.
Αλλά και πολύ σύντομο&#8230; Επιστροφή στην βάση και σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για σούπα &#8220;ζουμάκι&#8221;.Ζουμάκι λοιπόν, μου έφτιαχνε η γιαγιά μου όταν ήμουν μικρή&#8230; Πάντα είχα πρόβλημα με τις αμυγδαλές μου και σήκωνα πυρετό για πλάκα. Τότε λοιπόν, μου έφτιαχνε σούπα κοτόπουλό, όμως πριν την τελειώσει μου γέμιζε μια κούπα με το ζουμί του κοτόπουλου, έριχνε μέσα μπόλικο λεμόνι (που έκανε και καλό στις αμυγδαλές μου) και μου το έδινε να το πιω σαν τσάι. Θα το πιστέψεις ή όχι αυτό ήταν που με έκανε καλά&#8230;
Όχι αυτή δεν είναι η κοτόσουπα της γιαγιάς, της γιαγιάς ήταν η κλασική. 
Αυτή είναι η δικιά μου βερσιόν για να τρώω και το κοτόπουλο, που πάντα το άφηνα&#8230;
 
Κοτόσουπα
1 στήθος (2πλό) κοτόπουλο1/2 ματσάκι άνηθο1 κρεμμύδιτζίντζερ περίπου 2.5cmξύσμα από μισό λεμόνι1-2 σκελίδες σκόρδο1 πράσινο τσίλι (χωρίς τα σπόρια) Χυμό από 2 ή 3 λεμόνια (ανάλογα με το πόσο ξινή την θες)2 κουταλιές κορνφλάουρ1 αυγό1 κύβο ζωμό κοτόπουλομια χούφτα έξτρα άνηθο ψιλοκομμένολίγη πάπρικα για το σερβίρισμα
Στο μούλτι βάζω τον άνηθο, το κρεμμύδι, το τζίντζερ, το ξύσμα λεμονιού, το σκόρδο και το τσίλι και τα αλέθω μέχρι να γίνουν πάστα. Σαν πέστο ένα πράγμα&#8230;
Όταν είναι έτοιμο ρίχνω μέσα το κοτόπουλο (σε κομματάκια) και το αλέθω μέχρι να γίνει μια μάζα. 
Σε μια κατσαρόλα βάζω το νερό με τον κύβο να βράσουν.
Αυτός ο κιμάς είναι πολύ μαλακός για να τον πλάσω σε μπαλάκια, οπότε με την βοήθεια 2 μικρών κουταλιών, &#8220;κουταλίζω&#8221; μέσα στον ζωμό που βράζει όλο το μίγμα από τον κοτοκιμά. Η αλήθεια είναι ότι με την βοήθεια των 2 κουταλιών τους δίνω και ένα οβάλ σχήμα, αλλά δεν μπορώ να σου περιγράψω το πώς το κάνω&#8230; :)
Όταν τελειώσω με όλο το μίγμα τα βράζω για δεκαπέντε με είκοσι λεπτά και είναι έτοιμα. 
Φτιάχνω ένα αυγολέμονο στο πόδι με τα 3 λεμόνια, το κορν φλάουρ και το αβγό (βλέπεις, μ&#8217;αρεσει να είναι ξινός ο ζωμός). Το ρίχνω μέσα και το αφήνω να βράσει για δυο τρία λεπτά ακόμα. Τέλος κλείνω το μάτι και λίγο πριν σερβίρω προσθέτω μέσα τον άνηθο 
Σερβίρω σε μπολάκια με λίγη πάπρικα από πάνω.  

τιπ.1Αν θες και τον υδατάνθρακά σου, για λόγους ευκολίας θα σου έλεγα να την σερβίρεις με νουντλς ρυζιού, αλλά αν πάλι είσαι κλασικός τύπος ρίξε μέσα λίγο ριζάκι. Εγώ την σερβίρω με ρύζι ατμού, το ζουμάκι μου το θέλω σκέτο. 
τιπ 2.Αν δεν σ &#8216;αρέσει ο άνηθος μπορείς να τον αντικαταστήσεις με δυόσμο&#8230; αλλά μην βάλεις πάρα πολύ.  
τιπ 3.Αν θες μπορείς μέσα στον ζωμό να βάλεις και λίγο λεμονγκρας που του πάει πάρα πολύ.
τιπ 4. Άσε που μπορείς να του βάλεις και λαχανικά, μανιτάρια, καρότα, κολοκυθάκια, πατάτα, μπρόκολο&#8230; ότι σ&#8217; αρέσει
τιπ 5. Και βέβαια μπορείς να του προσθέσεις και έξτρα μπαχαρικά&#8230; αν τα φτιάξεις με δυόσμο δοκίμασε να προσθέσεις στο μείγμα σου και λίγο κάρυ!
τιπ 6. Αν δεν σ&#8217;αρέσει το θέμα αβγολέμονο, πρόσθεσε όσο λεμόνι θές και στο τέλος σέρβιρισέ την με μια κουταλιά στραγγιστό γιαούρτι. Σπίτι σου είσαι οτι θέλεις κάνεις.


Να! Κοίτα&#8230;www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157637413957006/


πι.εσ.1Θυμάμαι που όσο και να με φρόντιζε ή όσο και να μου έκανε τα χατίρια η γιαγιά μου, όταν ήμουν άρρωστη, εγώ ήθελα την μαμά μου. -Έτσι και τώρα. πι.εσ. 2Δεν ξέρω αν υπάρχει πιο γκρινιάρης άνθρωπος από εμένα με πυρετό. πι.εσ.3 (φρι γιατροσόφι)Ο παππούς μου μέσα στο οινόπνευμα για την εντριβή, έβαζε μέσα και μια ασπιρίνη. Την έκανε σκόνη με ένα κουτάλι πρώτα και την έριχνε μέσα, γιατί αλλιώς δεν λιώνει!πι.εσ. 3Δηλαδή όχι τι;  Στα δύσκολα δεν φαίνεται ο άλλος;


σσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/11/12/%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CF%8D%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B1-2/

Στα δύσκολα…

Αυτές τις μέρες λοιπόν ήμασταν άρρωστοι… 
Το κακό ξεκίνησε από τον Π. που με κόλλησε και τελικά ξεκινήσαμε για την εκδρομή μας (σσσσσσσ… Πήλιο), με βήχα και πυρετό.
Νομίζω είναι η πρώτη φορά που πήγαμε εκδρομή και τα βράδια κάναμε εντριβές ο ένας στον άλλο με οινόπνευμα. -πολύ ειδυλλιακό.

Αλλά και πολύ σύντομο… Επιστροφή στην βάση και σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για σούπα “ζουμάκι”.
Ζουμάκι λοιπόν, μου έφτιαχνε η γιαγιά μου όταν ήμουν μικρή… Πάντα είχα πρόβλημα με τις αμυγδαλές μου και σήκωνα πυρετό για πλάκα. Τότε λοιπόν, μου έφτιαχνε σούπα κοτόπουλό, όμως πριν την τελειώσει μου γέμιζε μια κούπα με το ζουμί του κοτόπουλου, έριχνε μέσα μπόλικο λεμόνι (που έκανε και καλό στις αμυγδαλές μου) και μου το έδινε να το πιω σαν τσάι. Θα το πιστέψεις ή όχι αυτό ήταν που με έκανε καλά…

Όχι αυτή δεν είναι η κοτόσουπα της γιαγιάς, της γιαγιάς ήταν η κλασική. 

Αυτή είναι η δικιά μου βερσιόν για να τρώω και το κοτόπουλο, που πάντα το άφηνα…


 

Κοτόσουπα

1 στήθος (2πλό) κοτόπουλο
1/2 ματσάκι άνηθο
1 κρεμμύδι
τζίντζερ περίπου 2.5cm
ξύσμα από μισό λεμόνι
1-2 σκελίδες σκόρδο
1 πράσινο τσίλι (χωρίς τα σπόρια) 
Χυμό από 2 ή 3 λεμόνια (ανάλογα με το πόσο ξινή την θες)
2 κουταλιές κορνφλάουρ
1 αυγό
1 κύβο ζωμό κοτόπουλο
μια χούφτα έξτρα άνηθο ψιλοκομμένο
λίγη πάπρικα για το σερβίρισμα

Στο μούλτι βάζω τον άνηθο, το κρεμμύδι, το τζίντζερ, το ξύσμα λεμονιού, το σκόρδο και το τσίλι και τα αλέθω μέχρι να γίνουν πάστα. Σαν πέστο ένα πράγμα…

Όταν είναι έτοιμο ρίχνω μέσα το κοτόπουλο (σε κομματάκια) και το αλέθω μέχρι να γίνει μια μάζα. 

Σε μια κατσαρόλα βάζω το νερό με τον κύβο να βράσουν.

Αυτός ο κιμάς είναι πολύ μαλακός για να τον πλάσω σε μπαλάκια, οπότε με την βοήθεια 2 μικρών κουταλιών, “κουταλίζω” μέσα στον ζωμό που βράζει όλο το μίγμα από τον κοτοκιμά. Η αλήθεια είναι ότι με την βοήθεια των 2 κουταλιών τους δίνω και ένα οβάλ σχήμα, αλλά δεν μπορώ να σου περιγράψω το πώς το κάνω… :)

Όταν τελειώσω με όλο το μίγμα τα βράζω για δεκαπέντε με είκοσι λεπτά και είναι έτοιμα. 

Φτιάχνω ένα αυγολέμονο στο πόδι με τα 3 λεμόνια, το κορν φλάουρ και το αβγό (βλέπεις, μ’αρεσει να είναι ξινός ο ζωμός). Το ρίχνω μέσα και το αφήνω να βράσει για δυο τρία λεπτά ακόμα. Τέλος κλείνω το μάτι και λίγο πριν σερβίρω προσθέτω μέσα τον άνηθο 

Σερβίρω σε μπολάκια με λίγη πάπρικα από πάνω.  



τιπ.1
Αν θες και τον υδατάνθρακά σου, για λόγους ευκολίας θα σου έλεγα να την σερβίρεις με νουντλς ρυζιού, αλλά αν πάλι είσαι κλασικός τύπος ρίξε μέσα λίγο ριζάκι. Εγώ την σερβίρω με ρύζι ατμού, το ζουμάκι μου το θέλω σκέτο. 

τιπ 2.
Αν δεν σ ‘αρέσει ο άνηθος μπορείς να τον αντικαταστήσεις με δυόσμο… αλλά μην βάλεις πάρα πολύ.  

τιπ 3.
Αν θες μπορείς μέσα στον ζωμό να βάλεις και λίγο λεμονγκρας που του πάει πάρα πολύ.

τιπ 4. 
Άσε που μπορείς να του βάλεις και λαχανικά, μανιτάρια, καρότα, κολοκυθάκια, πατάτα, μπρόκολο… ότι σ’ αρέσει

τιπ 5. 
Και βέβαια μπορείς να του προσθέσεις και έξτρα μπαχαρικά… αν τα φτιάξεις με δυόσμο δοκίμασε να προσθέσεις στο μείγμα σου και λίγο κάρυ!

τιπ 6. 
Αν δεν σ’αρέσει το θέμα αβγολέμονο, πρόσθεσε όσο λεμόνι θές και στο τέλος σέρβιρισέ την με μια κουταλιά στραγγιστό γιαούρτι. Σπίτι σου είσαι οτι θέλεις κάνεις.

Να! Κοίτα…
www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157637413957006/

πι.εσ.1
Θυμάμαι που όσο και να με φρόντιζε ή όσο και να μου έκανε τα χατίρια η γιαγιά μου, όταν ήμουν άρρωστη, εγώ ήθελα την μαμά μου. -Έτσι και τώρα.

πι.εσ. 2
Δεν ξέρω αν υπάρχει πιο γκρινιάρης άνθρωπος από εμένα με πυρετό.

πι.εσ.3 (φρι γιατροσόφι)
Ο παππούς μου μέσα στο οινόπνευμα για την εντριβή, έβαζε μέσα και μια ασπιρίνη. Την έκανε σκόνη με ένα κουτάλι πρώτα και την έριχνε μέσα, γιατί αλλιώς δεν λιώνει!

πι.εσ. 3
Δηλαδή όχι τι;  Στα δύσκολα δεν φαίνεται ο άλλος;


σσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/11/12/%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CF%8D%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B1-2/

October 21, 2013 at 6:59am

12 notes
Άντρας ο παππούς
Εκείνη την Παρασκευή είχα πάει στο νοσοκομείο να κάνω μια εξέταση. Καθώς περιμέναμε λοιπόν στο σαλόνι για τις αξονικές, παρατηρούσα τα διπλανά καθίσματα. Μια μητέρα με το αγοράκι της και ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Το παιδάκι ήταν αρκετά ανάστατο, οπότε προτίμησα να εστιάσω στο ήρεμο ζευγάρι. Η κυρία πολύ συμπαθητική γύρω στα 72-75 και ο κύριος γύρω στα 75-80 περίμεναν υπομονετικά να τους φωνάξουν. Βγήκε από το γραφείο λοιπόν μια νοσοκόμα με κάτι χαρτιά στο χέρι και φώναξε ένα όνομα, αμέσως η κυρία σηκώθηκε. Την πλησίασε η νοσοκόμα και την ρώτησε αν είναι κάποιος μαζί της. Πριν προλάβει να τελειώσει την πρόταση της, ο σύζυγος της κυρίας πετάχτηκε όρθιος λέγοντας ΕΓΩ! Εγώ είμαι μαζί της. Η κυρία του χαμογέλασε γλυκά, του έδωσε την τσάντα της και την ζακέτα της, και πήγε με την νοσοκόμα μέσα. Αυτός κάθισε στο καρεκλάκι, σταύρωσε τα χέρια του και περίμενε. 
Εγώ! Εγώ είμαι μαζί της! 
Δεν ξέρω αν φταίνε τα χρόνια που περάσανε μαζί που τους δέσανε τόσο πολύ, αν ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά ή ο φόβος μην μείνει μόνος του, ξέρω όμως οτι ο κύριος αυτός αν ήταν στο χέρι του θα πήγαινε αυτός να κάνει την εξέταση για την γυναίκα του. Ξέρω οτι θα στεκόταν δίπλα της στα δύσκολα με πολύ περισσότερη θέληση και πείσμα απ’ ότι στα εύκολα. 
Άντρας ο παππούς! 
Μετά από λίγο με φώναξαν και εμένα μέσα… όταν βγήκα η κυρία δεν είχε τελειώσει ακόμα. Τα χέρια του ήταν ακόμα σταυρωμένα. Του χαμογέλασα και φύγαμε.




Ρεβίθια με κάρι και ρύζι
1/2 πακέτο ρεβίθια, μουλιασμένα από βραδύς (εγώ προτιμώ τα μικρά ρεβίθια)2 μέτρια κρεμμύδια κομμένα μισοφέγγαρα2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα (προαιρετικά)3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο ίση ποσότητα σε τζίντζερ ψιλοκομμένο 1 ντομάτα κομμένη σε κύβους1 κουτί γάλα καρύδας ή κρέμα καρύδας1 κουταλιά της κομπόστας κουρκουμά1 κουταλιά της κομπόστας κάρι 1 κουταλιά της κομπόστας madras (αν δεν έχετε στο γουδί τρίψτε κόλιαντρο, κύμινο, μπούκοβο ή τσίλι, κουρκουμά, και λίγη μουστάρδα σε σκόνη, εγώ πάντως το παίρνω έτοιμο.)1 κουταλιά της κομπόστας πάπρικαλίγο καγιέν ή λίγο τσίλι1 χούφτα (1/2 κούπα) φιλέ αμυγδάλου (προαιρετικά) 1 -2 χούφτες (1/2 - 1 κούπα) τριμμένη καρύδα (προαιρετικά) 1/2 ματσάκι μαϊντανό ή κόλιαντρο  1 κούπα ρύζι μπασμάτι αλάτι - πιπέρι και ελαιόλαδο 
Για αρχή βάζω τα ρεβίθια να βράσουν σε μια κατσαρόλα με κρύο νερό, για περίπου 15 λεπτά, και τα σουρώνω.
Στην ίδια κατσαρόλα βάζω λίγο ελαιόλαδο και σοτάρω τα κρεμμύδια (και τα ξερά και τα φρέσκα), προσθέτοντας το κάρι, τον κουρκουμά και το madras. Όταν μαλακώσουν λίγο προσθέτω το σκόρδο, το τζίντζερ και την ντομάτα. Ανακατεύω καλά και τέλος ρίχνω τα ρεβίθια, το γάλα καρύδας, λίγο αλατοπίπερο και μπόλικο νερό μέχρι να σκεπαστούν. Τα σιγοβράζω για πολύ ώρα μέχρι να είναι έτοιμα τσεκάροντας μην τους σωθεί το νερό. Αν θέλετε αντί για νερό μπορείτε να προσθέσετε ζωμό κοτόπουλο ή απλά έναν κύβο.
Όταν είναι έτοιμα προσθέτω τον ψιλοκομμένο μαϊντανό ή το κόλιαντρο, το φιλέ αμυγδάλου και την καρύδα. Προσθέτω καγιέν, περισσότερο κάρι αν χρειάζεται, και αλάτι με βάση το γούστο μου. Αν έχει πολλά υγρά δυναμώνω το μάτι για να εξατμιστούν. Προσοχή όμως θέλω να έχουν λίγο ζουμάκι για να το ρύζι
Παράλληλα ετοιμάζω ένα απλό ρύζι ατμού. Σε μια κατσαρόλα βάζω 1 κούπα ρύζι, 2 κούπες νερό και λίγο αλάτι. Μόλις βράσουν σβήνω το μάτι σκεπάζω την κατσαρόλα και το αφήνω για 10 λεπτά (πάνω στο μάτι). 
Σερβίρω: Ένα στρώμα ρύζι ατμού και από πάνω τα ρεβίθια με λίγο ζουμάκι στο ρύζι. Πασπαλίζω με λίγη πάπρικα, λίγο ελαιόλαδο και λίγο έξτρα φιλέ αμυγδάλου. 

Ναι! Κοίτα…http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634987461440/


πι.εσ.1 Δεν θα σας πω ποιους μου θύμισε το ηλικιωμένο ζευγαράκι…
πι.εσ.2 Ποτέ δεν πάω μόνη μου για εξετάσεις. Από παιδάκι με πήγαινε ο Κ. μου… Τώρα με πήγε ο Π.  
πι.εσ.3 Αν ο άλλος δεν σε στηρίζει και δεν σε υπερασπίζεται δεν είναι “Άντρας”. Τι τον θες;  Που θα έλεγε και η γιαγιά μου. -Δεν τον θες, trust me!-
πι.εσ. 4Τελικά υπάρχουν κάστες και κάστες ανθρώπων. Αν έχεις δίπλα σου την σωστή μην φοβάσαι τίποτα!
πι.εσ.5Στο δικό μου μυαλό, η σύζυγος ήταν αυτή που καθησύχασε τον σύζυγο -με το ζεστό της χαμόγελο-. 
πι.εσ.6Μόνο &lt;3σσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/10/21/%CE%AC%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%82-%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%80%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%82/

Άντρας ο παππούς

Εκείνη την Παρασκευή είχα πάει στο νοσοκομείο να κάνω μια εξέταση. Καθώς περιμέναμε λοιπόν στο σαλόνι για τις αξονικές, παρατηρούσα τα διπλανά καθίσματα. Μια μητέρα με το αγοράκι της και ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Το παιδάκι ήταν αρκετά ανάστατο, οπότε προτίμησα να εστιάσω στο ήρεμο ζευγάρι. Η κυρία πολύ συμπαθητική γύρω στα 72-75 και ο κύριος γύρω στα 75-80 περίμεναν υπομονετικά να τους φωνάξουν. Βγήκε από το γραφείο λοιπόν μια νοσοκόμα με κάτι χαρτιά στο χέρι και φώναξε ένα όνομα, αμέσως η κυρία σηκώθηκε. Την πλησίασε η νοσοκόμα και την ρώτησε αν είναι κάποιος μαζί της. Πριν προλάβει να τελειώσει την πρόταση της, ο σύζυγος της κυρίας πετάχτηκε όρθιος λέγοντας ΕΓΩ! Εγώ είμαι μαζί της. Η κυρία του χαμογέλασε γλυκά, του έδωσε την τσάντα της και την ζακέτα της, και πήγε με την νοσοκόμα μέσα. Αυτός κάθισε στο καρεκλάκι, σταύρωσε τα χέρια του και περίμενε. 

Εγώ! Εγώ είμαι μαζί της! 

Δεν ξέρω αν φταίνε τα χρόνια που περάσανε μαζί που τους δέσανε τόσο πολύ, αν ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά ή ο φόβος μην μείνει μόνος του, ξέρω όμως οτι ο κύριος αυτός αν ήταν στο χέρι του θα πήγαινε αυτός να κάνει την εξέταση για την γυναίκα του. Ξέρω οτι θα στεκόταν δίπλα της στα δύσκολα με πολύ περισσότερη θέληση και πείσμα απ’ ότι στα εύκολα. 

Άντρας ο παππούς! 

Μετά από λίγο με φώναξαν και εμένα μέσα… όταν βγήκα η κυρία δεν είχε τελειώσει ακόμα. Τα χέρια του ήταν ακόμα σταυρωμένα. Του χαμογέλασα και φύγαμε.

Ρεβίθια με κάρι και ρύζι

1/2 πακέτο ρεβίθια, μουλιασμένα από βραδύς (εγώ προτιμώ τα μικρά ρεβίθια)
2 μέτρια κρεμμύδια κομμένα μισοφέγγαρα
2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα (προαιρετικά)
3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο 
ίση ποσότητα σε τζίντζερ ψιλοκομμένο 
1 ντομάτα κομμένη σε κύβους
1 κουτί γάλα καρύδας ή κρέμα καρύδας
1 κουταλιά της κομπόστας κουρκουμά
1 κουταλιά της κομπόστας κάρι 
1 κουταλιά της κομπόστας madras (αν δεν έχετε στο γουδί τρίψτε κόλιαντρο, κύμινο, μπούκοβο ή τσίλι, κουρκουμά, και λίγη μουστάρδα σε σκόνη, εγώ πάντως το παίρνω έτοιμο.)
1 κουταλιά της κομπόστας πάπρικα
λίγο καγιέν ή λίγο τσίλι
1 χούφτα (1/2 κούπα) φιλέ αμυγδάλου (προαιρετικά) 
1 -2 χούφτες (1/2 - 1 κούπα) τριμμένη καρύδα (προαιρετικά) 
1/2 ματσάκι μαϊντανό ή κόλιαντρο  
1 κούπα ρύζι μπασμάτι 
αλάτι - πιπέρι 
και ελαιόλαδο 

Για αρχή βάζω τα ρεβίθια να βράσουν σε μια κατσαρόλα με κρύο νερό, για περίπου 15 λεπτά, και τα σουρώνω.

Στην ίδια κατσαρόλα βάζω λίγο ελαιόλαδο και σοτάρω τα κρεμμύδια (και τα ξερά και τα φρέσκα), προσθέτοντας το κάρι, τον κουρκουμά και το madras. Όταν μαλακώσουν λίγο προσθέτω το σκόρδο, το τζίντζερ και την ντομάτα. Ανακατεύω καλά και τέλος ρίχνω τα ρεβίθια, το γάλα καρύδας, λίγο αλατοπίπερο και μπόλικο νερό μέχρι να σκεπαστούν. Τα σιγοβράζω για πολύ ώρα μέχρι να είναι έτοιμα τσεκάροντας μην τους σωθεί το νερό. Αν θέλετε αντί για νερό μπορείτε να προσθέσετε ζωμό κοτόπουλο ή απλά έναν κύβο.

Όταν είναι έτοιμα προσθέτω τον ψιλοκομμένο μαϊντανό ή το κόλιαντρο, το φιλέ αμυγδάλου και την καρύδα. Προσθέτω καγιέν, περισσότερο κάρι αν χρειάζεται, και αλάτι με βάση το γούστο μου. Αν έχει πολλά υγρά δυναμώνω το μάτι για να εξατμιστούν. Προσοχή όμως θέλω να έχουν λίγο ζουμάκι για να το ρύζι

Παράλληλα ετοιμάζω ένα απλό ρύζι ατμού. Σε μια κατσαρόλα βάζω 1 κούπα ρύζι, 2 κούπες νερό και λίγο αλάτι. Μόλις βράσουν σβήνω το μάτι σκεπάζω την κατσαρόλα και το αφήνω για 10 λεπτά (πάνω στο μάτι). 

Σερβίρω: Ένα στρώμα ρύζι ατμού και από πάνω τα ρεβίθια με λίγο ζουμάκι στο ρύζι. Πασπαλίζω με λίγη πάπρικα, λίγο ελαιόλαδο και λίγο έξτρα φιλέ αμυγδάλου. 

Ναι! Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634987461440/

πι.εσ.1 
Δεν θα σας πω ποιους μου θύμισε το ηλικιωμένο ζευγαράκι…

πι.εσ.2 
Ποτέ δεν πάω μόνη μου για εξετάσεις. Από παιδάκι με πήγαινε ο Κ. μου… 
Τώρα με πήγε ο Π.  

πι.εσ.3 
Αν ο άλλος δεν σε στηρίζει και δεν σε υπερασπίζεται δεν είναι “Άντρας”. Τι τον θες;  Που θα έλεγε και η γιαγιά μου. -Δεν τον θες, trust me!-

πι.εσ. 4
Τελικά υπάρχουν κάστες και κάστες ανθρώπων. Αν έχεις δίπλα σου την σωστή μην φοβάσαι τίποτα!

πι.εσ.5
Στο δικό μου μυαλό, η σύζυγος ήταν αυτή που καθησύχασε τον σύζυγο -με το ζεστό της χαμόγελο-. 

πι.εσ.6
Μόνο <3



σσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/10/21/%CE%AC%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%82-%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%80%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%82/

September 30, 2013 at 1:26pm

6 notes
Των φρονίμων τα παιδιά&#8230;Και έτσι λοιπόν όπως κάθε χρόνο 30 Αυγούστου πήγα στην Α. και στον Α. για το πατροπαράδοτο πάρτι  για την ονομαστική τους εορτή.Φέτος ήταν μπάρμπεκιου. Αφού το κλείσαμε, φύγαμε τελευταίοι δηλαδή,  κανονίσαμε να πάμε την επομένη μέρα να φάμε ότι απέμεινε. Έτσι και κάναμε. Αφού ξυπνήσαμε πήγαμε ξανά στο Αμπέλι, είδαμε ταινία, φάγαμε, παίξαμε επιτραπέζια και περάσαμε μια οικογενειακή Κυριακή. Φεύγοντας η Α. μου έδωσε σακούλες με φαγητό και φρέσκα υλικά που περισσέψανε, με αφορμή οτι εγώ θα ήξερα τι να τα κάνω.Μου θύμισε την Θεία την Σ. την αδερφή της γιαγιάς μου που όταν φεύγαμε όλοι μαζί από τον Ωρωπό μας γέμιζε με καλούδια, για να μην πάνε χαμένα.Μέσα σε αυτά λοιπόν, ήταν και 1 κιλό τοματίνια.Αυτά ήξερα εξ αρχής τι θα τα κάνω! Για την ακρίβεια τα είχα τσεκάρει από την προηγούμενη μέρα και τα είχα ήδη φανταστεί στην κατσαρόλα μου, να γίνονται Chutney.Chutney λοιπόν ή καλύτερα Relish&#8230;Η διαφορά μεταξύ τους? Στις δικές μου συνταγές τα Relish έχουν λιγότερη ζάχαρη, είναι πιο ελαφριά, πιο ξιδάτα και συνήθως δεν έχουν φρούτα, ενώ τα chutney είναι πιο γλυκά, πιο δεμένα - πιο μαρμελοειδη και έχουν και φρούτα.Αποφάσισα λοιπόν να τα κάνω κάτι ενδιάμεσα σε chutney και relish και δεν βγήκα χαμένη.Τοματο τσάτνευ1 κιλό τοματίνια ξεφλουδισμένα2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα2 μεγάλα ξινόμηλα κομμένα σε κυβάκια1 πράσινη πιπεριά κομμένη σε ψιλά κυβάκια1 ποτήρι μηλόξιδο1&#160;1/2 - 2 ποτήρια μαύρη ζάχαρη4 μεγάλες σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες1 κομμάτι τζίντζερ (ίση ποσότητα με το σκόρδο) ψιλοκομμένο2 καυτερές πιπερίτσες1 κουταλιά της κομπόστας μπαχάρι1/2 κουταλιά της κομπόστας γαρίφαλο1 κουταλιά της σούπας κίτρινους κόκκους μουστάρδας1 κουταλιά της σούπας μαύρους κόκκους μουστάρδας1 κουταλιά της σούπας γλυκιά πάπρικα (όχι καπνιστή)1-2 κουταλιές της σούπας πελτέ ντομάτας (προαιρετικά)λίγη πάστα peperonccino ή tabasco για έξτρα αψάδα (προαιρετικά)Αποστειρωμένα βαζάκιαΤιπ: Για να ξεφλουδίζω εύκολα τα τοματίνια τα χαράζω με ένα κοφτερό μαχαίρι από την κάτω πλευρά και τα βάζω σε μια κατσαρόλα με ζεστό νερό για 1 λεπτό ή μέχρι να βγαίνει εύκολα η φλούδα. Τα σουρώνω, τα βρέχω με λίγο κρύο νερό και μετά τα ξεφλουδίζω. Ναι! Το ίδιο κάνω και για τις ντομάτες.Πίσω στην τσάτνευ. Η διαδικασία είναι πολύ εύκολη.Βάζω όλα τα υλικά μαζί σε μια κατσαρόλα (εκτός του πελτέ).Το κρεμμύδι, το μήλο, το σκόρδο, τα τοματίνια, τα μπαχαρικά (το μπαχάρι, το γαρίφαλο, τους κόκκους μουστάρδας, και τις πιπερίτσες), το τζίντζερ, την πάπρικα, την ζάχαρη και το ξίδι και τα ανακατεύω καλά.Ανοίγω το μάτι σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά, τα σκεπάζω και τα σιγοψήνω μέχρι να μαλακώσουν.Θα βγάλουν αρκετά υγρά. Όταν τα λαχανικά έχουν μαλακώσει αφαιρώ τα μπαχάρια και τα γαρίφαλαΤιπ.: Για να τα βρεις πιο εύκολα μπορείς να τα βάλεις εξ αρχής σε ένα τουλπάνι - βλέπε γάζα- και να τα δέσεις εκεί μέσα. Εμένα μ&#8217; αρέσει να τα βάζω ελεύθερα.Όταν τελειώσω με το ψάρεμα των μπαχαρικών, ανεβάζω την φωτιά για να δέσω την σάλτσα. Σε αυτό το σημείο προσθέτω τον πελτέ ντομάτας και λίγη έξτρα πάστα πεπεροντσίνο ή ταμπάσκο.Όταν δέσει γεμίζω τα βαζάκια μου, τα κλείνω καλά και τα αναποδογυρίζω.Η σάλτσα μου πρέπει να μείνει λίγο στο βάζο για να μαλακώσει το ξίδι. Εγώ μέχρι μια εβδομάδα μπορώ να περιμένω. Μετά την τσακίζω.Να! Κοίτα&#8230;http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157635408919742/πι.εσ. 1Η καλύτερη παρέα της είναι τα τυριά και τα αλλαντικά, μπαίνει όμως και στα σπιτικά μπέργκερς ή σάντουιτςπι.εσ. 2Πάει τέλεια και με τα παστουρμαδοπιτάκια&#8230; Από το Benito&#8230; Ααααα και που είστε αν πάτε εκεί να πάρετε και γιουφκά! Ένα απίστευτο φύλο για πίτες. Αααααααα και τα ντολμαδάκια της κυρίας Ευδοκίας, ήταν τα αγαπημένα της μαμάς μου!www.benitodelicatessen.grπι.εσ.3Η Α. μου έκανε παράπονα οτι έχει πολλά υλικά και μπαχαρικά. Και οτι πολύς κόσμος δεν τα έχει. Ίσως και να έχει και δίκιο&#8230; Αν είστε από αυτούς πηγαίνετε ένα Σάββατο πρωί στα μπαχαράδικα της Ευριπίδου -ή όπου αλλού- κάντε την βόλτα σας και πάρτε λίγη γεύση για το σπίτι. Τα μπαχαρικά μπορούν να απογειώσουν και το πιο απλό πιάτο. Αλλά με προσοχή και μέτρο.Αν θές έναν μπούσουλα δές εδώ:www.soumada.tumblr.com/post/40026147346πι.εσ.4Γίνεται και με κανονικές ντομάτες κομμένες σε κύβους.πι.εσ. 5Μέσα στα καλούδια είχε και αγγούρια, Τα αγγούρια έγιναν και αυτά τσάτνευ, άλλη τσάτνευ. Τώρα όμως πρέπει να φτιάξω χοιρινό ζαμπόν για να την τσακίσουμε! :)πι.εσ. 6Άντε και του χρόνου!  -είπε ένα μήνα μετά-.

Των φρονίμων τα παιδιά…

Και έτσι λοιπόν όπως κάθε χρόνο 30 Αυγούστου πήγα στην Α. και στον Α. για το πατροπαράδοτο πάρτι  για την ονομαστική τους εορτή.
Φέτος ήταν μπάρμπεκιου. Αφού το κλείσαμε, φύγαμε τελευταίοι δηλαδή,  κανονίσαμε να πάμε την επομένη μέρα να φάμε ότι απέμεινε. Έτσι και κάναμε. Αφού ξυπνήσαμε πήγαμε ξανά στο Αμπέλι, είδαμε ταινία, φάγαμε, παίξαμε επιτραπέζια και περάσαμε μια οικογενειακή Κυριακή. Φεύγοντας η Α. μου έδωσε σακούλες με φαγητό και φρέσκα υλικά που περισσέψανε, με αφορμή οτι εγώ θα ήξερα τι να τα κάνω.
Μου θύμισε την Θεία την Σ. την αδερφή της γιαγιάς μου που όταν φεύγαμε όλοι μαζί από τον Ωρωπό μας γέμιζε με καλούδια, για να μην πάνε χαμένα.
Μέσα σε αυτά λοιπόν, ήταν και 1 κιλό τοματίνια.
Αυτά ήξερα εξ αρχής τι θα τα κάνω! Για την ακρίβεια τα είχα τσεκάρει από την προηγούμενη μέρα και τα είχα ήδη φανταστεί στην κατσαρόλα μου, να γίνονται Chutney.
Chutney λοιπόν ή καλύτερα Relish…
Η διαφορά μεταξύ τους? Στις δικές μου συνταγές τα Relish έχουν λιγότερη ζάχαρη, είναι πιο ελαφριά, πιο ξιδάτα και συνήθως δεν έχουν φρούτα, ενώ τα chutney είναι πιο γλυκά, πιο δεμένα - πιο μαρμελοειδη και έχουν και φρούτα.
Αποφάσισα λοιπόν να τα κάνω κάτι ενδιάμεσα σε chutney και relish και δεν βγήκα χαμένη.




Τοματο τσάτνευ

1 κιλό τοματίνια ξεφλουδισμένα
2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα
2 μεγάλα ξινόμηλα κομμένα σε κυβάκια
1 πράσινη πιπεριά κομμένη σε ψιλά κυβάκια
1 ποτήρι μηλόξιδο
1 1/2 - 2 ποτήρια μαύρη ζάχαρη
4 μεγάλες σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1 κομμάτι τζίντζερ (ίση ποσότητα με το σκόρδο) ψιλοκομμένο
2 καυτερές πιπερίτσες
1 κουταλιά της κομπόστας μπαχάρι
1/2 κουταλιά της κομπόστας γαρίφαλο
1 κουταλιά της σούπας κίτρινους κόκκους μουστάρδας
1 κουταλιά της σούπας μαύρους κόκκους μουστάρδας
1 κουταλιά της σούπας γλυκιά πάπρικα (όχι καπνιστή)
1-2 κουταλιές της σούπας πελτέ ντομάτας (προαιρετικά)
λίγη πάστα peperonccino ή tabasco για έξτρα αψάδα (προαιρετικά)
Αποστειρωμένα βαζάκια

Τιπ: Για να ξεφλουδίζω εύκολα τα τοματίνια τα χαράζω με ένα κοφτερό μαχαίρι από την κάτω πλευρά και τα βάζω σε μια κατσαρόλα με ζεστό νερό για 1 λεπτό ή μέχρι να βγαίνει εύκολα η φλούδα. Τα σουρώνω, τα βρέχω με λίγο κρύο νερό και μετά τα ξεφλουδίζω. Ναι! Το ίδιο κάνω και για τις ντομάτες.

Πίσω στην τσάτνευ. Η διαδικασία είναι πολύ εύκολη.
Βάζω όλα τα υλικά μαζί σε μια κατσαρόλα (εκτός του πελτέ).
Το κρεμμύδι, το μήλο, το σκόρδο, τα τοματίνια, τα μπαχαρικά (το μπαχάρι, το γαρίφαλο, τους κόκκους μουστάρδας, και τις πιπερίτσες), το τζίντζερ, την πάπρικα, την ζάχαρη και το ξίδι και τα ανακατεύω καλά.
Ανοίγω το μάτι σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά, τα σκεπάζω και τα σιγοψήνω μέχρι να μαλακώσουν.
Θα βγάλουν αρκετά υγρά. Όταν τα λαχανικά έχουν μαλακώσει αφαιρώ τα μπαχάρια και τα γαρίφαλα
Τιπ.: Για να τα βρεις πιο εύκολα μπορείς να τα βάλεις εξ αρχής σε ένα τουλπάνι - βλέπε γάζα- και να τα δέσεις εκεί μέσα. Εμένα μ’ αρέσει να τα βάζω ελεύθερα.
Όταν τελειώσω με το ψάρεμα των μπαχαρικών, ανεβάζω την φωτιά για να δέσω την σάλτσα. Σε αυτό το σημείο προσθέτω τον πελτέ ντομάτας και λίγη έξτρα πάστα πεπεροντσίνο ή ταμπάσκο.
Όταν δέσει γεμίζω τα βαζάκια μου, τα κλείνω καλά και τα αναποδογυρίζω.
Η σάλτσα μου πρέπει να μείνει λίγο στο βάζο για να μαλακώσει το ξίδι. Εγώ μέχρι μια εβδομάδα μπορώ να περιμένω. Μετά την τσακίζω.

Να! Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157635408919742/



πι.εσ. 1
Η καλύτερη παρέα της είναι τα τυριά και τα αλλαντικά, μπαίνει όμως και στα σπιτικά μπέργκερς ή σάντουιτς

πι.εσ. 2
Πάει τέλεια και με τα παστουρμαδοπιτάκια… Από το Benito… Ααααα και που είστε αν πάτε εκεί να πάρετε και γιουφκά! Ένα απίστευτο φύλο για πίτες. Αααααααα και τα ντολμαδάκια της κυρίας Ευδοκίας, ήταν τα αγαπημένα της μαμάς μου!
www.benitodelicatessen.gr

πι.εσ.3
Η Α. μου έκανε παράπονα οτι έχει πολλά υλικά και μπαχαρικά. Και οτι πολύς κόσμος δεν τα έχει. Ίσως και να έχει και δίκιο… Αν είστε από αυτούς πηγαίνετε ένα Σάββατο πρωί στα μπαχαράδικα της Ευριπίδου -ή όπου αλλού- κάντε την βόλτα σας και πάρτε λίγη γεύση για το σπίτι. Τα μπαχαρικά μπορούν να απογειώσουν και το πιο απλό πιάτο. Αλλά με προσοχή και μέτρο.
Αν θές έναν μπούσουλα δές εδώ:
www.soumada.tumblr.com/post/40026147346

πι.εσ.4
Γίνεται και με κανονικές ντομάτες κομμένες σε κύβους.

πι.εσ. 5
Μέσα στα καλούδια είχε και αγγούρια, Τα αγγούρια έγιναν και αυτά τσάτνευ, άλλη τσάτνευ. Τώρα όμως πρέπει να φτιάξω χοιρινό ζαμπόν για να την τσακίσουμε! :)

πι.εσ. 6
Άντε και του χρόνου!  -είπε ένα μήνα μετά-.



September 18, 2013 at 2:22pm

7 notes
Έξω στον κόσμο&#8230; Ξανά!Πριν 15 μέρες περίπου είχα πάει κομμωτήριο, θα μου πεις σιγά το πράγμα&#8230;  Και θα συμφωνήσω, σιγά το πράγμα. Άλλωστε επί 10 χρόνια -ή μήπως 12;- πάω κομμωτήριο για να κόψω ίσα ίσα την ψαλίδα και να κάνω το άτονο καστανό ένα έντονο μαύρο. Κάπως έτσι ξεκίνησα και αυτήν την φόρα. Με μόνη διαφορά να αλλάξω και λίγο το χρώμα, μάλλον προς το κόκκινο ή το σοκολά.Δεν θα σε ζαλίσω, το αποτέλεσμα ήταν ένα κοντό -θες να το πεις &#8220;αγορέ&#8221;; θες να το πεις &#8220;πιξι&#8221;; θες να το πεις &#8220;α λα γκαρσόν&#8221;; Πες το όπως θές- κούρεμα, σε έντονο κοκκινοχάλκινο χρώμα.Wow! Μεγάλη αλλαγή -για κάποια που &#8220;κρυβόταν&#8221; πίσω από τα μαλλιά της-.Έτσι είπαν όλοι όσοι με είδαν.Έτσι είπα και εγώ, χωρίς να δώσω και μεγάλη σημασία. Αλλά όταν με πρόσεξα λίγο καλύτερα, είδα ξαφνικά στον καθρέφτη την Β. την μαμά μου. Και τότε θυμήθηκα την δική της αλλαγή.Πρέπει να ήταν στην ηλικία μου τότε. Με ένα μακρύ &#8220;σαν&#8221; καρέ, κόκκινο και λίγο περμαναντέ. Χάλια. Εκείνο το καλοκαίρι, κλασικά στην Αγγλία, ο Π. και εγώ προσπαθούσαμε να την πείσουμε να τα αλλάξει. Έκλεισε λοιπόν ραντεβού στο Vidal Sassoon, αλλά όχι στο κομμωτήριο, στους μαθητευόμενους. Εκεί πήγαινες και με 20 ή 50 λίρες και σε φτιάχνανε όπως ήθελαν αυτοί. -Εσύ δεν έβγαζες κουβέντα-.Την πήγαμε την αφήσαμε και μετά από κάνα 3ωρο - 4ωρο πήγαμε να την πάρουμε.Δεν την γνωρίσαμε.Είδαμε μια κοντούλα, με κοντό ξανθό μαλλί να μας κοιτάει πίσω από μια κολόνα έτοιμη να σκάσει στα γέλια. Δεν το πιστεύαμε οτι ήταν αυτή. Το μουτράκι της χαμογελούσε και έδειχνε και 10 χρόνια μικρότερη. Είχε ξαναβγεί στον κόσμο. Είχε έρθει η ώρα.Κάπως έτσι ένιωσα και εγώ.Κοτόπουλο στα κόκκινα.για το κοτόπουλο3-4 ολόκληρες κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης ψητές ή από το βαζάκι για ευκολία3-4 σκελίδες σκόρδο1 κουταλιά της κομπόστας κόλιαντρο1 κουταλιά της κομπόστας κύμινο1 κουταλιά αλάτι θαλασσινό1 κουταλιά μουστάρδα σε κόκκους1/2 κουταλάκι μπαχάρι τριμμένοανάλογα με τα γούστα πάστα καυτερής πιπεριάς ή μια πιπερίτσα τσίλι ή λίγο μπούκοβο ή λίγο καγιέν1-2 κουταλιές της σούπας τυρί κρέμαλίγο ελαιόλαδο2 στήθη κοτόπουλοΑμύγδαλα φιλέ1 κομματάκι κανέλα και λίγο κόλιαντρο σε κόκκους (για το flavor booster)λίγη πάπρικα για το σερβίρισμαγια το ρύζι1 κούπα ρύζι μπασμάτι1 κουταλιά της σούπας πελτέ1 κύβο κοτόπουλο1 φύλλο από φρέσκο κρεμμύδι (το πράσινο μέρος) κομμένο σε λεπτές ροδέλες.ελαιόλαδο και πιπέριΞεκινάω με την σάλτσα. Στο γουδί τρίβω καλά το κόλιαντρο και το κύμινο να γίνουν σκόνη. Ύστερα στο μπλέντερ βάζω λίγο ελαιόλαδο, το σκόρδο, το αλάτι, τις πιπεριές, τα μπαχαρικά ( κόλιαντρο, κύμινο και μπαχάρι), βάζω με βάση το γούστο μου την πάστα πεπεροντσίνο ή αντίστοιχα το μπούκοβο) και τα αλέθω μέχρι να γίνουν μια ωραία πάστα.  Δοκιμάζω στο αλατοπίπερο και στην αψάδα Επειδή αυτή η σάλτσα είναι μια τύπου &#8220;harissa&#8221; φυλάω λίγη σε ένα βαζάκι στο ψυγείο 2 -3 κουταλιές της σούπας να την έχω. Στην υπόλοιπη ανακατεύω το τυρί κρέμα να λιώσει καλά.Και έτοιμο!Παίρνω το κάθε στήθος από το κοτόπουλο και το ανοίγω στην μέση, &#8220;γεμίζω&#8221; με μια κουταλιά από το τυρομείγμα μου και το αλείφω να πάει παντού, προσθέτω μέσα λίγο φιλέ αμυγδάλου και κλείνω. Το τοποθετώ στο καλάθι του ατμομάγειρα και το καλύπτω με μπόλικο από το τυρομείγμα, τέλος το πασπαλίζω με φιλέ αμυγδάλου. Κάνω το ίδιο και στο άλλο στήθος και έτοιμα για τον ατμομάγειρα.Εγώ φτιάχνω στον ατμομάγειρα της Philips, της σειράς του Jamie Oliver, βάζω στο flavor booster το ξύλο κανέλας και λίγους κόκκους κόλιαντρο. Και το αφήνω να ψηθεί για μισή ώρα.Παράλληλα ετοιμάζω το ρύζιΣε ένα κατσαρολάκι βάζω να ζεσταθεί λίγο ελαιόλαδο. Προσθέτω μια κουταλιά πελτέ ντομάτας και ανακατεύω καλά. Προσθέτω το ρύζι και το τσιγαρίζω λίγο. Τέλος προσθέτω τον κύβο κοτόπουλο, λίγο πιπέρι και 2 κούπες βραστό νερό. Ανακατεύω καλά και χαμηλώνω την φωτιά, σκεπάζω και σιγοβράζω για 10 λεπτά.Όταν είναι έτοιμο το κοτόπουλο σερβίρω! Προσθέτω λίγο έξτρα ελαιόλαδο πάνω από το κοτόπουλο και λίγη πάπρικα. Ενώ το ρύζι το πασπαλίσω με το φρέσκο κρεμμυδάκι.Κοτόπουλο με ρύζι είναι στην ουσία. Ας μην γελιόμαστε, αλλά έχει άλλη γεύση. Εγώ το σερβίρω με κόκκινα ντοματίνια για σαλάτα. Αλλά αυτά είναι γούστα.τιπ 1Μην και δεν βάλεις το φρέσκο κρεμμυδάκι στο ρύζι! Θα στο απογειώσει.τιπ 2Αυτή η σάλτσα αν δεν την απλώσετε όλη στο κοτόπουλο είναι πολύ ωραία σαν συνοδευτικό σε μεζεδάκια&#8230; δηλαδή ταιριάζει πολύ με ψωμί, τυρί, σαλάμι και τσίπουρο ή κρασί ή μπίρα βρε αδερφέ.τιπ 3Ναι μπορείς να βάλεις αντί για τυρί κρέμα κάποιο άλλο τυρί. Φέτα ας πούμε (και πίστεψε με μετά από αυτό δεν θα θες να ξαναφάς τυροκαυτερή από πουθενά αλλού).τιπ 4Σε μια λάιτ εκδοχή δεν θα βάλεις το αμύγδαλο και το τυρί κρέμα&#8230; αλλά νωρίς δεν είναι ακόμα για δίαιτα;τιπ 5Με αυτή που φυλάω στο ψυγείο είτε καρυκεύω φαγητά, είτε μαρινάρω κρέας ή ψάρι. Αλλά το καλύτερο μου είναι είναι μακαρόνια με λάδι αυτήν την σάλτσα ανακατεμένη με μπόλικη παρμεζάνα και ψιλοκομμένο μαϊντανό. Τύπου &#8220;aglio, olio e peperoncino&#8221;, τύπου.τιπ 6Όπως σου είπα θα μπορούσες να πεις οτι αυτό είναι μια παραλλαγή της Harissa, αν θες την ορίτζιναλ εκδοχή της δοκίμασε αυτήν εδώ!http://www.fnl-guide.com/gr/el/weekly-columns/weekly-recipe/syndages-harissa-2/#.UgCwalMTFmMκαι μην μείνεις μόνο στην Harissa, την Εύη δεν την έχω γνωρίσει προσωπικά, αλλά μ&#8217; αρέσουν πολύ τα φαγητά που προτείνει. Άσε που ο τρόπος που τα λέει μου θυμίζει την Β. ;)Να! Κοίτα&#8230;http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634850262464/

πι.εσ. 1Η ατάκα που πάει ασορτί με το νέο μαλλί είναι: Εγώ είμαι! - και ναι! έχω βαρεθεί να την λέω-
πι.εσ. 2Αυτό το κοντό μαλλί σου δίνει μια ελευθερία τελικάπι.εσ. 3Όταν δεν τα φτιάχνω μοιάζω με 20χρονο, που δεν το λες και κακόπι.εσ. 4Κάτι ήξερε η Β. τελικά, για αυτό και δεν τα ξανα άλλαξε ποτέ. Ούτε στο χρώμα ούτε στο μήκος.
πι.εσ. 5Θυμήθικα τα λόγια της Α.  &#8220;&#8230;με τα πλουμιστά μαλλιά της πολλές φορές πνιγόταν στις τρίχες&#8221;, πόσο δίκιο είχε&#8230; Αρκετά!πι.εσ. 6Ο αγαπημένος μου φίλος Ν. -που με έχει ζήσει και στα καλά και στα κακά- όταν είδε τα μαλλιά μου, με ρώτησε αν ήμουν έτοιμη για την νέα εντύπωση που δίνω, γιατί πλέον δεν μπορώ να είμαι &#8220;απαρατήρητη&#8221;. Ιζ τάιμ του σι δε γουρλντ του είπα.
πι.εσ. 7Μωρέ ας μην ήταν ο Π. και θα σου έλεγα εγώ αν θα ήμουν έτοιμη&#8230;
&lt;3σσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/09/18/%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%AC/

Έξω στον κόσμο… Ξανά!

Πριν 15 μέρες περίπου είχα πάει κομμωτήριο, θα μου πεις σιγά το πράγμα…  Και θα συμφωνήσω, σιγά το πράγμα. Άλλωστε επί 10 χρόνια -ή μήπως 12;- πάω κομμωτήριο για να κόψω ίσα ίσα την ψαλίδα και να κάνω το άτονο καστανό ένα έντονο μαύρο. Κάπως έτσι ξεκίνησα και αυτήν την φόρα. Με μόνη διαφορά να αλλάξω και λίγο το χρώμα, μάλλον προς το κόκκινο ή το σοκολά.
Δεν θα σε ζαλίσω, το αποτέλεσμα ήταν ένα κοντό -θες να το πεις “αγορέ”; θες να το πεις “πιξι”; θες να το πεις “α λα γκαρσόν”; Πες το όπως θές- κούρεμα, σε έντονο κοκκινοχάλκινο χρώμα.

Wow! Μεγάλη αλλαγή -για κάποια που “κρυβόταν” πίσω από τα μαλλιά της-.
Έτσι είπαν όλοι όσοι με είδαν.

Έτσι είπα και εγώ, χωρίς να δώσω και μεγάλη σημασία. Αλλά όταν με πρόσεξα λίγο καλύτερα, είδα ξαφνικά στον καθρέφτη την Β. την μαμά μου. Και τότε θυμήθηκα την δική της αλλαγή.

Πρέπει να ήταν στην ηλικία μου τότε. Με ένα μακρύ “σαν” καρέ, κόκκινο και λίγο περμαναντέ. Χάλια. Εκείνο το καλοκαίρι, κλασικά στην Αγγλία, ο Π. και εγώ προσπαθούσαμε να την πείσουμε να τα αλλάξει. Έκλεισε λοιπόν ραντεβού στο Vidal Sassoon, αλλά όχι στο κομμωτήριο, στους μαθητευόμενους. Εκεί πήγαινες και με 20 ή 50 λίρες και σε φτιάχνανε όπως ήθελαν αυτοί. -Εσύ δεν έβγαζες κουβέντα-.
Την πήγαμε την αφήσαμε και μετά από κάνα 3ωρο - 4ωρο πήγαμε να την πάρουμε.
Δεν την γνωρίσαμε.
Είδαμε μια κοντούλα, με κοντό ξανθό μαλλί να μας κοιτάει πίσω από μια κολόνα έτοιμη να σκάσει στα γέλια. Δεν το πιστεύαμε οτι ήταν αυτή. Το μουτράκι της χαμογελούσε και έδειχνε και 10 χρόνια μικρότερη. Είχε ξαναβγεί στον κόσμο. Είχε έρθει η ώρα.

Κάπως έτσι ένιωσα και εγώ.





Κοτόπουλο στα κόκκινα.

για το κοτόπουλο
3-4 ολόκληρες κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης ψητές ή από το βαζάκι για ευκολία
3-4 σκελίδες σκόρδο
1 κουταλιά της κομπόστας κόλιαντρο
1 κουταλιά της κομπόστας κύμινο
1 κουταλιά αλάτι θαλασσινό
1 κουταλιά μουστάρδα σε κόκκους
1/2 κουταλάκι μπαχάρι τριμμένο
ανάλογα με τα γούστα πάστα καυτερής πιπεριάς ή μια πιπερίτσα τσίλι ή λίγο μπούκοβο ή λίγο καγιέν
1-2 κουταλιές της σούπας τυρί κρέμα
λίγο ελαιόλαδο
2 στήθη κοτόπουλο
Αμύγδαλα φιλέ
1 κομματάκι κανέλα και λίγο κόλιαντρο σε κόκκους (για το flavor booster)
λίγη πάπρικα για το σερβίρισμα

για το ρύζι
1 κούπα ρύζι μπασμάτι
1 κουταλιά της σούπας πελτέ
1 κύβο κοτόπουλο
1 φύλλο από φρέσκο κρεμμύδι (το πράσινο μέρος) κομμένο σε λεπτές ροδέλες.
ελαιόλαδο και πιπέρι


Ξεκινάω με την σάλτσα. Στο γουδί τρίβω καλά το κόλιαντρο και το κύμινο να γίνουν σκόνη. Ύστερα στο μπλέντερ βάζω λίγο ελαιόλαδο, το σκόρδο, το αλάτι, τις πιπεριές, τα μπαχαρικά ( κόλιαντρο, κύμινο και μπαχάρι), βάζω με βάση το γούστο μου την πάστα πεπεροντσίνο ή αντίστοιχα το μπούκοβο) και τα αλέθω μέχρι να γίνουν μια ωραία πάστα.  Δοκιμάζω στο αλατοπίπερο και στην αψάδα Επειδή αυτή η σάλτσα είναι μια τύπου “harissa” φυλάω λίγη σε ένα βαζάκι στο ψυγείο 2 -3 κουταλιές της σούπας να την έχω. Στην υπόλοιπη ανακατεύω το τυρί κρέμα να λιώσει καλά.
Και έτοιμο!
Παίρνω το κάθε στήθος από το κοτόπουλο και το ανοίγω στην μέση, “γεμίζω” με μια κουταλιά από το τυρομείγμα μου και το αλείφω να πάει παντού, προσθέτω μέσα λίγο φιλέ αμυγδάλου και κλείνω. Το τοποθετώ στο καλάθι του ατμομάγειρα και το καλύπτω με μπόλικο από το τυρομείγμα, τέλος το πασπαλίζω με φιλέ αμυγδάλου. Κάνω το ίδιο και στο άλλο στήθος και έτοιμα για τον ατμομάγειρα.
Εγώ φτιάχνω στον ατμομάγειρα της Philips, της σειράς του Jamie Oliver, βάζω στο flavor booster το ξύλο κανέλας και λίγους κόκκους κόλιαντρο. Και το αφήνω να ψηθεί για μισή ώρα.
Παράλληλα ετοιμάζω το ρύζι
Σε ένα κατσαρολάκι βάζω να ζεσταθεί λίγο ελαιόλαδο. Προσθέτω μια κουταλιά πελτέ ντομάτας και ανακατεύω καλά. Προσθέτω το ρύζι και το τσιγαρίζω λίγο. Τέλος προσθέτω τον κύβο κοτόπουλο, λίγο πιπέρι και 2 κούπες βραστό νερό. Ανακατεύω καλά και χαμηλώνω την φωτιά, σκεπάζω και σιγοβράζω για 10 λεπτά.

Όταν είναι έτοιμο το κοτόπουλο σερβίρω! Προσθέτω λίγο έξτρα ελαιόλαδο πάνω από το κοτόπουλο και λίγη πάπρικα. Ενώ το ρύζι το πασπαλίσω με το φρέσκο κρεμμυδάκι.
Κοτόπουλο με ρύζι είναι στην ουσία. Ας μην γελιόμαστε, αλλά έχει άλλη γεύση. Εγώ το σερβίρω με κόκκινα ντοματίνια για σαλάτα. Αλλά αυτά είναι γούστα.


τιπ 1
Μην και δεν βάλεις το φρέσκο κρεμμυδάκι στο ρύζι! Θα στο απογειώσει.

τιπ 2
Αυτή η σάλτσα αν δεν την απλώσετε όλη στο κοτόπουλο είναι πολύ ωραία σαν συνοδευτικό σε μεζεδάκια… δηλαδή ταιριάζει πολύ με ψωμί, τυρί, σαλάμι και τσίπουρο ή κρασί ή μπίρα βρε αδερφέ.

τιπ 3
Ναι μπορείς να βάλεις αντί για τυρί κρέμα κάποιο άλλο τυρί. Φέτα ας πούμε (και πίστεψε με μετά από αυτό δεν θα θες να ξαναφάς τυροκαυτερή από πουθενά αλλού).

τιπ 4
Σε μια λάιτ εκδοχή δεν θα βάλεις το αμύγδαλο και το τυρί κρέμα… αλλά νωρίς δεν είναι ακόμα για δίαιτα;

τιπ 5
Με αυτή που φυλάω στο ψυγείο είτε καρυκεύω φαγητά, είτε μαρινάρω κρέας ή ψάρι. Αλλά το καλύτερο μου είναι είναι μακαρόνια με λάδι αυτήν την σάλτσα ανακατεμένη με μπόλικη παρμεζάνα και ψιλοκομμένο μαϊντανό. Τύπου “aglio, olio e peperoncino”, τύπου.

τιπ 6
Όπως σου είπα θα μπορούσες να πεις οτι αυτό είναι μια παραλλαγή της Harissa, αν θες την ορίτζιναλ εκδοχή της δοκίμασε αυτήν εδώ!
http://www.fnl-guide.com/gr/el/weekly-columns/weekly-recipe/syndages-harissa-2/#.UgCwalMTFmM
και μην μείνεις μόνο στην Harissa, την Εύη δεν την έχω γνωρίσει προσωπικά, αλλά μ’ αρέσουν πολύ τα φαγητά που προτείνει. Άσε που ο τρόπος που τα λέει μου θυμίζει την Β. ;)


Να! Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634850262464/

πι.εσ. 1
Η ατάκα που πάει ασορτί με το νέο μαλλί είναι: Εγώ είμαι! - και ναι! έχω βαρεθεί να την λέω-

πι.εσ. 2
Αυτό το κοντό μαλλί σου δίνει μια ελευθερία τελικά

πι.εσ. 3
Όταν δεν τα φτιάχνω μοιάζω με 20χρονο, που δεν το λες και κακό

πι.εσ. 4
Κάτι ήξερε η Β. τελικά, για αυτό και δεν τα ξανα άλλαξε ποτέ. Ούτε στο χρώμα ούτε στο μήκος.

πι.εσ. 5
Θυμήθικα τα λόγια της Α.  “…με τα πλουμιστά μαλλιά της πολλές φορές πνιγόταν στις τρίχες”, πόσο δίκιο είχε… Αρκετά!

πι.εσ. 6
Ο αγαπημένος μου φίλος Ν. -που με έχει ζήσει και στα καλά και στα κακά- όταν είδε τα μαλλιά μου, με ρώτησε αν ήμουν έτοιμη για την νέα εντύπωση που δίνω, γιατί πλέον δεν μπορώ να είμαι “απαρατήρητη”. Ιζ τάιμ του σι δε γουρλντ του είπα.


πι.εσ. 7
Μωρέ ας μην ήταν ο Π. και θα σου έλεγα εγώ αν θα ήμουν έτοιμη…

<3




σσσσσσσσσσ…

http://soumada.wordpress.com/2013/09/18/%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%AC/

August 19, 2013 at 9:02am

1 note
Ούτε που θα το καταλάβεις…

Δευτέρα σήμερα και η επιστροφή στο γραφείο είναι κάπως…
Δυστυχώς τα καινούργια μου πλακάκια και το καθαρό μου σπίτι δεν βοήθησαν και ιδιαίτερα σε μια πιο ομαλή επιστροφή. 
Βλέπεις αυτές οι 4 μέρες (Ναι! 4 μέρες μου μείνανε μόνο για διακοπές) που όσο καλή διάθεση και να έχεις, δεν σου φτάνουν για να ξεκουραστείς. Ούτε που το κατάλαβα λοιπόν. 
Για πότε φύγαμε, για πότε γυρίσαμε, για πότε κάθομαι πάλι στο γραφείο μου δεν πήρα είδηση. Και αν με ρωτήσετε Όχι δεν ξεκουράστηκα. 
Και επειδή ακόμα δεν είμαι έτοιμη να ξαναμπώ στην κουζίνα μου, αλλά κάτι πρέπει να τρώμε, με βλέπω σήμερα να φτιάχνω κάτι κλασικό και αγαπημένο.
Μακαρονοσαλάτα με τόνο
1/2 πακέτο μακαρόνια (ιδανικά μίνι πένες, βλέπε Barilla, mini penne) 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο1 κονσέρβα τόνο σε νερό1 κουτί καλαμπόκι σε κονσέρβα3 κουταλιές της σούπας κάππαρη 3-4 κουταλιές  της σούπας γιαούρτι στραγγιστό3-4 κουταλιές της σούπας μαγιονέζα λάιτ1/2 - 1 κουταλιά της σούπας μουστάρδα dijon1 γερή κουταλιά της σούπας μουστάρδα σε κόκκουςξύσμα από 1 λεμόνι1 κουταλάκι wasabi (ή μισό, ανάλογα τα γούστα) αλάτι και πιπέρι 
Η συνταγή είναι καλοκαιρινή και οφείλει να είναι εύκολη!
Η μόνη “δουλειά” που πρέπει να γίνει είναι το να ψιλοκόψω το κρεμμύδι, το οποίο πρέπει να γίνει στο χέρι και όσο πιο πολύ ψιλοκομμένο γίνεται, έτσι ώστε σε κάθε μπουκιά να δίνει λίγη από την γεύση του. 
Ξεκινάω λοιπόν βράζοντας τα ζυμαρικά μου σε καλά αλατισμένο νερό! Σε 7-8 λεπτά θα βράσουν, αλλά μου φτάνουν για να ετοιμάζω τα υπόλοιπα. 
Σε ένα μπολ ψιλοκόβω το κρεμμύδι, και ρίχνω μέσα την κονσέρβα καλαμπόκι, που έχω σουρώσει, την κάππαρη και τον τόνο.
Προσθέτω το γιαούρτι, την μαγιονέζα, τις μουστάρδες, το ξύσμα λεμονιού λίγο πιπέρι και το wasabi. Ανακατεύω καλά όλα τα υλικά και δοκιμάζω στην γεύση. Επειδή έχω βάλει αρκετή κάππαρη δεν προσθέτω αλάτι, αλλά αν θες να βάλεις λιγότερη, προσθέστε λίγο αλάτι ανάλογα την γεύση σου.
Όταν τα μακαρόνια είναι έτοιμα τα σουρώνω καλά καλά και τα προσθέτω στο μείγμα του τόνου. Ανακατεύω καλά! Δοκιμάζω και… Voila!
Η πιο εύκολη, γευστική και χορταστική μακαρονοσαλάτα εβερ!
Που είτε την φτιάχνω και την έχω στο ψυγείο για να τσιμπολογώ όποτε πεινάω, είτε την σερβίρω σε έναν μπουφέ, είτε απλά την τσακίζω έτσι ζεστή ακόμα πριν προλάβει να πάρει ανάσα! 

τιπ. 1Μπορείς αντί για μακαρόνια να βάλεις ρύζι, αλλά εγώ είμαι μακαρονού! Από την άλλη όμως αξίζει να την δοκιμάσεις και με πατάτες βραστές. Τις βράζεις, τις κόβεις κομματάκια και τις ανακατεύεις, απλά. :) 
τιπ. 2Αν δεν σ’ αρέσει η κάππαρη μπορείς να την αντικαταστήσεις με αγγουράκι τουρσί, που θα το ψιλοκόψεις. Αν πάλι δεν σ&#8217; αρέσουν καθόλου τα τουρσιά παράλειψέ τα. Απο την άλλη μην ξεχάσεις την εναλλακτική της πράσινης ελιάς. Του πάει να έχει κάτι αλμυρό. 
τιπ. 3Μπορείς με το μείγμα τόνου (πριν προσθέσεις τα μακαρόνια δηλαδή) να γεμίσεις τορτίγιες. Με λίγο ψιλοκομμένο μαρούλι (και λίγο καρότο στον τρίφτη), είναι ένα σούπερ γρήγορο και δροσερό σνάκ ή έλαφρύ γευμα :p
τιπ.4 Μπορείς να βάλεις ολόκληρο το πακέτο με τα μακαρόνια… στην ίδια ποσότητα τόνου, απλά εμένα μ’ αρέσει να έχει πιο πολλά υλικά, γιατί το τρώω και σαν κυρίως γεύμα.  
τιπ.5Μπορείς για λόγους δίαιτας να μειώσεις ή και να αφαιρέσεις την μαγιονέζα… αν το κάνεις, πρόσθεσέ στο γιαούρτι λίγο λάδι, λίγο λεμόνι και αλατοπίπερο. 
Να! κοίτα…http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634607449832/
πι.εσ.1Ημερολόγιο φαγητού: Πρώτη μέρα Καρδαμύλη για γεμιστά, δεύτερη μέρα γουρνοπούλα στον πανηγύρι της Πλάτσας. Τρίτη μέρα στην Στούπα μουσακάς. Τέταρτη μέρα στο Λιμένι μια Στήρα και πέμπτη μέρα μπήκα στην κουζίνα για μακαρόνια με κοτόπουλο.   
πι.εσ.2Το πανηγύρι της Πλάτσας όλα τα λεφτά. Αν και στην λαχειοφόρο αγορά δεν κέρδισα τίποτα&#8230; 
πι.εσ.3 Η Μάνη τελικά είναι το τόσο όμορφη… 
πι.εσ. 4Να χαίρομαι τον κουμπάρο μου, που για χάρη του μπήκα στην κουζίνα χτές!
σσσσσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/08/19/ούτε-που-θα-το-καταλάβεις/

Ούτε που θα το καταλάβεις…


Δευτέρα σήμερα και η επιστροφή στο γραφείο είναι κάπως…

Δυστυχώς τα καινούργια μου πλακάκια και το καθαρό μου σπίτι δεν βοήθησαν και ιδιαίτερα σε μια πιο ομαλή επιστροφή. 

Βλέπεις αυτές οι 4 μέρες (Ναι! 4 μέρες μου μείνανε μόνο για διακοπές) που όσο καλή διάθεση και να έχεις, δεν σου φτάνουν για να ξεκουραστείς. Ούτε που το κατάλαβα λοιπόν. 

Για πότε φύγαμε, για πότε γυρίσαμε, για πότε κάθομαι πάλι στο γραφείο μου δεν πήρα είδηση. Και αν με ρωτήσετε Όχι δεν ξεκουράστηκα. 

Και επειδή ακόμα δεν είμαι έτοιμη να ξαναμπώ στην κουζίνα μου, αλλά κάτι πρέπει να τρώμε, με βλέπω σήμερα να φτιάχνω κάτι κλασικό και αγαπημένο.



Μακαρονοσαλάτα με τόνο

1/2 πακέτο μακαρόνια (ιδανικά μίνι πένες, βλέπε Barilla, mini penne) 
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κονσέρβα τόνο σε νερό
1 κουτί καλαμπόκι σε κονσέρβα
3 κουταλιές της σούπας κάππαρη 
3-4 κουταλιές  της σούπας γιαούρτι στραγγιστό
3-4 κουταλιές της σούπας μαγιονέζα λάιτ
1/2 - 1 κουταλιά της σούπας μουστάρδα dijon
1 γερή κουταλιά της σούπας μουστάρδα σε κόκκους
ξύσμα από 1 λεμόνι
1 κουταλάκι wasabi (ή μισό, ανάλογα τα γούστα) 
αλάτι και πιπέρι
 

Η συνταγή είναι καλοκαιρινή και οφείλει να είναι εύκολη!

Η μόνη “δουλειά” που πρέπει να γίνει είναι το να ψιλοκόψω το κρεμμύδι, το οποίο πρέπει να γίνει στο χέρι και όσο πιο πολύ ψιλοκομμένο γίνεται, έτσι ώστε σε κάθε μπουκιά να δίνει λίγη από την γεύση του. 

Ξεκινάω λοιπόν βράζοντας τα ζυμαρικά μου σε καλά αλατισμένο νερό! Σε 7-8 λεπτά θα βράσουν, αλλά μου φτάνουν για να ετοιμάζω τα υπόλοιπα. 

Σε ένα μπολ ψιλοκόβω το κρεμμύδι, και ρίχνω μέσα την κονσέρβα καλαμπόκι, που έχω σουρώσει, την κάππαρη και τον τόνο.

Προσθέτω το γιαούρτι, την μαγιονέζα, τις μουστάρδες, το ξύσμα λεμονιού λίγο πιπέρι και το wasabi. Ανακατεύω καλά όλα τα υλικά και δοκιμάζω στην γεύση. Επειδή έχω βάλει αρκετή κάππαρη δεν προσθέτω αλάτι, αλλά αν θες να βάλεις λιγότερη, προσθέστε λίγο αλάτι ανάλογα την γεύση σου.

Όταν τα μακαρόνια είναι έτοιμα τα σουρώνω καλά καλά και τα προσθέτω στο μείγμα του τόνου. Ανακατεύω καλά! Δοκιμάζω και… Voila!

Η πιο εύκολη, γευστική και χορταστική μακαρονοσαλάτα εβερ!

Που είτε την φτιάχνω και την έχω στο ψυγείο για να τσιμπολογώ όποτε πεινάω, είτε την σερβίρω σε έναν μπουφέ, είτε απλά την τσακίζω έτσι ζεστή ακόμα πριν προλάβει να πάρει ανάσα! 


τιπ. 1
Μπορείς αντί για μακαρόνια να βάλεις ρύζι, αλλά εγώ είμαι μακαρονού! Από την άλλη όμως αξίζει να την δοκιμάσεις και με πατάτες βραστές. Τις βράζεις, τις κόβεις κομματάκια και τις ανακατεύεις, απλά. :) 


τιπ. 2
Αν δεν σ’ αρέσει η κάππαρη μπορείς να την αντικαταστήσεις με αγγουράκι τουρσί, που θα το ψιλοκόψεις. Αν πάλι δεν σ’ αρέσουν καθόλου τα τουρσιά παράλειψέ τα. Απο την άλλη μην ξεχάσεις την εναλλακτική της πράσινης ελιάς. Του πάει να έχει κάτι αλμυρό.
 

τιπ. 3
Μπορείς με το μείγμα τόνου (πριν προσθέσεις τα μακαρόνια δηλαδή) να γεμίσεις τορτίγιες. Με λίγο ψιλοκομμένο μαρούλι (και λίγο καρότο στον τρίφτη), είναι ένα σούπερ γρήγορο και δροσερό σνάκ ή έλαφρύ γευμα :p


τιπ.4 
Μπορείς να βάλεις ολόκληρο το πακέτο με τα μακαρόνια… στην ίδια ποσότητα τόνου, απλά εμένα μ’ αρέσει να έχει πιο πολλά υλικά, γιατί το τρώω και σαν κυρίως γεύμα. 
 

τιπ.5
Μπορείς για λόγους δίαιτας να μειώσεις ή και να αφαιρέσεις την μαγιονέζα… αν το κάνεις, πρόσθεσέ στο γιαούρτι λίγο λάδι, λίγο λεμόνι και αλατοπίπερο. 



Να! κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634607449832/



πι.εσ.1
Ημερολόγιο φαγητού:
Πρώτη μέρα Καρδαμύλη για γεμιστά, δεύτερη μέρα γουρνοπούλα στον πανηγύρι της Πλάτσας. Τρίτη μέρα στην Στούπα μουσακάς. Τέταρτη μέρα στο Λιμένι μια Στήρα και πέμπτη μέρα μπήκα στην κουζίνα για μακαρόνια με κοτόπουλο.  
 

πι.εσ.2
Το πανηγύρι της Πλάτσας όλα τα λεφτά. Αν και στην λαχειοφόρο αγορά δεν κέρδισα τίποτα…
 

πι.εσ.3 
Η Μάνη τελικά είναι το τόσο όμορφη…
 

πι.εσ. 4
Να χαίρομαι τον κουμπάρο μου, που για χάρη του μπήκα στην κουζίνα χτές!

σσσσσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/08/19/ούτε-που-θα-το-καταλάβεις/

August 10, 2013 at 10:59am

2 notes
Ας με συγχωρέσει ο Θεός…Αλλά εμένα μ’ αρέσει να κάνω του κεφαλιού μου.Να ζω την ζωή μου όπως εγώ θέλω και να κάνω ότι με κάνει ευτυχισμένη. Ευτυχώς στην οικογένειά μου δεν μάθαμε το “Πρέπει”."Πρέπει" να γίνει αυτό, "Πρέπει" να γίνει εκείνο, "Πρέπει" να ξυπνάς νωρίς, "Πρέπει" να παντρευτείς, και άλλα τέτοια "Πρέπει".Και ειλικρινά αγχώνομαι όταν κατά καιρούς συναντώ κόσμο, που κουβαλάει τα πρέπει σαν βάρος στην πλάτη του.Παρένθεση: Το μόνο “Πρέπει” που προσπάθησε να μας μάθει ο παππούς μου, και σε εμένα και στην μαμά μου, ήταν η οικονομία… εκεί του τα χαλάσαμε και οι 2! Είναι πολύ ωραίο να νιώθεις ελεύθερος. Βέβαια κατά καιρούς έχω και εγώ τα “Πρέπει” μου… π.χ. Πρέπει ο μάστορας που θα έρθει στο σπίτι τώρα για την κουζίνα να είναι καλός και “Πρέπει” να βάλω τα καλά υλικά αφού είναι για “το σπίτι μου”. Πρέπει να γίνει καλό. Αλλά ευτυχώς αυτά είναι εύκολα “Πρέπει”.Δεν ξέρω όλη αυτή η ελευθερία πώς μας προέκυψε στο σπίτι, αλλά μια ρίζα μπορώ να την δώσω στην γιαγιά… Η οποία πάντα έκανε του κεφαλιού της. Ναι! η γιαγιά μου πάλι. Που ποτέ στο σπίτι δεν έφτιαχνε τα κλασικά φαγητά -εκτώς του παστίτσιου-. Σε όλα τα άλλα φαγητά κάτι έξτρα έβαζε μέσα. Με αποκορύφωση τα γεμιστά. Θες ξηρούς καρπούς, θες πολλά λαχανικά, θες φρούτα, ό,τι μπορεί να βάλει ο νους σου η γιαγιά το έβαζε μέσα. Όμως μην τα ρίχνουμε και όλα στην γιαγιά, η άλλη ρίζα ανήκει σίγουρα στον παππού. Βλέπετε είχε ζήσει τον πόλεμο από τα υποβρύχια και ήξερε από πρώτο χέρι ότι σήμερα είμαστε και αύριο δεν είμαστε.Ας μας συγχωρέσει λοιπόν οικογενειακώς ο Θεός που τα γεμιστά δεν τα κάναμε ποτέ “σωστά”, που η μαμά μου παντρεύτηκε μικρή και χώρισε ενώ είχε παιδί, που εγώ το έσκασα 2 μήνες πριν τον γάμο, που ο παππούς μου δεν μου έλεγε τίποτα για τον “σώγαμπρο” και που η γιαγιά μου χάλαγε αμέτρητα λεφτά σε κρέμες και λούσα. Γιατί τελικά… “Παιδί μου, εσύ να είσαι ευτυχισμένη, αυτό θέλω εγώ.” Γεμιστά Πειραγμένα10 - 12 πιπεριές (κίτρινες, πορτοκαλί, κόκκινες και πράσινες ανοιχτές. Πράσινες σκούρες τις αποφεύγω, γιατί είναι αρκετά βαριές)1 μεγάλο κολοκυθάκι2 μεγάλα καρότα3 μέτρια κρεμμύδια1 ξινόμηλο3 σκελίδες σκόρδοΤζίντζερ ίση ποσότητα με το σκόρδο1 μεγάλη ντομάτα1/2 ματσάκι δυόσμο1/2 ματσάκι άνηθο1/2 ματσάκι μαϊντανό1/2 κούπα καρύδα τριμμένη 1/2 κούπα ηλιόσπορο3/4 της κούπας ωμά φιστίκια Αιγίνης1/2 κούπα σουσάμι3/4 - 1 κούπα σταφίδες 1 κουταλιά της σούπας πάπρικα1 κουταλιά της σούπας κάρι και άλλο ένα κουταλάκι1 κουταλιά της σούπας madras (αν δεν έχετε στο γουδί τρίψτε κόλιαντρο, κύμινο, μπούκοβο ή τσίλι, καρκουμά, και λίγη μουστάρδα σε σκόνη, εγώ πάντως το παίρνω έτοιμο.) ρύζι μπασμάτι. 1&#160;1/5 κουταλιά της σούπας για κάθε γεμιστό περίπουΑλάτι θαλασσινόΕλαιόλαδοκαι ζωμό κότας (ή 2 κύβους)Για να κάνω την ζωή μου πιο εύκολη, τρίβω τα κρεμμύδια, το κολοκύθι, τα καρότα και το μήλο στον ηλεκτρικό τρίφτη, και τα βάζω σε ένα μπολ, προσθέτω τον ηλιόσπορο, το σουσάμι και το φιστίκι Αιγίνης, την καρύδα και τις σταφίδες και ανακατεύω καλά. Στον κόφτη βάζω τον δυόσμο, τον άνηθο και τον μαϊντανό και τα ψιλοκόβω. Τα προσθέτω στα λαχανικά. Στον κόφτη αυτήν την φορά προσθέτω το σκόρδο, το τζίντζερ, τα μπαχαρικά (πάπρικα, κάρι και madras), λίγο αλάτι και 1/4 με 1/3 της κούπας περίπου ελαιόλαδο και τα λιώνω καλά. Τέλος προσθέτω στο μίγμα την ντομάτα και ανακατεύω καλά να λιώσουν. Προσθέτω αυτό το μίγμα στα λαχανικά και δοκιμάζω στην γεύση μήπως θέλω να προσθέσω κάτι ακόμα. Τέλος βάζω το ρύζι και ανακατεύω καλά, ίσως χρειαστεί λίγο λάδι ακόμα, Θέλω το ρύζι να γυαλίζει. Γεμίζω τις πιπεριές μου και της τοποθετώ στο πυρέξ. Θέλω να συγκρατεί η μία την άλλη για να μην μου πέσουν και χυθούν. Όσο για το γέμισμα, επειδή τα λαχανικά θα χάσουν όγκο και υγρά, που θα τα πάρει το ρύζι τα γεμίζω όχι πολύ σφιχτά μέχρι επάνω. Τέλος στον κόφτη βάζω λίγο ελαιόλαδο, τους 2 κύβους και μια κουταλιά του γλυκού κάρι και τα λιώνω. Προσθέτω νερό και περιχύνω τα γεμιστά.  Συμπληρώνω νερό έτσι ώστε να καλύπτονται τα μισά γεμιστά. Τα σκεπάζω με αλουμινόχαρτο και τα ψήνω έτσι στους 180 - 200 για 60 λεπτά. Μετά βγάζω το αλουμινόχαρτο και συνεχίζω το ψήσιμο για άλλη μία με μιάμιση ώρα, μέχρι να μαλακώσουν οι πιπεριές. Αυτά…Να! Kοίτα…http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634607413812/ τιπ 1.Αν πάντως φοβάσαι να ρισκάρεις φτιάξε τα μισά χωρίς τα μπαχαρικά και τα άλλα μισά με τα μπαχαρικά… δλδ πρόσθεσε στο τέλος το τζίντζερ, το κάρι και το madras. Να δούμε ποια θα φαγωθούν πιο γρήγορα…ΜΗΝ και δεν προσθέσεις τα λαχανικά, το μήλο και τους ξηρούς καρπούς! Σε έφαγα!τιπ 2.Αν θες μπορείς να προσθέσεις και ψιλοκομμένα αποξηραμένα φρούτα, μαζί με τις σταφίδες, όπως βερίκοκα, δαμάσκηνα, σύκα, κράνμπερυ κ.α.τιπ 3.Επίσης μπορείς να προσθέσεις και άλλους ξηρούς καρπούς και σπόρους, όπως: αμύγδαλα, κουκουνάρι, καρύδια, σπόρους κολοκύθας, παπαρουνόσπορο κ.α.τιπ 4.Με λίγη κανέλα, λίγο μπαχάρι και λίγο κύμινο (χωρίς κάρι εννοείται) φτιάχνεις τα τέλεια πολίτικα στην γεύση γεμιστά… &#160;: )σσσσσσσσσσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/08/10/%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CF%83%CF%85%CE%B3%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CE%B8%CE%B5%CF%8C%CF%82/

Ας με συγχωρέσει ο Θεός…

Αλλά εμένα μ’ αρέσει να κάνω του κεφαλιού μου.
Να ζω την ζωή μου όπως εγώ θέλω και να κάνω ότι με κάνει ευτυχισμένη. Ευτυχώς στην οικογένειά μου δεν μάθαμε το “Πρέπει”.
"Πρέπει" να γίνει αυτό, "Πρέπει" να γίνει εκείνο, "Πρέπει" να ξυπνάς νωρίς, "Πρέπει" να παντρευτείς, και άλλα τέτοια "Πρέπει".
Και ειλικρινά αγχώνομαι όταν κατά καιρούς συναντώ κόσμο, που κουβαλάει τα πρέπει σαν βάρος στην πλάτη του.


Παρένθεση: Το μόνο “Πρέπει” που προσπάθησε να μας μάθει ο παππούς μου, και σε εμένα και στην μαμά μου, ήταν η οικονομία… εκεί του τα χαλάσαμε και οι 2!

Είναι πολύ ωραίο να νιώθεις ελεύθερος. Βέβαια κατά καιρούς έχω και εγώ τα “Πρέπει” μου… π.χ. Πρέπει ο μάστορας που θα έρθει στο σπίτι τώρα για την κουζίνα να είναι καλός και “Πρέπει” να βάλω τα καλά υλικά αφού είναι για “το σπίτι μου”. Πρέπει να γίνει καλό. Αλλά ευτυχώς αυτά είναι εύκολα “Πρέπει”.


Δεν ξέρω όλη αυτή η ελευθερία πώς μας προέκυψε στο σπίτι, αλλά μια ρίζα μπορώ να την δώσω στην γιαγιά… Η οποία πάντα έκανε του κεφαλιού της. Ναι! η γιαγιά μου πάλι. Που ποτέ στο σπίτι δεν έφτιαχνε τα κλασικά φαγητά -εκτώς του παστίτσιου-. Σε όλα τα άλλα φαγητά κάτι έξτρα έβαζε μέσα. Με αποκορύφωση τα γεμιστά. Θες ξηρούς καρπούς, θες πολλά λαχανικά, θες φρούτα, ό,τι μπορεί να βάλει ο νους σου η γιαγιά το έβαζε μέσα. Όμως μην τα ρίχνουμε και όλα στην γιαγιά, η άλλη ρίζα ανήκει σίγουρα στον παππού. Βλέπετε είχε ζήσει τον πόλεμο από τα υποβρύχια και ήξερε από πρώτο χέρι ότι σήμερα είμαστε και αύριο δεν είμαστε.
Ας μας συγχωρέσει λοιπόν οικογενειακώς ο Θεός που τα γεμιστά δεν τα κάναμε ποτέ “σωστά”, που η μαμά μου παντρεύτηκε μικρή και χώρισε ενώ είχε παιδί, που εγώ το έσκασα 2 μήνες πριν τον γάμο, που ο παππούς μου δεν μου έλεγε τίποτα για τον “σώγαμπρο” και που η γιαγιά μου χάλαγε αμέτρητα λεφτά σε κρέμες και λούσα. Γιατί τελικά… “Παιδί μου, εσύ να είσαι ευτυχισμένη, αυτό θέλω εγώ.”



Γεμιστά Πειραγμένα

10 - 12 πιπεριές (κίτρινες, πορτοκαλί, κόκκινες και πράσινες ανοιχτές. Πράσινες σκούρες τις αποφεύγω, γιατί είναι αρκετά βαριές)
1 μεγάλο κολοκυθάκι
2 μεγάλα καρότα
3 μέτρια κρεμμύδια
1 ξινόμηλο
3 σκελίδες σκόρδο
Τζίντζερ ίση ποσότητα με το σκόρδο
1 μεγάλη ντομάτα
1/2 ματσάκι δυόσμο
1/2 ματσάκι άνηθο
1/2 ματσάκι μαϊντανό
1/2 κούπα καρύδα τριμμένη
1/2 κούπα ηλιόσπορο
3/4 της κούπας ωμά φιστίκια Αιγίνης
1/2 κούπα σουσάμι
3/4 - 1 κούπα σταφίδες
1 κουταλιά της σούπας πάπρικα
1 κουταλιά της σούπας κάρι και άλλο ένα κουταλάκι
1 κουταλιά της σούπας madras (αν δεν έχετε στο γουδί τρίψτε κόλιαντρο, κύμινο, μπούκοβο ή τσίλι, καρκουμά, και λίγη μουστάρδα σε σκόνη, εγώ πάντως το παίρνω έτοιμο.)
ρύζι μπασμάτι. 1 1/5 κουταλιά της σούπας για κάθε γεμιστό περίπου
Αλάτι θαλασσινό
Ελαιόλαδο
και ζωμό κότας (ή 2 κύβους)

Για να κάνω την ζωή μου πιο εύκολη, τρίβω τα κρεμμύδια, το κολοκύθι, τα καρότα και το μήλο στον ηλεκτρικό τρίφτη, και τα βάζω σε ένα μπολ, προσθέτω τον ηλιόσπορο, το σουσάμι και το φιστίκι Αιγίνης, την καρύδα και τις σταφίδες και ανακατεύω καλά. Στον κόφτη βάζω τον δυόσμο, τον άνηθο και τον μαϊντανό και τα ψιλοκόβω. Τα προσθέτω στα λαχανικά. Στον κόφτη αυτήν την φορά προσθέτω το σκόρδο, το τζίντζερ, τα μπαχαρικά (πάπρικα, κάρι και madras), λίγο αλάτι και 1/4 με 1/3 της κούπας περίπου ελαιόλαδο και τα λιώνω καλά. Τέλος προσθέτω στο μίγμα την ντομάτα και ανακατεύω καλά να λιώσουν. Προσθέτω αυτό το μίγμα στα λαχανικά και δοκιμάζω στην γεύση μήπως θέλω να προσθέσω κάτι ακόμα. Τέλος βάζω το ρύζι και ανακατεύω καλά, ίσως χρειαστεί λίγο λάδι ακόμα, Θέλω το ρύζι να γυαλίζει.
Γεμίζω τις πιπεριές μου και της τοποθετώ στο πυρέξ. Θέλω να συγκρατεί η μία την άλλη για να μην μου πέσουν και χυθούν.
Όσο για το γέμισμα, επειδή τα λαχανικά θα χάσουν όγκο και υγρά, που θα τα πάρει το ρύζι τα γεμίζω όχι πολύ σφιχτά μέχρι επάνω.
Τέλος στον κόφτη βάζω λίγο ελαιόλαδο, τους 2 κύβους και μια κουταλιά του γλυκού κάρι και τα λιώνω. Προσθέτω νερό και περιχύνω τα γεμιστά.  Συμπληρώνω νερό έτσι ώστε να καλύπτονται τα μισά γεμιστά. Τα σκεπάζω με αλουμινόχαρτο και τα ψήνω έτσι στους 180 - 200 για 60 λεπτά. Μετά βγάζω το αλουμινόχαρτο και συνεχίζω το ψήσιμο για άλλη μία με μιάμιση ώρα, μέχρι να μαλακώσουν οι πιπεριές.

Αυτά…

Να! Kοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634607413812/
 

τιπ 1.
Αν πάντως φοβάσαι να ρισκάρεις φτιάξε τα μισά χωρίς τα μπαχαρικά και τα άλλα μισά με τα μπαχαρικά… δλδ πρόσθεσε στο τέλος το τζίντζερ, το κάρι και το madras. Να δούμε ποια θα φαγωθούν πιο γρήγορα…

ΜΗΝ και δεν προσθέσεις τα λαχανικά, το μήλο και τους ξηρούς καρπούς! Σε έφαγα!

τιπ 2.
Αν θες μπορείς να προσθέσεις και ψιλοκομμένα αποξηραμένα φρούτα, μαζί με τις σταφίδες, όπως βερίκοκα, δαμάσκηνα, σύκα, κράνμπερυ κ.α.

τιπ 3.
Επίσης μπορείς να προσθέσεις και άλλους ξηρούς καρπούς και σπόρους, όπως: αμύγδαλα, κουκουνάρι, καρύδια, σπόρους κολοκύθας, παπαρουνόσπορο κ.α.

τιπ 4.
Με λίγη κανέλα, λίγο μπαχάρι και λίγο κύμινο (χωρίς κάρι εννοείται) φτιάχνεις τα τέλεια πολίτικα στην γεύση γεμιστά…  : )


σσσσσσσσσσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/08/10/%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CF%83%CF%85%CE%B3%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CE%B8%CE%B5%CF%8C%CF%82/

August 1, 2013 at 3:39pm

2 notes
Επιχείρηση &#8220;Πιθήκι&#8221;.Και αφού λοιπόν φέτος την Άνοιξη πέρασα 3 μήνες αγκαλιά με τον ατμομάγειρα μου, τον οποίο έχω 8 χρόνια… ο γλυκούλης μου τα έπαιξε. Βέβαια ακόμα λειτουργεί, αλλά… προτιμώ να τον αντικαταστήσω με έναν νέο παρά να μείνω χωρίς ατμομάγειρα και τελευταία στιγμή να ψάχνω για νέο. Πολύ γκομενέ μου ακούγεται αυτό. Σαν αυτό που για να χωρίσεις πρέπει να βρεις άλλο γκόμενο πρώτα. Το γνωστό "Πιθήκι" -πρώτα πιάνεις το καινούργιο κλαδί και μετά αφήνεις το χέρι από το παλιό-.Εντάξει, το παραδέχομαι! Το έχω κάνει και εγώ στο παρελθόν και όχι μόνο μία φορά… Γιατί όταν δεν το έκανα είχαμε δράματα… Κλάματα, γενικότερη άρνηση, ενέσεις στον hondo -ξεπαραδιαζόταν η μαμά μου στην Estee Lauder, για να μην είμαι στεναχωρημένη-, χάσιμο βάρους (αυτό βέβαια δεν το έλεγες και κακό, αλλά εκείνα τα χρόνια δεν ήταν και αναγκαίο… και άλλα συναφή.Για να μην έχουμε τα ίδια λοιπόν, αν και τώρα που μεγάλωσα το ξεπέρασα… Άρχισα την έρευνα αγοράς.Τα μοντέλα πολλά, τα κουμπάκια ακόμα περισσότερα, γενικότερα μια δυσκολία παντού. Μέχρι που πήρε το μάτι μου τον ατμομάγειρα της Philips, από την σειρά του Jamie Oliver. Αυτό που μου τράβηξε την προσοχή ήταν το flavor booster. Δηλαδή ένας χώρος από τον οποίο περνάει ο ατμός, και στον οποίο μπορείς να βάλεις μπαχαρικά ή αρωματικά και να &#8220;καρυκεύσεις&#8221; έξτρα το φαγητό σου.Έψαξα, τους βρήκα και τους ζήτησα πληροφορίες για το πού θα γινότανε η επόμενη παρουσίαση του, για να πάω να τον δω Ήμουνα βλέπετε λίγο διστακτική για το αν το περιβόητο flavor booster κάνει δουλειά. Τελικά αποφασίσανε να μου τον στείλουνε να τον δοκιμάσω. Είδες με το blog; Έχω και τα τυχερά μου…Η χαρά μου απερίγραπτη, μέχρι και το φις ήταν αγγλικό, μύριζε Αγγλία! Αν και μέσα είχε κάρτες με συνταγές του jamie, εγώ όπως πάντα, προτίμησα να κάνω τα δικά μου. Τελικά έμεινα ευχαριστημένη και να γιατί:A. δεν είναι ηλεκτρονικός, ας το παραδεχτούμε τα κομπλικε πράγματα χαλάνε πολύ πιο εύκολα, και εγώ θέλω ένα εργαλείο.Β. καταλαβαίνει πότε έχει υπερθερμανθεί, γιατί κάποια δεν του έβαλε πολύ νερό, και σταματάει. Με αυτόν τον τρόπο δεν καιγεται. Σημαντικό για κάποιον που εύκολα ξεχνιέται…Γ. Το flavor booster κάνει δουλειά εγγυημένα!!!! καιΔ. δεν είναι του πανακρίβου.Ίσα ίσα η άποψη μου είναι οτι είναι value for money.Νομίζω λοιπόν οτι τώρα νιώθω έτοιμη να αφήσω τον παλιό μου ατμομάγειρα για τον νέο μου! Αν και φοβάμαι οτι ο παλιός μου ήδη έχει γίνει πράσινος από το κακό του. (Ούτε γκόμενος να ήταν!)Πράσινο Κοτόπουλο με πατάτες με πάπρικα2 στήθη κοτόπουλο2 φρέσκα κρεμμυδάκια2 σκελίδες σκόρδοξύσμα από μισό λεμόνι1 κουταλιά μουστάρδα σε κόκκους1 κουταλιά μουστάρδα dijon1 χούφτα αμύγδαλα ωμά (δεν χρειάζεται να είναι ξασπρισμένα)1/2 ματσάκι άνηθολίγο ελαιόλαδο4 μεσαίες πατάτες καθαρισμένες και κομμένες σε κομμάτιαλίγη πάπρικα (απλή ή καπνιστή)λίγο κρεμμύδι σε σκόνηλίγο τσάι του βουνού (για το flavor booster)έξτρα ελαιόλαδο για το σερβίρισμαΣε ένα μπλέντερ χειρός βάλε το φρέσκο κρεμμυδάκι, το σκόρδο, το ξύσμα λεμονιού, λίγο ελαιόλαδο και λιώσε τα. Πρόσθεσε τον άνηθο και λιώστε τα μέχρι να γίνουν πάστα. Τέλος πρόσθεσε τα αμύγδαλα και χτύπησέ τα έτσι ώστε τα αμύγδαλα να είναι χοντροκομμένα. Όταν το μίγμα είναι έτοιμο άλειψε τα κομμάτια του κοτόπουλου από την πάνω πλευρά και τοποθέτησέ τα στον ατμομάγειρα. Τέλος σε ένα άλλο &#8220;καλαθάκι&#8221; βάλε τις πατάτες και αρωμάτισέ τες με την πάπρικα και το κρεμμύδι σε σκόνη.Στο flavor booster πρόσθεσε το τσάι του βουνού. Ναι! τσάι του βουνού. Βάλε τα καλάθια με το κοτόπουλο και τις πατάτες από πάνω και ψήσε τα για 30 λεπτά.Σέρβιρέ τα ως έχουν με λίγο έξτρα ελαιόλαδο και μια ωραία σαλάτα και έξω από την πόρτα. Και ελαφρύ, και νόστιμο και γρήγορο σε 35 λεπτά τρως. Επίσης, αν αντί για φιλέτο κοτόπουλο χρησιμοποιήσεις σνίτσελ κοτόπουλο, που δεν είναι πολύ χοντρό μπορεί να φας και σε 20 λεπτά. Εκτός αν το γεμίσεις και το κάνεις ρολό, εκεί θέλει μισή ωρίτσα… Να! κοίτα…http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634843815473/ πι.εσ.1Ακόμα δεν τον έχω επιστρέψει και να σας πω μακάρι να τον ξεχνάγανε και να τον κράταγα εγώ! Όχι από τσιγκουνιά, αλλά γιατί έχω ερωτευθεί το αγγλικό του φις. :)πι.εσ.2Η Ν. επιστημονικά το "Πιθήκι" το λέει &#8220;σχέση εξάρτησης&#8221;… και είναι συμπεριφορά. Εγώ πάντως, ήδη μια εξάρτηση την νιώθω.πι.εσ.3 Κρίμα που είναι συμπεριφορά και όχι σύνδρομο, γιατί το &#8220;‘Ειπ σίντρομ&#8221; (Ape syndrome), όπως το αποκαλώ εγώ, μου έκανε κάτι σε πολύ επιστημονικό :pπι.εσ.4Είπαμε ο ατμομάγειράς θέλει φαντασία. Φαντασία και στο flavor booster! Δοκιμάστε να του βάλετε τσάι γιασεμιού και να ψήσετε φιλέτα γλώσσας.πι.εσ. 5Και βέβαια μην τα περιμένετε και όλα από το flavor booster… &#8220;Κουνήστε και εσείς τα χέρια σας&#8221; φτιάξτε πάστες-σάλτσες από μυρωδικά, μπαχαρικά και ότι άλλο σκεφτείτε και καρυκεύστε το φαγητό σαςπι.εσ.6Τον Σεπτέμβρη θα έχει ολόκληρο σέσιον με συνταγές στον ατμό. Προβλέπεται φαγανό καλοκαίρι. Μέχρι τότε όμως μην ξεχνάς και αυτή του Σολωμού, με την Νο1 καλοκαιρινή σαλάτα από μαριναρισμένα κολοκυθάκια.http://soumada.tumblr.com/post/48061113784σσσσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/08/01/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%AF%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%B9%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B9/

Επιχείρηση “Πιθήκι”.


Και αφού λοιπόν φέτος την Άνοιξη πέρασα 3 μήνες αγκαλιά με τον ατμομάγειρα μου, τον οποίο έχω 8 χρόνια… ο γλυκούλης μου τα έπαιξε. Βέβαια ακόμα λειτουργεί, αλλά… προτιμώ να τον αντικαταστήσω με έναν νέο παρά να μείνω χωρίς ατμομάγειρα και τελευταία στιγμή να ψάχνω για νέο.
Πολύ γκομενέ μου ακούγεται αυτό. Σαν αυτό που για να χωρίσεις πρέπει να βρεις άλλο γκόμενο πρώτα. Το γνωστό "Πιθήκι" -πρώτα πιάνεις το καινούργιο κλαδί και μετά αφήνεις το χέρι από το παλιό-.
Εντάξει, το παραδέχομαι! Το έχω κάνει και εγώ στο παρελθόν και όχι μόνο μία φορά… Γιατί όταν δεν το έκανα είχαμε δράματα… Κλάματα, γενικότερη άρνηση, ενέσεις στον hondo -ξεπαραδιαζόταν η μαμά μου στην Estee Lauder, για να μην είμαι στεναχωρημένη-, χάσιμο βάρους (αυτό βέβαια δεν το έλεγες και κακό, αλλά εκείνα τα χρόνια δεν ήταν και αναγκαίο… και άλλα συναφή.
Για να μην έχουμε τα ίδια λοιπόν, αν και τώρα που μεγάλωσα το ξεπέρασα… Άρχισα την έρευνα αγοράς.
Τα μοντέλα πολλά, τα κουμπάκια ακόμα περισσότερα, γενικότερα μια δυσκολία παντού. Μέχρι που πήρε το μάτι μου τον ατμομάγειρα της Philips, από την σειρά του Jamie Oliver. Αυτό που μου τράβηξε την προσοχή ήταν το flavor booster. Δηλαδή ένας χώρος από τον οποίο περνάει ο ατμός, και στον οποίο μπορείς να βάλεις μπαχαρικά ή αρωματικά και να “καρυκεύσεις” έξτρα το φαγητό σου.
Έψαξα, τους βρήκα και τους ζήτησα πληροφορίες για το πού θα γινότανε η επόμενη παρουσίαση του, για να πάω να τον δω Ήμουνα βλέπετε λίγο διστακτική για το αν το περιβόητο flavor booster κάνει δουλειά. Τελικά αποφασίσανε να μου τον στείλουνε να τον δοκιμάσω. Είδες με το blog; Έχω και τα τυχερά μου…
Η χαρά μου απερίγραπτη, μέχρι και το φις ήταν αγγλικό, μύριζε Αγγλία! Αν και μέσα είχε κάρτες με συνταγές του jamie, εγώ όπως πάντα, προτίμησα να κάνω τα δικά μου.

Τελικά έμεινα ευχαριστημένη και να γιατί:
A. δεν είναι ηλεκτρονικός, ας το παραδεχτούμε τα κομπλικε πράγματα χαλάνε πολύ πιο εύκολα, και εγώ θέλω ένα εργαλείο.
Β. καταλαβαίνει πότε έχει υπερθερμανθεί, γιατί κάποια δεν του έβαλε πολύ νερό, και σταματάει. Με αυτόν τον τρόπο δεν καιγεται. Σημαντικό για κάποιον που εύκολα ξεχνιέται…
Γ. Το flavor booster κάνει δουλειά εγγυημένα!!!! και
Δ. δεν είναι του πανακρίβου.Ίσα ίσα η άποψη μου είναι οτι είναι value for money.
Νομίζω λοιπόν οτι τώρα νιώθω έτοιμη να αφήσω τον παλιό μου ατμομάγειρα για τον νέο μου! Αν και φοβάμαι οτι ο παλιός μου ήδη έχει γίνει πράσινος από το κακό του. (Ούτε γκόμενος να ήταν!)



Πράσινο Κοτόπουλο με πατάτες με πάπρικα

2 στήθη κοτόπουλο
2 φρέσκα κρεμμυδάκια
2 σκελίδες σκόρδο
ξύσμα από μισό λεμόνι
1 κουταλιά μουστάρδα σε κόκκους
1 κουταλιά μουστάρδα dijon
1 χούφτα αμύγδαλα ωμά (δεν χρειάζεται να είναι ξασπρισμένα)
1/2 ματσάκι άνηθο
λίγο ελαιόλαδο
4 μεσαίες πατάτες καθαρισμένες και κομμένες σε κομμάτια
λίγη πάπρικα (απλή ή καπνιστή)
λίγο κρεμμύδι σε σκόνη
λίγο τσάι του βουνού (για το flavor booster)
έξτρα ελαιόλαδο για το σερβίρισμα


Σε ένα μπλέντερ χειρός βάλε το φρέσκο κρεμμυδάκι, το σκόρδο, το ξύσμα λεμονιού, λίγο ελαιόλαδο και λιώσε τα. Πρόσθεσε τον άνηθο και λιώστε τα μέχρι να γίνουν πάστα. Τέλος πρόσθεσε τα αμύγδαλα και χτύπησέ τα έτσι ώστε τα αμύγδαλα να είναι χοντροκομμένα. Όταν το μίγμα είναι έτοιμο άλειψε τα κομμάτια του κοτόπουλου από την πάνω πλευρά και τοποθέτησέ τα στον ατμομάγειρα. Τέλος σε ένα άλλο “καλαθάκι” βάλε τις πατάτες και αρωμάτισέ τες με την πάπρικα και το κρεμμύδι σε σκόνη.
Στο flavor booster πρόσθεσε το τσάι του βουνού. Ναι! τσάι του βουνού. Βάλε τα καλάθια με το κοτόπουλο και τις πατάτες από πάνω και ψήσε τα για 30 λεπτά.
Σέρβιρέ τα ως έχουν με λίγο έξτρα ελαιόλαδο και μια ωραία σαλάτα και έξω από την πόρτα. Και ελαφρύ, και νόστιμο και γρήγορο σε 35 λεπτά τρως. Επίσης, αν αντί για φιλέτο κοτόπουλο χρησιμοποιήσεις σνίτσελ κοτόπουλο, που δεν είναι πολύ χοντρό μπορεί να φας και σε 20 λεπτά. Εκτός αν το γεμίσεις και το κάνεις ρολό, εκεί θέλει μισή ωρίτσα…


Να! κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634843815473/



πι.εσ.1
Ακόμα δεν τον έχω επιστρέψει και να σας πω μακάρι να τον ξεχνάγανε και να τον κράταγα εγώ! Όχι από τσιγκουνιά, αλλά γιατί έχω ερωτευθεί το αγγλικό του φις. :)

πι.εσ.2
Η Ν. επιστημονικά το "Πιθήκι" το λέει “σχέση εξάρτησης”… και είναι συμπεριφορά. Εγώ πάντως, ήδη μια εξάρτηση την νιώθω.

πι.εσ.3
Κρίμα που είναι συμπεριφορά και όχι σύνδρομο, γιατί το “‘Ειπ σίντρομ” (Ape syndrome), όπως το αποκαλώ εγώ, μου έκανε κάτι σε πολύ επιστημονικό :p

πι.εσ.4
Είπαμε ο ατμομάγειράς θέλει φαντασία. Φαντασία και στο flavor booster! Δοκιμάστε να του βάλετε τσάι γιασεμιού και να ψήσετε φιλέτα γλώσσας.

πι.εσ. 5
Και βέβαια μην τα περιμένετε και όλα από το flavor booster… “Κουνήστε και εσείς τα χέρια σας” φτιάξτε πάστες-σάλτσες από μυρωδικά, μπαχαρικά και ότι άλλο σκεφτείτε και καρυκεύστε το φαγητό σας

πι.εσ.6
Τον Σεπτέμβρη θα έχει ολόκληρο σέσιον με συνταγές στον ατμό. Προβλέπεται φαγανό καλοκαίρι. Μέχρι τότε όμως μην ξεχνάς και αυτή του Σολωμού, με την Νο1 καλοκαιρινή σαλάτα από μαριναρισμένα κολοκυθάκια.
http://soumada.tumblr.com/post/48061113784


σσσσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/08/01/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%AF%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%B9%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B9/

July 26, 2013 at 1:24pm

6 notes
Στα άδυτα&#8230;.
Είναι κάποιες γεύσεις σε βαζάκια ή σε κουτάκια ή ακόμα και σε φακελάκια που εγώ προσωπικά δεν μπορώ χωρίς αυτές, έτσι δεν λείπουν ποτέ από τα ντουλάπια μου ή το ψυγείο μου. Είναι αυτές που ακόμα και το καλύτερο φαγητό να έχω μπροστά μου, θα μου δώσουν την έξτρα γεύση και θα κάνουν την διαφορά. Όχι δεν το έριξα στις έτοιμες σούπες καλοκαιριάτικο απλά αυτές τις μέρες με έχει στοιχειώσει το παρελθόν&#8230;Δεν μπορώ να βγάλω τον Π. από το μυαλό μου&#8230; ήταν αυτός που όταν πήγαινα στην Αγγλία τα καλοκαίρια, μου αγόραζε όλα τα περίεργα από το &#8220;Sainsbury&#8217;s&#8221; για να τα δοκιμάσω, και ότι σάλτσα ή ότι άλλο φαγητό υπήρχε και πίστευε ότι θα μου άρεσε μου το έπαιρνε&#8230; 
Ο αγαπημένος μου Π.
Πάνε 4 χρόνια τώρα και όμως το θυμάμαι σαν χτες.Είχαμε στείλει τα γυναικόπαιδα (τα ξαδέρφια μου και την γυναίκα του) στην Ρόδο, στον κολλητού του, και είχαμε μείνει οι 2 μας στο σπίτι. Εγώ, ο Π. και η βρομωαρρώστια.
Παρένθεση: Είχε αδυνατίσει πολύ και ο οργανισμός του ήταν εξουθενωμένος. Δεν γινόταν να μείνει μόνος του. Οπότε ναι! με πολύ χαρά εκείνη την εβδομάδα, είχα μετακομίσει στην Κηφισιά. -Είχαμε πει ψέματα στους παππούδες ότι θα είναι και αυτός στην Ρόδο και ότι εγώ θα μένω σπίτι τους για να ταΐζω το σκυλί μιας και με βόλευε, αφού ήταν δίπλα στην δουλεία μου-.
Ήταν κατακαλόκαιρο με ζέστη και έπρεπε να πίνει πολλά υγρά και να τρώει καλά. Αλλά τίποτα από τα δύο δεν είχε όρεξη να κάνει. Για να τον ευχαριστήσω, πήγαινα στον Θανόπουλο και του έπαιρνα χυμούς. Του έπαιρνα γεύσεις που ήξερα ότι αγαπούσε, δηλαδή αυτά που πίναμε στην Αγγλία, αλλά και νέες μήπως και του κάνει κέφι κάτι και το πιει. Προσπαθούσα να τον ξεγελάσω!Ήθελα να τον περιποιούμαι και να τον φροντίζω όσο πιο πολύ μπορούσα, γιατί ήξερα ότι δεν θα είναι για πολύ ακόμα κοντά μου. Ήθελα να τον χορτάσω. Βλέπετε ο Π. ήταν κάτι παραπάνω από θείος μου. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήμασταν πολύ δεμένοι μεταξύ μας. Και όταν έχασα την μαμά μου αυτός ο δεσμός έγινε ακόμα πιο δυνατός.
Τέτοιες μέρες ήταν λοιπόν. Ήμασταν οι 2 μας στο σπίτι, ήταν Σάββατο και περιμέναμε την Μ. την κουμπάρα του. Πριν έρθει πήγαμε σε μια αντικερί στην Κηφισιά για να της πάρει ένα δώρο. Αν και η ορθοστασία τον κούραζε, έκανε κουράγιο και της διάλεξε το πιο όμορφο δώρο. Φημιζόταν για το γούστο του. Όταν γυρίσαμε πετάχτηκα στον Θανόπουλο για τους χυμούς του, μου έδωσε εντολή να πάρω και κάτι ελαφρύ για φαγητό. &#8220;Σαν τα πικ νικ που κάναμε τότε που βαφτίσαμε την Α.&#8221; μου είπε. Πήρα λοιπόν αυτά που του άρεσαν, Μανγκο τσάτνευ, διάφορα τυριά (ήταν τυράς σαν την γιαγιά), αλλαντικά, ψωμάκια και κριτσίνια μαζί με φρέσκα λαχανικά και 2 Cambell&#8217;s, cream of mushroom. Περάσαμε ένα απίστευτο μεσημερο-απόγευμα. Βρήκαμε το κουτί με τα slides του και τα κοιτάγαμε με τις ώρες. Ταξίδι στον χρόνο. Όλα τα καλοκαίρια μας και οι χειμώνες του μπροστά στα μάτια μας. Ιστορίες, γέλια και χαμόγελα εκείνη τη μέρα. -Αλλά δεν έφαγε τίποτα&#8230; ήπιε μόνο το τονωτικό του-. Το απόγευμα όταν έφυγε η Μ. κάτσαμε στο τραπέζι και μου ζήτησε να του ζεστάνω την σούπα. Θρίαμβος! Δεν μπορούσε να την φάει όλη, οπότε την μοιραστήκαμε, όμως οσο και να έτρωγε χαρούμενη θα ήμουν. Αυτά τα τονωτικά τα είχε σιχαθεί η ψυχή του. (Με τα χίλια ζόρια το έπινε όταν του το έφτιαχνε ο Κ., για να μην τον στεναχωρήσει). 
Την Κυριακή ήταν πολύ ευδιάθετος! Το πρωνό το περάσαμε στην βεράντα ταξιδεύοντας στο google maps. &#8220;Πήγαμε&#8221; στο Riverside και από εκεί σε όλη την Αγγλία, κάναμε για άλλη μια φορά το roadtrip στην Γαλλία, τσεκάραμε το σπίτι στο Φάληρο, το σπίτι στην Κηφισιά, τα Πλατανίδια, ακόμα και στην Ρόδο φτάσαμε. Ύστερα μου έλεγε για το σπίτι του Α. στην Ρόδο και βρήκε και φωτογραφίες να μου δείξει. Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι στα αλήθεια. Μοιραστήκαμε την τελευταία σούπα και πήρε και το τονωτικό του.Εκείνο το Σαββατοκύριακο και όλη την εβδομάδα ήμασταν οι δυο μας, Σαν να ήταν μικρό παιδί προσπαθούσα να του κάνω όλα τα χατίρια, ήθελα να είναι χαρούμενος.
Τα βράδια τα περνάγαμε στην βεράντα, αυτός, εγώ, ο Α και ο Ν., οι δύο κολλητοί του από το σχολείο που δεν τον αφήσανε στιγμή. Αυτός έπινε τον χυμό του, εγώ με τον Α. πίναμε καμπάρι με πορτοκαλάδα τρώγοντας πατατάκια &#8220;στο φούρνο&#8221;, και ο Ν. όλο και κάτι τσιμπολογούσε. Αν με ρωτήσετε τι λέγαμε, δεν θυμάμαι. Θυμάμαι όμως οτι ήταν χαμογελαστός. Όλη την εβδομάδα ήταν λίγο πιο ήρεμος, ίσως επειδή λείπανε τα παιδιά, και δεν χρειαζόταν να κρύβεται. Όμως τα λάτρευε και του λείπανε πολύ, όταν έπαιρναν τηλέφωνο το πρόσωπό του έλαμπε!
Όταν γυρίσανε τα γυναικόπαιδα εγώ συνέχισα να κοιμάμαι εκεί. Τα βράδια όταν όλοι κοιμόντουσαν επάνω και ξύπναγε από τους πόνους, δεν ήθελα να είναι μόνος του. Ήθελα να είμαι εκεί και να του κάνω μασαζάκι στην μέση του, να του λέω βλακείες, και ότι άλλο πέρναγε από το χέρι μου για να νιώθει καλύτερα. 
Ναι! Εκείνο το Σαββατοκύριακο δεν έφαγε κρέας και λαχανικά&#8230; αλλά έφαγε αυτές τις βλακείες που τον ταξιδέψανε σε παλιές καλές εποχές.
πι.εσ. 1Θυμάμαι νευρίαζα με την θεία μου αν τύχαινε να ανοίξει κάποιον χυμό για να τον δοκιμάσει. Αφού τους είχα πάρει για αυτόν&#8230;  (λες και αυτό ήταν το πρόβλημά μου)
πι.εσ. 2Ποτέ δεν κατάλαβα την όρεξη της για διακοπές&#8230;  Γιατί απλά δεν πήγε τα παιδιά στην Ρόδο και μετά να γυρίσει για να είναι μαζί του; Από την άλλη όμως πόσο χαίρομαι που τελικά δεν το έκανε και είχα εγώ την τύχη να είμαι μαζί του.
πι.εσ. 3 Με μάλωσε όταν έμαθε για την ατασθαλία μας εκείνο το Σαββατοκύριακο, που δεν φάγαμε κρέας, αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου. Λες και το κρέας θα τον βοηθούσε σε κάτι&#8230;
πι.εσ.4Σκατοαρρώστια 
πι.εσ.5Τα γυναικόπαιδα κάθε χρόνο από τότε πάνε στην Ρόδο στο σπίτι του Α. 
πι.εσ. 6Μέσα στην ατυχία του ήταν τυχερός, γιατί είχε καλούς φίλους ο Α. και ο Ν. και μαζί τους η Κ. και η Μ. του κάνανε ακόμα και τις πιο δύσκολες μέρες γιορτή
πι.εσ.7Δεν θα ξεχάσω τον Ν. που ενώ ήταν ατσούμπαλος είχε διαβάσει οτι η αγκαλιά κάνει καλό, και κάθε λίγο και λιγάκι του έκανε σφιχτές αγκαλιές. &lt;3
πι.εσ.8Όταν κάποια στιγμή η θεία μου είπε σε εμένα και στα παιδιά οτι εμείς δεν είμαστε αδέρφια αλλά ξαδέρφια, και οτι δεν χρειάζεται να έχουμε το ίδιο &#8220;δέσιμο&#8221; που είχε ο Π. με την Β. και με εμένα, με στεναχώρησε πάρα πολύ. Αλλά όπως έλεγε και ο παππούς &#8220;Έτσι είναι οι νύφες&#8221;. 
πι.εσ. 9 Εγώ πάντως το μάθημα που πήρα από τον Π. είναι οτι λίγοι είναι οι άνθρωποι που θα σου σταθούν πραγματικά και το πόσο σημαντικές είναι οι αληθινές φιλίες και η δεμένη οικογένεια. 
πι.εσ.10Ναι αυτό το ποστ δεν έχει συνταγή, αλλά αν δεν έχεις δοκιμάσει την συγκεκριμένη σούπα κάνε το asap.Άσε που μπορείς να την ανακατέψεις με ρύζι και λίγα φρέσκα μανιτάρια και να κάνεις το πιο γρήγορο - εργένικο ριζότο με μανιτάρια. Στα άδυτα του ντουλαπιού και του ψυγείου μου λοιπόν&#8230;.http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634805661652/σσσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/07/26/1056/


Στα άδυτα….

Είναι κάποιες γεύσεις σε βαζάκια ή σε κουτάκια ή ακόμα και σε φακελάκια που εγώ προσωπικά δεν μπορώ χωρίς αυτές, έτσι δεν λείπουν ποτέ από τα ντουλάπια μου ή το ψυγείο μου. Είναι αυτές που ακόμα και το καλύτερο φαγητό να έχω μπροστά μου, θα μου δώσουν την έξτρα γεύση και θα κάνουν την διαφορά. Όχι δεν το έριξα στις έτοιμες σούπες καλοκαιριάτικο απλά αυτές τις μέρες με έχει στοιχειώσει το παρελθόν…

Δεν μπορώ να βγάλω τον Π. από το μυαλό μου… ήταν αυτός που όταν πήγαινα στην Αγγλία τα καλοκαίρια, μου αγόραζε όλα τα περίεργα από το “Sainsbury’s” για να τα δοκιμάσω, και ότι σάλτσα ή ότι άλλο φαγητό υπήρχε και πίστευε ότι θα μου άρεσε μου το έπαιρνε… 


Ο αγαπημένος μου Π.

Πάνε 4 χρόνια τώρα και όμως το θυμάμαι σαν χτες.
Είχαμε στείλει τα γυναικόπαιδα (τα ξαδέρφια μου και την γυναίκα του) στην Ρόδο, στον κολλητού του, και είχαμε μείνει οι 2 μας στο σπίτι. Εγώ, ο Π. και η βρομωαρρώστια.

Παρένθεση: Είχε αδυνατίσει πολύ και ο οργανισμός του ήταν εξουθενωμένος. Δεν γινόταν να μείνει μόνος του. Οπότε ναι! με πολύ χαρά εκείνη την εβδομάδα, είχα μετακομίσει στην Κηφισιά. -Είχαμε πει ψέματα στους παππούδες ότι θα είναι και αυτός στην Ρόδο και ότι εγώ θα μένω σπίτι τους για να ταΐζω το σκυλί μιας και με βόλευε, αφού ήταν δίπλα στην δουλεία μου-.


Ήταν κατακαλόκαιρο με ζέστη και έπρεπε να πίνει πολλά υγρά και να τρώει καλά. Αλλά τίποτα από τα δύο δεν είχε όρεξη να κάνει. Για να τον ευχαριστήσω, πήγαινα στον Θανόπουλο και του έπαιρνα χυμούς. Του έπαιρνα γεύσεις που ήξερα ότι αγαπούσε, δηλαδή αυτά που πίναμε στην Αγγλία, αλλά και νέες μήπως και του κάνει κέφι κάτι και το πιει. Προσπαθούσα να τον ξεγελάσω!
Ήθελα να τον περιποιούμαι και να τον φροντίζω όσο πιο πολύ μπορούσα, γιατί ήξερα ότι δεν θα είναι για πολύ ακόμα κοντά μου. Ήθελα να τον χορτάσω. Βλέπετε ο Π. ήταν κάτι παραπάνω από θείος μου. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήμασταν πολύ δεμένοι μεταξύ μας. Και όταν έχασα την μαμά μου αυτός ο δεσμός έγινε ακόμα πιο δυνατός.


Τέτοιες μέρες ήταν λοιπόν. 
Ήμασταν οι 2 μας στο σπίτι, ήταν Σάββατο και περιμέναμε την Μ. την κουμπάρα του. Πριν έρθει πήγαμε σε μια αντικερί στην Κηφισιά για να της πάρει ένα δώρο. Αν και η ορθοστασία τον κούραζε, έκανε κουράγιο και της διάλεξε το πιο όμορφο δώρο. Φημιζόταν για το γούστο του.
Όταν γυρίσαμε πετάχτηκα στον Θανόπουλο για τους χυμούς του, μου έδωσε εντολή να πάρω και κάτι ελαφρύ για φαγητό. “Σαν τα πικ νικ που κάναμε τότε που βαφτίσαμε την Α.” μου είπε. Πήρα λοιπόν αυτά που του άρεσαν, Μανγκο τσάτνευ, διάφορα τυριά (ήταν τυράς σαν την γιαγιά), αλλαντικά, ψωμάκια και κριτσίνια μαζί με φρέσκα λαχανικά και 2 Cambell’s, cream of mushroom.

Περάσαμε ένα απίστευτο μεσημερο-απόγευμα. Βρήκαμε το κουτί με τα slides του και τα κοιτάγαμε με τις ώρες. Ταξίδι στον χρόνο. Όλα τα καλοκαίρια μας και οι χειμώνες του μπροστά στα μάτια μας. Ιστορίες, γέλια και χαμόγελα εκείνη τη μέρα. -Αλλά δεν έφαγε τίποτα… ήπιε μόνο το τονωτικό του-.

Το απόγευμα όταν έφυγε η Μ. κάτσαμε στο τραπέζι και μου ζήτησε να του ζεστάνω την σούπα. Θρίαμβος! Δεν μπορούσε να την φάει όλη, οπότε την μοιραστήκαμε, όμως οσο και να έτρωγε χαρούμενη θα ήμουν. Αυτά τα τονωτικά τα είχε σιχαθεί η ψυχή του. (Με τα χίλια ζόρια το έπινε όταν του το έφτιαχνε ο Κ., για να μην τον στεναχωρήσει). 

Την Κυριακή ήταν πολύ ευδιάθετος! Το πρωνό το περάσαμε στην βεράντα ταξιδεύοντας στο google maps. “Πήγαμε” στο Riverside και από εκεί σε όλη την Αγγλία, κάναμε για άλλη μια φορά το roadtrip στην Γαλλία, τσεκάραμε το σπίτι στο Φάληρο, το σπίτι στην Κηφισιά, τα Πλατανίδια, ακόμα και στην Ρόδο φτάσαμε. Ύστερα μου έλεγε για το σπίτι του Α. στην Ρόδο και βρήκε και φωτογραφίες να μου δείξει. Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι στα αλήθεια. Μοιραστήκαμε την τελευταία σούπα και πήρε και το τονωτικό του.
Εκείνο το Σαββατοκύριακο και όλη την εβδομάδα ήμασταν οι δυο μας, Σαν να ήταν μικρό παιδί προσπαθούσα να του κάνω όλα τα χατίρια, ήθελα να είναι χαρούμενος.


Τα βράδια τα περνάγαμε στην βεράντα, αυτός, εγώ, ο Α και ο Ν., οι δύο κολλητοί του από το σχολείο που δεν τον αφήσανε στιγμή. Αυτός έπινε τον χυμό του, εγώ με τον Α. πίναμε καμπάρι με πορτοκαλάδα τρώγοντας πατατάκια “στο φούρνο”, και ο Ν. όλο και κάτι τσιμπολογούσε. Αν με ρωτήσετε τι λέγαμε, δεν θυμάμαι. Θυμάμαι όμως οτι ήταν χαμογελαστός.
Όλη την εβδομάδα ήταν λίγο πιο ήρεμος, ίσως επειδή λείπανε τα παιδιά, και δεν χρειαζόταν να κρύβεται. Όμως τα λάτρευε και του λείπανε πολύ, όταν έπαιρναν τηλέφωνο το πρόσωπό του έλαμπε!


Όταν γυρίσανε τα γυναικόπαιδα εγώ συνέχισα να κοιμάμαι εκεί. Τα βράδια όταν όλοι κοιμόντουσαν επάνω και ξύπναγε από τους πόνους, δεν ήθελα να είναι μόνος του. Ήθελα να είμαι εκεί και να του κάνω μασαζάκι στην μέση του, να του λέω βλακείες, και ότι άλλο πέρναγε από το χέρι μου για να νιώθει καλύτερα. 


Ναι! Εκείνο το Σαββατοκύριακο δεν έφαγε κρέας και λαχανικά… αλλά έφαγε αυτές τις βλακείες που τον ταξιδέψανε σε παλιές καλές εποχές.



πι.εσ. 1
Θυμάμαι νευρίαζα με την θεία μου αν τύχαινε να ανοίξει κάποιον χυμό για να τον δοκιμάσει. Αφού τους είχα πάρει για αυτόν…  (λες και αυτό ήταν το πρόβλημά μου)

πι.εσ. 2
Ποτέ δεν κατάλαβα την όρεξη της για διακοπές…  Γιατί απλά δεν πήγε τα παιδιά στην Ρόδο και μετά να γυρίσει για να είναι μαζί του; Από την άλλη όμως πόσο χαίρομαι που τελικά δεν το έκανε και είχα εγώ την τύχη να είμαι μαζί του.

πι.εσ. 3 
Με μάλωσε όταν έμαθε για την ατασθαλία μας εκείνο το Σαββατοκύριακο, που δεν φάγαμε κρέας, αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου. Λες και το κρέας θα τον βοηθούσε σε κάτι…

πι.εσ.4
Σκατοαρρώστια 

πι.εσ.5
Τα γυναικόπαιδα κάθε χρόνο από τότε πάνε στην Ρόδο στο σπίτι του Α. 

πι.εσ. 6
Μέσα στην ατυχία του ήταν τυχερός, γιατί είχε καλούς φίλους ο Α. και ο Ν. και μαζί τους η Κ. και η Μ. του κάνανε ακόμα και τις πιο δύσκολες μέρες γιορτή

πι.εσ.7
Δεν θα ξεχάσω τον Ν. που ενώ ήταν ατσούμπαλος είχε διαβάσει οτι η αγκαλιά κάνει καλό, και κάθε λίγο και λιγάκι του έκανε σφιχτές αγκαλιές. <3

πι.εσ.8
Όταν κάποια στιγμή η θεία μου είπε σε εμένα και στα παιδιά οτι εμείς δεν είμαστε αδέρφια αλλά ξαδέρφια, και οτι δεν χρειάζεται να έχουμε το ίδιο “δέσιμο” που είχε ο Π. με την Β. και με εμένα, με στεναχώρησε πάρα πολύ. Αλλά όπως έλεγε και ο παππούς “Έτσι είναι οι νύφες”. 

πι.εσ. 9 
Εγώ πάντως το μάθημα που πήρα από τον Π. είναι οτι λίγοι είναι οι άνθρωποι που θα σου σταθούν πραγματικά και το πόσο σημαντικές είναι οι αληθινές φιλίες και η δεμένη οικογένεια. 

πι.εσ.10
Ναι αυτό το ποστ δεν έχει συνταγή, αλλά αν δεν έχεις δοκιμάσει την συγκεκριμένη σούπα κάνε το asap.
Άσε που μπορείς να την ανακατέψεις με ρύζι και λίγα φρέσκα μανιτάρια και να κάνεις το πιο γρήγορο - εργένικο ριζότο με μανιτάρια. 


Στα άδυτα του ντουλαπιού και του ψυγείου μου λοιπόν….
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634805661652/


σσσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/07/26/1056/

June 26, 2013 at 2:45pm

4 notes
Αλλάζει ο άνθρωπος;Πρώτα θα σου φύγει η ψυχή και μετά το χούι λέγανε οι παλιοίΚαι τελικά είχανε δίκιο. Δύσκολα αλλάζει ο άνθρωπος -για να μην πω δεν αλλάζει καθόλου-.Παρένθεση: Αν και το χούι έχει μια αρνητική χροιά, εμείς στο σόι μας χούγια αποκαλούμε και τα κακά και τα καλάΤελικά από πού κολλάμε τα χούγια μας? Είναι τα γονίδια; Είναι οι συναναστροφές; Tι είναι; Επειδή δεν θέλω να μπω σε μεγαλύτερες αναλύσεις (αυτά τα κάνει η Ν.),  θα σας πω την &#8220;επιστημονική&#8221; απάντηση της οικογένειας μου: &#8220;Τα χούγια που δεν στηρίζονται στα γονίδια ονομάζονται &#8220;πρώτη φλέβα&#8221;&#8220;.Την &#8220;πρώτη φλέβα&#8221; την παίρνουμε από τον νονό ή την νονά. Αυτόν δηλαδή που θα μας άλειψε το λάδι, το καλό το λάδι με 0 οξύτητα -που έλεγε και ο νονός μου- μόνο έτσι πιάνει. Και βέβαια πρέπει να το απλώσει καλά, να πάει παντού.Παραδείγματα για την &#8220;πρώτη φλέβα&#8221; στο σόι μου έχουμε πολλάΠρώτο από όλα η εξαδέρφη Α. ανιψιά και βαφτισιμιά της γιαγιάς μου. Τι δεν πρωτοπήρε; Την τρέλα; Την ωραιοπάθεια (που δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό), Τι;  Αλλά επειδή εδώ παίζουν και τα γονίδια ρόλο θα πάω σε άλλα παραδείγματα.Τον θείο μου για παράδειγμα, ο Π. τρελαινόταν για το πιάνο, από μικρός του άρεσε πάρα πολύ, ενώ η μαμά μου το βαριότανε θανάσιμα - όπως και εγώ- Πώς του κόλλησε του Π. το πιάνο; Μα από την Νονά την Ι. φυσικά. Η οποία ακόμα και τώρα περιμένει να τελειώσει η ώρα κοινής ησυχίας το μεσημέρι για να παίξει το πιάνο της.Άλλο τρανταχτό παράδειγμα;  Εγώ! που τρελαίνομαι για &#8220;φαγάκι&#8221; (μακαρονάκι κοφτό με κόκκινη σάλτσα, με υφή ούτε σούπας αλλά ούτε και στεγνό, &#8220;φαγάκι&#8221;. Και ποιος μου το κόλλησε; Ο νονός μου, που κάθε βράδυ έβαζε την νονά μου -ή την γιαγιά μου άμα ήταν σε εμάς- να του το φτιάχνει.Βέβαια είχε και άλλα χούγια πάνω στο φαγητό τα οποία μου τα πέρασε όλα ένα προς ένα.Το ψωμί για παράδειγμα να είναι φρέσκο και βέβαια ποτέ δεν έτρωγε την πρώτη φέτα που είναι λίγο στεγνή. Επίσης δεν του άρεσε να τρώει το φαγητό την δεύτερη μέρα και ήθελε πάντα την καλύτερη ποιότητα στα υλικά. Τέλος τρελαινόταν για κουτούκια και για ταβερνάκια με καλό μεζέ. Καταλαβαίνετε δηλαδή για τι &#8220;πρώτη φλέβα&#8221; μιλάμε…Η αλήθεια είναι πως μεγαλώνοντας κάποια από αυτά τα χούγια -το εξής ένα- το &#8220;διόρθωσα&#8221;, δηλαδή θα πάρω ταπεράκι το φαγητό την επομένη στην δουλεία, γιατί… &#8220;Ε ρε κατοχή που σου χρειάζεται&#8221; (-παππούς), αλλά ακόμα δεν έχω ξεπεράσει την πρώτη φέτα. #ΔΕΝ_ΘΑ_ΤΗΝ_ΦΑΩ_ΠΟΤΕ.Και βέβαια ούτε η αγάπη μου για τα &#8220;φαγάκια&#8221; μου έφυγε ποτέ.Νομίζω άλλωστε ότι αυτή είναι και η πρώτη μου επαφή στο comfort food.Ναι! Μ’αυτά και με εκείνα κάπως έτσι μια μέρα μου προέκυψε το φακότο. Ήθελα ένα &#8220;φαγάκι&#8221; με φακές. Τελικά βγήκε λίγο πιο γκουρμέ από το απλό φαγάκι, αλλά αυτό ποτέ δεν έβλαψε κανέναν. Φακ-ότο με γαρίδες και φινόκιοφακές μαύρες belluga1 πράσο καθαρισμένο και κομμένο σε λεπτές ροδέλες, και το πράσινο μέρος1 μεγάλο φινόκιο ή δύο μικρά, καθαρισμένο και κομμένο σε λεπτές ροδέλες2 κομμάτια αστεροειδή γλυκάνισογαρίδες ολόκληρες1 καρότο, 1 κρεμμύδιούζομασκαρπόνε ή philadelphia  2 κουταλιέςελαιόλαδοαλάτιπιπέρι Βράζω για 10 λεπτά τις γαρίδες με το ολόκληρο κρεμμύδι και το καρότο, μετά τις καθαρίζω (και το εντεράκι) και τις αφήνω στην άκρη, ενώ επιστρέφω τα κεφάλια στην κατσαρόλα και τα βράζω για άλλα 10 λεπτά, εννοείται ότι ξαφρίζω το νερό.Παράλληλα, καθαρίζω τις φακές και τις βάζω να πάρουν μια βράση, όπως όλα τα όσπρια τα βάζω στην κατσαρόλα με κρύο νερό, μόλις πάρουν βράση τις σουρώνω. Και τις ξαναβάζω να βράσουν, με ζεστό νερό αυτήν την φορά. Όταν είναι σχεδόν έτοιμες τις σουρώνω.Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνω λίγο λάδι και ρίχνω το πράσο, όταν μαλακώσει αρκετά προσθέτω το φινόκιο, το σταρανις και ανακατεύω καλά. Όταν έχουν μαλακώσει προσθέτω τις καθαρισμένες γαρίδες για να πάρουν λίγο χρώμα και τα σβήνω με μπόλικο ούζο. Πριν εξατμιστεί όλο το ούζο προσθέτω τις φακές και τις ανακατεύω καλά, αν χρειάζονται κι’ άλλο ψήσιμο προσθέτω λίγο ζωμό από τις γαρίδες.Αλατοπιπερώνω καλά, προσθέτω το μασκαρπόνε και ανακατεύω καλά να λιώσει. Αν χρειάζεται κι’ άλλο υγρό, προσθέτω πάλι λίγο ζωμό.Ένα τελευταίο τσεκάρισμα στο αλατοπίπερο και είναι έτοιμοΣερβίρω με λίγο έξτρα ελαιόλαδο και λίγα ψιλοκομμένα φύλλα από το φινόκιο. (και αν έχω κρατήσει καμιά γαρίδα ολόκληρη τώρα είναι η ώρα της…)τιπ 1:Αν δεν θέλετε να βάλετε ολόκληρες γαρίδες, τότε ξεχάστε το πρώτο στάδιο που τις βράζουμε και προσθέστε τις κατευθείαν στο φαγητό (κατεψυγμένες) μόλις έχουν μαλακώσει τα λαχανικά.τιπ 2:Δεν είμαι ψώνιο που σου λέω να πάρεις τις συγκεκριμένες φακές, απλά έχω παρατηρήσει ότι σε αντίθεση με τις απλές κρατάνε καλύτερα το σχήμα τους όταν βράσουν (δηλαδή δεν ανοίγουν) και είναι ο,τι πρέπει για τις σαλάτεςτιπ 3:Κάποια στιγμή θα σας δώσω και την συνταγή για το φακότο με τα λουκάνικα, αλλά αυτό είναι πιο &#8220;χειμωνιάτικο&#8221;…Να! Κοίτα…http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157632877232798/πι.εσ.1Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχα πάει στην Κρανιά, Ασπροποτάμου,  για τα βαφτίσια της Α. (και τον γάμο των Μ. και Π.) Εκεί να δεις πρώτες φλέβες…πι.εσ.2Τελικά θέλει σκέψη σε ποια χέρια θα δώσεις το βλαστάρι σου… Εμένα ευτυχώς το Σκορδάκι μου έπεσε σε καλά… -Τι; Δεν πιάνει στα σκυλιά; :pπι.εσ.3Σε ένα μήνα η αγαπημένη μου Α. γίνεται νονά…  Ο μικρός αυτός τί να πρωτοπάρει; &lt;3 
σσσσσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/06/26/%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF%CF%82/



Αλλάζει ο άνθρωπος;

Πρώτα θα σου φύγει η ψυχή και μετά το χούι λέγανε οι παλιοί
Και τελικά είχανε δίκιο. Δύσκολα αλλάζει ο άνθρωπος -για να μην πω δεν αλλάζει καθόλου-.
Παρένθεση: Αν και το χούι έχει μια αρνητική χροιά, εμείς στο σόι μας χούγια αποκαλούμε και τα κακά και τα καλά

Τελικά από πού κολλάμε τα χούγια μας? Είναι τα γονίδια; Είναι οι συναναστροφές; Tι είναι; Επειδή δεν θέλω να μπω σε μεγαλύτερες αναλύσεις (αυτά τα κάνει η Ν.),  θα σας πω την “επιστημονική” απάντηση της οικογένειας μου: “Τα χούγια που δεν στηρίζονται στα γονίδια ονομάζονται “πρώτη φλέβα”“.
Την “πρώτη φλέβα” την παίρνουμε από τον νονό ή την νονά. Αυτόν δηλαδή που θα μας άλειψε το λάδι, το καλό το λάδι με 0 οξύτητα -που έλεγε και ο νονός μου- μόνο έτσι πιάνει. Και βέβαια πρέπει να το απλώσει καλά, να πάει παντού.
Παραδείγματα για την “πρώτη φλέβα” στο σόι μου έχουμε πολλά
Πρώτο από όλα η εξαδέρφη Α. ανιψιά και βαφτισιμιά της γιαγιάς μου. Τι δεν πρωτοπήρε; Την τρέλα; Την ωραιοπάθεια (που δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό), Τι;  Αλλά επειδή εδώ παίζουν και τα γονίδια ρόλο θα πάω σε άλλα παραδείγματα.
Τον θείο μου για παράδειγμα, ο Π. τρελαινόταν για το πιάνο, από μικρός του άρεσε πάρα πολύ, ενώ η μαμά μου το βαριότανε θανάσιμα - όπως και εγώ-
Πώς του κόλλησε του Π. το πιάνο; Μα από την Νονά την Ι. φυσικά. Η οποία ακόμα και τώρα περιμένει να τελειώσει η ώρα κοινής ησυχίας το μεσημέρι για να παίξει το πιάνο της.
Άλλο τρανταχτό παράδειγμα;  
Εγώ! που τρελαίνομαι για “φαγάκι” (μακαρονάκι κοφτό με κόκκινη σάλτσα, με υφή ούτε σούπας αλλά ούτε και στεγνό, “φαγάκι”. Και ποιος μου το κόλλησε; Ο νονός μου, που κάθε βράδυ έβαζε την νονά μου -ή την γιαγιά μου άμα ήταν σε εμάς- να του το φτιάχνει.
Βέβαια είχε και άλλα χούγια πάνω στο φαγητό τα οποία μου τα πέρασε όλα ένα προς ένα.
Το ψωμί για παράδειγμα να είναι φρέσκο και βέβαια ποτέ δεν έτρωγε την πρώτη φέτα που είναι λίγο στεγνή. Επίσης δεν του άρεσε να τρώει το φαγητό την δεύτερη μέρα και ήθελε πάντα την καλύτερη ποιότητα στα υλικά. Τέλος τρελαινόταν για κουτούκια και για ταβερνάκια με καλό μεζέ. Καταλαβαίνετε δηλαδή για τι “πρώτη φλέβα” μιλάμε…

Η αλήθεια είναι πως μεγαλώνοντας κάποια από αυτά τα χούγια -το εξής ένα- το “διόρθωσα”, δηλαδή θα πάρω ταπεράκι το φαγητό την επομένη στην δουλεία, γιατί… “Ε ρε κατοχή που σου χρειάζεται” (-παππούς), αλλά ακόμα δεν έχω ξεπεράσει την πρώτη φέτα. #ΔΕΝ_ΘΑ_ΤΗΝ_ΦΑΩ_ΠΟΤΕ.
Και βέβαια ούτε η αγάπη μου για τα “φαγάκια” μου έφυγε ποτέ.
Νομίζω άλλωστε ότι αυτή είναι και η πρώτη μου επαφή στο comfort food.
Ναι! Μ’αυτά και με εκείνα κάπως έτσι μια μέρα μου προέκυψε το φακότο.
Ήθελα ένα “φαγάκι” με φακές. Τελικά βγήκε λίγο πιο γκουρμέ από το απλό φαγάκι, αλλά αυτό ποτέ δεν έβλαψε κανέναν.
 


Φακ-ότο με γαρίδες και φινόκιο

φακές μαύρες belluga
1 πράσο καθαρισμένο και κομμένο σε λεπτές ροδέλες, και το πράσινο μέρος
1 μεγάλο φινόκιο ή δύο μικρά, καθαρισμένο και κομμένο σε λεπτές ροδέλες
2 κομμάτια αστεροειδή γλυκάνισο
γαρίδες ολόκληρες
1 καρότο, 1 κρεμμύδι
ούζο
μασκαρπόνε ή philadelphia  2 κουταλιές
ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι
 

Βράζω για 10 λεπτά τις γαρίδες με το ολόκληρο κρεμμύδι και το καρότο, μετά τις καθαρίζω (και το εντεράκι) και τις αφήνω στην άκρη, ενώ επιστρέφω τα κεφάλια στην κατσαρόλα και τα βράζω για άλλα 10 λεπτά, εννοείται ότι ξαφρίζω το νερό.
Παράλληλα, καθαρίζω τις φακές και τις βάζω να πάρουν μια βράση, όπως όλα τα όσπρια τα βάζω στην κατσαρόλα με κρύο νερό, μόλις πάρουν βράση τις σουρώνω. Και τις ξαναβάζω να βράσουν, με ζεστό νερό αυτήν την φορά. Όταν είναι σχεδόν έτοιμες τις σουρώνω.
Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνω λίγο λάδι και ρίχνω το πράσο, όταν μαλακώσει αρκετά προσθέτω το φινόκιο, το σταρανις και ανακατεύω καλά. Όταν έχουν μαλακώσει προσθέτω τις καθαρισμένες γαρίδες για να πάρουν λίγο χρώμα και τα σβήνω με μπόλικο ούζο. Πριν εξατμιστεί όλο το ούζο προσθέτω τις φακές και τις ανακατεύω καλά, αν χρειάζονται κι’ άλλο ψήσιμο προσθέτω λίγο ζωμό από τις γαρίδες.

Αλατοπιπερώνω καλά, προσθέτω το μασκαρπόνε και ανακατεύω καλά να λιώσει. Αν χρειάζεται κι’ άλλο υγρό, προσθέτω πάλι λίγο ζωμό.
Ένα τελευταίο τσεκάρισμα στο αλατοπίπερο και είναι έτοιμο

Σερβίρω με λίγο έξτρα ελαιόλαδο και λίγα ψιλοκομμένα φύλλα από το φινόκιο. (και αν έχω κρατήσει καμιά γαρίδα ολόκληρη τώρα είναι η ώρα της…)


τιπ 1:
Αν δεν θέλετε να βάλετε ολόκληρες γαρίδες, τότε ξεχάστε το πρώτο στάδιο που τις βράζουμε και προσθέστε τις κατευθείαν στο φαγητό (κατεψυγμένες) μόλις έχουν μαλακώσει τα λαχανικά.

τιπ 2:
Δεν είμαι ψώνιο που σου λέω να πάρεις τις συγκεκριμένες φακές, απλά έχω παρατηρήσει ότι σε αντίθεση με τις απλές κρατάνε καλύτερα το σχήμα τους όταν βράσουν (δηλαδή δεν ανοίγουν) και είναι ο,τι πρέπει για τις σαλάτες

τιπ 3:
Κάποια στιγμή θα σας δώσω και την συνταγή για το φακότο με τα λουκάνικα, αλλά αυτό είναι πιο “χειμωνιάτικο”…


Να! Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157632877232798/



πι.εσ.1
Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχα πάει στην Κρανιά, Ασπροποτάμου,  για τα βαφτίσια της Α. (και τον γάμο των Μ. και Π.) Εκεί να δεις πρώτες φλέβες…

πι.εσ.2
Τελικά θέλει σκέψη σε ποια χέρια θα δώσεις το βλαστάρι σου… Εμένα ευτυχώς το Σκορδάκι μου έπεσε σε καλά… -Τι; Δεν πιάνει στα σκυλιά; :p

πι.εσ.3
Σε ένα μήνα η αγαπημένη μου Α. γίνεται νονά…  
Ο μικρός αυτός τί να πρωτοπάρει; <3
 

σσσσσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/06/26/%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF%CF%82/

June 20, 2013 at 3:33pm

7 notes
Η άλλη μου μαμά&#8230;Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που την γνώρισα. Πάνε 17 χρόνια από τότε&#8230; Ο Α. και εγώ θα πηγαίναμε σπίτι του μετά το σχολείο, μιας και η μαμά του θα έλειπε.Μπαίνοντας στην είσοδο της πολυκατοικίας του, ανοίγει η πόρτα και μια πολύ κομψή γυναίκα, με μαύρα μακριά μαλλιά και το πιο λευκό δέρμα που έχω δει ποτέ μου, βγήκε από μέσα&#8230; Τόσο εντυπωσιάστηκα που είμαι σίγουρη ότι είχα μείνει και την χάζευα. Ήταν ντυμένη στα μαύρα και φόραγε ένα πανέμορφο χρυσό κολιέ, όμως το βλέμμα μου τράβηξαν τα λαμπερά και χαμογελαστά μάτια της. Ο Α. κοκκίνισε και μόλις πήρα πρέφα τι συνέβαινε κοκκίνισα και εγώ με την σειρά μου, και πήρα το χαζό χαμόγελο καλού κοριτσιού. Τρομάρα μου!Αφού έγιναν οι συστάσεις, μου λέει η Λ. &#8220;Ααααααα είσαι το κοριτσάκι!&#8221; (Ναι! Αυτή που έπαιρνε τηλέφωνο και ζήταγε τον Α. Εγώ ήμουν, ευτυχώς που πάντα είχα το θάρρος και τον ζήταγα&#8230; Φαντάζεσαι να το έκλεινα;)Από τότε κάτι μας έδεσε, κάτι πολύ δυνατό. Δεν είναι οτι την θαύμαζα είναι οτι ένιωθα την αγάπη της. &#8220;Η κόρη που δεν έχω&#8221; μου έλεγε, και έτσι με έμαθε να βάζω μολύβι στα μάτια μου -μια ελαφριά σβηστή μπλε γραμμή από κάτω- και έτσι με έπεισε να βγάλω τις wehrmacht, και να ντυθώ λίγο πιο κοριτσίστικα&#8230;Η μαμά μου δεν πίστευε στα μάτια της, ένας λόγος παραπάνω να θέλει να την γνωρίσει -εκτώς βέβαια από το να δει τι σόι άνθρωπος είναι και που &#8220;έμπλεξε&#8221; η κόρη της. Ταιριάξανε αμέσως. Και οι δύο από την ίδια πάστα, που λέμε. Και έτσι καθώς οι μήνες και τα χρόνια περνάγανε εγώ, η Λ. και η μαμά μου είχαμε γίνει σαν οικογένεια.Δεν μπορώ να ξεχάσω που κάθε φορά που βγαίναμε οι 3 μας για ψώνια, όλοι νομίζανε ότι ήμουν το παιδί της Λ. και η μαμά μου παραπονιόταν."Μέχρι και ο τρόπος που βουρτσίζετε τα δόντια σας είναι ίδιος! Αμάν πια!¨" Είπε η μαμά μου με χαμόγελο όταν γυρίσανε από τις διακοπές τους, και από τότε έμεινε ατάκα. Και όχι! Ποτέ μου δεν την είχα δει να τα βουρτσίζει&#8230;Γυρνώντας από τις σπουδές μου στην Αγγλία η Λ. είχε ήδη φύγει για Αμερική. Ερωτεύθηκε και έφυγε, αλλά το τηλέφωνο μας χτυπούσε σχεδόν καθημερινά και οι 2 φίλες λέγανε τα νέα τους και τα κουτσομπολιά τους. Ακόμα και όταν η μαμά μου αρρώστησε και δεν είχε όρεξη να μιλήσει με καμία φίλη της, με την Λ. μίλαγε ασταμάτητα. Αλλά και μετά όταν την έχασα, η Λ. ήταν η μόνη που κατάφερνε να με κάνει να νιώσω καλά.Όταν προ-πέρσι το καλοκαίρι η θεία μου με πίεσε να αδειάσω γρήγορα το σπίτι του παππού για να το νοικιάσει, η Λ. ήταν αυτή που μου έδινε κουράγιο να τα τελειώσω, και επειδή με άκουγε πόσο χάλια ήμουνα με έπεισε να κάνω ένα ταξίδι στην Αμερική. Τελικά έφτασα Αμερική και έμεινα μαζί της 3 μήνες όσο δηλαδή διαρκούσε και η βίζα. Ήταν σαν να είχα βρεθεί με την μητέρα μου. Αυτούς τους 3 μήνες γελάσαμε, κλάψαμε, μαλώσαμε, αρρωστήσαμε και ήταν όπως θα ήταν αν βρισκόμουν τώρα με την μαμά μου, για την ακρίβεια όμως ήμουν με την μαμά μου&#8230; ήμουν με την άλλη μου μαμά&#8230;Ένα χρόνο τώρα μου λείπει πάρα πολύ και περιμένω πώς και πώς να έρθει για να την δω! Να έρθει και να πάμε μαζί να δούμε τον μικρό Σ. Να έρθει να την περιποιηθώ. Να έρθει και να καθόμαστε με τις ώρες χωρίς να μιλάμε και να πίνουμε τσάι στο καλό σερβίτσιο. Να έρθει να γνωρίσει τον Π. Να έρθει να δει τις αλλαγές που έκανα στο σπίτι. Να έρθει να την χορτάσω&#8230;Τέλη καλοκαιριού έρχεται! Έρχεται η άλλη μου μαμά&#8230;Το άλλο Αλμυρό κέικ με Κρεμμύδια και Κράνμπερυ1&#160;1/2 κούπα αλεύρι φαρίνα1/2 κούπα αλεύρι καλαμποκιού1 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ1 κούπα γάλα4 αυγά2 καλές κουταλιές της σούπας βούτυρο2 κουταλιές της σούπας μουστάρδα σε κόκκους1 κουταλάκι μουστάρδα Ντιζόν (καυτερή)1 κουταλάκι σκόνη κρεμμυδιού1 κουταλάκι αλάτι θαλάσσης2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα μισοφέγγαρο1 κουταλιά της σούπας πάπρικα (κανονική, δεν χρειάζεται καπνιστή)λίγο ελαιόλαδοκαι λίγο κρασί (προαιρετικά)1/2 - 3/4 της κούπας αποξηραμένα κράνμπερύΓια αρχή ξεκίνα με τα κρεμμύδια, αφού τα καθαρίσεις και τα ψιλοκόψεις, βάλε τα σε ένα τηγάνι με λίγο ελαιόλαδο, λίγο αλάτι και την πάπρικα να μαλακώσουν. Σβηστά με λίγο κρασάκι ή λίγο νερό, σκέπασε το τηγάνι και άφησε τα σε σιγανή φωτιά να μαλακώσουν για 2-3 λεπτά.Σε ένα μπολ χτύπησε με το μίξερ το βούτυρο να μαλακώσει, πρόσθεσε τα αυγά και τα μπαχαρικά, δηλαδή τις μουστάρδες και την σκόνη κρεμμυδιού, και χτύπησε τα καλά. Ανακάτεψε τα δύο αλεύρια με το μπέικιν πάουντερ και ρίξτε τα μέσα στο μίγμα χτυπώντας ελαφρά με το μίξερ. Πρόσθεσε το γάλα και ανακάτεψε καλά στην χαμηλή ταχύτητα του μίξερ. Τέλος ρίξε μέσα τα κρεμμύδια και τα κράνμπερυ και ανακάτεψε καλά. Το μίγμα είναι έτοιμο!Βουτύρωσε και αλεύρωσε καλά την φόρμα για το κέικ ρίξε μέσα το μίγμα και ψήσε το σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 για περίπου 35 - 45 λεπτά. Τσεκάροντας με το μαχαίρι.Πώς; Κλασικά&#8230; βύθισε μέχρι τον πάτο του κέικ, ένα καθαρό και στεγνό μαχαίρι από το πιο ψηλό σημείο του, και αν βγει καθαρό, χωρίς ζυμάρι επάνω του, είναι έτοιμο!Να! Κοίτα&#8230;http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634136786903/Όταν το βγάλεις από τον φούρνο, ξεφορμάρισέ το και άφησε το λίγα λεπτά να κρυώσει καλά&#8230;τιπ:Μπορείς να το φας σκέτο, μπορείς να κόψεις 2 λεπτές φέτες και να τις κάνεις σαντουιτσάκι με τυρί και ζαμπόν, αλλά το καλύτερο είναι να το σερβίρεις με την Smoked Chilli and Lime Jam που θα βρεις εδώ&#8230;http://soumada.tumblr.com/post/52957016795Αν θες κι&#8217;αλλα τιπς, δες και εδώ:&#8230;http://soumada.tumblr.com/post/52239394054πι.εσ.1Κάτι που μου κάνει τρομερή εντύπωση στην Λ. είναι η απίστευτη διαίσθηση της. Ξέρει τι κάνω, πώς νοιώθω και τί έχω χωρίς να της το πω. Έτσι δεν γίνεται με τις μαμάδες?πι.εσ. 2Μακάρι να ήταν εδώ να με βοηθούσε να διαλέξω πλακάκια&#8230;
 
σσσσσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/06/20/%CE%B7-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B1%CE%BC%CE%AC/


Η άλλη μου μαμά…


Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που την γνώρισα. Πάνε 17 χρόνια από τότε… Ο Α. και εγώ θα πηγαίναμε σπίτι του μετά το σχολείο, μιας και η μαμά του θα έλειπε.
Μπαίνοντας στην είσοδο της πολυκατοικίας του, ανοίγει η πόρτα και μια πολύ κομψή γυναίκα, με μαύρα μακριά μαλλιά και το πιο λευκό δέρμα που έχω δει ποτέ μου, βγήκε από μέσα… Τόσο εντυπωσιάστηκα που είμαι σίγουρη ότι είχα μείνει και την χάζευα. Ήταν ντυμένη στα μαύρα και φόραγε ένα πανέμορφο χρυσό κολιέ, όμως το βλέμμα μου τράβηξαν τα λαμπερά και χαμογελαστά μάτια της. Ο Α. κοκκίνισε και μόλις πήρα πρέφα τι συνέβαινε κοκκίνισα και εγώ με την σειρά μου, και πήρα το χαζό χαμόγελο καλού κοριτσιού. Τρομάρα μου!
Αφού έγιναν οι συστάσεις, μου λέει η Λ. “
Ααααααα είσαι το κοριτσάκι!” (Ναι! Αυτή που έπαιρνε τηλέφωνο και ζήταγε τον Α. Εγώ ήμουν, ευτυχώς που πάντα είχα το θάρρος και τον ζήταγα… Φαντάζεσαι να το έκλεινα;)

Από τότε κάτι μας έδεσε, κάτι πολύ δυνατό. Δεν είναι 
οτι την θαύμαζα είναι οτι ένιωθα την αγάπη της. “Η κόρη που δεν έχω” μου έλεγε, και έτσι με έμαθε να βάζω μολύβι στα μάτια μου -μια ελαφριά σβηστή μπλε γραμμή από κάτω- και έτσι με έπεισε να βγάλω τις wehrmacht, και να ντυθώ λίγο πιο κοριτσίστικα…
Η μαμά μου δεν πίστευε στα μάτια της, ένας λόγος παραπάνω να θέλει να την γνωρίσει -εκτώς βέβαια από το να δει τι σόι άνθρωπος είναι και που “έμπλεξε” η κόρη της. Ταιριάξανε αμέσως. Και οι δύο από την ίδια πάστα, που λέμε. Και έτσι καθώς οι μήνες και τα χρόνια περνάγανε εγώ, η Λ. και η μαμά μου είχαμε γίνει σαν οικογένεια.
Δεν μπορώ να ξεχάσω που κάθε φορά που βγαίναμε οι 3 μας για ψώνια, όλοι νομίζανε ότι ήμουν το παιδί της Λ. και η μαμά μου παραπονιόταν.
"Μέχρι και ο τρόπος που βουρτσίζετε τα δόντια σας είναι ίδιος! Αμάν πια!¨" Είπε η μαμά μου με χαμόγελο όταν γυρίσανε από τις διακοπές τους, και από τότε έμεινε ατάκα. Και όχι! Ποτέ μου δεν την είχα δει να τα βουρτσίζει…

Γυρνώντας από τις σπουδές μου στην Αγγλία η Λ. είχε ήδη φύγει για Αμερική. Ερωτεύθηκε και έφυγε, αλλά το τηλέφωνο μας χτυπούσε σχεδόν καθημερινά και οι 2 φίλες λέγανε τα νέα τους και τα κουτσομπολιά τους. Ακόμα και όταν η μαμά μου αρρώστησε και δεν είχε όρεξη να μιλήσει με καμία φίλη της, με την Λ. μίλαγε ασταμάτητα. Αλλά και μετά όταν την έχασα, η Λ. ήταν η μόνη που κατάφερνε να με κάνει να νιώσω καλά.

Όταν προ-πέρσι το καλοκαίρι η θεία μου με πίεσε να αδειάσω γρήγορα το σπίτι του παππού για να το νοικιάσει, η Λ. ήταν αυτή που μου έδινε κουράγιο να τα τελειώσω, και επειδή με άκουγε πόσο χάλια ήμουνα με έπεισε να κάνω ένα ταξίδι στην Αμερική. Τελικά έφτασα Αμερική και έμεινα μαζί της 3 μήνες όσο δηλαδή διαρκούσε και η βίζα. Ήταν σαν να είχα βρεθεί με την μητέρα μου. Αυτούς τους 3 μήνες γελάσαμε, κλάψαμε, μαλώσαμε, αρρωστήσαμε και ήταν όπως θα ήταν αν βρισκόμουν τώρα με την μαμά μου, για την ακρίβεια όμως ήμουν με την μαμά μου… ήμουν με την άλλη μου μαμά…

Ένα χρόνο τώρα μου λείπει πάρα πολύ και περιμένω πώς και πώς να έρθει για να την δω! Να έρθει και να πάμε μαζί να δούμε τον μικρό Σ. Να έρθει να την περιποιηθώ. Να έρθει και να καθόμαστε με τις ώρες χωρίς να μιλάμε και να πίνουμε τσάι στο καλό σερβίτσιο. Να έρθει να γνωρίσει τον Π. Να έρθει να δει τις αλλαγές που έκανα στο σπίτι. Να έρθει να την χορτάσω…
Τέλη καλοκαιριού έρχεται! Έρχεται η άλλη μου μαμά…



Το άλλο Αλμυρό κέικ με Κρεμμύδια και 
Κράνμπερυ

1 1/2 κούπα αλεύρι φαρίνα
1/2 κούπα αλεύρι καλαμποκιού
1 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ
1 κούπα γάλα
4 αυγά
2 καλές κουταλιές της σούπας βούτυρο
2 κουταλιές της σούπας μουστάρδα σε κόκκους
1 κουταλάκι μουστάρδα Ντιζόν (καυτερή)
1 κουταλάκι σκόνη κρεμμυδιού
1 κουταλάκι αλάτι θαλάσσης
2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα μισοφέγγαρο
1 κουταλιά της σούπας πάπρικα (κανονική, δεν χρειάζεται καπνιστή)
λίγο ελαιόλαδο
και λίγο κρασί (προαιρετικά)
1/2 - 3/4 της κούπας αποξηραμένα κράνμπερύ


Για αρχή ξεκίνα με τα κρεμμύδια, αφού τα καθαρίσεις και τα ψιλοκόψεις, βάλε τα σε ένα τηγάνι με λίγο ελαιόλαδο, λίγο αλάτι και την πάπρικα να μαλακώσουν. Σβηστά με λίγο κρασάκι ή λίγο νερό, σκέπασε το τηγάνι και άφησε τα σε σιγανή φωτιά να μαλακώσουν για 2-3 λεπτά.

Σε ένα μπολ χτύπησε με το μίξερ το βούτυρο να μαλακώσει, πρόσθεσε τα αυγά και τα μπαχαρικά, δηλαδή τις μουστάρδες και την σκόνη κρεμμυδιού, και χτύπησε τα καλά. Ανακάτεψε τα δύο αλεύρια με το μπέικιν πάουντερ και ρίξτε τα μέσα στο μίγμα χτυπώντας ελαφρά με το μίξερ. Πρόσθεσε το γάλα και ανακάτεψε καλά στην χαμηλή ταχύτητα του μίξερ. Τέλος ρίξε μέσα τα κρεμμύδια και τα 
κράνμπερυ και ανακάτεψε καλά. Το μίγμα είναι έτοιμο!

Βουτύρωσε και αλεύρωσε καλά την φόρμα για το κέικ ρίξε μέσα το μίγμα και ψήσε το σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 για περίπου 35 - 45 λεπτά. Τσεκάροντας με το μαχαίρι.

Πώς; Κλασικά… βύθισε μέχρι τον πάτο του κέικ, ένα καθαρό και στεγνό μαχαίρι από το πιο ψηλό σημείο του, και αν βγει καθαρό, χωρίς ζυμάρι επάνω του, είναι έτοιμο!

Να! Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634136786903/


Όταν το βγάλεις από τον φούρνο, ξεφορμάρισέ το και άφησε το λίγα λεπτά να κρυώσει καλά…

τιπ:
Μπορείς να το φας σκέτο, μπορείς να κόψεις 2 λεπτές φέτες και να τις κάνεις σαντουιτσάκι με τυρί και ζαμπόν, αλλά το καλύτερο είναι να το σερβίρεις με την Smoked Chilli and Lime Jam που θα βρεις εδώ…
http://soumada.tumblr.com/post/52957016795

Αν θες κι’αλλα 
τιπς, δες και εδώ:…
http://soumada.tumblr.com/post/52239394054


πι.εσ.1
Κάτι που μου κάνει τρομερή εντύπωση στην Λ. είναι η απίστευτη διαίσθηση της. Ξέρει τι κάνω, πώς 
νοιώθω και τί έχω χωρίς να της το πω. Έτσι δεν γίνεται με τις μαμάδες?

πι.εσ. 2
Μακάρι να ήταν εδώ να με βοηθούσε να διαλέξω πλακάκια…

 


σσσσσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/06/20/%CE%B7-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B1%CE%BC%CE%AC/

June 14, 2013 at 1:18pm

2 notes
Πιπέρι στο στόμα!Όταν ξεκίνησα να γράφω αυτό το ποστ το μόνο που μου ερχότανε στο μυαλό ήταν η ΕΡΤ… Και βασικά ένα κόμεντ που διάβασα στο γούολ ενός φίλου. Έλεγε λοιπόν ο άγνωστος σε εμένα κύριος για την μητέρα του, που είναι συνταξιούχος και που δεν βλέπει ΕΡΤ και την πληρώνει χωρίς να την χρησιμοποιεί, μη σας τα πολυλογώ, πεταμένα λεφτά η ΕΡΤ, ας γίνει συνδρομητική. Είδα λοιπόν το προφίλ του και είδα ότι μένει στην Αμερική αμέσως λοιπόν σκέφτηκα “Και πριν;” 
Πριν αυτός ο άνθρωπος και οι γονείς του τι βλέπανε; Κάμπινγκ είχε δει ποτέ; Το μινόρε της αυγής; Τη Λωξάντρα; Tην φρουτοπία; Το πανευρωπαϊκό που το είδε; Άραγε το Κουνγκ φου το παρακολουθούσε; Eβλεπε ποτέ αγώνες στον πάγο μιμούμενος την φωνή του Κωστάλα; Είδε τους ολυμπιακούς στη Μόσχα θέλοντας να γίνει Kομανέντσι; Έβαζε τη Λιλιπούπολη συνέχεια στο ριπίτ ακόμα και μεγάλος; Mε τον σεισμό το 81 από πού ενημερώθηκε; Πήγε ποτέ να ακούσει τα μουσικά σύνολα; Δυναστεία; Ντάλας; Τα γνωρίζει; Έτρεχε σπίτι μετά το σχολείο να δεi μαζί με την υπόλοιπη Ελλάδα Τόλμη και Γοητεία ή ήταν πολύ λαϊκό για αυτόν; Τον έπιανε θλίψη όταν άρχιζε η μουσική από την Αθλητική Κυριακή, γιατί αυτομάτως σήμαινε ότι τελείωνε το Σαββατοκύριακο και την άλλη μέρα είχε σχολείο; Φοβάται ακόμη και τώρα τους τίτλους αρχής από το Παρασκήνιο; Είναι περήφανος για κάποιες ελληνικές ταινίες, που ίσως να φτάσαν και μέχρι την Αμερική; Πολλές αναμνήσεις αλλά και πολλές σκέψεις. Και ύστερα σκέφτηκα τον παππού μου. Τον Κ. μου, που ποτέ δεν κλαύτηκε για το τι πλήρωνε στο κράτος,  αν και προτιμούσε να το λέει κοινωνία. Και παρόλο που δεν ήταν ποτέ σύμφωνος με τις κυβερνήσεις, αφού “το κόμμα του” ποτέ δεν θα μπορούσε να είχε την πλειοψηφία, αυτός ήθελέ να είναι σωστός απέναντι στην κοινωνία και αντίστοιχα η κοινωνία σε αυτόν. Να γίνονται τα πράγματα σωστά. Να γίνονται νόμιμα και όχι να μας κοροϊδεύουν. Ναι! να φύγουν όσοι πρέπει να φύγουν, αλλά αυτοί που αξίζουν να μείνουν! Όχι μόνο από την ΕΡΤ αλλά από παντού! Σχολεία - Πανεπιστήμια - Νοσοκομεία - Εφορίες - Υπουργεία - …  Ξεκαθαρίσματα σωστά και δίκαια. Όπως θα έπρεπε να είναι εξ αρχής."Αρκετά όμως με τα πολιτικά! Βαρεθήκαμε" που έλεγε και η γιαγιά μουΑς μείνουμε στον παππού μου και στο&#8230;Κατακόκκινο και καυτερό!
 Smoked Chilli and Lime Jam
2 μεγάλες πιπεριές Φλωρίνης περίπου 100 - 120γρchillies, είτε ποικιλία από πράσινα και κόκκινα ή από ένα είδος, περίπου 70 - 80γρ2 λάιμ το ξύσμα και τον χυμό τους1 κουταλιά του γλυκού τουμπωτή καπνιστή πάπρικα500γρ ζάχαρη300γρ ξίδι(προαιρετικά για πιο ένταση λίγο tabasco)
Πλύνε και ξεσπόριασε τις πιπεριές (και τις Φλωρίνης και τις chilli)ΠΡΟΣΟΧΗ: τις πιπεριές τσίλι εγώ πάντα τις καθαρίζω με γάντια! γιατί η κάψα τους μένει στο χέρι και εγώ που τρίβω συχνά τα μάτια μου μετά με καίει
Αφού τις καθαρίσεις βάλε τις στο μούλτι και χτύπα τις μέχρι να γίνουν πάστα. 
Σε μια ψηλή κατσαρόλα βάλε το ξίδι και την ζάχαρη σε μέτρια φωτιά μέχρι να λιώσει η ζάχαρη. 
tip. Αν θες έξτρα αψάδα πρόσθεσε και λίγο tabasco, εγώ εδώ πρόσθεσα το πράσινο που είναι πιο ελαφρύ 
Όταν λιώσει η ζάχαρη πρόσθεσε την πάπρικα και το μίγμα από τις πιπεριές, το ξύσμα από τα λάιμ και ανέβασε την θερμοκρασία στο δυνατό. Βράσε για περίπου 10-12 λεπτά ανακατεύοντας.
Mε το tip “πιατάκι” δες αν είναι έτοιμη. Εμένα μ’ αρέσει να μην είναι πολύ δεμένη η συγκεκριμένη μαρμελάδα κάτι ανάμεσα σε πηχτό σιρόπι και μαρμελάδα οπότε τσεκάρω στο πιατάκι ίσα που να στέκετε η σταγόνα μου. 
Όταν την δέσεις όσο θες βγάλε την από την φωτιά, πρόσθεσέ της τον χυμό από τα λάιμ, και άφησε την να κρυώσει για κάνα μισάωρο. Μην την αφήσεις παραπάνω να είναι λίγο ζεστή… Ύστερα βάλε την σε ζεστά αποστειρωμένα βαζάκια, κλείσε τα καλά και αναποδογύρισε τα. 


τιπ 1.Αν ακολουθήσεις τα χνάρια μου και δεν την δέσεις πολύ, γλάσαρε κρεατικά, κοτόπουλο ακόμα και τόνο, με αυτήν την μαγική σαλτσούλα και θα με θυμηθείς…
τιπ 2.Δοκίμασέ το με τυρί και ψωμί…  
τιπ 3.δεν θα σου πω τα αυτονόητα Ναι! πάει πολύ με ψητά, αλλά και με αλμυρά κέικ… Να! Κοίτα…http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634109340037πι.εσ. 1Αλήθεια αφού είμαι υγιέστατη και χωρίς παιδιά γιατί να πληρώνω για την δημόσια υγεία και την παιδεία; -AISXOS!!! 
πι.εσ.2Αγαπημένε μου Κ. σε ευχαριστώ που με έμαθες να μην σκέφτομαι έτσι.σσσσσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/06/14/%CF%80%CE%B9%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%84%CF%8C%CE%BC%CE%B1/

Πιπέρι στο στόμα!

Όταν ξεκίνησα να γράφω αυτό το ποστ το μόνο που μου ερχότανε στο μυαλό ήταν η ΕΡΤ… Και βασικά ένα κόμεντ που διάβασα στο γούολ ενός φίλου. Έλεγε λοιπόν ο άγνωστος σε εμένα κύριος για την μητέρα του, που είναι συνταξιούχος και που δεν βλέπει ΕΡΤ και την πληρώνει χωρίς να την χρησιμοποιεί, μη σας τα πολυλογώ, πεταμένα λεφτά η ΕΡΤ, ας γίνει συνδρομητική. Είδα λοιπόν το προφίλ του και είδα ότι μένει στην Αμερική αμέσως λοιπόν σκέφτηκα “Και πριν;” 

Πριν αυτός ο άνθρωπος και οι γονείς του τι βλέπανε;
Κάμπινγκ είχε δει ποτέ; Το μινόρε της αυγής; Τη Λωξάντρα; Tην φρουτοπία; Το πανευρωπαϊκό που το είδε; Άραγε το Κουνγκ φου το παρακολουθούσε; Eβλεπε ποτέ αγώνες στον πάγο μιμούμενος την φωνή του Κωστάλα; Είδε τους ολυμπιακούς στη Μόσχα θέλοντας να γίνει Kομανέντσι; Έβαζε τη Λιλιπούπολη συνέχεια στο ριπίτ ακόμα και μεγάλος; Mε τον σεισμό το 81 από πού ενημερώθηκε; Πήγε ποτέ να ακούσει τα μουσικά σύνολα; Δυναστεία; Ντάλας; Τα γνωρίζει; Έτρεχε σπίτι μετά το σχολείο να δεi μαζί με την υπόλοιπη Ελλάδα Τόλμη και Γοητεία ή ήταν πολύ λαϊκό για αυτόν; Τον έπιανε θλίψη όταν άρχιζε η μουσική από την Αθλητική Κυριακή, γιατί αυτομάτως σήμαινε ότι τελείωνε το Σαββατοκύριακο και την άλλη μέρα είχε σχολείο; Φοβάται ακόμη και τώρα τους τίτλους αρχής από το Παρασκήνιο; Είναι περήφανος για κάποιες ελληνικές ταινίες, που ίσως να φτάσαν και μέχρι την Αμερική;

Πολλές αναμνήσεις αλλά και πολλές σκέψεις. Και ύστερα σκέφτηκα τον παππού μου. Τον Κ. μου, που ποτέ δεν κλαύτηκε για το τι πλήρωνε στο κράτος,  αν και προτιμούσε να το λέει κοινωνία. Και παρόλο που δεν ήταν ποτέ σύμφωνος με τις κυβερνήσεις, αφού “το κόμμα του” ποτέ δεν θα μπορούσε να είχε την πλειοψηφία, αυτός ήθελέ να είναι σωστός απέναντι στην κοινωνία και αντίστοιχα η κοινωνία σε αυτόν. Να γίνονται τα πράγματα σωστά. Να γίνονται νόμιμα και όχι να μας κοροϊδεύουν. Ναι! να φύγουν όσοι πρέπει να φύγουν, αλλά αυτοί που αξίζουν να μείνουν! Όχι μόνο από την ΕΡΤ αλλά από παντού! Σχολεία - Πανεπιστήμια - Νοσοκομεία - Εφορίες - Υπουργεία - …  
Ξεκαθαρίσματα σωστά και δίκαια. Όπως θα έπρεπε να είναι εξ αρχής.
"Αρκετά όμως με τα πολιτικά! Βαρεθήκαμε" που έλεγε και η γιαγιά μου
Ας μείνουμε στον παππού μου και στο…
Κατακόκκινο και καυτερό!



Smoked Chilli and Lime Jam

2 μεγάλες πιπεριές Φλωρίνης περίπου 100 - 120γρ
chillies, είτε ποικιλία από πράσινα και κόκκινα ή από ένα είδος, περίπου 70 - 80γρ
2 λάιμ το ξύσμα και τον χυμό τους
1 κουταλιά του γλυκού τουμπωτή καπνιστή πάπρικα
500γρ ζάχαρη
300γρ ξίδι
(προαιρετικά για πιο ένταση λίγο tabasco)


Πλύνε και ξεσπόριασε τις πιπεριές (και τις Φλωρίνης και τις chilli)
ΠΡΟΣΟΧΗ: τις πιπεριές τσίλι εγώ πάντα τις καθαρίζω με γάντια! γιατί η κάψα τους μένει στο χέρι και εγώ που τρίβω συχνά τα μάτια μου μετά με καίει

Αφού τις καθαρίσεις βάλε τις στο μούλτι και χτύπα τις μέχρι να γίνουν πάστα. 

Σε μια ψηλή κατσαρόλα βάλε το ξίδι και την ζάχαρη σε μέτρια φωτιά μέχρι να λιώσει η ζάχαρη. 

tip. Αν θες έξτρα αψάδα πρόσθεσε και λίγο tabasco, εγώ εδώ πρόσθεσα το πράσινο που είναι πιο ελαφρύ 

Όταν λιώσει η ζάχαρη πρόσθεσε την πάπρικα και το μίγμα από τις πιπεριές, το ξύσμα από τα λάιμ και ανέβασε την θερμοκρασία στο δυνατό. Βράσε για περίπου 10-12 λεπτά ανακατεύοντας.

Mε το tip “πιατάκι” δες αν είναι έτοιμη. Εμένα μ’ αρέσει να μην είναι πολύ δεμένη η συγκεκριμένη μαρμελάδα κάτι ανάμεσα σε πηχτό σιρόπι και μαρμελάδα οπότε τσεκάρω στο πιατάκι ίσα που να στέκετε η σταγόνα μου. 

Όταν την δέσεις όσο θες βγάλε την από την φωτιά, πρόσθεσέ της τον χυμό από τα λάιμ, και άφησε την να κρυώσει για κάνα μισάωρο. Μην την αφήσεις παραπάνω να είναι λίγο ζεστή… Ύστερα βάλε την σε ζεστά αποστειρωμένα βαζάκια, κλείσε τα καλά και αναποδογύρισε τα. 

τιπ 1.
Αν ακολουθήσεις τα χνάρια μου και δεν την δέσεις πολύ, γλάσαρε κρεατικά, κοτόπουλο ακόμα και τόνο, με αυτήν την μαγική σαλτσούλα και θα με θυμηθείς…

τιπ 2.
Δοκίμασέ το με τυρί και ψωμί…  

τιπ 3.
δεν θα σου πω τα αυτονόητα Ναι! πάει πολύ με ψητά, αλλά και με αλμυρά κέικ… 



Να! Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634109340037



πι.εσ. 1
Αλήθεια αφού είμαι υγιέστατη και χωρίς παιδιά γιατί να πληρώνω για την δημόσια υγεία και την παιδεία; -AISXOS!!! 

πι.εσ.2
Αγαπημένε μου Κ. σε ευχαριστώ που με έμαθες να μην σκέφτομαι έτσι.



σσσσσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/06/14/%CF%80%CE%B9%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%84%CF%8C%CE%BC%CE%B1/

June 5, 2013 at 3:40pm

5 notes
Είναι να μην μου κολλήσει&#8230;Την προηγούμενη Δευτέρα ήταν η μέρα που είχα γυρίσει από τον διαιτολόγο. Τα είχα καταφέρει! Είχα κρατηθεί μακριά από παρασπονδίες και έτσι ήμουν πολύ πιο κοντά στον στόχο μου. Όλα τέλεια και με το ηθικό αναπτερωμένο είχα όρεξη να δω καμιά συνταγή! Άνοιξα λοιπόν το τετράδιο της μαμάς μου και έπεσα πάνω στο αλμυρό κέικ της γιαγιάς μου. Δύσκολα ξεκολλάς από εκεί&#8230;Έκλεισα το τετράδιο και πήγα να χαζέψω λίγη τηλεόραση. Έλα όμως που το μυαλό μου δεν ξεκολλούσε από εκεί Άνοιξα το ψυγείο και το μόνο που βρήκα ήταν κάτι λουκανικάκια που είχε πάρει ο Π. και αυγά, από τυρί τίποτα. Στο ντουλάπι εκτός από φαρίνα είχα και ένα καλαμποκάλευρο που μου είχε περισσέψει από την μπομπότα και έτσι, αποφάσισα να προχωρήσω με κάθε τίμημα. Άλλωστε ήταν για τον Π. εγώ δεν θα έτρωγα, έτσι νόμιζα&#8230; 
Αλμυρό κέικ για τολμηρούς,  με λουκάνικα και βερίκοκα
1&#160;1/2 κούπα αλεύρι φαρίνα1/2 κούπα αλεύρι καλαμποκιού1 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ1 κούπα κεφίρ ή 1 κούπα γιαούρτι αραιωμένο με λίγο γάλα 4 αυγά2 καλές κουταλιές της σούπας βούτυρο1 κουταλιά της σούπας μουστάρδα σε κόκκους1 κουταλάκι μουστάρδα Ντιζόν (καυτερή)1 κουταλιά της σούπας πάπρικα καπνιστή 1 κουταλιά της σούπας σκόνη κρεμμυδιού1 κουταλάκι αλάτι θαλάσσης 12 - 15 λουκανικάκια Φρανκφούρτης κομμένα σε ροδελίτσες3 μικρά βερίκοκα1 κομματάκι τζίντζερ τριμμένο (όσο μια μεγάλη σκελίδα σκόρδο)
Ξεκινάω χτυπώντας με το μίξερ το βούτυρο να μαλακώσει, προσθέτω τα αυγά και τα μπαχαρικά, δηλαδή τις μουστάρδες, την πάπρικα και την σκόνη κρεμμυδιού, και χτυπάω καλά. Σε ένα βαθύ πιάτο ανακατεύω τα δύο αλεύρια με το μπέικιν πάουντερ και το αλεύρι, και τα ρίχνω μέσα στο μίγμα χτυπώντας ελαφρά με το μίξερ. Το μίγμα μου τώρα χρειάζεται υγρασία οπότε προσθέτω το κεφίρ (αν δεν έχετε προσθέστε γιαούρτι ή γάλα ή μείγμα των δύο). Όταν το ζυμάρι μου έχει πάρει την υγρασία που χρειάζεται προσθέτω τα λουκανικάκια, τα βερίκοκα και το τζίντζερ και ανακατεύω πολύ καλά με μια κουτάλα. 
Τέλος μοιράζω το μείγμα μου σε φορμάκια για μάφινς ή σε μια φόρμα για κέικ. Αν η φόρμα μου δεν είναι από σιλικόνη δεν ξεχνώ να την βουτυρώσω και να την αλευρώσω για να μην μου κολλήσει. Το ψήνω σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180 για περίπου μισή ώρα με 45 λεπτά. Τσεκάροντας με το μαχαίρι.
Πώς; Βυθίζω μέχρι τον πάτο του κέικ, ένα καθαρό και στεγνό μαχαίρι από το πιο ψηλό σημείο του, και αν βγει καθαρό, χωρίς ζυμάρι επάνω του, είναι έτοιμο! 
τιπ.1 Αν δεν νιώθεις τυχερός - τυχερή μην προσθέσεις τα βερίκοκα και το τζίντζερ&#8230; αν πάλι θες να ρισκάρεις αξίζει τον κόπο. Για να ξέρεις το βερίκοκο του δίνει μια γλυκόξινη γεύση που στο λουκάνικο πάει πολύ. Αν πάλι θες μπορείς να το δοκιμάσεις με αποξηραμένα γλυκά βερίκοκα, έτσι είναι λίγο πιο γλυκό!
τιπ.2Εμείς τα συνδυάσαμε με μια γλυκιά και καυτερή μαρμελάδα λεμόνι από τα &#8220;today&#8217;s specials&#8221;&#8230;  https://www.facebook.com/todaysspecialfoods?fref=ts που του πήγαινε πάαααααααααααρα πολύ! Θ. ευχαριστώ&#8230; &lt;3
τιπ.3 Ναι μπορείς να αφαιρέσεις τα φρούτα, όπως μπορείς και να προσθέσεις μία κούπα τυρί της αρεσκείας σου, ή ακόμα και ξηρούς καρπούς&#8230; είπαμε παίξε!
τιπ.4 Αν φοβάσαι το καλαμποκάλευρο μπορείς να το αντικαταστήσεις με φαρίνα ή ακόμα και αλεύρι ολικής άλεσης. Στο ολικής χρησιμοποίησε αναλογία 1-1 δηλαδή 1 κούπα φαρίνα και 1 κούπα ολικής (όχι 1&#160;1/2 με 1/2 όπως κάνουμε με το καλαμποκάλευρο)
τιπ.5Ναι! μπορείς να αφαιρέσεις τα λουκάνικα και να βάλεις κάποιο άλλο αλλαντικό όπως μπέικον ή γαλοπούλα ή ότι άλλο έχεις βρε αδερφέ&#8230; 
τιπ.6 (και τελείωσα)Αν δεν έχεις σκόνη κρεμμυδιού μπορείς να τσιγαρίσεις ένα κρεμμυδάκι και να το προσθέσεις, αλλά αν μπεις σε αυτήν την διαδικασία τότε δεν ρίχνεις στο τηγάνι και κάνα μανιταράκι ίσως και με λιιιιιίγο σκορδάκι? Λέω εγώ τώρα&#8230;. (εδώ μην ξεχάσεις το τυρί&#8230;)
Και τώρα που τελείωσα με τα τιπς δες και πώς γίνεται.
Να! Κοίτα&#8230;http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157633910031001/
πι.εσ. 1Η γιαγιά μου το έφτιαχνε με ζαμπόν, τυρί και φιστίκια Αιγίνης ενώ η μαμά μου με μπέικον, γραβιέρα και ελιές ή αγγουράκι τουρσί (Παίξε λέμε!!!)
πι.εσ. 2Εγώ σου χρωστάω την συνταγή με το ροκφόρ&#8230; που αν σ&#8217; αρέσει το ροκφόρ θα την αγαπήσεις.
πι.εσ. 3 Τώρα τελευταία μου έχει κολλήσει ένα &#8220;του νόου ας μπέτερ πάρτυ&#8221; στον κήπο, με εφ-μπι φριέντς, αλμυρά μάφινς, τάρτες, χειροποίητη λεμονάδα και κρασί&#8230;σσσσσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/06/05/%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B7%CE%BD-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9/

Είναι να μην μου κολλήσει…

Την προηγούμενη Δευτέρα ήταν η μέρα που είχα γυρίσει από τον διαιτολόγο. Τα είχα καταφέρει! Είχα κρατηθεί μακριά από παρασπονδίες και έτσι ήμουν πολύ πιο κοντά στον στόχο μου. Όλα τέλεια και με το ηθικό αναπτερωμένο είχα όρεξη να δω καμιά συνταγή! Άνοιξα λοιπόν το τετράδιο της μαμάς μου και έπεσα πάνω στο αλμυρό κέικ της γιαγιάς μου. Δύσκολα ξεκολλάς από εκεί…Έκλεισα το τετράδιο και πήγα να χαζέψω λίγη τηλεόραση. Έλα όμως που το μυαλό μου δεν ξεκολλούσε από εκεί Άνοιξα το ψυγείο και το μόνο που βρήκα ήταν κάτι λουκανικάκια που είχε πάρει ο Π. και αυγά, από τυρί τίποτα. Στο ντουλάπι εκτός από φαρίνα είχα και ένα καλαμποκάλευρο που μου είχε περισσέψει από την μπομπότα και έτσι, αποφάσισα να προχωρήσω με κάθε τίμημα. Άλλωστε ήταν για τον Π. εγώ δεν θα έτρωγα, έτσι νόμιζα… 


Αλμυρό κέικ για τολμηρούς,  με λουκάνικα και βερίκοκα

1 1/2 κούπα αλεύρι φαρίνα
1/2 κούπα αλεύρι καλαμποκιού
1 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ
1 κούπα κεφίρ ή 1 κούπα γιαούρτι αραιωμένο με λίγο γάλα 
4 αυγά
2 καλές κουταλιές της σούπας βούτυρο
1 κουταλιά της σούπας μουστάρδα σε κόκκους
1 κουταλάκι μουστάρδα Ντιζόν (καυτερή)
1 κουταλιά της σούπας πάπρικα καπνιστή 
1 κουταλιά της σούπας σκόνη κρεμμυδιού
1 κουταλάκι αλάτι θαλάσσης 
12 - 15 λουκανικάκια Φρανκφούρτης κομμένα σε ροδελίτσες
3 μικρά βερίκοκα
1 κομματάκι τζίντζερ τριμμένο (όσο μια μεγάλη σκελίδα σκόρδο)

Ξεκινάω χτυπώντας με το μίξερ το βούτυρο να μαλακώσει, προσθέτω τα αυγά και τα μπαχαρικά, δηλαδή τις μουστάρδες, την πάπρικα και την σκόνη κρεμμυδιού, και χτυπάω καλά. Σε ένα βαθύ πιάτο ανακατεύω τα δύο αλεύρια με το μπέικιν πάουντερ και το αλεύρι, και τα ρίχνω μέσα στο μίγμα χτυπώντας ελαφρά με το μίξερ. Το μίγμα μου τώρα χρειάζεται υγρασία οπότε προσθέτω το κεφίρ (αν δεν έχετε προσθέστε γιαούρτι ή γάλα ή μείγμα των δύο). Όταν το ζυμάρι μου έχει πάρει την υγρασία που χρειάζεται προσθέτω τα λουκανικάκια, τα βερίκοκα και το τζίντζερ και ανακατεύω πολύ καλά με μια κουτάλα. 

Τέλος μοιράζω το μείγμα μου σε φορμάκια για μάφινς ή σε μια φόρμα για κέικ. Αν η φόρμα μου δεν είναι από σιλικόνη δεν ξεχνώ να την βουτυρώσω και να την αλευρώσω για να μην μου κολλήσει. Το ψήνω σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180 για περίπου μισή ώρα με 45 λεπτά. Τσεκάροντας με το μαχαίρι.

Πώς; Βυθίζω μέχρι τον πάτο του κέικ, ένα καθαρό και στεγνό μαχαίρι από το πιο ψηλό σημείο του, και αν βγει καθαρό, χωρίς ζυμάρι επάνω του, είναι έτοιμο! 

τιπ.1 
Αν δεν νιώθεις τυχερός - τυχερή μην προσθέσεις τα βερίκοκα και το τζίντζερ… αν πάλι θες να ρισκάρεις αξίζει τον κόπο. Για να ξέρεις το βερίκοκο του δίνει μια γλυκόξινη γεύση που στο λουκάνικο πάει πολύ. Αν πάλι θες μπορείς να το δοκιμάσεις με αποξηραμένα γλυκά βερίκοκα, έτσι είναι λίγο πιο γλυκό!

τιπ.2
Εμείς τα συνδυάσαμε με μια γλυκιά και καυτερή μαρμελάδα λεμόνι από τα “today’s specials”…  
https://www.facebook.com/todaysspecialfoods?fref=ts
που του πήγαινε πάαααααααααααρα πολύ! Θ. ευχαριστώ… <3

τιπ.3 
Ναι μπορείς να αφαιρέσεις τα φρούτα, όπως μπορείς και να προσθέσεις μία κούπα τυρί της αρεσκείας σου, ή ακόμα και ξηρούς καρπούς… είπαμε παίξε!

τιπ.4 
Αν φοβάσαι το καλαμποκάλευρο μπορείς να το αντικαταστήσεις με φαρίνα ή ακόμα και αλεύρι ολικής άλεσης. Στο ολικής χρησιμοποίησε αναλογία 1-1 δηλαδή 1 κούπα φαρίνα και 1 κούπα ολικής (όχι 1 1/2 με 1/2 όπως κάνουμε με το καλαμποκάλευρο)

τιπ.5
Ναι! μπορείς να αφαιρέσεις τα λουκάνικα και να βάλεις κάποιο άλλο αλλαντικό όπως μπέικον ή γαλοπούλα ή ότι άλλο έχεις βρε αδερφέ… 

τιπ.6 (και τελείωσα)
Αν δεν έχεις σκόνη κρεμμυδιού μπορείς να τσιγαρίσεις ένα κρεμμυδάκι και να το προσθέσεις, αλλά αν μπεις σε αυτήν την διαδικασία τότε δεν ρίχνεις στο τηγάνι και κάνα μανιταράκι ίσως και με λιιιιιίγο σκορδάκι? Λέω εγώ τώρα…. (εδώ μην ξεχάσεις το τυρί…)

Και τώρα που τελείωσα με τα τιπς δες και πώς γίνεται.

Να! Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157633910031001/

πι.εσ. 1
Η γιαγιά μου το έφτιαχνε με ζαμπόν, τυρί και φιστίκια Αιγίνης ενώ η μαμά μου με μπέικον, γραβιέρα και ελιές ή αγγουράκι τουρσί (Παίξε λέμε!!!)

πι.εσ. 2
Εγώ σου χρωστάω την συνταγή με το ροκφόρ… που αν σ’ αρέσει το ροκφόρ θα την αγαπήσεις.

πι.εσ. 3 
Τώρα τελευταία μου έχει κολλήσει ένα “του νόου ας μπέτερ πάρτυ” στον κήπο, με εφ-μπι φριέντς, αλμυρά μάφινς, τάρτες, χειροποίητη λεμονάδα και κρασί…


σσσσσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/06/05/%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B7%CE%BD-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9/