soumada sou

Everyday   Diary    Archive    απορίες;   

Η λεγόμενη σουμάδα είναι ένα λευκό αναψυκτικό ποτό, που προέρχεται από γαλάκτωμα αμυγδάλου.
Στην Ελλάδα η σουμάδα θεωρείται λόγω χρώματος ως γαμήλιο ποτό και για τούτο προσφέρεται κυρίως σε γάμους, εξου και η ευχή: "και στις σουμάδες σου!" που είναι ανάλογη με την ευχή "και στα δικά σου!".
Και αν αυτά δεν σου είναι αρκετά...
facebook.com/soumada.sou
flickr.com/photos/92088869@N08/sets/
instagram.com/soumada_sou

July 31, 2014 at 2:36pm

6 notes
Μπουκώματα.
Θυμάμαι λοιπόν εκείνο το καλοκαίρι στην Τήνο.
Είχα τελειώσει την Τρίτη δημοτικού και το καλοκαίρι θα πήγαινα στους “άλλους παππούδες” στο νησί. Είχε έρθει ο μπαμπάς μου να με πάρει και θα ξεκινάγαμε το ταξίδι μας. Πετούσα από την χαρά μου, σκεφτόμουν ότι όλη μέρα θα ήμουν στην θάλασσα και θα έτρωγα παγωτά.

-Πριν σου συνεχίσω όμως, πρέπει να σου μιλήσω για μένα εκείνη την εποχή. Ήμουν ένα μικροκαμωμένο και πολύ αδύνατο παιδάκι, έκανα ενόργανη και ήθελα να γίνω “Κομανέτσι” (σσσσσσσ… Νάντια Κομανέτσι). Λιγόφαγη και αρκετά κινητική. Σιχαινόμουν την φέτα και τις αγκινάρες και δεν έτρωγα ψωμί.

Βαριόμουν τον ύπνο και το διάβασμά και τρελαινόμουν για παιχνίδια, και εξερευνήσεις.
Και βέβαια επειδή οι γονείς μου είχαν χωρίσει και μέναμε με την μαμά στον παππού και στην γιαγιά, ήμουν και λίγο κακομαθημένη… Κατάλαβες. Καμία πίεση για τίποτα.
Πίσω στην ιστορία μας…
Βρέθηκα λοιπόν εκείνο το καλοκαίρι μαζί με τους “άλλους” παππούδες, στην Τήνο. Πρώτη φορά θα πέρναγα τόσο πολύ καιρό μαζί τους. Συνήθως τους έβλεπα για λίγες ώρες. Και μπορείς να πεις ότι δεν ήξερα σχεδόν τίποτα για αυτούς.
Τον περισσότερο καιρό τον περάσαμε στο σπίτι στον Πάνορμο, ο παππούς ζωγράφιζε στο καμαράκι και η γιαγιά μαγείρευε. Τα πρωινά η γιαγιά με πήγαινε στην θάλασσα, για μια βουτιά και πίσω, ενώ κάθε μεσημέρι με έβαζε να “κοιμάμαι” για κάνα 2ωρο. Σκέψου, από την βαρεμάρα είχα λύσει όλο το τεύχος των Καλοκαιρινών διακοπών μέσα σε 2 μέρες και μετά κοίταζα το ταβάνι μέχρι να πάει 5:30. Τα απογεύματα στον Πάνορμο δεν μ’ αρέσανε. Όλη η χαρά μου χώραγε σε ένα λάκι στράικ. (σσσσσσσ. παγωτό με παιχνιδάκι)
Τον υπόλοιπο καιρό τον περάσαμε στον Αγ. Φανούριο. Δεν είχε θάλασσα, αλλά είχε λίγες εκδρομές, με το γαλάζιο βανάκι του παππού. Τότε μου είχε μάθει και η γιαγιά μου το “περά στους πέρα κάμπους”, που το τραγούδαγα συνέχεια. Και ναι! αυτό είναι το σάουντρακ όλων των εκδρομών μου!
Το σπίτι ήταν μικρό σε ένα κτήμα και μέσα το εκκλησάκι, ο Άγιος Φανούριος, που το είχε φτιάξει, αλλά και αγιογραφήσει ο παππούς. (Όχι που ήταν παππούς μου, αλλά δεν έχω δει πιο ωραίες τοιχογραφίες. Μόνο και μόνο από τα χρώματά μπορώ να τον αναγνωρίσω)
Στον Άγιο Φανούριο είναι και η πρώτη φορά που νήστεψα τον δεκαπενταύγουστο. Με πατάτες, κολοκυθάκια, ντομάτες και αμπελοφάσουλα, όλα από τον κήπο. (Χωρίς λάκι στράικ…)
Μετά όμως ήρθε το πανηγύρι, οπότε χαλάλι η νηστεία. Δεν θυμάμαι τι έφαγα εκεί, (μπορεί και να μην έφαγα και τίποτα), αλλά όλο το βράδυ δεν έβαλα κώλο κάτω. Χόρευα όλη νύχτά. Ήταν η έξοδος των διακοπών! Γυρίσαμε σπίτι φαντάσου την άλλη μέρα το πρωί. Σίγουρα από εκεί μου έχει μείνει η αγάπη για τα πανηγύρια.
Τι άλλο θυμάμαι από τότε;
Tην γιαγιά να μαζεύει πεταλίδες και να τις τρώμε στην παραλία, αλλά και τον παππού που ψάρευε αχινούς και μου έδινε να τους φάω με φρέσκο λεμόνι 
-τρελαίνομαι για αχινούς-
Θυμάμαι όμως και να μαλώνω με την γιαγιά μου για να φάω όλο μου το φαγητό.
Όχι δεν ήμουν δύσκολο παιδί στο φαγητό. Τα παμε, μόνο φέτα και αγκινάρες δεν έτρωγα. Απλά δεν έτρωγα πολύ.
Και για να είμαι και ειλικρινής ούτε που θυμάμαι τι μαγείρισσα ήταν η άλλη μου γιαγιά. Αυτό που θυμάμαι όμως, είναι ότι μου γέμιζε το μεγάλο πιάτο, μέχρι επάνω, μου έκοβε και 2 φέτες ψωμί και με “ανάγκαζε” να τα φάω όλα, γιατί αλλιώς δεν θα με άφηνε να πάω να παίξω με τα παιδάκια το απόγευμα, ή ακόμα χειρότερα δεν θα είχε λάκι στράικ.
Αυτό το καλοκαίρι θυμάμαι.
Γεμάτο, μπούκωμα, ύπνος και τρόμο ότι δεν θα έπαιζα ή δεν θα πήγαινα για μπάνιο ή δεν θα έτρωγα παγωτό.
Στο δικό μου μυαλό μαρτύριο! Στις γιαγιάς μου φαντάζομαι προσοχή και φροντίδα.
Και τελικά τι μου έμεινε από εκείνο το καλοκαίρι;
Η εικόνα της μαμάς μου στο λιμάνι, που τρόμαξε να με αναγνωρίσει. Βλέπεις είχα παχύνει τόσο πολύ που γύρισα με τα ρούχα μιας ξαδέρφης του μπαμπά μου, γιατί δεν χώραγα στα δικά μου.
Και η αίσθηση της πίεσης που για χρόνια δεν με άφηνε να θυμάμαι τα καλά εκείνων των διακοπών (όχι δεν ήταν μόνο το λάκι στράικ),
Φέτα ακόμα δεν τρώω… Αγκινάρες όμως τις λατρεύω!
Ψωμί δεν παίρνουμε στο σπίτι, αλλά όταν θα φτιάξω εγώ το τσακίζουμε για τα καλά. Και αν θες να ξέρεις με τι το τσακίζουμε…

Μελιτζανοσαλάτα ή μάι κάιντ οφ Baba Ganoush
6 μέτριες μελιτζάνες 6-9 κουταλιές της σούπας ταχίνι ανάλογα το γούστο σας (περίπου 1-2 κουταλιές της σούπας για κάθε μελιτζάνα) Χυμό από 1 λεμόνι (ίσως πάρει και λίγο παραπάνω) Αλάτι θαλασσινό (ή καπνιστό Κύπρου) 1 κουταλάκι καπνιστή πάπρικα )εδώ πρέπει να είναι καπνιστή για να μας βοηθήσει στην γεύση Ελαιόλαδο
Η διαδικασία είναι πολύ απλή.
Επειδή στο σπίτι δεν έχω γκάζι για να τις κάψω, τις πλένω, τις τρυπάω με ένα μαχαίρι (για να μην σκάσουν) και τις βάζω στον φούρνο για περίπου 30 - 40 λεπτά.
Τόσο ώστε να είναι πολύ μαλακές.
Τις αφήνω να κρυώσουν λίγο και με ένα κουτάλι βγάζω το ψαχνό τους από τα φλούδια και το βάζω σε ένα μπολ. Θα μπορούσα να τα βάλω στο μπλέντερ αλλά η αλήθεια είναι ότι μ ‘αρέσει να τα κόβω χοντροκομμένα στο χέρι με ένα πιρούνι και ένα μαχαίρι.
Όταν την ψιλοκόψω προσθέτω λίγο λάδι και το ταχίνι κουταλιά κουταλιά και ανακατεύω καλά.
Προσθέτω αλάτι, το λεμόνι και την πάπρικα και ανακατεύω καλά. Δοκιμάζω μήπως χρειάζεται τίποτα ακόμα και είναι έτοιμη.
Σερβίρω: Σε μια μεγάλη γαβάθα και πασπαλίζω με λίγη καπνιστή πάπρικα, ελαιόλαδο και λίγο μαϊντανό.
Να!Κοίτα…http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634843056023/
τιπ 1.
 Αν και το λάδι δίνει πολύ ωραία γεύση στα φαγητά, εγώ το χρησιμοποιώ με φειδώ. Μ’ αρέσει να είναι πιο φρέσκια και πιο ανάλαφρη στην γεύση.
τιπ 2.
 Αν και στην ορίτζιναλ εκδοχή της η πάπρικα δεν υπάρχει, βοηθάει πολύ στο να κλέψεις την καπνιστή γεύση που παίρνει η μελιτζάνα όταν την καις - ψήνεις στο γκάζι. Οπότε μην και δεν την βάλεις.
τιπ 3. Αυτή η σαλάτα δεν χρειάζεται να φαγωθεί με ένα κιλό ψωμί ή αραβικά πιτάκια, μπορεί να συνοδεύσει τα ψητά σου. Εγώ τρελαίνομαι να την τρώω με ψάρι!
τιπ 4.  Αν μείνει στο ψυγείο την επόμενη μέρα είναι ακόμα καλύτερη!
Αν σου έκανε κλικ το ψάρι στις φωτογραφίες, η συνταγή του είναι εδώ…
http://soumada.tumblr.com/post/67769492845/save-the-date
πι.εσ. 1
 Μετά από αυτό το καλοκαίρι δεν ήθελα να ξαναπάω στην Τήνο. Όμως τώρα που κάποια πράγματα τα βλέπω αλλιώς, πολύ θα ήθελα να τους ξαναδώ.
πι.εσ.2
 Κυρίως τον παππού μου. Ξέρεις έχω 3 γράμματα του στο σπίτι, που κατά καιρούς τα ανοίγω και τα διαβάζω. Και τα 3 γραμμένα σε γραφομηχανή και υπογεγραμμένα.
πι.εσ.3
 Την γιαγιά μου την Κ. δεν την πολυθυμάμαι. Και μου κάνει τρομερή εντύπωση που όλοι μου λένε τα καλύτερα ενώ εγώ έχω διαφορετική αίσθηση.
πι.εσ.4
 Θα ήθελα να ξαναπάω σε όλα αυτά τα μέρη κάποια στιγμή. Ιδίως στον Άγιο Φανούριο.
πι.εσ.5 Ο λόγος που δεν έχω πάει ξανά στην Τήνο είναι γιατί ξέρω ότι θα την ερωτευθώ και μετά θα στεναχωριέμαι.
πι.εσ.6
 Ίσως και για αυτό κάπου μέσα μου θέλω να πιστεύω ότι η ιστορία με την προγιαγιά και το σπίτι στον Πύργο να είναι ψέματα.
πι.εσ.7 Δεν θα ξεχάσω την τεχνική του παππού να με μάθει μπάνιο… με έπιασε και με πέταξε μέσα στην θάλασσα. Εγώ πνιγόμουν και αυτός δεν με βοηθούσε. Για να μάθεις έλεγε… Τελικά ήρθε η θεία μου η Ε. η αδερφή του μπαμπά μου και με έσωσε.
Ναι! ακόμα δεν ξέρω κολύμπι.

Μπουκώματα.

Θυμάμαι λοιπόν εκείνο το καλοκαίρι στην Τήνο.

Είχα τελειώσει την Τρίτη δημοτικού και το καλοκαίρι θα πήγαινα στους “άλλους παππούδες” στο νησί. Είχε έρθει ο μπαμπάς μου να με πάρει και θα ξεκινάγαμε το ταξίδι μας. Πετούσα από την χαρά μου, σκεφτόμουν ότι όλη μέρα θα ήμουν στην θάλασσα και θα έτρωγα παγωτά.

-Πριν σου συνεχίσω όμως, πρέπει να σου μιλήσω για μένα εκείνη την εποχή. Ήμουν ένα μικροκαμωμένο και πολύ αδύνατο παιδάκι, έκανα ενόργανη και ήθελα να γίνω “Κομανέτσι” (σσσσσσσ… Νάντια Κομανέτσι). Λιγόφαγη και αρκετά κινητική. Σιχαινόμουν την φέτα και τις αγκινάρες και δεν έτρωγα ψωμί.

Βαριόμουν τον ύπνο και το διάβασμά και τρελαινόμουν για παιχνίδια, και εξερευνήσεις.

Και βέβαια επειδή οι γονείς μου είχαν χωρίσει και μέναμε με την μαμά στον παππού και στην γιαγιά, ήμουν και λίγο κακομαθημένη… Κατάλαβες. Καμία πίεση για τίποτα.

Πίσω στην ιστορία μας…

Βρέθηκα λοιπόν εκείνο το καλοκαίρι μαζί με τους “άλλους” παππούδες, στην Τήνο. Πρώτη φορά θα πέρναγα τόσο πολύ καιρό μαζί τους. Συνήθως τους έβλεπα για λίγες ώρες. Και μπορείς να πεις ότι δεν ήξερα σχεδόν τίποτα για αυτούς.

Τον περισσότερο καιρό τον περάσαμε στο σπίτι στον Πάνορμο, ο παππούς ζωγράφιζε στο καμαράκι και η γιαγιά μαγείρευε. Τα πρωινά η γιαγιά με πήγαινε στην θάλασσα, για μια βουτιά και πίσω, ενώ κάθε μεσημέρι με έβαζε να “κοιμάμαι” για κάνα 2ωρο. Σκέψου, από την βαρεμάρα είχα λύσει όλο το τεύχος των Καλοκαιρινών διακοπών μέσα σε 2 μέρες και μετά κοίταζα το ταβάνι μέχρι να πάει 5:30. Τα απογεύματα στον Πάνορμο δεν μ’ αρέσανε. Όλη η χαρά μου χώραγε σε ένα λάκι στράικ. (σσσσσσσ. παγωτό με παιχνιδάκι)

Τον υπόλοιπο καιρό τον περάσαμε στον Αγ. Φανούριο. Δεν είχε θάλασσα, αλλά είχε λίγες εκδρομές, με το γαλάζιο βανάκι του παππού. Τότε μου είχε μάθει και η γιαγιά μου το “περά στους πέρα κάμπους”, που το τραγούδαγα συνέχεια. Και ναι! αυτό είναι το σάουντρακ όλων των εκδρομών μου!

Το σπίτι ήταν μικρό σε ένα κτήμα και μέσα το εκκλησάκι, ο Άγιος Φανούριος, που το είχε φτιάξει, αλλά και αγιογραφήσει ο παππούς. (Όχι που ήταν παππούς μου, αλλά δεν έχω δει πιο ωραίες τοιχογραφίες. Μόνο και μόνο από τα χρώματά μπορώ να τον αναγνωρίσω)

Στον Άγιο Φανούριο είναι και η πρώτη φορά που νήστεψα τον δεκαπενταύγουστο. Με πατάτες, κολοκυθάκια, ντομάτες και αμπελοφάσουλα, όλα από τον κήπο. (Χωρίς λάκι στράικ…)

Μετά όμως ήρθε το πανηγύρι, οπότε χαλάλι η νηστεία. Δεν θυμάμαι τι έφαγα εκεί, (μπορεί και να μην έφαγα και τίποτα), αλλά όλο το βράδυ δεν έβαλα κώλο κάτω. Χόρευα όλη νύχτά. Ήταν η έξοδος των διακοπών! Γυρίσαμε σπίτι φαντάσου την άλλη μέρα το πρωί. Σίγουρα από εκεί μου έχει μείνει η αγάπη για τα πανηγύρια.

Τι άλλο θυμάμαι από τότε;

Tην γιαγιά να μαζεύει πεταλίδες και να τις τρώμε στην παραλία, αλλά και τον παππού που ψάρευε αχινούς και μου έδινε να τους φάω με φρέσκο λεμόνι 
-τρελαίνομαι για αχινούς-

Θυμάμαι όμως και να μαλώνω με την γιαγιά μου για να φάω όλο μου το φαγητό.

Όχι δεν ήμουν δύσκολο παιδί στο φαγητό. Τα παμε, μόνο φέτα και αγκινάρες δεν έτρωγα. Απλά δεν έτρωγα πολύ.

Και για να είμαι και ειλικρινής ούτε που θυμάμαι τι μαγείρισσα ήταν η άλλη μου γιαγιά. Αυτό που θυμάμαι όμως, είναι ότι μου γέμιζε το μεγάλο πιάτο, μέχρι επάνω, μου έκοβε και 2 φέτες ψωμί και με “ανάγκαζε” να τα φάω όλα, γιατί αλλιώς δεν θα με άφηνε να πάω να παίξω με τα παιδάκια το απόγευμα, ή ακόμα χειρότερα δεν θα είχε λάκι στράικ.

Αυτό το καλοκαίρι θυμάμαι.

Γεμάτο, μπούκωμα, ύπνος και τρόμο ότι δεν θα έπαιζα ή δεν θα πήγαινα για μπάνιο ή δεν θα έτρωγα παγωτό.

Στο δικό μου μυαλό μαρτύριο! Στις γιαγιάς μου φαντάζομαι προσοχή και φροντίδα.

Και τελικά τι μου έμεινε από εκείνο το καλοκαίρι;

Η εικόνα της μαμάς μου στο λιμάνι, που τρόμαξε να με αναγνωρίσει. Βλέπεις είχα παχύνει τόσο πολύ που γύρισα με τα ρούχα μιας ξαδέρφης του μπαμπά μου, γιατί δεν χώραγα στα δικά μου.

Και η αίσθηση της πίεσης που για χρόνια δεν με άφηνε να θυμάμαι τα καλά εκείνων των διακοπών (όχι δεν ήταν μόνο το λάκι στράικ),

Φέτα ακόμα δεν τρώω… Αγκινάρες όμως τις λατρεύω!

Ψωμί δεν παίρνουμε στο σπίτι, αλλά όταν θα φτιάξω εγώ το τσακίζουμε για τα καλά. Και αν θες να ξέρεις με τι το τσακίζουμε…

Μελιτζανοσαλάτα ή μάι κάιντ οφ Baba Ganoush

6 μέτριες μελιτζάνες
6-9 κουταλιές της σούπας ταχίνι ανάλογα το γούστο σας (περίπου 1-2 κουταλιές της σούπας για κάθε μελιτζάνα)
Χυμό από 1 λεμόνι (ίσως πάρει και λίγο παραπάνω)
Αλάτι θαλασσινό (ή καπνιστό Κύπρου)
1 κουταλάκι καπνιστή πάπρικα )εδώ πρέπει να είναι καπνιστή για να μας βοηθήσει στην γεύση
Ελαιόλαδο

Η διαδικασία είναι πολύ απλή.

Επειδή στο σπίτι δεν έχω γκάζι για να τις κάψω, τις πλένω, τις τρυπάω με ένα μαχαίρι (για να μην σκάσουν) και τις βάζω στον φούρνο για περίπου 30 - 40 λεπτά.

Τόσο ώστε να είναι πολύ μαλακές.

Τις αφήνω να κρυώσουν λίγο και με ένα κουτάλι βγάζω το ψαχνό τους από τα φλούδια και το βάζω σε ένα μπολ. Θα μπορούσα να τα βάλω στο μπλέντερ αλλά η αλήθεια είναι ότι μ ‘αρέσει να τα κόβω χοντροκομμένα στο χέρι με ένα πιρούνι και ένα μαχαίρι.

Όταν την ψιλοκόψω προσθέτω λίγο λάδι και το ταχίνι κουταλιά κουταλιά και ανακατεύω καλά.

Προσθέτω αλάτι, το λεμόνι και την πάπρικα και ανακατεύω καλά. Δοκιμάζω μήπως χρειάζεται τίποτα ακόμα και είναι έτοιμη.

Σερβίρω: Σε μια μεγάλη γαβάθα και πασπαλίζω με λίγη καπνιστή πάπρικα, ελαιόλαδο και λίγο μαϊντανό.

Να!Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634843056023/

τιπ 1.

Αν και το λάδι δίνει πολύ ωραία γεύση στα φαγητά, εγώ το χρησιμοποιώ με φειδώ. Μ’ αρέσει να είναι πιο φρέσκια και πιο ανάλαφρη στην γεύση.

τιπ 2.

Αν και στην ορίτζιναλ εκδοχή της η πάπρικα δεν υπάρχει, βοηθάει πολύ στο να κλέψεις την καπνιστή γεύση που παίρνει η μελιτζάνα όταν την καις - ψήνεις στο γκάζι. Οπότε μην και δεν την βάλεις.

τιπ 3.
Αυτή η σαλάτα δεν χρειάζεται να φαγωθεί με ένα κιλό ψωμί ή αραβικά πιτάκια, μπορεί να συνοδεύσει τα ψητά σου. Εγώ τρελαίνομαι να την τρώω με ψάρι!

τιπ 4.
Αν μείνει στο ψυγείο την επόμενη μέρα είναι ακόμα καλύτερη!

Αν σου έκανε κλικ το ψάρι στις φωτογραφίες, η συνταγή του είναι εδώ…
http://soumada.tumblr.com/post/67769492845/save-the-date

πι.εσ. 1

Μετά από αυτό το καλοκαίρι δεν ήθελα να ξαναπάω στην Τήνο. Όμως τώρα που κάποια πράγματα τα βλέπω αλλιώς, πολύ θα ήθελα να τους ξαναδώ.

πι.εσ.2

Κυρίως τον παππού μου. Ξέρεις έχω 3 γράμματα του στο σπίτι, που κατά καιρούς τα ανοίγω και τα διαβάζω. Και τα 3 γραμμένα σε γραφομηχανή και υπογεγραμμένα.

πι.εσ.3

Την γιαγιά μου την Κ. δεν την πολυθυμάμαι. Και μου κάνει τρομερή εντύπωση που όλοι μου λένε τα καλύτερα ενώ εγώ έχω διαφορετική αίσθηση.

πι.εσ.4

Θα ήθελα να ξαναπάω σε όλα αυτά τα μέρη κάποια στιγμή. Ιδίως στον Άγιο Φανούριο.

πι.εσ.5
Ο λόγος που δεν έχω πάει ξανά στην Τήνο είναι γιατί ξέρω ότι θα την ερωτευθώ και μετά θα στεναχωριέμαι.

πι.εσ.6
Ίσως και για αυτό κάπου μέσα μου θέλω να πιστεύω ότι η ιστορία με την προγιαγιά και το σπίτι στον Πύργο να είναι ψέματα.

πι.εσ.7
Δεν θα ξεχάσω την τεχνική του παππού να με μάθει μπάνιο… με έπιασε και με πέταξε μέσα στην θάλασσα. Εγώ πνιγόμουν και αυτός δεν με βοηθούσε. Για να μάθεις έλεγε… Τελικά ήρθε η θεία μου η Ε. η αδερφή του μπαμπά μου και με έσωσε.
Ναι! ακόμα δεν ξέρω κολύμπι.

July 22, 2014 at 2:22pm

5 notes
3 καλοκαίρια και 3 χρόνια μετάΉταν και αυτά τα μαζεμένα καλοκαίρια που κάθε χρόνο αποχαιρετούσα και έναν αγαπημένο. Ξεκίνησαν το 9, Απρίλιος του 9 όταν έμαθα για την αρρώστια του Π. και Αύγουστος όταν τον έχασα.Ούτε χρόνος δεν πέρασε και η γιαγιά μου δεν άντεξε και τον χαμό του αγαπημένου της Π. και για ένα μήνα κατέβασε διακόπτη. Κυριακή ήταν θυμάμαι που κατέβηκα και δεν είχε βάλει τις κρέμες της. Πάντα έστω και για πλάκα μας έλεγε “Αν σταματήσω να φοράω κρέμα είμαι στα τελευταία μου”. Πόσο δίκιο είχε; 3 μέρες μετά της διάλεγα το αγαπημένο της φόρεμα και το κραγιόν της.Και τέλος, ένα χρόνο μετά ο αγαπημένος μου Κ. ο παππούς μου. Που την προηγούμενη μέρα είχαμε πιει πολίτικη λεμονάδα, μου έκανε αστεία και ούτε που το φανταζόμουν τι με περίμενε.Δύσκολοι αποχαιρετισμοί και οι 3.(Ααααα ρε Ν. καλά τα λες. www.exostispress.gr/Article/diskoloi-apoxairetismoi-0#ixzz3861c838V)Βλέπεις όταν έχασα την μαμά μου, είχα αυτούς τους 3 για να στηριχτώ. Αυτοί με νταντέψανε. Μάλλον για να είμαι ειλικρινής ο παππούς και ο Π. γιατί η γιαγιά μου είχε πάθει ένα σοκ, και για ένα μεγάλο διάστημα όλοι την νταντεύαμε. (Δεν είναι και λίγο. Να χάνεις το παιδί σου είναι νομίζω από τα πιο δύσκολα πράγματα στον κόσμο.)Σήμερα λοιπόν 3 χρόνια μετά και από τον θάνατο του Κ. μου, και αφού τελείωσαν όλα τα διαδικαστικά νιώθω ελεύθερη.Ξέρεις ποτέ δεν μ’αρεσε η ιδέα του να θάβω τους αγαπημένους μου. Ποτέ.Ίσως γιατί όταν συνέβη στην μαμά μου εγώ ήμουν αυτή που έτρεχε για τα διαδικαστικά.Ποιο μάρμαρο, ποιο σχέδιο, ποιο λουλούδι, είναι καθαρά, δεν είναι, 9μερα, 3μηνο, χρόνος. Δεν είχα καλά καλά προλάβει να συνειδητοποιήσω τι έγινε και ξαφνικά έπρεπε να πάρω αποφάσεις για βλακείες. Πράγματα που ειλικρινά δεν με ενδιέφεραν καθόλου και μόνο θλίψη μου δημιουργούσαν και βέβαια μετά από 3 χρόνια στην εκταφή έπρεπε να ζήσω άλλο μαρτύριο. (Ευτυχώς με την βοήθεια της θείας Σ.)Είμαι σίγουρη ότι η θρησκεία μας θα έχει κάποια εξήγηση για όλο αυτό, αλλά ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει σε αυτήν την φάση να το μάθω.Σήμερα λοιπόν τελείωσαν και τα τελευταία διαδικαστικά, που αναγκαστικά έτρεχα εγώ, νιώθω τόσο μα τόσο ελεύθερη από όλο αυτό το πράγμα.Νιώθω σαν να έφυγε ένα βάρος και ότι τώρα πια όλοι είναι εκεί που πρέπει. Οι αγαπημένοι μου στην καρδιά μου και εγώ εδώ, να προχωράω μπροστά. Να κάνω το μπλακ χιούμορ μου και που και πού να τους πιάνω και καμιά συζήτηση (στο μυαλό μου) για το πώς είναι τα πράγματα και τι κατάλαβαν που έφυγαν.<3Αρκετά. Αν με ρωτήσεις εγώ προτιμώ την καύση.Μια ωραία τελετή, αγαπημένοι φίλοι, ιστορίες σκέψεις και όλα να τελειώνουν εκεί. -Σαν τις ολονυχτίες που τους κάναμε στον κήπο-.Απλά, γρήγορα και εύκολα.Gazpacho4 ντομάτες1 μεγάλο από τα μικρά αγγουράκια ή 2 μικρά1 πιπεριά Φλωρίνης1 μέτριο κρεμμύδι ξερό2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια1 μικρή σκελίδα σκόρδομια χούφτα σέλινο1 χούφτα μαϊντανό1 κουταλιά της σούπας μέλι1/2 κουταλάκι κύμινο σε σπόρους1/2 κουταλάκι κόλιαντρο σε σπόρουςαλάτι θαλασσινόπιπέριλίγο πιπέρι καγιέν ή ταμπάσκο1/2 κουταλιά worcestershire sauce2 κουταλιές ξίδι1/2 - 1 λεμόνι (τον χυμό του)και το δικό μου προαιρετικό τάτς… λίγη βότκα (εδώ με γεύση λεμόνι)Δεν έχω να σου πω πολλάΆπλα καθαρίζεις τα τα λαχανικά και τα κόβεις κομματάκια,ιδανικά τα βάζεις στο μπλέντερ, μαζί με τα υπόλοιπα υλικά και τα πολτοποιείς.Εγώ το έκανα με την ράβδο γιατί βαριόμουν να πλένω το μπλέντερ.Δοκιμάζεις μήπως χρειάζεται να προσθέσεις κάτι περισσότερο, έτσι ώστε να το φέρεις στην γεύση σου. Και είναι σχεδόν έτοιμο.Σχεδόν, γιατί πρέπει να το παγώσεις πολύ καλά! Το σερβίρεις με έξτρα ελαιόλαδο και εδώ με λίγο ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι (μόνο το πράσινο μέρος)Να! Κοίτα….https://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157645238226849/πι.εσ.1Την Κυριακή είχαν έρθει από το σπίτι η Ε. με τα παιδιά.Ποια παιδιά δηλαδή? Ο Β. με έχει περάσει πια στο ύψος και ο Κ. μου του χρόνου δίνει πανελλήνιες.Ξέρεις κοίταζα τα ξαδέρφια μου και ήμουν τόσο χαρούμενη, τόσο που μου ερχόταν να δακρύσω. Ίσως γιατί ήταν και η μέρα που έφυγε ο παππούς, ίσως γιατί και στους δύο με έναν περίεργο τρόπο έβλεπα τον Π., τον θείο μου, είτε απλά γιατί είχα να τους δω τόσο πολύ καιρό και έφταιγα και εγώ για αυτό.  Αλλά ήμασταν οικογένεια.πι.εσ.2Για αυτά τα 3 χρόνια δεν μπορώ να μην ευχαριστήσω την Α. (και τον Α.) την Φ. αλλά και τον Ν. για το πόσο πολύ με στήριξαν και πριν και μετά.
πι.εσ. 3Αλλά και όλους τους φίλους μου που κάθε “δύσκολο” βράδυ ήταν εκεί και τα πίναμε στον κήπο. <3πι.εσ. 4Το πιο αστείο της υπόθεσης ήταν ο κύριος στο νεκροταφείο που (και φέτος) μου έκανε πλάκα ότι τα λεφτά για την εκταφή είναι 66.62 ευρώ, το νούμερο του σατανά. Εγώ γέλασα!

3 καλοκαίρια και 3 χρόνια μετά


Ήταν και αυτά τα μαζεμένα καλοκαίρια που κάθε χρόνο αποχαιρετούσα και έναν αγαπημένο.
Ξεκίνησαν το 9, Απρίλιος του 9 όταν έμαθα για την αρρώστια του Π. και Αύγουστος όταν τον έχασα.
Ούτε χρόνος δεν πέρασε και η γιαγιά μου δεν άντεξε και τον χαμό του αγαπημένου της Π. και για ένα μήνα κατέβασε διακόπτη.
Κυριακή ήταν θυμάμαι που κατέβηκα και δεν είχε βάλει τις κρέμες της. Πάντα έστω και για πλάκα μας έλεγε “Αν σταματήσω να φοράω κρέμα είμαι στα τελευταία μου”. Πόσο δίκιο είχε; 3 μέρες μετά της διάλεγα το αγαπημένο της φόρεμα και το κραγιόν της.
Και τέλος, ένα χρόνο μετά ο αγαπημένος μου Κ. ο παππούς μου. Που την προηγούμενη μέρα είχαμε πιει πολίτικη λεμονάδα, μου έκανε αστεία και ούτε που το φανταζόμουν τι με περίμενε.

Δύσκολοι αποχαιρετισμοί και οι 3.
(Ααααα ρε Ν. καλά τα λες. www.exostispress.gr/Article/diskoloi-apoxairetismoi-0#ixzz3861c838V)
Βλέπεις όταν έχασα την μαμά μου, είχα αυτούς τους 3 για να στηριχτώ. Αυτοί με νταντέψανε. Μάλλον για να είμαι ειλικρινής ο παππούς και ο Π. γιατί η γιαγιά μου είχε πάθει ένα σοκ, και για ένα μεγάλο διάστημα όλοι την νταντεύαμε. (Δεν είναι και λίγο. Να χάνεις το παιδί σου είναι νομίζω από τα πιο δύσκολα πράγματα στον κόσμο.)

Σήμερα λοιπόν 3 χρόνια μετά και από τον θάνατο του Κ. μου, και αφού τελείωσαν όλα τα διαδικαστικά νιώθω ελεύθερη.

Ξέρεις ποτέ δεν μ’αρεσε η ιδέα του να θάβω τους αγαπημένους μου. Ποτέ.
Ίσως γιατί όταν συνέβη στην μαμά μου εγώ ήμουν αυτή που έτρεχε για τα διαδικαστικά.
Ποιο μάρμαρο, ποιο σχέδιο, ποιο λουλούδι, είναι καθαρά, δεν είναι, 9μερα, 3μηνο, χρόνος. Δεν είχα καλά καλά προλάβει να συνειδητοποιήσω τι έγινε και ξαφνικά έπρεπε να πάρω αποφάσεις για βλακείες. Πράγματα που ειλικρινά δεν με ενδιέφεραν καθόλου και μόνο θλίψη μου δημιουργούσαν και βέβαια μετά από 3 χρόνια στην εκταφή έπρεπε να ζήσω άλλο μαρτύριο. (Ευτυχώς με την βοήθεια της θείας Σ.)

Είμαι σίγουρη ότι η θρησκεία μας θα έχει κάποια εξήγηση για όλο αυτό, αλλά ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει σε αυτήν την φάση να το μάθω.

Σήμερα λοιπόν τελείωσαν και τα τελευταία διαδικαστικά, που αναγκαστικά έτρεχα εγώ, νιώθω τόσο μα τόσο ελεύθερη από όλο αυτό το πράγμα.
Νιώθω σαν να έφυγε ένα βάρος και ότι τώρα πια όλοι είναι εκεί που πρέπει. Οι αγαπημένοι μου στην καρδιά μου και εγώ εδώ, να προχωράω μπροστά. Να κάνω το μπλακ χιούμορ μου και που και πού να τους πιάνω και καμιά συζήτηση (στο μυαλό μου) για το πώς είναι τα πράγματα και τι κατάλαβαν που έφυγαν.
<3

Αρκετά.

Αν με ρωτήσεις εγώ προτιμώ την καύση.
Μια ωραία τελετή, αγαπημένοι φίλοι, ιστορίες σκέψεις και όλα να τελειώνουν εκεί. -Σαν τις ολονυχτίες που τους κάναμε στον κήπο-.

Απλά, γρήγορα και εύκολα.



Gazpacho

4 ντομάτες
1 μεγάλο από τα μικρά αγγουράκια ή 2 μικρά
1 πιπεριά Φλωρίνης
1 μέτριο κρεμμύδι ξερό
2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια
1 μικρή σκελίδα σκόρδο
μια χούφτα σέλινο
1 χούφτα μαϊντανό
1 κουταλιά της σούπας μέλι
1/2 κουταλάκι κύμινο σε σπόρους
1/2 κουταλάκι κόλιαντρο σε σπόρους
αλάτι θαλασσινό
πιπέρι
λίγο πιπέρι καγιέν ή ταμπάσκο
1/2 κουταλιά worcestershire sauce
2 κουταλιές ξίδι
1/2 - 1 λεμόνι (τον χυμό του)
και το δικό μου προαιρετικό τάτς… λίγη βότκα (εδώ με γεύση λεμόνι)

Δεν έχω να σου πω πολλά
Άπλα καθαρίζεις τα τα λαχανικά και τα κόβεις κομματάκια,
ιδανικά τα βάζεις στο μπλέντερ, μαζί με τα υπόλοιπα υλικά και τα πολτοποιείς.
Εγώ το έκανα με την ράβδο γιατί βαριόμουν να πλένω το μπλέντερ.
Δοκιμάζεις μήπως χρειάζεται να προσθέσεις κάτι περισσότερο, έτσι ώστε να το φέρεις στην γεύση σου. Και είναι σχεδόν έτοιμο.

Σχεδόν, γιατί πρέπει να το παγώσεις πολύ καλά! Το σερβίρεις με έξτρα ελαιόλαδο και εδώ με λίγο ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι (μόνο το πράσινο μέρος)

Να! Κοίτα….
https://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157645238226849/


πι.εσ.1
Την Κυριακή είχαν έρθει από το σπίτι η Ε. με τα παιδιά.
Ποια παιδιά δηλαδή? Ο Β. με έχει περάσει πια στο ύψος και ο Κ. μου του χρόνου δίνει πανελλήνιες.
Ξέρεις κοίταζα τα ξαδέρφια μου και ήμουν τόσο χαρούμενη, τόσο που μου ερχόταν να δακρύσω. Ίσως γιατί ήταν και η μέρα που έφυγε ο παππούς, ίσως γιατί και στους δύο με έναν περίεργο τρόπο έβλεπα τον Π., τον θείο μου, είτε απλά γιατί είχα να τους δω τόσο πολύ καιρό και έφταιγα και εγώ για αυτό.  Αλλά ήμασταν οικογένεια.

πι.εσ.2
Για αυτά τα 3 χρόνια δεν μπορώ να μην ευχαριστήσω την Α. (και τον Α.) την Φ. αλλά και τον Ν. για το πόσο πολύ με στήριξαν και πριν και μετά.

πι.εσ. 3
Αλλά και όλους τους φίλους μου που κάθε “δύσκολο” βράδυ ήταν εκεί και τα πίναμε στον κήπο. <3

πι.εσ. 4
Το πιο αστείο της υπόθεσης ήταν ο κύριος στο νεκροταφείο που (και φέτος) μου έκανε πλάκα ότι τα λεφτά για την εκταφή είναι 66.62 ευρώ, το νούμερο του σατανά.
Εγώ γέλασα!

May 17, 2014 at 10:50am

8 notes
Αύριο λοιπόν είναι η Παγκόσμια Μέρα Ψησίματος, και υποτίθεται ότι ψήνουμε ένα κέικ για αυτούς που αγαπάμε.Να! δες http://worldbakingday.com/gr/Αποφάσισα λοιπόν να αφιερώσω το κέικ μου στην #prospatheia ναι ξέρω δεν είναι άνθρωπός και ίσως ακουστεί και λίγο εγωιστικό, γιατί η #prospatheia είναι κάτι που κάνουμε για τον εαυτό μας.Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς και οι άλλοι παίρνουν χαρά με την #prospatheia μας. Να! η δική μου #prospatheia#prospatheia να μην πετάω κακίες ακόμα και αν το θέλω πολύ.#prospatheia να είμαι πιο Σουηδή#prospatheia να γίνω πιο δυνατή (και ψυχικά και σωματικά)#prospatheia να συγκρατώ τα νεύρα μου#prospatheia να κάνω αυτό που μ’ αρέσει#prospatheia να μην είμαι τόσο ακατάστατη#prospatheia να κάνω λίγο χώρο στην ντουλάπα για τον Π.#prospatheia να βρίσκω περισσότερο χρόνο για τους φίλους μου#prospatheia να μην είμαι τόσο ζηλιάρα#prospatheia να κάνω όλα αυτά που δεν κάνω#prospatheia να είμαι χαρούμενη #prospatheia να πηγαίνω τα πρωινά για τρέξιμο (και να γίνω επιτέλους μια κουνελογαζέλα)#prospatheia να τρώω πιο υγιεινά μέσα στην εβδομάδα και βέβαια#prospatheia να μην νιώθω τύψεις όταν χαλάω τα παραπάνω… #prospatheia_notΕξωτικό αλμυρό κέικ2 μεγάλα κρεμμύδια κομμένα σε μισοφέγγαρα (εγώ έβαλα ένα λευκό και ένα κόκκινο, αλλά βάλε ότι θες)2 μικρές σκελίδες σκόρδοένα κομμάτι τζίντζερ, λίγο πιο μεγάλο από τις 2 σκελίδες (εγώ έβαλα το 2πλάσιο)1 κουταλάκι σπόρους κύμινο, που τους έτριψα στο γουδί1 κουταλιά πάπρικα1 κουταλιά και λίγο παραπάνω κάρι10 αποξηραμένα βερίκοκα κομμένα σε μικρά κυβάκια1 χαλούμι τριμμένο στον χοντρό τρίφτη1/2 πακέτο βιτάμ (σε θερμοκρασία δωματίου)1 κούπα φιλέ αμυγδάλου3/4 της κούπας τριμμένη καρύδα4 αυγά2/3 της κούπας καλαμποκάλευρο1 και 1/3 της κούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις1 κουταλάκι μπέικιν1 κούπα γάλα καρύδαςλίγο κρασί1 κουταλιά της σούπας μουστάρδα ντιζόν1 κουταλιά της κομπόστας κόκκους μουστάρδας1 κουταλιά της σούπας κουρκουμάλίγο ελαιόλαδοθαλασσινό αλάτιΞεκίνα με τα κρεμμύδια, αφού τα καθαρίσεις και τα ψιλοκόψεις σε μισοφέγγαρα, βάλε τα σε ένα τηγάνι με λίγο ελαιόλαδο και λίγο αλάτι. Όταν μαλακώσουν λίγο πρόσθεσε ψιλοκομμένο το σκόρδο και τρίψε το τζίντζερ. Πρόσθεσε τα μπαχαρικά, το κύμινο, την πάπρικα, το κάρι και ανακάτεψέ τα καλά. Άστα λίγο να ψηθούν και σβηστά με λίγο κρασί, σκέπασε το τηγάνι, άφησε τα σε σιγανή φωτιά να μαλακώσουν για 2-3 λεπτά, μέχρι να απορροφήσουν το κρασί.Σε ένα μπολ χτύπησε με το μίξερ το βούτυρο να μαλακώσει, πρόσθεσε τα αυγά και τα μπαχαρικά, δηλαδή τη μουστάρδα, του κόκκους μουστάρδας, τον κουρκουμά και λίγο έξτρα κάρι (αν θες) και χτύπησε τα καλά. Ανακάτεψε τα δύο αλεύρια με το μπέικιν πάουντερ και ρίξτε τα μέσα στο μίγμα χτυπώντας ελαφρά με το μίξερ. Πρόσθεσε το γάλα καρύδας και συνέχισε το ανακάτεμα στην χαμηλή ταχύτητα του μίξερ. Τέλος ρίξε μέσα τα αμύγδαλά, την καρύδα, τα ψιλοκομμένα βερίκοκα και τα κρεμμύδια και ανακάτεψε καλά. πρόσθεσε και το τριμμένο χαλούμι και ναι! το μίγμα είναι έτοιμο.Εγώ το έφτιαξα σε μακρόστενη φόρμα, οπότε αντί να την βουτυρώσω και να την αλευρώσω της έβαλα λαδόκολλα. (είναι και ωραίο εφέ), αν δεν έχεις μακρόστενη φόρμα τότε βουτύρωσε και αλεύρωσε καλά την κλασική φόρμα για το κέικ.Ρίξε στην φόρμα το μίγμα και ψήσε το σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 για περίπου 35 - 45 λεπτά. Τσεκάροντας με το μαχαίρι.Προσοχή!Αυτό το κέικ βγαίνει πάντα λίγο υγρό, οπότε όταν θα βυθίσεις το στεγνό μαχαίρι δεν θα βγει στεγνό, αλλά σίγουρα δεν πρέπει να βγαίνει με ζυμάρι πάνω του.Θα το αφήσεις να κρυώσει καλά! Δεν είναι για να το φας αμέσως.Σερβίρεται με καλή παρέα, μπόλικο κόκκινο (ή λευκό) κρασί και χωρίς τύψεις για την #prospatheia που χάλασε! :)τιπ. δεν έχει εδώ.Ξέρω ότι φαίνονται πολλά τα υλικά αλλά το καθένα κάτι του δίνει. Δοκίμασέ το σίγουρα και θα με θυμηθείς.Να! Κοίτα…https://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157644298141299/πι.εσ. 1Πριν 2 εβδομάδες περίπου έλαβα μέρος στο #food4good, που γιορτάσαμε την Παγκόσμια Μέρα Ψησίματος (18/5). Έτσι λοιπόν εκείνο το Σάββατο 3/05, μαζί με άλλες μπλόγκερς και η κάθε μια με τα φρεσκοψημένα κέικ της, βρεθήκαμε στον κήπο του six d.o.g.s. Φτιάξαμε έναν ωραίο μπουφέ με γλυκά και αλμυρά κέικ και με ένα μικρό εισιτήριο και με την στήριξη του Βιτάμ, προσφέραμε τα έσοδα της εκδήλωσής στην Πανελλήνια Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων Παιδιών – Νοητικά Υστερούντων http://www.pegkap.gr/πι.εσ. 2Η φωτό δεν είναι δική μου! Είναι του Σ. Εγώ εκείνη την μέρα ήμουν πολύ ντροπαλή και δεν κατάφερα να κάνω τίποτα από το να γνωρίσω από κοντά επιτέλους, τους φεισμπουκικούς φίλους και βέβαια να δω και τους υπόλοιπους αγαπημένους, που ήρθαν να μου δώσουν κουράγιο.πι.εσ. 3Δες τι ώραία τα φωτογράφησε η Δ. από τον Maintanosdotcomκαι πάρε μια γεύση του τι έγινε εκεί…http://www.maintanos.com/food4good/πι.εσ. 4Αν κάνεις και εσύ την δική σου #prospatheia, βάλε και εσύ χασταγκ #prospatheia στο ινσταγκραμ, να μην νιώθω μόνη :)


Αύριο λοιπόν είναι η Παγκόσμια Μέρα Ψησίματος, και υποτίθεται ότι ψήνουμε ένα κέικ για αυτούς που αγαπάμε.
Να! δες http://worldbakingday.com/gr/
Αποφάσισα λοιπόν να αφιερώσω το κέικ μου στην #prospatheia ναι ξέρω δεν είναι άνθρωπός και ίσως ακουστεί και λίγο εγωιστικό, γιατί η #prospatheia είναι κάτι που κάνουμε για τον εαυτό μας.
Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς και οι άλλοι παίρνουν χαρά με την #prospatheia μας.

Να! η δική μου #prospatheia
#prospatheia να μην πετάω κακίες ακόμα και αν το θέλω πολύ.
#prospatheia να είμαι πιο Σουηδή
#prospatheia να γίνω πιο δυνατή (και ψυχικά και σωματικά)
#prospatheia να συγκρατώ τα νεύρα μου
#prospatheia να κάνω αυτό που μ’ αρέσει
#prospatheia να μην είμαι τόσο ακατάστατη
#prospatheia να κάνω λίγο χώρο στην ντουλάπα για τον Π.
#prospatheia να βρίσκω περισσότερο χρόνο για τους φίλους μου
#prospatheia να μην είμαι τόσο ζηλιάρα
#prospatheia να κάνω όλα αυτά που δεν κάνω
#prospatheia να είμαι χαρούμενη
#prospatheia να πηγαίνω τα πρωινά για τρέξιμο (και να γίνω επιτέλους μια κουνελογαζέλα)
#prospatheia να τρώω πιο υγιεινά μέσα στην εβδομάδα και βέβαια
#prospatheia να μην νιώθω τύψεις όταν χαλάω τα παραπάνω… #prospatheia_not



Εξωτικό αλμυρό κέικ

2 μεγάλα κρεμμύδια κομμένα σε μισοφέγγαρα (εγώ έβαλα ένα λευκό και ένα κόκκινο, αλλά βάλε ότι θες)
2 μικρές σκελίδες σκόρδο
ένα κομμάτι τζίντζερ, λίγο πιο μεγάλο από τις 2 σκελίδες (εγώ έβαλα το 2πλάσιο)
1 κουταλάκι σπόρους κύμινο, που τους έτριψα στο γουδί
1 κουταλιά πάπρικα
1 κουταλιά και λίγο παραπάνω κάρι
10 αποξηραμένα βερίκοκα κομμένα σε μικρά κυβάκια
1 χαλούμι τριμμένο στον χοντρό τρίφτη
1/2 πακέτο βιτάμ (σε θερμοκρασία δωματίου)
1 κούπα φιλέ αμυγδάλου
3/4 της κούπας τριμμένη καρύδα
4 αυγά
2/3 της κούπας καλαμποκάλευρο
1 και 1/3 της κούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουταλάκι μπέικιν
1 κούπα γάλα καρύδας
λίγο κρασί
1 κουταλιά της σούπας μουστάρδα ντιζόν
1 κουταλιά της κομπόστας κόκκους μουστάρδας
1 κουταλιά της σούπας κουρκουμά
λίγο ελαιόλαδο
θαλασσινό αλάτι

Ξεκίνα με τα κρεμμύδια, αφού τα καθαρίσεις και τα ψιλοκόψεις σε μισοφέγγαρα, βάλε τα σε ένα τηγάνι με λίγο ελαιόλαδο και λίγο αλάτι. Όταν μαλακώσουν λίγο πρόσθεσε ψιλοκομμένο το σκόρδο και τρίψε το τζίντζερ. Πρόσθεσε τα μπαχαρικά, το κύμινο, την πάπρικα, το κάρι και ανακάτεψέ τα καλά. Άστα λίγο να ψηθούν και σβηστά με λίγο κρασί, σκέπασε το τηγάνι, άφησε τα σε σιγανή φωτιά να μαλακώσουν για 2-3 λεπτά, μέχρι να απορροφήσουν το κρασί.

Σε ένα μπολ χτύπησε με το μίξερ το βούτυρο να μαλακώσει, πρόσθεσε τα αυγά και τα μπαχαρικά, δηλαδή τη μουστάρδα, του κόκκους μουστάρδας, τον κουρκουμά και λίγο έξτρα κάρι (αν θες) και χτύπησε τα καλά. Ανακάτεψε τα δύο αλεύρια με το μπέικιν πάουντερ και ρίξτε τα μέσα στο μίγμα χτυπώντας ελαφρά με το μίξερ. Πρόσθεσε το γάλα καρύδας και συνέχισε το ανακάτεμα στην χαμηλή ταχύτητα του μίξερ. Τέλος ρίξε μέσα τα αμύγδαλά, την καρύδα, τα ψιλοκομμένα βερίκοκα και τα κρεμμύδια και ανακάτεψε καλά. πρόσθεσε και το τριμμένο χαλούμι και ναι! το μίγμα είναι έτοιμο.

Εγώ το έφτιαξα σε μακρόστενη φόρμα, οπότε αντί να την βουτυρώσω και να την αλευρώσω της έβαλα λαδόκολλα. (είναι και ωραίο εφέ), αν δεν έχεις μακρόστενη φόρμα τότε βουτύρωσε και αλεύρωσε καλά την κλασική φόρμα για το κέικ.
Ρίξε στην φόρμα το μίγμα και ψήσε το σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 για περίπου 35 - 45 λεπτά. Τσεκάροντας με το μαχαίρι.

Προσοχή!
Αυτό το κέικ βγαίνει πάντα λίγο υγρό, οπότε όταν θα βυθίσεις το στεγνό μαχαίρι δεν θα βγει στεγνό, αλλά σίγουρα δεν πρέπει να βγαίνει με ζυμάρι πάνω του.

Θα το αφήσεις να κρυώσει καλά! Δεν είναι για να το φας αμέσως.

Σερβίρεται με καλή παρέα, μπόλικο κόκκινο (ή λευκό) κρασί και χωρίς τύψεις για την #prospatheia που χάλασε! :)

τιπ. δεν έχει εδώ.
Ξέρω ότι φαίνονται πολλά τα υλικά αλλά το καθένα κάτι του δίνει. Δοκίμασέ το σίγουρα και θα με θυμηθείς.

Να! Κοίτα…
https://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157644298141299/

πι.εσ. 1
Πριν 2 εβδομάδες περίπου έλαβα μέρος στο #food4good, που γιορτάσαμε την Παγκόσμια Μέρα Ψησίματος (18/5). Έτσι λοιπόν εκείνο το Σάββατο 3/05, μαζί με άλλες μπλόγκερς και η κάθε μια με τα φρεσκοψημένα κέικ της, βρεθήκαμε στον κήπο του six d.o.g.s. Φτιάξαμε έναν ωραίο μπουφέ με γλυκά και αλμυρά κέικ και με ένα μικρό εισιτήριο και με την στήριξη του Βιτάμ, προσφέραμε τα έσοδα της εκδήλωσής στην Πανελλήνια Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων Παιδιών – Νοητικά Υστερούντων http://www.pegkap.gr/

πι.εσ. 2
Η φωτό δεν είναι δική μου! Είναι του Σ. Εγώ εκείνη την μέρα ήμουν πολύ ντροπαλή και δεν κατάφερα να κάνω τίποτα από το να γνωρίσω από κοντά επιτέλους, τους φεισμπουκικούς φίλους και βέβαια να δω και τους υπόλοιπους αγαπημένους, που ήρθαν να μου δώσουν κουράγιο.

πι.εσ. 3
Δες τι ώραία τα φωτογράφησε η Δ. από τον Maintanosdotcom
και πάρε μια γεύση του τι έγινε εκεί…
http://www.maintanos.com/food4good/

πι.εσ. 4
Αν κάνεις και εσύ την δική σου #prospatheia, βάλε και εσύ χασταγκ #prospatheia στο ινσταγκραμ, να μην νιώθω μόνη :)

May 8, 2014 at 12:41pm

6 notes

Ευχαριστώ lifo
<3

— http://www.lifo.gr/mag/features/4279?tpage=2

April 25, 2014 at 8:07am

6 notes
Ο παππούς μου ο ψαράς
 Θα σου πω για τον παππού μου σήμερα, γιατί χτες έφτιαξα ψάρι και τον θυμήθηκα. Ο παππούς μου ή όπως τον λέω εγώ ο Κ. μου! Άγιος άνθρωπος. Αφού άντεξε τόσα χρόνια την γιαγιά μου, μεγάλωσε 3 παιδιά (με εμένα μέσα) και γνώρισε και κανάκεψε 3 εγγόνια (με εμένα μέσα), ήταν πάντα με το χαμόγελο ότι και να γινόταν. Και πίστεψέ με γίνανε πολλά!
Ο παππούς μου λοιπόν, γεννημένος στην Ζάκυνθο, που όταν ήταν μικρός δεν έτρωγε τις φακές και ο μπαμπάς του τον άφησε 2 μέρες χωρίς φαγητό και την τρίτη μέρα οι φακές έγιναν το αγαπημένο του φαγητό. Που η μαμά του καταγόταν από το σόι του Σολεμού, έτσι έλεγε τον Δ. Σολωμό.
Ο παππούς μου, που πήγε στο πολεμικό ναυτικό, που πέρασε εξορία, που είχε πολλές φιλενάδες και που ήταν ο πρωτοστάτης του “welcome to Sweden”, αφού η πρώτη του αρραβωνιάρα, έστειλε στην γιαγιά το μεταξωτό ύφασμα για να κάνει το νυφικό της. (από την Βηρυτό παρακαλώ) Που όταν ήταν μικρός τον φωνάζανε Τζοκόντα, γιατί το βλέμμα του δεν μαρτυρούσε το τι κατεργάρης ήτανε.
Ο παππούς μου, που στο τέλος κατέληξε με δικό του ψαράδικο στην αγορά και που η μαμά μου τον παρακαλούσε να μην το πουλήσει όταν συνταξιοδοτήθηκε, αλλά αυτός δεν ήθελε να την κάνει ψαρού. Βλακείες αν θες την γνώμη μου!
Ο παππούς μου, που κάθε μέρα ξύπναγε από τα χαράματα να πάει στην κεντρική ψαραγορά για να πάρει ψάρια και όταν επέστρεφε στην αγορά έτρωγε μια μακαρονάδα με σάλτσα.
Ο παππούς μου, που πρίν φύγει για την δουλειά του είχε αναλάβει το βραδυνό μου τάισμα και με τάιζε με το μπιμπερό το γάλα μου.
Ο παππούς μου, που όταν πήγαινα δημοτικό διάβαζα μαζί του όλα μου τα μαθήματα.  Ο παππούς μου, που δεν είχε χρησιμοποιήσει κομπιουτεράκι ποτέ στην ζωή του. Ακόμα και όταν μετρούσε τις μετοχές. Ναι τρελός τζογαδόρος στο Χρηματιστήριο
Ο παππούς μου, που όταν ήμουν μικρή φοράγαμε τα καλά μας και πηγαίναμε οι δυο μας στην Λυρική. Όπερες, οπερέτες τα πάντα!
Ο παππούς μου, που κάθε απόγευμα μαλώναμε γιατί έβλεπε μόνο ειδήσεις και αθλητικά. Ο παππούς μου, που του ζήταγα λεφτά για να του βρω τα χαμένα του γυαλιά. Που τα βράδια όταν κοιμόμουν μαζί τους στο κρεβάτι έβαζα τα κρύα ποδαράκια μου να μου τα ζεστάνει και του ζήταγα να μου πει παραμύθια. Ααααχ το παραμύθι του! “Ο Λυγερός και ο Κουνιστός” το παραμύθι που μου έλεγε κάθε βράδυ και κάθε βράδυ ήταν διαφορετικό.
Ο παππούς μου, που όταν ήμουν μικρή όλο μου έλεγε ιστορίες και βαριόμουν, αλλά δεν στο κρύβω όταν μεγάλωσα δεν τις χόρταινα.
Ο παππούς μου, που τον τελευταίο χρόνο πηγαίναμε τα 2 μας για κρασάκι και μεζεδάκι.
Ο παππούς μου, που δεν πρόλαβα να τον πάω εκείνο το καλοκαίρι στην Ζάκυνθο… Αλλά ευτυχώς έχω τις αναμνήσεις από τις διακοπές μας στην Κύθνο.
Α ρε παππού, πόσο μου λείπεις. Και χτες που καθάριζα τα ψάρια νόμιζα ότι σε άκουσα να μου λες “Αυτά είναι αντρικές δουλειές”


Μεθυσμένα Μυτάκια
 2 μυτάκια ή τσιπούρες ή ότι σ’ αρέσει 1 πράσο 1 κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης 1 σκελίδα σκόρδο λίγο άνηθο 2 ποτήρια λευκό κρασί και 2 ποτήρια νερό 1 κουταλιά της σούπας tumeric ακα κουρκουμά 1 κουταλιά της σούπας πάπρικα (απλή) 1 κουταλάκι πράσινο και κόκκινο πιπέρι σε σπόρους 1 καυτερή πιπερίτσα θαλασσινό αλάτι λίγο ελαιόλαδο 1 κουταλιά μουστάρδα dijon, εγώ έβαλα Maille με πράσινο πιπέρι.
Σε μια φαρδιά και κοντή κατσαρόλα, έβαλα λίγο λάδι και πρόσθεσα μέσα το πράσο, το σκόρδο, την πιπεριά, τον άνηθο, τον κουρκουμά, την πάπρικα, τα πιπέρια και λίγο αλάτι και τα σώταρα - άχνισα μέχρι να μαραθούν. Πρόσθεσα το νερό και τα άφησα να σιγοβράσουν μέχρι να μαλακώσουν.
 Παράλληλα ετοίμασα το συνοδευτικό, πατάτες και μπρόκολα στον ατμό.
10 λεπτά πριν φάμε, πρόσθεσα στην κατσαρόλα το κρασί και άναψα το μάτι στο φουλ Όταν πήρε βράση, πρόσθεσα τα ψάρια, έκλεισα το καπάκι, χαμήλωσα την φωτιά και τα έψησα για 8 λεπτά.
 Ναι! ήταν έτοιμα.
Τα έβαλα σε μια πιατέλα. και ξεκίνησα με τα υπόλοιπα.
 Βλέπεις σε αυτό το φαγάκι θα ήταν αμαρτία να πετάξω το μεθυσμένο του νερό.  Οπότε το σούρωσα σε 2 μπολάκια σαν κονσομέ.  Όσο για τα λαχανικά τα έβαλα σε ένα μπολ (αφού ψάρεψα τα πιο πολλά πιπέρια) και με το ραβδομπλέντερ τα μετέτρεψα σε έναν σαλτσο πουρέ. Πρόσθεσα μια κουταλιά μουστάρδα με γεύση πράσινο πιπέρι και λίγο λάδι και το γεύμα μας ήταν έτοιμο! Σέρβιρα με μπόλικο ωμό ελαιόλαδο χωρίς κάν λεμόνι.
τιπ. Μπορείς αντί για ζωμό και σάλτσο-πουρέ να κάνεις μια σούπα ντεμί βελουτέ.
 Να! Κοίτα… https://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157644340323493/
 πι.εσ. 1 Ξέρεις ο κουρκουμάς και η πάπρικα του πάει παααααρα πολύ.  Μην διστάσεις να το δοκιμάσεις.
 πι.εσ. 2 Όταν έχω φρέσκα ψάρια και δεν έχω το κουράγιο να τα κάνω στην ψηστιέρα , τα φτιάχνω έτσι για να μην μυρίζει όλο το σπίτι ψαρίλα
 πι.εσ. 3 Ναι μπορείς να το φτιάξεις και με άλλα μυρωδικά ή λαχανικά!  Δες εδώ μια παραλλαγή www.soumadasoueveryday.tumblr.com/post/80618588736/2-1
πι.εσ. 4  Είναι και της #prospatheia
πι.εσ. 5 Σαν σήμερα γιόρταζε και η Π. η μαμά του. Θυμάμαι που έλεγε στην μαμά μου οτι της μοιάζει… &lt;3

Ο παππούς μου ο ψαράς


Θα σου πω για τον παππού μου σήμερα, γιατί χτες έφτιαξα ψάρι και τον θυμήθηκα.
Ο παππούς μου ή όπως τον λέω εγώ ο Κ. μου!
Άγιος άνθρωπος. Αφού άντεξε τόσα χρόνια την γιαγιά μου, μεγάλωσε 3 παιδιά (με εμένα μέσα) και γνώρισε και κανάκεψε 3 εγγόνια (με εμένα μέσα), ήταν πάντα με το χαμόγελο ότι και να γινόταν. Και πίστεψέ με γίνανε πολλά!

Ο παππούς μου λοιπόν, γεννημένος στην Ζάκυνθο, που όταν ήταν μικρός δεν έτρωγε τις φακές και ο μπαμπάς του τον άφησε 2 μέρες χωρίς φαγητό και την τρίτη μέρα οι φακές έγιναν το αγαπημένο του φαγητό. Που η μαμά του καταγόταν από το σόι του Σολεμού, έτσι έλεγε τον Δ. Σολωμό.

Ο παππούς μου, που πήγε στο πολεμικό ναυτικό, που πέρασε εξορία, που είχε πολλές φιλενάδες και που ήταν ο πρωτοστάτης του “welcome to Sweden”, αφού η πρώτη του αρραβωνιάρα, έστειλε στην γιαγιά το μεταξωτό ύφασμα για να κάνει το νυφικό της. (από την Βηρυτό παρακαλώ)
Που όταν ήταν μικρός τον φωνάζανε Τζοκόντα, γιατί το βλέμμα του δεν μαρτυρούσε το τι κατεργάρης ήτανε.

Ο παππούς μου, που στο τέλος κατέληξε με δικό του ψαράδικο στην αγορά και που η μαμά μου τον παρακαλούσε να μην το πουλήσει όταν συνταξιοδοτήθηκε, αλλά αυτός δεν ήθελε να την κάνει ψαρού. Βλακείες αν θες την γνώμη μου!

Ο παππούς μου, που κάθε μέρα ξύπναγε από τα χαράματα να πάει στην κεντρική ψαραγορά για να πάρει ψάρια και όταν επέστρεφε στην αγορά έτρωγε μια μακαρονάδα με σάλτσα.

Ο παππούς μου, που πρίν φύγει για την δουλειά του είχε αναλάβει το βραδυνό μου τάισμα και με τάιζε με το μπιμπερό το γάλα μου.

Ο παππούς μου, που όταν πήγαινα δημοτικό διάβαζα μαζί του όλα μου τα μαθήματα.
Ο παππούς μου, που δεν είχε χρησιμοποιήσει κομπιουτεράκι ποτέ στην ζωή του. Ακόμα και όταν μετρούσε τις μετοχές. Ναι τρελός τζογαδόρος στο Χρηματιστήριο

Ο παππούς μου, που όταν ήμουν μικρή φοράγαμε τα καλά μας και πηγαίναμε οι δυο μας στην Λυρική. Όπερες, οπερέτες τα πάντα!

Ο παππούς μου, που κάθε απόγευμα μαλώναμε γιατί έβλεπε μόνο ειδήσεις και αθλητικά. Ο παππούς μου, που του ζήταγα λεφτά για να του βρω τα χαμένα του γυαλιά. Που τα βράδια όταν κοιμόμουν μαζί τους στο κρεβάτι έβαζα τα κρύα ποδαράκια μου να μου τα ζεστάνει και του ζήταγα να μου πει παραμύθια. Ααααχ το παραμύθι του! “Ο Λυγερός και ο Κουνιστός” το παραμύθι που μου έλεγε κάθε βράδυ και κάθε βράδυ ήταν διαφορετικό.

Ο παππούς μου, που όταν ήμουν μικρή όλο μου έλεγε ιστορίες και βαριόμουν, αλλά δεν στο κρύβω όταν μεγάλωσα δεν τις χόρταινα.

Ο παππούς μου, που τον τελευταίο χρόνο πηγαίναμε τα 2 μας για κρασάκι και μεζεδάκι.

Ο παππούς μου, που δεν πρόλαβα να τον πάω εκείνο το καλοκαίρι στην Ζάκυνθο… Αλλά ευτυχώς έχω τις αναμνήσεις από τις διακοπές μας στην Κύθνο.

Α ρε παππού, πόσο μου λείπεις.
Και χτες που καθάριζα τα ψάρια νόμιζα ότι σε άκουσα να μου λες “Αυτά είναι αντρικές δουλειές”

Μεθυσμένα Μυτάκια


2 μυτάκια ή τσιπούρες ή ότι σ’ αρέσει
1 πράσο
1 κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης
1 σκελίδα σκόρδο
λίγο άνηθο
2 ποτήρια λευκό κρασί και 2 ποτήρια νερό
1 κουταλιά της σούπας tumeric ακα κουρκουμά
1 κουταλιά της σούπας πάπρικα (απλή)
1 κουταλάκι πράσινο και κόκκινο πιπέρι σε σπόρους
1 καυτερή πιπερίτσα
θαλασσινό αλάτι λίγο ελαιόλαδο
1 κουταλιά μουστάρδα dijon, εγώ έβαλα Maille με πράσινο πιπέρι.

Σε μια φαρδιά και κοντή κατσαρόλα, έβαλα λίγο λάδι και πρόσθεσα μέσα το πράσο, το σκόρδο, την πιπεριά, τον άνηθο, τον κουρκουμά, την πάπρικα, τα πιπέρια και λίγο αλάτι και τα σώταρα - άχνισα μέχρι να μαραθούν. Πρόσθεσα το νερό και τα άφησα να σιγοβράσουν μέχρι να μαλακώσουν.


Παράλληλα ετοίμασα το συνοδευτικό, πατάτες και μπρόκολα στον ατμό.

10 λεπτά πριν φάμε, πρόσθεσα στην κατσαρόλα το κρασί και άναψα το μάτι στο φουλ Όταν πήρε βράση, πρόσθεσα τα ψάρια, έκλεισα το καπάκι, χαμήλωσα την φωτιά και τα έψησα για 8 λεπτά.


Ναι! ήταν έτοιμα.

Τα έβαλα σε μια πιατέλα. και ξεκίνησα με τα υπόλοιπα.


Βλέπεις σε αυτό το φαγάκι θα ήταν αμαρτία να πετάξω το μεθυσμένο του νερό.
Οπότε το σούρωσα σε 2 μπολάκια σαν κονσομέ.
Όσο για τα λαχανικά τα έβαλα σε ένα μπολ (αφού ψάρεψα τα πιο πολλά πιπέρια) και με το ραβδομπλέντερ τα μετέτρεψα σε έναν σαλτσο πουρέ. Πρόσθεσα μια κουταλιά μουστάρδα με γεύση πράσινο πιπέρι και λίγο λάδι και το γεύμα μας ήταν έτοιμο!
Σέρβιρα με μπόλικο ωμό ελαιόλαδο χωρίς κάν λεμόνι.

τιπ.
Μπορείς αντί για ζωμό και σάλτσο-πουρέ να κάνεις μια σούπα ντεμί βελουτέ.


Να! Κοίτα…
https://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157644340323493/


πι.εσ. 1
Ξέρεις ο κουρκουμάς και η πάπρικα του πάει παααααρα πολύ.
Μην διστάσεις να το δοκιμάσεις.


πι.εσ. 2
Όταν έχω φρέσκα ψάρια και δεν έχω το κουράγιο να τα κάνω στην ψηστιέρα , τα φτιάχνω έτσι για να μην μυρίζει όλο το σπίτι ψαρίλα


πι.εσ. 3
Ναι μπορείς να το φτιάξεις και με άλλα μυρωδικά ή λαχανικά!
Δες εδώ μια παραλλαγή
www.soumadasoueveryday.tumblr.com/post/80618588736/2-1

πι.εσ. 4 
Είναι και της #prospatheia

πι.εσ. 5
Σαν σήμερα γιόρταζε και η Π. η μαμά του. Θυμάμαι που έλεγε στην μαμά μου οτι της μοιάζει…
<3

April 18, 2014 at 5:59pm

3 notes
Πάσχα χωρίς μαγειρίτσα γίνεται;
Θα σου πω εγώ! Όχι δεν γίνεται!
Όπως και να την τρως, χορτοφαγική ή με κρέας ή με κοτόπουλο ή κλασική με συκωταριά, αυγοκομμένη ή κοκκινιστή αν δεν την φας σίγουρα κάτι λείπει
Είναι αυτή η γλυκιά αναμονή που έχεις να γυρίσεις γρήγορα γρήγορα από την εκκλησία για να φας.
Θυμάμαι τις γεύσεις από το μενού της ανάστασης που μας έφτιαχνε η γιαγιά, σαν να το έφαγα χτες.


Μαγειρίτσα
Κόκκινα αυγά
Σπλήνα γεμιστή με τυριά και αυγά (που μόνο όταν μεγάλωσα κατάλαβα την γεύση της)
Παντζαροσαλάτα
Τζατζίκι
Μαρουλοσαλάτα
Γραβίερα και σαλάμι Λευκάδος (συνοδευτικά των αυγών)
Ακούγονται λίγα για την γιαγιά, που όταν είχε τραπέζι έφτιαχνε του κόσμου τα πράγματα, αλλά η μέρα ήταν αφιερωμένη στην μαγειρίτσα.


Βλέπεις εμείς στο σόι μου την τρώμε κλασική με την συκωταριά της και με τα όλα της. Αυγοκομμένη και πολύ ξινή.
Και για την ακρίβεια φτιάχναμε πάντα 2 συκωταριές, γιατί τόσο εγώ όσο και η μαμά μου μπορούσαμε να φάμε μέχρι και 4 πιάτα η κάθε μια.


Ναι! Μόνο το βράδυ της ανάστασης αυτά. Της δίναμε και καταλάβαινε. Φαντάσου η γιαγιά την έφτιαχνε στο καζάνι για τις μαρμελάδες.
Βέβαια ξέρω ότι αν είσαι χορτοφάγος θα μας μισούσες, αλλά πίστεψε με, εγώ το περίμενα πώς και πώς!
Και δεν στο κρύβω μου έχει λείψει πολύ. (Η σπλήνα δηλαδή, γιατί την μαγειρίτσα όχι απλά την φτιάχνω, αλλά την πετυχαίνω κι ´όλας).


 Μαγειρίτσα
1 αρνίσια συκωταριά 8-10 κρεμμυδια φρέσκα 1 μεγάλο μαρούλι 1 ματσάκι άνηθο 6 κουταλιές της σούπας ρύζι για σούπα 3 αυγά 3-4 λεμόνια (γιατί εμένα μ ´αρέσει λεμονάτη) λίγο κόρν φλάουερ, προαιρετικά για το αυγολέμονο αλάτι και πιπέρι λίγο βούτυρο ή λίγο ελαιόλαδο 1 κούπα λευκό κρασί, προαιρετικά
Πλένω καλά και καθαρίζω την συκωταριά από τα λίπη. Ύστερα την ζεματάω για λίγα λεπτά σε καυτό νερό, περίπου 10 λεπτά. Την σουρώνω και την αφήνω λίγο να κρυώσει. Παράλληλα ετοιμάζω τα υπόλοιπα. Ψιλοκόβω τα κρεμμυδάκια, τα μαρούλια και τον άνηθο. Τα κοτσάνια του άνηθου τα ψιλοκόβω και αυτά, αλλά τα χρησιμοποιώ χώρια από τα φύλλα.
Όταν κρυώσει η συκωταριά την ξανακαθαρίζω -βγάζω ότι δεν μ´ αρέσει και πολύ δηλαδή και την ψιλοκόβω σε πολύ μικρά ζαράκια -εμένα μ μ´ αρέσει και σε μεγαλύτερα κομμάτια, αλλά έτσι είναι ο μόνος τρόπος να την φάει ο Π.- Πρέπει επίσης να παραδεχτώ ότι αν μπορούσα θα την έφτιαχνα μόνο με πνευμονάκια και αν καθάριζα αντεράκια θα έβαζα και από αυτά. Και ναι αν κάτι δεν μ ´αρέσει από την συκωταριά δεν το βάζω.
Όταν τα κάνω όλα αυτά ξεκινάω την διαδικασία.
Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ζεσταίνω λίγο βούτυρο ή ελαιόλαδο. Ρίχνω μέσα τα κρεμμυδάκια και τα ψιλοκομμένα κοτσάνια από τον άνηθο. Όταν μαραθούν ρίχνω μέσα και την ψιλοκομμένη συκωταριά για να την τσιγαρίζω. Προσθέτωτο ρύζι, αλατίζω και προαιρετικά αν θέλω σβήνω με λίγο λευκό κρασί. Προσθέτω το ψιλοκομμένο μαρούλι τα φέρνω μια βόλτα και τα καλύπτω με ζεστό νερό. Την αφήνω να βράσει για τουλάχιστον μισή ώρα περίπου μέχρι να γίνει το ρύζι. Και λίγο πριν φύγουμε για την Ανάσταση την αυγοκόβω, και προσθέτω και τα ψιλοκομμένα φυλλαράκια του άνηθου.
Δεν βλέπω την ώρα να γυρίσουμε από την ανάσταση.
Είναι τόσο απλή η διαδικασία που δεν έχω κάποιο τιπ να σου πώ. Η μόνη μπελαλοδουλειά είναι το καθάρισμα και το κόψιμο της συκωταριάς.
Το μόνο που μπορώ να σου πώ είναι οτι αν δεν την έφτιαχνα με συκωταρία μάλλον θα την έτρωγα χορτοφαγική με πολλά και διαφορετικά μανιτάρια.
Να! Κοίτα: http://www.flickr.com/x/t/0091009/photos/92088869@N08/sets/72157644114671744/ ΠΡΟΣΟΧΗ! Ακατάλληλο για χορτοφάγους.
Ξέρω στις φωτο δεν έχω βάλει ρύζι, γιατί δεν ήθελε ο Π., αλλά επιβάλεται! Το οτι δεν την εχω φωτογραφήσει μετα το αυγοκόμα, φταίει οτι την τσακίσαμε στα καπάκια…
πι.ες. 1Φέτος θα μάθω πώς την φτιάχνουν εδω στα Καλάβρυτα! Και είμαι τυχερή που θα φτιάξει η θεία του Θ. γιατί ούτε ο Θ. ούτε η Κ. τρώνε και να δω τι θα έκανα!
πι.ες. 2Ελπίζω ο βαφτισιμιός μου να μου μοιάσει!

Πάσχα χωρίς μαγειρίτσα γίνεται;

Θα σου πω εγώ! Όχι δεν γίνεται!
Όπως και να την τρως, χορτοφαγική ή με κρέας ή με κοτόπουλο ή κλασική με συκωταριά, αυγοκομμένη ή κοκκινιστή αν δεν την φας σίγουρα κάτι λείπει

Είναι αυτή η γλυκιά αναμονή που έχεις να γυρίσεις γρήγορα γρήγορα από την εκκλησία για να φας.

Θυμάμαι τις γεύσεις από το μενού της ανάστασης που μας έφτιαχνε η γιαγιά, σαν να το έφαγα χτες.

Μαγειρίτσα

Κόκκινα αυγά

Σπλήνα γεμιστή με τυριά και αυγά (που μόνο όταν μεγάλωσα κατάλαβα την γεύση της)

Παντζαροσαλάτα

Τζατζίκι

Μαρουλοσαλάτα

Γραβίερα και σαλάμι Λευκάδος (συνοδευτικά των αυγών)

Ακούγονται λίγα για την γιαγιά, που όταν είχε τραπέζι έφτιαχνε του κόσμου τα πράγματα, αλλά η μέρα ήταν αφιερωμένη στην μαγειρίτσα.

Βλέπεις εμείς στο σόι μου την τρώμε κλασική με την συκωταριά της και με τα όλα της. Αυγοκομμένη και πολύ ξινή.
Και για την ακρίβεια φτιάχναμε πάντα 2 συκωταριές, γιατί τόσο εγώ όσο και η μαμά μου μπορούσαμε να φάμε μέχρι και 4 πιάτα η κάθε μια.

Ναι! Μόνο το βράδυ της ανάστασης αυτά. Της δίναμε και καταλάβαινε. Φαντάσου η γιαγιά την έφτιαχνε στο καζάνι για τις μαρμελάδες.

Βέβαια ξέρω ότι αν είσαι χορτοφάγος θα μας μισούσες, αλλά πίστεψε με, εγώ το περίμενα πώς και πώς!
Και δεν στο κρύβω μου έχει λείψει πολύ. (Η σπλήνα δηλαδή, γιατί την μαγειρίτσα όχι απλά την φτιάχνω, αλλά την πετυχαίνω κι ´όλας).


Μαγειρίτσα

1 αρνίσια συκωταριά
8-10 κρεμμυδια φρέσκα
1 μεγάλο μαρούλι
1 ματσάκι άνηθο
6 κουταλιές της σούπας ρύζι για σούπα
3 αυγά
3-4 λεμόνια (γιατί εμένα μ ´αρέσει λεμονάτη)
λίγο κόρν φλάουερ, προαιρετικά για το αυγολέμονο
αλάτι και πιπέρι
λίγο βούτυρο ή λίγο ελαιόλαδο
1 κούπα λευκό κρασί, προαιρετικά

Πλένω καλά και καθαρίζω την συκωταριά από τα λίπη.
Ύστερα την ζεματάω για λίγα λεπτά σε καυτό νερό, περίπου 10 λεπτά. Την σουρώνω και την αφήνω λίγο να κρυώσει.
Παράλληλα ετοιμάζω τα υπόλοιπα. Ψιλοκόβω τα κρεμμυδάκια, τα μαρούλια και τον άνηθο. Τα κοτσάνια του άνηθου τα ψιλοκόβω και αυτά, αλλά τα χρησιμοποιώ χώρια από τα φύλλα.

Όταν κρυώσει η συκωταριά την ξανακαθαρίζω -βγάζω ότι δεν μ´ αρέσει και πολύ δηλαδή και την ψιλοκόβω σε πολύ μικρά ζαράκια -εμένα μ μ´ αρέσει και σε μεγαλύτερα κομμάτια, αλλά έτσι είναι ο μόνος τρόπος να την φάει ο Π.-
Πρέπει επίσης να παραδεχτώ ότι αν μπορούσα θα την έφτιαχνα μόνο με πνευμονάκια και αν καθάριζα αντεράκια θα έβαζα και από αυτά. Και ναι αν κάτι δεν μ ´αρέσει από την συκωταριά δεν το βάζω.

Όταν τα κάνω όλα αυτά ξεκινάω την διαδικασία.

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ζεσταίνω λίγο βούτυρο ή ελαιόλαδο. Ρίχνω μέσα τα κρεμμυδάκια και τα ψιλοκομμένα κοτσάνια από τον άνηθο. Όταν μαραθούν ρίχνω μέσα και την ψιλοκομμένη συκωταριά για να την τσιγαρίζω. Προσθέτωτο ρύζι, αλατίζω και προαιρετικά αν θέλω σβήνω με λίγο λευκό κρασί. Προσθέτω το ψιλοκομμένο μαρούλι τα φέρνω μια βόλτα και τα καλύπτω με ζεστό νερό.
Την αφήνω να βράσει για τουλάχιστον μισή ώρα περίπου μέχρι να γίνει το ρύζι. Και λίγο πριν φύγουμε για την Ανάσταση την αυγοκόβω, και προσθέτω και τα ψιλοκομμένα φυλλαράκια του άνηθου.

Δεν βλέπω την ώρα να γυρίσουμε από την ανάσταση.

Είναι τόσο απλή η διαδικασία που δεν έχω κάποιο τιπ να σου πώ. Η μόνη μπελαλοδουλειά είναι το καθάρισμα και το κόψιμο της συκωταριάς.

Το μόνο που μπορώ να σου πώ είναι οτι αν δεν την έφτιαχνα με συκωταρία μάλλον θα την έτρωγα χορτοφαγική με πολλά και διαφορετικά μανιτάρια.

Να! Κοίτα: http://www.flickr.com/x/t/0091009/photos/92088869@N08/sets/72157644114671744/
ΠΡΟΣΟΧΗ! Ακατάλληλο για χορτοφάγους.

Ξέρω στις φωτο δεν έχω βάλει ρύζι, γιατί δεν ήθελε ο Π., αλλά επιβάλεται! Το οτι δεν την εχω φωτογραφήσει μετα το αυγοκόμα, φταίει οτι την τσακίσαμε στα καπάκια…

πι.ες. 1
Φέτος θα μάθω πώς την φτιάχνουν εδω στα Καλάβρυτα! Και είμαι τυχερή που θα φτιάξει η θεία του Θ. γιατί ούτε ο Θ. ούτε η Κ. τρώνε και να δω τι θα έκανα!

πι.ες. 2
Ελπίζω ο βαφτισιμιός μου να μου μοιάσει!

6:45am

2 notes
Αδυναμίες…Τελικά κάτι τέτοιες μέρες μπαίνω στην κουζίνα και είναι σαν να κάνω μνημόσυνο στους αγαπημένους μου. Ακούγεται περίεργο, το ξέρω, αλλά  εμένα μ’ αρέσει να τους θυμάμαι που και πού. Είναι πιστεύω καλό για τις ψυχές τους -και όχι ντε και καλά από χριστιανικής άποψης-. Μόνη στην κουζίνα λοιπόν να φτιάχνω Τσουρέκια για το Πάσχα και τι άλλο να σκεφτώ από τον αγαπημένο μου Λ., τον νονό μου. Βλέπετε του είχα μεγάλη αδυναμία όπως και αυτός άλλωστε. Για μένα ο νονός μου ήταν ο καλύτερος του κόσμου. Ήταν γεροδεμένος, ψαρομάλης, ηλιοκαμένος, κάπνιζε πολύ και ήταν “Ζοχάδας” -έτσι τον έλεγε η γιαγιά μου, γιατί ήταν κυκλοθιμικός-. Και δεν ήταν καλός μόνο στα τυπικά, ήταν καλός σε όλα. Βοήθησε βλέπεις και το ότι έμενε κοντά μας, και σχεδόν κάθε μέρα ήταν σπίτι μας. Πιο πολύ έβλεπε εμένα παρά την Α. και την Β., τις κόρες του. Ήταν σαν μπαμπάς, και όχι απλά “πνευματικός” μπαμπάς -νονός, για τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και τις γιορτές. Το ένα πράγμα που δεν θα ξεχάσω ποτέ, ήταν όταν με είχε στείλει πρώτη φορά να του πάρω τσιγάρα. Φτάνω στο ψιλικατζίδικο και ζητάω τα κόκκινα Mallboro του. Και με ρωτάει ο ψιλικατζής Μαλακά ή Σκληρά; Σταμάτησα και τον κοίταζα, γιατί δεν μου είχαν πει κάτι άλλο εκτός από κόκκινα, αλλά ξάφνου την βρήκα την λύση. Και βέβαια σκληρά, ο νονός μου είναι σκληρός άντρας του λέω όλο καμάρι! Περιττό να σου πω ότι όταν έφτασα σπίτι και τους είπα την ιστορία μου βάλανε τα γέλια, και ο νονός μου κορδωνότανε σαν γύφτικο σκερπάνι Μεγάλη αδυναμία σου λέω.Το Πάσχα λοιπόν και ο Λ. είχε την τιμητική του. Αναλάμβανε μαζί με τον παππού το γλέντι. Έφτιαχνε το κοκορέτσι και ήταν υπεύθυνος για το αρνί. Ήταν ο Ψήστης μας. Και ο κήπος μας μεταμορφωνόταν σε μικρό χωριό. Πανικός. Μυρωδιές, μουσική, χορός, φαγητό, ξάπλες στην αιώρα, παιχνίδια, φωνές - κακό. Και βέβαια όλο και κάποιος τσακωμός του με την γιαγιά μου, γιατί κάτι θα έκανε εκείνη στο αρνί -μην φανταστείς σοβαρά πράγματα έτσι για να περνάει η ώρα-. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις γιορτές μαζί του! Ούτε τον νονό μου, που τον έχω σαν παράδειγμα και μακάρι να του μοιάσω. Βλέπεις έχω πολύ άγχος γιατί θα γίνω νονά! Ν Ο Ν Α&#160;!&#160;!&#160;! Ναι! για την Κ. σου έχω ξαναπεί… ( www.soumada.tumblr.com/post/37630448478 ) Είμαστε κολλητές από το σχολείο. Έχουμε ζήσει μαζί πολλά πράγματα -και καλά και κακά-, μια ζωή σχεδόν. Πριν 5 χρόνια περίπου γίναμε κουμπάρες και φέτος τον Σεπτέμβρη λοιπόν θα με κάνει νονά! Δεν σου λέω πού θα το βαφτίσω για να μην ζηλέψεις. Άλλα καταλαβαίνεις τι έχει να γίνει! Και επειδή το παιδί πρέπει να με συνηθίσει, ξέρεις μην πλαντάξει και στο κλάμα, φέτος θα είμαστε “οικογενειακός” στα Καλάβρυτα! Για αυτόν δεν θα σου πω πολλά, μην μου τον ματιάξεις. Αλλά να ξέρεις είναι ένας κούκλος, με χαμογελαστά μάτια και τόσο μα τόσο αφρατούλης που δεν ξέρω πως θα αντισταθώ και δεν θα τον δαγκώσω! Για να μην έχουμε δράματα έφτιαξα τσουρέκια να έχω να δαγκώνω αυτά!



Τσουρέκια.1 κιλό αλεύρι σκληρό και 1 1/2 - 2 1/2 κούπες αλεύρι ακόμα3/4 του φλιτζανιού φρέσκο βούτυρο λιωμένο, εγώ χρησιμοποίησα Ήπειρός και βγήκε πολύ καλό. Τόσο μυρωδάτο όσο πρέπει.3/4 του φλιτζανιού πορτοκαλόζουμο3/4 του φλιτζανιού χλιαρό γάλα (προσοχή όχι καυτό θα καεί η μαγιά)300γρ ζάχαρη1 κουταλάκι κοπανισμένο μαχλέπι1 - 3/4 από το κουταλάκι κοπανισμένη μαστίχα5 αυγάκαι 150γρ φρέσκια μαγιά.Ξεκινάω με το προζύμι.Στο μεγάλο μπολ του μίξερ βάζω το χλιαρό γάλα και μέσα ρίχνω 2 - 3 κουταλιές της σούπας από την ζάχαρη, για να έχει να τραφεί η μαγιά. Ανακατεύω και διαλύω, μέσα εκεί, καλά την μαγιά.Το κλείνω με μεμβράνη, το καλύπτω με μια πετσέτα ή ένα σεντόνι και το χώνω μέσα στο πάπλωμα ( ή το τοποθετώ σε κάποιο άλλο ζεστό μέρος μέσα στο σπίτι). Το αφήνω εκεί για 2 ώρες, ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο.Ένα τέταρτο πριν τελειώσουν οι 2 ώρες ξεκινάω το επόμενο στάδιο.Σε ένα κατσαρολάκι βάζω το βούτυρο, την υπόλοιπη ζάχαρη, την πορτοκαλάδα, το μαχλέπι και την μαστίχα. Ανάβω το μάτι στο χαμηλό και ανακατεύω συνέχεια. Δεν θέλει να ζεσταθεί πολύ, ίσα να λιώσει το βούτυρο και να διαλυθεί η ζάχαρη. Αν ζεσταθεί πολύ αφήστε το να κρυώσει για να μην κάψει την μαγιά.Όταν περάσουν οι 2 ώρες το προζύμι θα είναι έτοιμο. Η επιφάνειά του θα έχει πολλές φουσκάλες από πάνω. Βγάζω την μεμβράνη και τοποθετώ το μπολ του μίξερ στο μίξερ.Τσεκάρω το μίγμα με το βούτυρο να είναι χλιαρό, και ρίχνω μέσα τα 5 αυγά. Τα ανακατεύω καλά να σπάσουν και είμαι έτοιμη.Βάζω στο μίξερ τον γάντζο και ξεκινάω στο ελαφρύ να ανακατεύω το προζύμι ρίχνοντας του σιγά σιγά το μίγμα με το βούτυρο. Όταν τελειώσω προσθέτω σιγά σιγά το αλεύριΘα πάρει σίγουρα το ένα κιλό (- 1 ποτήρι που βάλαμε στο προζύμι) και εμένα αυτήν την δόση πήρε άλλη 1 1/2 κούπα. Ανάλογα το αλεύρι Όταν έριξα το υπόλοιπο 1 κιλό αλεύρι, το χτύπησα στην πιο γρήγορη σκάλα του μίξερ για αρκετή ώρα. Αυτό λένε είναι το μυστικό για να γίνει αφράτο και μαστιχωτό. Εκεί ήταν και το σημείο που κατάλαβα ότι χρειαζόταν κι’ άλλο αλεύρι γιατί κολλούσε πολύ. Η τελική ζύμη πρέπει ναι μεν να κολλάει λίγο, αλλά παράλληλα να μπορεί να ξεκολλήσει από το πάνω μέρος του μπολ Ελπίζω να φαίνεται στην φωτό. Ψάχνω για μια ελαστική ζύμη που δεν κολλάει πολύ στα χέρια μου όμως. -Ο Θεός βοηθός-Χώρισα την ζύμη σε 2 μεγάλα μπολ, τα οποία πρώτα τα λάδωσα -και τα καπάκια τους λάδωσα-. Τα έκλεισα καλά και τους έβαλα και έξτρα μεμβράνη. Τα έβαλα μέσα στο σεντόνι και τα έβαλα ξανά μέσα στο πάπλωμα να είναι ζεστά.Τα ξέχασα εκεί για άλλη μια ώρα.Τέλος και με το δεύτερο στάδιο.Μία ώρα μετά, οι ζύμες μου είχαν ξεχειλίσει και εγώ τα ίδια από περηφάνια.Καθάρισα καλά το τραπέζι και έβαλα πάνω τα 2 μπολ Τα ξεκαπάκωσα και έπλασα, στο χέρι αυτήν τη φορά, την ζύμη.Λάδωσα την επιφάνεια που θα δούλευα στο τραπέζι και ξεκίνησα με το πλάσιμο.Η ζύμη είναι πολύ ελαστική και δεν την φοβάμαι καθόλου. Μαζεύει λίγο και έτσι πρέπει.Φτιάχνω μακριά μπαστουνάκια ζύμης που τα φτιάχνω πλεξούδες. Δεν βάζω αυγό γιατί τελικά δεν το τρώμε ποτέ. Άλλες φορές τα ίδια μπαστουνάκια τα ανοίγω με τα χέρια μου, τα γεμίζω με μερέντα, τα ξανακλείνω και φτιάχνω γεμιστές πλεξούδες ή σαλιγκαράκια.Με το που τα πλάθω τα τοποθετώ κατευθείαν στο ταψί που θα τα ψήσω, αφού προηγουμένως του έχω βάλει λαδόκολλα. Τα τοποθετώ αραιά γιατί θα φουσκώσουν!Τα αφήνω σε ένα ζεστό μέρος για μία ώρα να φουσκώσουν καλά και προθερμαίνω τον φούρνο. Στους 180-170.Όταν περάσει η μία ώρα τα περνάω από πάνω με αυγό, τα πασπαλίζω με μπόλικο αμύγδαλο, είτε φιλέ είναι χοντροκοπανισμένο και τα ψήνω για 25 λεπτά.Εννοείται ότι φύλαξα λίγη ζύμη για τα λυχναράκια της μαμάς μου, μην και δεν το κάνεις!www.soumadasoueveryday.tumblr.com/post/82947438032Ξέρω ακούγεται πολύ μπελαλίδικο, αλλά μόνο και μόνο για την μύρωδιά που θα έχει το σπίτι, αλλά κυρίως την γεύση τους αξίζει τον κόπο!Να! δές…https://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157644114772505/τιπ 1Παίρνω 2 ειδών μερέντα την απλή και την crunchy, έτσι φτιάχνω πλεξούδες που το κάθε μπαστουνάκι της έχει μέσα και ξεχωριστή γέμιση. (Έχει και με όρεο αν θες)τιπ 2Αν δεν θες να βάλεις μερέντα μπορείς να βάλεις μαρμελάδα ή ακόμα και κομματάκια σοκολάτας με ξηρούς καρπούς.τιπ 3Για να λιώσεις καλύτερα και ευκολότερα το μαχλέπι και την μαστίχα πρόσθεσε στο γουδί με λίγη ζάχαρη.τιπ 4 Εμείς οικογενειακά χρησιμοποιούμε το αλεύρι Robin Hood, φέτος δεν το βρήκα στον βασιλόπουλο και επειδή δεν προλάβαινα να ψάξω αλλού, έβαλα της αλατίνη αυτό για τα τσουρέκια. Μια χαρά βγήκετιπ 5Μπορεί να φαίνεται πολύ η μαγιά, αλλά τραστ μι!τιπ 6 Με το που κρυώσουν θα τα τυλίξεις κατευθείαν με μεμβράνη, για να μην στεγνώσουν… τα χειροποιήτα το παθαίνουν αυτό.πι.εσ. 1Φέτος έφτιαξα και λίγα ατομικά τσουρεκάκια για το πρωινό του αμαρτωλού Π. :pπι.εσ. 2Μην και δεν φτιάξεις τα λυχναράκια της μαμάς μου! Σε έφαγα!πι.εσ. 3Το σπίτι μύριζε τέλεια και εγώ λόγω #prospatheia δεν έφαγα τπτ…πι.εσ 4Ξέρεις είναι λίγοι οι άνθρωποι που μαζί τους νοιώθω “οικογένεια” και επειδή η Κ. και ο Θ. είναι 2 από αυτούς είμαι πολύ χαρούμενη! Αλλά πιο χαρούμενη είμαι που πήρα επιτέλους την απόφαση και θα γίνω νονά.πι.εσ. 5Πάντα πίστευα οτι θα έχω πιο πολύ αδυναμία στην κόρη της Κ. όμως από τότε που έμαθα οτι Αυτός θα είναι το βαφτιστήρι μου… όλα άλλαξαν &lt;3

Αδυναμίες…

Τελικά κάτι τέτοιες μέρες μπαίνω στην κουζίνα και είναι σαν να κάνω μνημόσυνο στους αγαπημένους μου. Ακούγεται περίεργο, το ξέρω, αλλά  εμένα μ’ αρέσει να τους θυμάμαι που και πού. Είναι πιστεύω καλό για τις ψυχές τους -και όχι ντε και καλά από χριστιανικής άποψης-.

Μόνη στην κουζίνα λοιπόν να φτιάχνω Τσουρέκια για το Πάσχα και τι άλλο να σκεφτώ από τον αγαπημένο μου Λ., τον νονό μου.
Βλέπετε του είχα μεγάλη αδυναμία όπως και αυτός άλλωστε. Για μένα ο νονός μου ήταν ο καλύτερος του κόσμου. Ήταν γεροδεμένος, ψαρομάλης, ηλιοκαμένος, κάπνιζε πολύ και ήταν “Ζοχάδας” -έτσι τον έλεγε η γιαγιά μου, γιατί ήταν κυκλοθιμικός-. Και δεν ήταν καλός μόνο στα τυπικά, ήταν καλός σε όλα. Βοήθησε βλέπεις και το ότι έμενε κοντά μας, και σχεδόν κάθε μέρα ήταν σπίτι μας. Πιο πολύ έβλεπε εμένα παρά την Α. και την Β., τις κόρες του. Ήταν σαν μπαμπάς, και όχι απλά “πνευματικός” μπαμπάς -νονός, για τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και τις γιορτές.
Το ένα πράγμα που δεν θα ξεχάσω ποτέ, ήταν όταν με είχε στείλει πρώτη φορά να του πάρω τσιγάρα. Φτάνω στο ψιλικατζίδικο και ζητάω τα κόκκινα Mallboro του. Και με ρωτάει ο ψιλικατζής Μαλακά ή Σκληρά; Σταμάτησα και τον κοίταζα, γιατί δεν μου είχαν πει κάτι άλλο εκτός από κόκκινα, αλλά ξάφνου την βρήκα την λύση. Και βέβαια σκληρά, ο νονός μου είναι σκληρός άντρας του λέω όλο καμάρι! Περιττό να σου πω ότι όταν έφτασα σπίτι και τους είπα την ιστορία μου βάλανε τα γέλια, και ο νονός μου κορδωνότανε σαν γύφτικο σκερπάνι
Μεγάλη αδυναμία σου λέω.

Το Πάσχα λοιπόν και ο Λ. είχε την τιμητική του. Αναλάμβανε μαζί με τον παππού το γλέντι. Έφτιαχνε το κοκορέτσι και ήταν υπεύθυνος για το αρνί. Ήταν ο Ψήστης μας. Και ο κήπος μας μεταμορφωνόταν σε μικρό χωριό. Πανικός. Μυρωδιές, μουσική, χορός, φαγητό, ξάπλες στην αιώρα, παιχνίδια, φωνές - κακό. Και βέβαια όλο και κάποιος τσακωμός του με την γιαγιά μου, γιατί κάτι θα έκανε εκείνη στο αρνί -μην φανταστείς σοβαρά πράγματα έτσι για να περνάει η ώρα-.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις γιορτές μαζί του! Ούτε τον νονό μου, που τον έχω σαν παράδειγμα και μακάρι να του μοιάσω. Βλέπεις έχω πολύ άγχος γιατί θα γίνω νονά!
Ν Ο Ν Α ! ! !
Ναι! για την Κ. σου έχω ξαναπεί…
( www.soumada.tumblr.com/post/37630448478 )
Είμαστε κολλητές από το σχολείο. Έχουμε ζήσει μαζί πολλά πράγματα -και καλά και κακά-, μια ζωή σχεδόν. Πριν 5 χρόνια περίπου γίναμε κουμπάρες και φέτος τον Σεπτέμβρη λοιπόν θα με κάνει νονά!
Δεν σου λέω πού θα το βαφτίσω για να μην ζηλέψεις. Άλλα καταλαβαίνεις τι έχει να γίνει!

Και επειδή το παιδί πρέπει να με συνηθίσει, ξέρεις μην πλαντάξει και στο κλάμα, φέτος θα είμαστε “οικογενειακός” στα Καλάβρυτα!

Για αυτόν δεν θα σου πω πολλά, μην μου τον ματιάξεις. Αλλά να ξέρεις είναι ένας κούκλος, με χαμογελαστά μάτια και τόσο μα τόσο αφρατούλης που δεν ξέρω πως θα αντισταθώ και δεν θα τον δαγκώσω! Για να μην έχουμε δράματα έφτιαξα τσουρέκια να έχω να δαγκώνω αυτά!

Τσουρέκια.

1 κιλό αλεύρι σκληρό και 1 1/2 - 2 1/2 κούπες αλεύρι ακόμα
3/4 του φλιτζανιού φρέσκο βούτυρο λιωμένο, εγώ χρησιμοποίησα Ήπειρός και βγήκε πολύ καλό. Τόσο μυρωδάτο όσο πρέπει.
3/4 του φλιτζανιού πορτοκαλόζουμο
3/4 του φλιτζανιού χλιαρό γάλα (προσοχή όχι καυτό θα καεί η μαγιά)
300γρ ζάχαρη
1 κουταλάκι κοπανισμένο μαχλέπι
1 - 3/4 από το κουταλάκι κοπανισμένη μαστίχα
5 αυγά
και 150γρ φρέσκια μαγιά.

Ξεκινάω με το προζύμι.
Στο μεγάλο μπολ του μίξερ βάζω το χλιαρό γάλα και μέσα ρίχνω 2 - 3 κουταλιές της σούπας από την ζάχαρη, για να έχει να τραφεί η μαγιά. Ανακατεύω και διαλύω, μέσα εκεί, καλά την μαγιά.
Το κλείνω με μεμβράνη, το καλύπτω με μια πετσέτα ή ένα σεντόνι και το χώνω μέσα στο πάπλωμα ( ή το τοποθετώ σε κάποιο άλλο ζεστό μέρος μέσα στο σπίτι). Το αφήνω εκεί για 2 ώρες, ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο.

Ένα τέταρτο πριν τελειώσουν οι 2 ώρες ξεκινάω το επόμενο στάδιο.
Σε ένα κατσαρολάκι βάζω το βούτυρο, την υπόλοιπη ζάχαρη, την πορτοκαλάδα, το μαχλέπι και την μαστίχα. Ανάβω το μάτι στο χαμηλό και ανακατεύω συνέχεια. Δεν θέλει να ζεσταθεί πολύ, ίσα να λιώσει το βούτυρο και να διαλυθεί η ζάχαρη. Αν ζεσταθεί πολύ αφήστε το να κρυώσει για να μην κάψει την μαγιά.

Όταν περάσουν οι 2 ώρες το προζύμι θα είναι έτοιμο. Η επιφάνειά του θα έχει πολλές φουσκάλες από πάνω. Βγάζω την μεμβράνη και τοποθετώ το μπολ του μίξερ στο μίξερ.
Τσεκάρω το μίγμα με το βούτυρο να είναι χλιαρό, και ρίχνω μέσα τα 5 αυγά. Τα ανακατεύω καλά να σπάσουν και είμαι έτοιμη.

Βάζω στο μίξερ τον γάντζο και ξεκινάω στο ελαφρύ να ανακατεύω το προζύμι ρίχνοντας του σιγά σιγά το μίγμα με το βούτυρο. Όταν τελειώσω προσθέτω σιγά σιγά το αλεύρι
Θα πάρει σίγουρα το ένα κιλό (- 1 ποτήρι που βάλαμε στο προζύμι) και εμένα αυτήν την δόση πήρε άλλη 1 1/2 κούπα. Ανάλογα το αλεύρι Όταν έριξα το υπόλοιπο 1 κιλό αλεύρι, το χτύπησα στην πιο γρήγορη σκάλα του μίξερ για αρκετή ώρα. Αυτό λένε είναι το μυστικό για να γίνει αφράτο και μαστιχωτό. Εκεί ήταν και το σημείο που κατάλαβα ότι χρειαζόταν κι’ άλλο αλεύρι γιατί κολλούσε πολύ. Η τελική ζύμη πρέπει ναι μεν να κολλάει λίγο, αλλά παράλληλα να μπορεί να ξεκολλήσει από το πάνω μέρος του μπολ Ελπίζω να φαίνεται στην φωτό. Ψάχνω για μια ελαστική ζύμη που δεν κολλάει πολύ στα χέρια μου όμως. -Ο Θεός βοηθός-

Χώρισα την ζύμη σε 2 μεγάλα μπολ, τα οποία πρώτα τα λάδωσα -και τα καπάκια τους λάδωσα-. Τα έκλεισα καλά και τους έβαλα και έξτρα μεμβράνη. Τα έβαλα μέσα στο σεντόνι και τα έβαλα ξανά μέσα στο πάπλωμα να είναι ζεστά.

Τα ξέχασα εκεί για άλλη μια ώρα.


Τέλος και με το δεύτερο στάδιο.

Μία ώρα μετά, οι ζύμες μου είχαν ξεχειλίσει και εγώ τα ίδια από περηφάνια.
Καθάρισα καλά το τραπέζι και έβαλα πάνω τα 2 μπολ Τα ξεκαπάκωσα και έπλασα, στο χέρι αυτήν τη φορά, την ζύμη.

Λάδωσα την επιφάνεια που θα δούλευα στο τραπέζι και ξεκίνησα με το πλάσιμο.
Η ζύμη είναι πολύ ελαστική και δεν την φοβάμαι καθόλου. Μαζεύει λίγο και έτσι πρέπει.
Φτιάχνω μακριά μπαστουνάκια ζύμης που τα φτιάχνω πλεξούδες. Δεν βάζω αυγό γιατί τελικά δεν το τρώμε ποτέ. Άλλες φορές τα ίδια μπαστουνάκια τα ανοίγω με τα χέρια μου, τα γεμίζω με μερέντα, τα ξανακλείνω και φτιάχνω γεμιστές πλεξούδες ή σαλιγκαράκια.

Με το που τα πλάθω τα τοποθετώ κατευθείαν στο ταψί που θα τα ψήσω, αφού προηγουμένως του έχω βάλει λαδόκολλα. Τα τοποθετώ αραιά γιατί θα φουσκώσουν!

Τα αφήνω σε ένα ζεστό μέρος για μία ώρα να φουσκώσουν καλά και προθερμαίνω τον φούρνο. Στους 180-170.

Όταν περάσει η μία ώρα τα περνάω από πάνω με αυγό, τα πασπαλίζω με μπόλικο αμύγδαλο, είτε φιλέ είναι χοντροκοπανισμένο και τα ψήνω για 25 λεπτά.

Εννοείται ότι φύλαξα λίγη ζύμη για τα λυχναράκια της μαμάς μου, μην και δεν το κάνεις!
www.soumadasoueveryday.tumblr.com/post/82947438032

Ξέρω ακούγεται πολύ μπελαλίδικο, αλλά μόνο και μόνο για την μύρωδιά που θα έχει το σπίτι, αλλά κυρίως την γεύση τους αξίζει τον κόπο!

Να! δές…
https://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157644114772505/

τιπ 1
Παίρνω 2 ειδών μερέντα την απλή και την crunchy, έτσι φτιάχνω πλεξούδες που το κάθε μπαστουνάκι της έχει μέσα και ξεχωριστή γέμιση. (Έχει και με όρεο αν θες)

τιπ 2
Αν δεν θες να βάλεις μερέντα μπορείς να βάλεις μαρμελάδα ή ακόμα και κομματάκια σοκολάτας με ξηρούς καρπούς.

τιπ 3
Για να λιώσεις καλύτερα και ευκολότερα το μαχλέπι και την μαστίχα πρόσθεσε στο γουδί με λίγη ζάχαρη.

τιπ 4
Εμείς οικογενειακά χρησιμοποιούμε το αλεύρι Robin Hood, φέτος δεν το βρήκα στον βασιλόπουλο και επειδή δεν προλάβαινα να ψάξω αλλού, έβαλα της αλατίνη αυτό για τα τσουρέκια. Μια χαρά βγήκε

τιπ 5
Μπορεί να φαίνεται πολύ η μαγιά, αλλά τραστ μι!

τιπ 6
Με το που κρυώσουν θα τα τυλίξεις κατευθείαν με μεμβράνη, για να μην στεγνώσουν… τα χειροποιήτα το παθαίνουν αυτό.


πι.εσ. 1
Φέτος έφτιαξα και λίγα ατομικά τσουρεκάκια για το πρωινό του αμαρτωλού Π. :p

πι.εσ. 2
Μην και δεν φτιάξεις τα λυχναράκια της μαμάς μου! Σε έφαγα!

πι.εσ. 3
Το σπίτι μύριζε τέλεια και εγώ λόγω #prospatheia δεν έφαγα τπτ…

πι.εσ 4
Ξέρεις είναι λίγοι οι άνθρωποι που μαζί τους νοιώθω “οικογένεια” και επειδή η Κ. και ο Θ. είναι 2 από αυτούς είμαι πολύ χαρούμενη! Αλλά πιο χαρούμενη είμαι που πήρα επιτέλους την απόφαση και θα γίνω νονά.

πι.εσ. 5
Πάντα πίστευα οτι θα έχω πιο πολύ αδυναμία στην κόρη της Κ. όμως από τότε που έμαθα οτι Αυτός θα είναι το βαφτιστήρι μου… όλα άλλαξαν <3

February 22, 2014 at 2:16pm

7 notes
Ο &#8220;συγχωρεμένος&#8221;Σήμερα λοιπόν διάβασα στο εφ μπι το στάτους μια φίλης που έλεγε οτι πληροφορήθηκε τον θάνατο του πατέρα της. Αμέσως σκέφτηκα οτι μάλλον κάπως έτσι θα συμβεί και σε εμένα κάποια στιγμή.Ναι -και εγώ- δεν έχω την σχέση που θα περίμενε κάποιος να έχει μια κόρη με τον μπαμπά της.Βλέπεις οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν 2 -2.5 ετών. Ευτυχώς η μαμά μου με πήρε και φύγαμε και πήγαμε στους παππούδες. Από τότε αυτή ήταν και μαμά και μπαμπάς. Σκέψου, ξαφνικά στα 22 της, έπρεπε να δουλέψει για να με μεγαλώσει. Εννοείται πως οτι έβγαζε πήγαινε για μένα, να μην μου λείψει τίποτα. Δεν θυμάμαι να έφευγε για διακοπές τα καλοκαίρια, να έχει παρέες και φίλους, να βγαίνει για ποτά και να κάνει οτι ότι έκανα εγώ στα 22. Βέβαια η μαμά μου ήταν τυχερή γιατί η γιαγιά και ο παππούς της στάθηκαν πάρα πολύ. Και σε αυτήν και σε εμένα.Πίσω στο θέμα μας όμως. Ο μπαμπάς.Ο μπαμπάς που όποτε ήταν να πάω να τον δω πετούσα από χαρά. Σε αντίθεση με την μαμά μου, που τον απέφευγε σαν τον διάολο.Κάπου εδώ πρέπει να πω οτι ο παππούς προσπαθούσε να με κρατήσει μακρυά από τις έχθρες τους. Σαν παιδάκι όμως ήξερα οτι κάτι δεν πάει καλά και δεν θα ξεχάσω που κάποια στιγμή είχε έρθει ένα χαρτί από το δικαστήριο και είχα τρομάξει τόσο πολύ! Μην κλείσουν την μαμά μου φυλακή, άκου τι σκέφτηκα! -Από κάποια ταινία θα το είχα δει-Όταν άρχισα να μεγαλώνω και να καταλαβαίνω πιο πολλά πράγματα, ήρθε και η άρνηση απέναντί του. Θυμάμαι όταν είχα πρωτοξεκινήσει να διαβάζω είχα διαβάσει μόνη μου σάτρα πάρτα ένα χαρτί που έλεγε οτι ο μπαμπάς μου είναι “άρρωστος”.Τρόμαξα! Άρρωστος; Tι άρρωστος; μια χαρά τον έβλεπα εγώ! Έτσι κρυφάκουσα στο τηλέφωνο και έβγαλα το πόρισμά μου. Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να πληρώνει την διατροφή και προφασιζόταν οτι ήταν άρρωστος και δεν δούλευε. Δύσκολο να το καταπιείς. Ένας μόνο μπορούσε να μου λύσει την απορία μου, ο αμερόληπτος παππούς μου, ο οποίος τα αρνήθηκε όλα, και με μάλωσε και που κρυφάκουσα.Έλα μου όμως που εγώ δεν το ξέχασα! Έτσι, μια Κυριακή στου μπαμπά μου, βρήκα μια μπίζνες καρντ, που προσπάθησε να με πείσει οτι είναι του ξαδέρφου του. Εγώ σαν άλλη Μάτα Χάρη την έκρυψα -στο βρακί μου παρακαλώ- και την πήγα στην μαμά μου. Έφαγα ένα βρισίδι από τον παππού όταν το πήρε είδηση.Θα μου πεις κάτι καλό δεν έχεις να θυμάσαι;Ναι, έχω και ωραίες αναμνήσεις, αλλά μάλλον κάτι μέσα μου δεν με αφήνει να μείνω σε αυτές.Και ναι! έχω κάνει προσπάθειες να ξαναβρεθώ μαζί του και δεν θα στο κρύψω έχω περάσει και καλά.Όμως δεν νοιώθω αυτήν την ανάγκη. Την ανάγκη του να τον δωΕννοείται πως θέλω να είναι καλά και να είναι ευτυχισμένος, μάλιστα πριν από ένα χρόνο περίπου, τρόμαξα τόσο πολύ, όταν με πήρε τηλέφωνο η αδερφή μου να μου πει πως τον έπιασε η καρδιά του. Δεν θέλω να πάθει τίποτα και θέλω κάποια στιγμή να μπορέσω να είμαι μαζί του. Να μπορέσω να ξεχάσω. (Πολύ θυμός που θα έλεγε και η Ν.). Για να δούμε.Μετά από όλα αυτά πρέπει να σου εξομολογηθώ το πόσο πολύ μ’αρέσει η λέξη μπαμπάς. Γεμίζει το στόμα!Εμένα όμως δεν μου φτάνει να γεμίζει το στομα. Για αυτό προτιμώ την λέξη παππούς ή την λέξη θείος ακόμα και την λέξη νονός, γιατί έτσι γεμίζει η καρδιά μου, με αγάπη, χαρά και νοσταλγία.Όσο για το στόμα…Μακαρόνια με τόνο και καρύδια1 κονσέρβα καπνιστό τόνο (τράτα)1/2 κούπα καρυδόψιχαξύσμα από 1/2 λεμόνι1/2 ματσάκι μαϊντανό1 κρεμμύδι1/3 - 1/2 κούπα κρέμα γάλακτος (ή και λιγότερη)λίγο καγιένπιπέριελαιόλαδοαλάτι1/2 πακέτο μακαρόνιαΒάζω τα μακαρόνια να βράσουν σε καλά αλατισμένο νερό και παράλληλα ψιλοκόβω και τσιγαρίζω το κρεμμύδι.Στο μπλέντερ, προσθέτω τον μαϊντανό, τα καρύδια και το τσιγαρισμένο κρεμμύδι μέχρι να ενωθούν.Προσθέτω τον τόνο και το ξύσμα από το λεμόνι και τα ανακατεύω μέχρι να γίνουν μια σφιχτή πάστα. Ρίχνω λίγη κρέμα γάλακτος μέχρι το μείγμα να είναι πιο υγρό. Προσθέτω πιπέρι και λίγο καγιέν. Δοκιμάζω το αλάτι και η σάλτσα είναι έτοιμη.Όταν είναι έτοιμα και τα μακαρόνια κρατάω μια κούπα από το ζουμί τους και τα σουρώνω. Τα βάζω ξανά πίσω στη κατσαρόλα, ρίχνω μέσα και την σάλτσα και τα ανακατεύω καλά. Προσθέτω λίγο από το ζουμί τους για να αραιώσω και να δέσω την σάλτσα.Σερβίρω αμέσως, με φρεσκοτριμμένο μαϊντανό, λίγη εξτρά σάλτσα και λίγο φρέσκο ελαιόλαδο.Όταν δεν έχω καπνιστό τόνο στο σπίτι, την φτιάχνω με τόνο σε νερό.Τότε όμως στο μείγμα μου προσθέτω και1-2 κουταλιές κάπαρη μέσα στην κατσαρόλα και2 αντζούγιες για το αλάτι, μέσα στο μπλέντερ.Υλικά που αν θέλετε τα προσθέτετε και σε αυτήν την βερσιόν, απλά εγώ δεν θέλω να χάσω την καπνιστή γεύση του τόνου.τιπ 1Ακριβώς την ίδια γέμισή και με εξτρά αγγουράκι και και μαρούλι, φτιάχνω μπόμπες με τόνο ή ρολάκια αραβικής πίτας (σαν καναπεδάκια). Και βέβαια πάνω σε παξιμαδάκι με λίγο καρύδι γίνονται ο τέλειος μεζές για το τσιπουράκι.τιπ 2Ναι! μπορείς να αποφύγεις την κρέμα γάλακτος προσθέτοντάς λίγο ελαιόλαδο ακόμαΝα! Κοίτα&#8230;.http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157639691879595/πι.εσ. 1Θυμάμαι που ο μπαμπάς είχε μια φιλενάδα και μια φορά του αγίου Βαλεντίνου του είχε πάρει δώρο μια ορχιδέα, ξέρεις εκείνες τις ορχιδέες που στα 80’s τις βάζανε σε πλαστικά “ταπεράκια” και τις πουλούσαν έτσι; Ε! μια τέτοια του είχε πάρει. Ένα θα σου πω αυτήν την ορχιδέα του την πήρα. Την πήρα και την πήγα στην μαμά μου… Σκέψου…-Ναι! εννοείται η μαμά μου την πέταξε-πι.εσ.2Εγώ που έχω πατήσει τα άντα και αγχώνομαι με την ευθύνη ενός παιδιού, Θαυμάζω πολύ τις γυναίκες που έχουν το θάρρος και το κάνουν μόνες τους.
πι.εσ.3 Η μαμά μου συνωμοτικά τον φώναζε &#8220;συγχωρεμένο&#8221;, φαίνεται αυτή τον είχε συγχωρέσει ήδη.πι.εσ.4Πρέπει να παραδεχτώ και τα καλά που μου έχει δώσει όμως. Και τα βασικότερα από όλα είναι η Κ., ο Φ. και ο Κ., τα αδέρφια μου.&lt;3

Ο “συγχωρεμένος”

Σήμερα λοιπόν διάβασα στο εφ μπι το στάτους μια φίλης που έλεγε οτι πληροφορήθηκε τον θάνατο του πατέρα της. Αμέσως σκέφτηκα οτι μάλλον κάπως έτσι θα συμβεί και σε εμένα κάποια στιγμή.
Ναι -και εγώ- δεν έχω την σχέση που θα περίμενε κάποιος να έχει μια κόρη με τον μπαμπά της.

Βλέπεις οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν 2 -2.5 ετών. Ευτυχώς η μαμά μου με πήρε και φύγαμε και πήγαμε στους παππούδες. Από τότε αυτή ήταν και μαμά και μπαμπάς. Σκέψου, ξαφνικά στα 22 της, έπρεπε να δουλέψει για να με μεγαλώσει. Εννοείται πως οτι έβγαζε πήγαινε για μένα, να μην μου λείψει τίποτα. Δεν θυμάμαι να έφευγε για διακοπές τα καλοκαίρια, να έχει παρέες και φίλους, να βγαίνει για ποτά και να κάνει οτι ότι έκανα εγώ στα 22. Βέβαια η μαμά μου ήταν τυχερή γιατί η γιαγιά και ο παππούς της στάθηκαν πάρα πολύ. Και σε αυτήν και σε εμένα.

Πίσω στο θέμα μας όμως. Ο μπαμπάς.
Ο μπαμπάς που όποτε ήταν να πάω να τον δω πετούσα από χαρά. Σε αντίθεση με την μαμά μου, που τον απέφευγε σαν τον διάολο.

Κάπου εδώ πρέπει να πω οτι ο παππούς προσπαθούσε να με κρατήσει μακρυά από τις έχθρες τους. Σαν παιδάκι όμως ήξερα οτι κάτι δεν πάει καλά και δεν θα ξεχάσω που κάποια στιγμή είχε έρθει ένα χαρτί από το δικαστήριο και είχα τρομάξει τόσο πολύ! Μην κλείσουν την μαμά μου φυλακή, άκου τι σκέφτηκα! -Από κάποια ταινία θα το είχα δει-

Όταν άρχισα να μεγαλώνω και να καταλαβαίνω πιο πολλά πράγματα, ήρθε και η άρνηση απέναντί του. Θυμάμαι όταν είχα πρωτοξεκινήσει να διαβάζω είχα διαβάσει μόνη μου σάτρα πάρτα ένα χαρτί που έλεγε οτι ο μπαμπάς μου είναι “άρρωστος”.
Τρόμαξα! Άρρωστος; Tι άρρωστος; μια χαρά τον έβλεπα εγώ! Έτσι κρυφάκουσα στο τηλέφωνο και έβγαλα το πόρισμά μου. Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να πληρώνει την διατροφή και προφασιζόταν οτι ήταν άρρωστος και δεν δούλευε. Δύσκολο να το καταπιείς. Ένας μόνο μπορούσε να μου λύσει την απορία μου, ο αμερόληπτος παππούς μου, ο οποίος τα αρνήθηκε όλα, και με μάλωσε και που κρυφάκουσα.

Έλα μου όμως που εγώ δεν το ξέχασα! Έτσι, μια Κυριακή στου μπαμπά μου, βρήκα μια μπίζνες καρντ, που προσπάθησε να με πείσει οτι είναι του ξαδέρφου του. Εγώ σαν άλλη Μάτα Χάρη την έκρυψα -στο βρακί μου παρακαλώ- και την πήγα στην μαμά μου. Έφαγα ένα βρισίδι από τον παππού όταν το πήρε είδηση.


Θα μου πεις κάτι καλό δεν έχεις να θυμάσαι;
Ναι, έχω και ωραίες αναμνήσεις, αλλά μάλλον κάτι μέσα μου δεν με αφήνει να μείνω σε αυτές.
Και ναι! έχω κάνει προσπάθειες να ξαναβρεθώ μαζί του και δεν θα στο κρύψω έχω περάσει και καλά.
Όμως δεν νοιώθω αυτήν την ανάγκη. Την ανάγκη του να τον δω
Εννοείται πως θέλω να είναι καλά και να είναι ευτυχισμένος, μάλιστα πριν από ένα χρόνο περίπου, τρόμαξα τόσο πολύ, όταν με πήρε τηλέφωνο η αδερφή μου να μου πει πως τον έπιασε η καρδιά του. Δεν θέλω να πάθει τίποτα και θέλω κάποια στιγμή να μπορέσω να είμαι μαζί του. Να μπορέσω να ξεχάσω. (Πολύ θυμός που θα έλεγε και η Ν.). Για να δούμε.

Μετά από όλα αυτά πρέπει να σου εξομολογηθώ το πόσο πολύ μ’αρέσει η λέξη μπαμπάς. Γεμίζει το στόμα!
Εμένα όμως δεν μου φτάνει να γεμίζει το στομα. Για αυτό προτιμώ την λέξη παππούς ή την λέξη θείος ακόμα και την λέξη νονός, γιατί έτσι γεμίζει η καρδιά μου, με αγάπη, χαρά και νοσταλγία.
Όσο για το στόμα…



Μακαρόνια με τόνο και καρύδια

1 κονσέρβα καπνιστό τόνο (τράτα)
1/2 κούπα καρυδόψιχα
ξύσμα από 1/2 λεμόνι
1/2 ματσάκι μαϊντανό
1 κρεμμύδι
1/3 - 1/2 κούπα κρέμα γάλακτος (ή και λιγότερη)
λίγο καγιέν
πιπέρι
ελαιόλαδο
αλάτι
1/2 πακέτο μακαρόνια

Βάζω τα μακαρόνια να βράσουν σε καλά αλατισμένο νερό και παράλληλα ψιλοκόβω και τσιγαρίζω το κρεμμύδι.

Στο μπλέντερ, προσθέτω τον μαϊντανό, τα καρύδια και το τσιγαρισμένο κρεμμύδι μέχρι να ενωθούν.
Προσθέτω τον τόνο και το ξύσμα από το λεμόνι και τα ανακατεύω μέχρι να γίνουν μια σφιχτή πάστα. Ρίχνω λίγη κρέμα γάλακτος μέχρι το μείγμα να είναι πιο υγρό. Προσθέτω πιπέρι και λίγο καγιέν. Δοκιμάζω το αλάτι και η σάλτσα είναι έτοιμη.
Όταν είναι έτοιμα και τα μακαρόνια κρατάω μια κούπα από το ζουμί τους και τα σουρώνω. Τα βάζω ξανά πίσω στη κατσαρόλα, ρίχνω μέσα και την σάλτσα και τα ανακατεύω καλά. Προσθέτω λίγο από το ζουμί τους για να αραιώσω και να δέσω την σάλτσα.

Σερβίρω αμέσως, με φρεσκοτριμμένο μαϊντανό, λίγη εξτρά σάλτσα και λίγο φρέσκο ελαιόλαδο.


Όταν δεν έχω καπνιστό τόνο στο σπίτι, την φτιάχνω με τόνο σε νερό.
Τότε όμως στο μείγμα μου προσθέτω και
1-2 κουταλιές κάπαρη μέσα στην κατσαρόλα και
2 αντζούγιες για το αλάτι, μέσα στο μπλέντερ.
Υλικά που αν θέλετε τα προσθέτετε και σε αυτήν την βερσιόν, απλά εγώ δεν θέλω να χάσω την καπνιστή γεύση του τόνου.

τιπ 1
Ακριβώς την ίδια γέμισή και με εξτρά αγγουράκι και και μαρούλι, φτιάχνω μπόμπες με τόνο ή ρολάκια αραβικής πίτας (σαν καναπεδάκια). Και βέβαια πάνω σε παξιμαδάκι με λίγο καρύδι γίνονται ο τέλειος μεζές για το τσιπουράκι.

τιπ 2
Ναι! μπορείς να αποφύγεις την κρέμα γάλακτος προσθέτοντάς λίγο ελαιόλαδο ακόμα


Να! Κοίτα….
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157639691879595/


πι.εσ. 1
Θυμάμαι που ο μπαμπάς είχε μια φιλενάδα και μια φορά του αγίου Βαλεντίνου του είχε πάρει δώρο μια ορχιδέα, ξέρεις εκείνες τις ορχιδέες που στα 80’s τις βάζανε σε πλαστικά “ταπεράκια” και τις πουλούσαν έτσι; Ε! μια τέτοια του είχε πάρει. Ένα θα σου πω αυτήν την ορχιδέα του την πήρα. Την πήρα και την πήγα στην μαμά μου… Σκέψου…
-Ναι! εννοείται η μαμά μου την πέταξε-

πι.εσ.2
Εγώ που έχω πατήσει τα άντα και αγχώνομαι με την ευθύνη ενός παιδιού, Θαυμάζω πολύ τις γυναίκες που έχουν το θάρρος και το κάνουν μόνες τους.

πι.εσ.3
Η μαμά μου συνωμοτικά τον φώναζε “συγχωρεμένο”, φαίνεται αυτή τον είχε συγχωρέσει ήδη.

πι.εσ.4
Πρέπει να παραδεχτώ και τα καλά που μου έχει δώσει όμως. Και τα βασικότερα από όλα είναι η Κ., ο Φ. και ο Κ., τα αδέρφια μου.
<3

November 22, 2013 at 1:55pm

3 notes
Save the date&#8230;
Όχι&#8230; δεν παντρεύομαι, αλλά να&#8230; σε λιγότερο από μήνα έχω γενέθλια -και μετά Χριστούγεννα και μετά πρωτοχρονιά&#8230;-Άρα κομμένο το αλκοόλ, οι υδατάνθρακές, τα γλυκά, τα μεζεδάκια, οι σοκολάτες, οι λιγούρες και οι έξτρα θερμίδες.Ξεκινάω εντατικά τον σωστό καθαρισμό του προσώπου μου κάθε βράδυ, τις μάσκες και την καθημερινή χρήση σέρουμ, ενυδατικής και κρέμας ματιών. Βαζάκια και μπουκαλάκια που είχα να τα δω από το καλοκαίρι Βάζω μπροστά εντατικό περπάτημα και στις καλές μέρες ξαναβγάζω το ποδήλατο.Στις κακές μέρες η γυμναστική πάει περίπατο, γιατί -δυστυχώς- είναι το πρώτο πράγμα που ακυρώνω πάντα όταν βρέχειή όταν είμαι πολύ κουρασμένη λόγω δουλειάς. Φαινόμενο πολύ συχνό.Και βέβαια διατροφή&#8230; άρα ο ατμομάγειρας παίρνει φωτιά! Όλα τα ημερολόγια κλειδώνουν στις 14 Δεκεμβρίου, και στο φόρεμα της γιαγιάς. -Αυτό που θέλω να φορέσω ντε!-Τώρα είναι και η εποχή που θυμάμαι τον όρκο που έδωσα πέρσι (και πρόπερσι και παραπρόπερσι και πάει λέγοντας&#8230;), τον όρκο που έδωσα και δεν τήρησα. Όρκο αιώνιας φροντίδας στον εαυτό μου. Ότι δηλαδή όοοοοοοολα αυτά που κάνω αυτόν τον μήνα, θα τα κρατήσω όooooλο τον χρόνο και θα τα κάνω συνήθεια και θα είμαι φιτ, όμορφη και αδύνατη για πάντα. #νοτΤι να κάνουμε τώρα; Είμαι από αυτές που πάντα τελευταία στιγμή τρέχουν να προλάβουν… τα γενέθλια; τις γιορτές; το καλοκαίρι; τον γάμο της φίλης; Ναι! Τέτοια είμαι! Και για να είμαι ειλικρινής μ’ αρέσει κιόλας. Τσαράκι στον ατμό!Φιλέτο από λευκό ψάρι -πέρκαΠατατούλες μικρέςΓια την πάσταΜουστάρδα dijonwasabi1 κουταλάκι σπόρους κόλιαντρο1 κουταλάκι σπόρους μάραθοξύσμα από 1 λεμόνι1 κουταλάκι πάπρικαγια το flavor boosterκόλιαντρο σε σπόρους 1 φύλλο δάφνης1 star anise (αστεροειδή γλυκάνισο)φλούδα λεμονιούτσάι του βουνούγια το λαδολέμονο1 κουταλάκι μουστάρδα dijonwasabiελαιόλαδοξύσμα και χυμό από 1 λεμόνι1 χούφτα λεπτοκομμένο άνηθο (μόνο τα φύλλα)Πρώτα από όλα βάζω τα μπαχαρο-μυρωδικά στο φλέιβορ μπούστερ. Δεν θα σας ξαναπώ για το νέο μου παιχνίδι τον ατμομάγειρα της philips, αλλά θα σας ξαναπώ ότι το φλέιβορ μπούστερ κάνει δουλίτσα! Για αυτό και το κόλιαντρο και το σταρανίς και η δάφνη και το τσάι του βουνού και το ξύσμα του λεμονιού μπαίνουν όλα στην θηκούλα τους. Για αρχή ξεκινάω με τις πατάτες που θέλουν και περισσότερη ώρα να ψηθούν. Τις πλένω πολύ καλά τρίβοντάς τες ελαφρά με ένα σφουγγάρι. Τις τοποθετώ στον ατμομάγειρα και τον ρυθμίζω για 10 λεπτά. Αν δεν βρω μικρές πατάτες το κάνω με κανονικές, αλλά τις κόβω κυδωνάτες. Έπειτα φτιάχνω την πάστα με την οποία θα καλύψω το ψάρι. Tρίβω στο γουδί τους σπόρους του κόλιαντρου και του μάραθου. Μετά σε ένα μπολάκι βάζω την μουστάρδα, το ξύσμα του λεμονιού, το κόλιαντρο και τον μάραθο, την πάπρικα και το wasabi και τα ανακατεύω κάλα Με αυτήν την πάστα καλύπτω καλά όλη την πάνω μεριά του ψαριού. Το τοποθετώ στο καλάθι του ατμομάγειρα και μόλις τελειώσει ο χρόνος για τις πατάτες, τοποθετώ το καλάθι με το ψάρι πάνω από΄ τις πατάτες και ξαναρυθμίζω τον ατμομάγειρα για 25-30 λεπτά (ανάλογα το πάχος του ψαριού)Ετοιμάζω και ένα γρήγορο λαδολέμονο για τις πατάτες και το ψάρι.Σε ένα μπολ βάζω λίγη μουστάρδα, λίγο wasabi, λίγο ξύσμα λεμονιού και τον χυμό του, λίγο ελαιόλαδο, μπόλικο άνηθο ψιλοκομμένο και αλατοπίπερο. Ανακατεύω καλά και σε 25 λεπτά τρώμε.Τόσο απλό!Σερβίρω το ψάρι με τις πατάτες και μια γρήγορή σαλάτα από ντοματίνια. Τα περιχύνω με μπόλικο λαδολέμονο και αλατοπίπερο. τιπ. 1Το wasabi χρησιμοποιήστε το ανάλογα με το γούστο σας. Αν πάλι δεν σας αρέσουν τα καυτερά απλά παραλείψτε το.τιπ. 2Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε λευκό ψάρι σας αρέσει! -Όχι πως δεν ταιριάζει και με σολομό βέβαια&#8230;
Να! Κοίτα…http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634843364601/with/9392670619/

πι.εσ. 1Άραγε φέτος τον όρκο θα τον κρατήσω;Γιατί καλά όλα τα άλλα, το θέμα γυμναστική είναι που με καίει.
πι.εσ. 2Μα καλά, πώς χώραγε στο φόρεμα;Θα μου πείς η γιαγιά πολύ πρίν την Μπιονσέ έπινε σιρόπι από σφένδαμο και καγιέν για να κρατιέται σε φόρμα. Και αυτά τα έκανε όταν ήταν ήδη γιαγιά. Δεν θέλω να φανταστώ τι έκανε πρίν γεννηθώ εγώ ή η μαμά μου.πι.εσ.3Δεν υπάρχει χειρότερο βασανιστήριο από το να είσαι σε δίαιτα (εχμμμ διατροφή) και να ετοιμάζεις μεζεδάκια για τσιπουράκια και να μην μπορείς να φας ή να πιεις τίποτα.πι.εσ.4Η μόνη παρασπονδία που θα μου επιτρέψω είναι στα γεννέθλια της Α.
πι.εσ.5Άσχετο, τώρα που το σκέφτομαι, έχω και τα βύσσινα από το λικέρ.Φέτος η black forest μου θα είναι ακόμα πιο μεθυσμένη. Ανυπομονώ&#8230;

Και επειδή ξεχνάς&#8230;Αν θες να θυμηθείς περισσότερα τιπς για το μαγείρεμα στον ατμό δες εδώ: http://soumada.tumblr.com/post/48061113784Αν πάλι θες να μάθεις περισσότερα για τον ατμομάγειρά μου δες εδώ:http://soumada.tumblr.com/post/57086319985σσσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/11/22/save-the-date/



Save the date…



Όχι… δεν παντρεύομαι, αλλά να…
σε λιγότερο από μήνα έχω γενέθλια -και μετά Χριστούγεννα και μετά πρωτοχρονιά…-

Άρα κομμένο το αλκοόλ, οι υδατάνθρακές, τα γλυκά, τα μεζεδάκια, οι σοκολάτες, οι λιγούρες και οι έξτρα θερμίδες.

Ξεκινάω εντατικά τον σωστό καθαρισμό του προσώπου μου κάθε βράδυ, τις μάσκες και την καθημερινή χρήση σέρουμ, ενυδατικής και κρέμας ματιών. Βαζάκια και μπουκαλάκια που είχα να τα δω από το καλοκαίρι

Βάζω μπροστά εντατικό περπάτημα και στις καλές μέρες ξαναβγάζω το ποδήλατο.
Στις κακές μέρες η γυμναστική πάει περίπατο, γιατί -δυστυχώς- είναι το πρώτο πράγμα που ακυρώνω πάντα όταν βρέχει
ή όταν είμαι πολύ κουρασμένη λόγω δουλειάς. Φαινόμενο πολύ συχνό.

Και βέβαια διατροφή… άρα ο ατμομάγειρας παίρνει φωτιά!

Όλα τα ημερολόγια κλειδώνουν στις 14 Δεκεμβρίου, και στο φόρεμα της γιαγιάς. -Αυτό που θέλω να φορέσω ντε!-

Τώρα είναι και η εποχή που θυμάμαι τον όρκο που έδωσα πέρσι (και πρόπερσι και παραπρόπερσι και πάει λέγοντας…), τον όρκο που έδωσα και δεν τήρησα. Όρκο αιώνιας φροντίδας στον εαυτό μου. Ότι δηλαδή όοοοοοοολα αυτά που κάνω αυτόν τον μήνα, θα τα κρατήσω όooooλο τον χρόνο και θα τα κάνω συνήθεια και θα είμαι φιτ, όμορφη και αδύνατη για πάντα. #νοτ

Τι να κάνουμε τώρα; Είμαι από αυτές που πάντα τελευταία στιγμή τρέχουν να προλάβουν… τα γενέθλια; τις γιορτές; το καλοκαίρι; τον γάμο της φίλης;
Ναι! Τέτοια είμαι! Και για να είμαι ειλικρινής μ’ αρέσει κιόλας.




Τσαράκι στον ατμό!

Φιλέτο από λευκό ψάρι -πέρκα
Πατατούλες μικρές

Για την πάστα
Μουστάρδα dijon
wasabi
1 κουταλάκι σπόρους κόλιαντρο
1 κουταλάκι σπόρους μάραθο
ξύσμα από 1 λεμόνι
1 κουταλάκι πάπρικα

για το flavor booster
κόλιαντρο σε σπόρους
1 φύλλο δάφνης
1 star anise (αστεροειδή γλυκάνισο)
φλούδα λεμονιού
τσάι του βουνού

για το λαδολέμονο
1 κουταλάκι μουστάρδα dijon
wasabi
ελαιόλαδο
ξύσμα και χυμό από 1 λεμόνι
1 χούφτα λεπτοκομμένο άνηθο (μόνο τα φύλλα)

Πρώτα από όλα βάζω τα μπαχαρο-μυρωδικά στο φλέιβορ μπούστερ. Δεν θα σας ξαναπώ για το νέο μου παιχνίδι τον ατμομάγειρα της philips, αλλά θα σας ξαναπώ ότι το φλέιβορ μπούστερ κάνει δουλίτσα! Για αυτό και το κόλιαντρο και το σταρανίς και η δάφνη και το τσάι του βουνού και το ξύσμα του λεμονιού μπαίνουν όλα στην θηκούλα τους.

Για αρχή ξεκινάω με τις πατάτες που θέλουν και περισσότερη ώρα να ψηθούν. Τις πλένω πολύ καλά τρίβοντάς τες ελαφρά με ένα σφουγγάρι. Τις τοποθετώ στον ατμομάγειρα και τον ρυθμίζω για 10 λεπτά. Αν δεν βρω μικρές πατάτες το κάνω με κανονικές, αλλά τις κόβω κυδωνάτες.

Έπειτα φτιάχνω την πάστα με την οποία θα καλύψω το ψάρι.
Tρίβω στο γουδί τους σπόρους του κόλιαντρου και του μάραθου.
Μετά σε ένα μπολάκι βάζω την μουστάρδα, το ξύσμα του λεμονιού, το κόλιαντρο και τον μάραθο, την πάπρικα και το wasabi και τα ανακατεύω κάλα

Με αυτήν την πάστα καλύπτω καλά όλη την πάνω μεριά του ψαριού.
Το τοποθετώ στο καλάθι του ατμομάγειρα και μόλις τελειώσει ο χρόνος για τις πατάτες, τοποθετώ το καλάθι με το ψάρι πάνω από΄ τις πατάτες και ξαναρυθμίζω τον ατμομάγειρα για 25-30 λεπτά (ανάλογα το πάχος του ψαριού)

Ετοιμάζω και ένα γρήγορο λαδολέμονο για τις πατάτες και το ψάρι.
Σε ένα μπολ βάζω λίγη μουστάρδα, λίγο wasabi, λίγο ξύσμα λεμονιού και τον χυμό του, λίγο ελαιόλαδο, μπόλικο άνηθο ψιλοκομμένο και αλατοπίπερο. Ανακατεύω καλά και σε 25 λεπτά τρώμε.

Τόσο απλό!

Σερβίρω το ψάρι με τις πατάτες και μια γρήγορή σαλάτα από ντοματίνια. Τα περιχύνω με μπόλικο λαδολέμονο και αλατοπίπερο.

τιπ. 1
Το wasabi χρησιμοποιήστε το ανάλογα με το γούστο σας. Αν πάλι δεν σας αρέσουν τα καυτερά απλά παραλείψτε το.

τιπ. 2
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε λευκό ψάρι σας αρέσει! -Όχι πως δεν ταιριάζει και με σολομό βέβαια…

Να! Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634843364601/with/9392670619/



πι.εσ. 1
Άραγε φέτος τον όρκο θα τον κρατήσω;
Γιατί καλά όλα τα άλλα, το θέμα γυμναστική είναι που με καίει.

πι.εσ. 2
Μα καλά, πώς χώραγε στο φόρεμα;
Θα μου πείς η γιαγιά πολύ πρίν την Μπιονσέ έπινε σιρόπι από σφένδαμο και καγιέν για να κρατιέται σε φόρμα. Και αυτά τα έκανε όταν ήταν ήδη γιαγιά. Δεν θέλω να φανταστώ τι έκανε πρίν γεννηθώ εγώ ή η μαμά μου.

πι.εσ.3
Δεν υπάρχει χειρότερο βασανιστήριο από το να είσαι σε δίαιτα (εχμμμ διατροφή) και να ετοιμάζεις μεζεδάκια για τσιπουράκια και να μην μπορείς να φας ή να πιεις τίποτα.

πι.εσ.4
Η μόνη παρασπονδία που θα μου επιτρέψω είναι στα γεννέθλια της Α.

πι.εσ.5
Άσχετο, τώρα που το σκέφτομαι, έχω και τα βύσσινα από το λικέρ.
Φέτος η black forest μου θα είναι ακόμα πιο μεθυσμένη. Ανυπομονώ…



Και επειδή ξεχνάς…
Αν θες να θυμηθείς περισσότερα τιπς για το μαγείρεμα στον ατμό δες εδώ: http://soumada.tumblr.com/post/48061113784

Αν πάλι θες να μάθεις περισσότερα για τον ατμομάγειρά μου δες εδώ:
http://soumada.tumblr.com/post/57086319985



σσσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/11/22/save-the-date/

November 20, 2013 at 3:54pm

5 notes

και μην ξεχνάτε, σας αγαπώ…

November 12, 2013 at 2:37pm

8 notes
Στα δύσκολα&#8230;
Αυτές τις μέρες λοιπόν ήμασταν άρρωστοι&#8230; Το κακό ξεκίνησε από τον Π. που με κόλλησε και τελικά ξεκινήσαμε για την εκδρομή μας (σσσσσσσ&#8230; Πήλιο), με βήχα και πυρετό.Νομίζω είναι η πρώτη φορά που πήγαμε εκδρομή και τα βράδια κάναμε εντριβές ο ένας στον άλλο με οινόπνευμα. -πολύ ειδυλλιακό.
Αλλά και πολύ σύντομο&#8230; Επιστροφή στην βάση και σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για σούπα &#8220;ζουμάκι&#8221;.Ζουμάκι λοιπόν, μου έφτιαχνε η γιαγιά μου όταν ήμουν μικρή&#8230; Πάντα είχα πρόβλημα με τις αμυγδαλές μου και σήκωνα πυρετό για πλάκα. Τότε λοιπόν, μου έφτιαχνε σούπα κοτόπουλό, όμως πριν την τελειώσει μου γέμιζε μια κούπα με το ζουμί του κοτόπουλου, έριχνε μέσα μπόλικο λεμόνι (που έκανε και καλό στις αμυγδαλές μου) και μου το έδινε να το πιω σαν τσάι. Θα το πιστέψεις ή όχι αυτό ήταν που με έκανε καλά&#8230;
Όχι αυτή δεν είναι η κοτόσουπα της γιαγιάς, της γιαγιάς ήταν η κλασική. 
Αυτή είναι η δικιά μου βερσιόν για να τρώω και το κοτόπουλο, που πάντα το άφηνα&#8230;
 
Κοτόσουπα
1 στήθος (2πλό) κοτόπουλο1/2 ματσάκι άνηθο1 κρεμμύδιτζίντζερ περίπου 2.5cmξύσμα από μισό λεμόνι1-2 σκελίδες σκόρδο1 πράσινο τσίλι (χωρίς τα σπόρια) Χυμό από 2 ή 3 λεμόνια (ανάλογα με το πόσο ξινή την θες)2 κουταλιές κορνφλάουρ1 αυγό1 κύβο ζωμό κοτόπουλομια χούφτα έξτρα άνηθο ψιλοκομμένολίγη πάπρικα για το σερβίρισμα
Στο μούλτι βάζω τον άνηθο, το κρεμμύδι, το τζίντζερ, το ξύσμα λεμονιού, το σκόρδο και το τσίλι και τα αλέθω μέχρι να γίνουν πάστα. Σαν πέστο ένα πράγμα&#8230;
Όταν είναι έτοιμο ρίχνω μέσα το κοτόπουλο (σε κομματάκια) και το αλέθω μέχρι να γίνει μια μάζα. 
Σε μια κατσαρόλα βάζω το νερό με τον κύβο να βράσουν.
Αυτός ο κιμάς είναι πολύ μαλακός για να τον πλάσω σε μπαλάκια, οπότε με την βοήθεια 2 μικρών κουταλιών, &#8220;κουταλίζω&#8221; μέσα στον ζωμό που βράζει όλο το μίγμα από τον κοτοκιμά. Η αλήθεια είναι ότι με την βοήθεια των 2 κουταλιών τους δίνω και ένα οβάλ σχήμα, αλλά δεν μπορώ να σου περιγράψω το πώς το κάνω&#8230; :)
Όταν τελειώσω με όλο το μίγμα τα βράζω για δεκαπέντε με είκοσι λεπτά και είναι έτοιμα. 
Φτιάχνω ένα αυγολέμονο στο πόδι με τα 3 λεμόνια, το κορν φλάουρ και το αβγό (βλέπεις, μ&#8217;αρεσει να είναι ξινός ο ζωμός). Το ρίχνω μέσα και το αφήνω να βράσει για δυο τρία λεπτά ακόμα. Τέλος κλείνω το μάτι και λίγο πριν σερβίρω προσθέτω μέσα τον άνηθο 
Σερβίρω σε μπολάκια με λίγη πάπρικα από πάνω.  

τιπ.1Αν θες και τον υδατάνθρακά σου, για λόγους ευκολίας θα σου έλεγα να την σερβίρεις με νουντλς ρυζιού, αλλά αν πάλι είσαι κλασικός τύπος ρίξε μέσα λίγο ριζάκι. Εγώ την σερβίρω με ρύζι ατμού, το ζουμάκι μου το θέλω σκέτο. 
τιπ 2.Αν δεν σ &#8216;αρέσει ο άνηθος μπορείς να τον αντικαταστήσεις με δυόσμο&#8230; αλλά μην βάλεις πάρα πολύ.  
τιπ 3.Αν θες μπορείς μέσα στον ζωμό να βάλεις και λίγο λεμονγκρας που του πάει πάρα πολύ.
τιπ 4. Άσε που μπορείς να του βάλεις και λαχανικά, μανιτάρια, καρότα, κολοκυθάκια, πατάτα, μπρόκολο&#8230; ότι σ&#8217; αρέσει
τιπ 5. Και βέβαια μπορείς να του προσθέσεις και έξτρα μπαχαρικά&#8230; αν τα φτιάξεις με δυόσμο δοκίμασε να προσθέσεις στο μείγμα σου και λίγο κάρυ!
τιπ 6. Αν δεν σ&#8217;αρέσει το θέμα αβγολέμονο, πρόσθεσε όσο λεμόνι θές και στο τέλος σέρβιρισέ την με μια κουταλιά στραγγιστό γιαούρτι. Σπίτι σου είσαι οτι θέλεις κάνεις.


Να! Κοίτα&#8230;www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157637413957006/


πι.εσ.1Θυμάμαι που όσο και να με φρόντιζε ή όσο και να μου έκανε τα χατίρια η γιαγιά μου, όταν ήμουν άρρωστη, εγώ ήθελα την μαμά μου. -Έτσι και τώρα. πι.εσ. 2Δεν ξέρω αν υπάρχει πιο γκρινιάρης άνθρωπος από εμένα με πυρετό. πι.εσ.3 (φρι γιατροσόφι)Ο παππούς μου μέσα στο οινόπνευμα για την εντριβή, έβαζε μέσα και μια ασπιρίνη. Την έκανε σκόνη με ένα κουτάλι πρώτα και την έριχνε μέσα, γιατί αλλιώς δεν λιώνει!πι.εσ. 3Δηλαδή όχι τι;  Στα δύσκολα δεν φαίνεται ο άλλος;


σσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/11/12/%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CF%8D%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B1-2/

Στα δύσκολα…

Αυτές τις μέρες λοιπόν ήμασταν άρρωστοι… 
Το κακό ξεκίνησε από τον Π. που με κόλλησε και τελικά ξεκινήσαμε για την εκδρομή μας (σσσσσσσ… Πήλιο), με βήχα και πυρετό.
Νομίζω είναι η πρώτη φορά που πήγαμε εκδρομή και τα βράδια κάναμε εντριβές ο ένας στον άλλο με οινόπνευμα. -πολύ ειδυλλιακό.

Αλλά και πολύ σύντομο… Επιστροφή στην βάση και σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για σούπα “ζουμάκι”.
Ζουμάκι λοιπόν, μου έφτιαχνε η γιαγιά μου όταν ήμουν μικρή… Πάντα είχα πρόβλημα με τις αμυγδαλές μου και σήκωνα πυρετό για πλάκα. Τότε λοιπόν, μου έφτιαχνε σούπα κοτόπουλό, όμως πριν την τελειώσει μου γέμιζε μια κούπα με το ζουμί του κοτόπουλου, έριχνε μέσα μπόλικο λεμόνι (που έκανε και καλό στις αμυγδαλές μου) και μου το έδινε να το πιω σαν τσάι. Θα το πιστέψεις ή όχι αυτό ήταν που με έκανε καλά…

Όχι αυτή δεν είναι η κοτόσουπα της γιαγιάς, της γιαγιάς ήταν η κλασική. 

Αυτή είναι η δικιά μου βερσιόν για να τρώω και το κοτόπουλο, που πάντα το άφηνα…


 

Κοτόσουπα

1 στήθος (2πλό) κοτόπουλο
1/2 ματσάκι άνηθο
1 κρεμμύδι
τζίντζερ περίπου 2.5cm
ξύσμα από μισό λεμόνι
1-2 σκελίδες σκόρδο
1 πράσινο τσίλι (χωρίς τα σπόρια) 
Χυμό από 2 ή 3 λεμόνια (ανάλογα με το πόσο ξινή την θες)
2 κουταλιές κορνφλάουρ
1 αυγό
1 κύβο ζωμό κοτόπουλο
μια χούφτα έξτρα άνηθο ψιλοκομμένο
λίγη πάπρικα για το σερβίρισμα

Στο μούλτι βάζω τον άνηθο, το κρεμμύδι, το τζίντζερ, το ξύσμα λεμονιού, το σκόρδο και το τσίλι και τα αλέθω μέχρι να γίνουν πάστα. Σαν πέστο ένα πράγμα…

Όταν είναι έτοιμο ρίχνω μέσα το κοτόπουλο (σε κομματάκια) και το αλέθω μέχρι να γίνει μια μάζα. 

Σε μια κατσαρόλα βάζω το νερό με τον κύβο να βράσουν.

Αυτός ο κιμάς είναι πολύ μαλακός για να τον πλάσω σε μπαλάκια, οπότε με την βοήθεια 2 μικρών κουταλιών, “κουταλίζω” μέσα στον ζωμό που βράζει όλο το μίγμα από τον κοτοκιμά. Η αλήθεια είναι ότι με την βοήθεια των 2 κουταλιών τους δίνω και ένα οβάλ σχήμα, αλλά δεν μπορώ να σου περιγράψω το πώς το κάνω… :)

Όταν τελειώσω με όλο το μίγμα τα βράζω για δεκαπέντε με είκοσι λεπτά και είναι έτοιμα. 

Φτιάχνω ένα αυγολέμονο στο πόδι με τα 3 λεμόνια, το κορν φλάουρ και το αβγό (βλέπεις, μ’αρεσει να είναι ξινός ο ζωμός). Το ρίχνω μέσα και το αφήνω να βράσει για δυο τρία λεπτά ακόμα. Τέλος κλείνω το μάτι και λίγο πριν σερβίρω προσθέτω μέσα τον άνηθο 

Σερβίρω σε μπολάκια με λίγη πάπρικα από πάνω.  



τιπ.1
Αν θες και τον υδατάνθρακά σου, για λόγους ευκολίας θα σου έλεγα να την σερβίρεις με νουντλς ρυζιού, αλλά αν πάλι είσαι κλασικός τύπος ρίξε μέσα λίγο ριζάκι. Εγώ την σερβίρω με ρύζι ατμού, το ζουμάκι μου το θέλω σκέτο. 

τιπ 2.
Αν δεν σ ‘αρέσει ο άνηθος μπορείς να τον αντικαταστήσεις με δυόσμο… αλλά μην βάλεις πάρα πολύ.  

τιπ 3.
Αν θες μπορείς μέσα στον ζωμό να βάλεις και λίγο λεμονγκρας που του πάει πάρα πολύ.

τιπ 4. 
Άσε που μπορείς να του βάλεις και λαχανικά, μανιτάρια, καρότα, κολοκυθάκια, πατάτα, μπρόκολο… ότι σ’ αρέσει

τιπ 5. 
Και βέβαια μπορείς να του προσθέσεις και έξτρα μπαχαρικά… αν τα φτιάξεις με δυόσμο δοκίμασε να προσθέσεις στο μείγμα σου και λίγο κάρυ!

τιπ 6. 
Αν δεν σ’αρέσει το θέμα αβγολέμονο, πρόσθεσε όσο λεμόνι θές και στο τέλος σέρβιρισέ την με μια κουταλιά στραγγιστό γιαούρτι. Σπίτι σου είσαι οτι θέλεις κάνεις.

Να! Κοίτα…
www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157637413957006/

πι.εσ.1
Θυμάμαι που όσο και να με φρόντιζε ή όσο και να μου έκανε τα χατίρια η γιαγιά μου, όταν ήμουν άρρωστη, εγώ ήθελα την μαμά μου. -Έτσι και τώρα.

πι.εσ. 2
Δεν ξέρω αν υπάρχει πιο γκρινιάρης άνθρωπος από εμένα με πυρετό.

πι.εσ.3 (φρι γιατροσόφι)
Ο παππούς μου μέσα στο οινόπνευμα για την εντριβή, έβαζε μέσα και μια ασπιρίνη. Την έκανε σκόνη με ένα κουτάλι πρώτα και την έριχνε μέσα, γιατί αλλιώς δεν λιώνει!

πι.εσ. 3
Δηλαδή όχι τι;  Στα δύσκολα δεν φαίνεται ο άλλος;


σσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/11/12/%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CF%8D%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B1-2/

October 21, 2013 at 6:59am

12 notes
Άντρας ο παππούς
Εκείνη την Παρασκευή είχα πάει στο νοσοκομείο να κάνω μια εξέταση. Καθώς περιμέναμε λοιπόν στο σαλόνι για τις αξονικές, παρατηρούσα τα διπλανά καθίσματα. Μια μητέρα με το αγοράκι της και ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Το παιδάκι ήταν αρκετά ανάστατο, οπότε προτίμησα να εστιάσω στο ήρεμο ζευγάρι. Η κυρία πολύ συμπαθητική γύρω στα 72-75 και ο κύριος γύρω στα 75-80 περίμεναν υπομονετικά να τους φωνάξουν. Βγήκε από το γραφείο λοιπόν μια νοσοκόμα με κάτι χαρτιά στο χέρι και φώναξε ένα όνομα, αμέσως η κυρία σηκώθηκε. Την πλησίασε η νοσοκόμα και την ρώτησε αν είναι κάποιος μαζί της. Πριν προλάβει να τελειώσει την πρόταση της, ο σύζυγος της κυρίας πετάχτηκε όρθιος λέγοντας ΕΓΩ! Εγώ είμαι μαζί της. Η κυρία του χαμογέλασε γλυκά, του έδωσε την τσάντα της και την ζακέτα της, και πήγε με την νοσοκόμα μέσα. Αυτός κάθισε στο καρεκλάκι, σταύρωσε τα χέρια του και περίμενε. 
Εγώ! Εγώ είμαι μαζί της! 
Δεν ξέρω αν φταίνε τα χρόνια που περάσανε μαζί που τους δέσανε τόσο πολύ, αν ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά ή ο φόβος μην μείνει μόνος του, ξέρω όμως οτι ο κύριος αυτός αν ήταν στο χέρι του θα πήγαινε αυτός να κάνει την εξέταση για την γυναίκα του. Ξέρω οτι θα στεκόταν δίπλα της στα δύσκολα με πολύ περισσότερη θέληση και πείσμα απ’ ότι στα εύκολα. 
Άντρας ο παππούς! 
Μετά από λίγο με φώναξαν και εμένα μέσα… όταν βγήκα η κυρία δεν είχε τελειώσει ακόμα. Τα χέρια του ήταν ακόμα σταυρωμένα. Του χαμογέλασα και φύγαμε.




Ρεβίθια με κάρι και ρύζι
1/2 πακέτο ρεβίθια, μουλιασμένα από βραδύς (εγώ προτιμώ τα μικρά ρεβίθια)2 μέτρια κρεμμύδια κομμένα μισοφέγγαρα2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα (προαιρετικά)3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο ίση ποσότητα σε τζίντζερ ψιλοκομμένο 1 ντομάτα κομμένη σε κύβους1 κουτί γάλα καρύδας ή κρέμα καρύδας1 κουταλιά της κομπόστας κουρκουμά1 κουταλιά της κομπόστας κάρι 1 κουταλιά της κομπόστας madras (αν δεν έχετε στο γουδί τρίψτε κόλιαντρο, κύμινο, μπούκοβο ή τσίλι, κουρκουμά, και λίγη μουστάρδα σε σκόνη, εγώ πάντως το παίρνω έτοιμο.)1 κουταλιά της κομπόστας πάπρικαλίγο καγιέν ή λίγο τσίλι1 χούφτα (1/2 κούπα) φιλέ αμυγδάλου (προαιρετικά) 1 -2 χούφτες (1/2 - 1 κούπα) τριμμένη καρύδα (προαιρετικά) 1/2 ματσάκι μαϊντανό ή κόλιαντρο  1 κούπα ρύζι μπασμάτι αλάτι - πιπέρι και ελαιόλαδο 
Για αρχή βάζω τα ρεβίθια να βράσουν σε μια κατσαρόλα με κρύο νερό, για περίπου 15 λεπτά, και τα σουρώνω.
Στην ίδια κατσαρόλα βάζω λίγο ελαιόλαδο και σοτάρω τα κρεμμύδια (και τα ξερά και τα φρέσκα), προσθέτοντας το κάρι, τον κουρκουμά και το madras. Όταν μαλακώσουν λίγο προσθέτω το σκόρδο, το τζίντζερ και την ντομάτα. Ανακατεύω καλά και τέλος ρίχνω τα ρεβίθια, το γάλα καρύδας, λίγο αλατοπίπερο και μπόλικο νερό μέχρι να σκεπαστούν. Τα σιγοβράζω για πολύ ώρα μέχρι να είναι έτοιμα τσεκάροντας μην τους σωθεί το νερό. Αν θέλετε αντί για νερό μπορείτε να προσθέσετε ζωμό κοτόπουλο ή απλά έναν κύβο.
Όταν είναι έτοιμα προσθέτω τον ψιλοκομμένο μαϊντανό ή το κόλιαντρο, το φιλέ αμυγδάλου και την καρύδα. Προσθέτω καγιέν, περισσότερο κάρι αν χρειάζεται, και αλάτι με βάση το γούστο μου. Αν έχει πολλά υγρά δυναμώνω το μάτι για να εξατμιστούν. Προσοχή όμως θέλω να έχουν λίγο ζουμάκι για να το ρύζι
Παράλληλα ετοιμάζω ένα απλό ρύζι ατμού. Σε μια κατσαρόλα βάζω 1 κούπα ρύζι, 2 κούπες νερό και λίγο αλάτι. Μόλις βράσουν σβήνω το μάτι σκεπάζω την κατσαρόλα και το αφήνω για 10 λεπτά (πάνω στο μάτι). 
Σερβίρω: Ένα στρώμα ρύζι ατμού και από πάνω τα ρεβίθια με λίγο ζουμάκι στο ρύζι. Πασπαλίζω με λίγη πάπρικα, λίγο ελαιόλαδο και λίγο έξτρα φιλέ αμυγδάλου. 

Ναι! Κοίτα…http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634987461440/


πι.εσ.1 Δεν θα σας πω ποιους μου θύμισε το ηλικιωμένο ζευγαράκι…
πι.εσ.2 Ποτέ δεν πάω μόνη μου για εξετάσεις. Από παιδάκι με πήγαινε ο Κ. μου… Τώρα με πήγε ο Π.  
πι.εσ.3 Αν ο άλλος δεν σε στηρίζει και δεν σε υπερασπίζεται δεν είναι “Άντρας”. Τι τον θες;  Που θα έλεγε και η γιαγιά μου. -Δεν τον θες, trust me!-
πι.εσ. 4Τελικά υπάρχουν κάστες και κάστες ανθρώπων. Αν έχεις δίπλα σου την σωστή μην φοβάσαι τίποτα!
πι.εσ.5Στο δικό μου μυαλό, η σύζυγος ήταν αυτή που καθησύχασε τον σύζυγο -με το ζεστό της χαμόγελο-. 
πι.εσ.6Μόνο &lt;3σσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/10/21/%CE%AC%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%82-%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%80%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%82/

Άντρας ο παππούς

Εκείνη την Παρασκευή είχα πάει στο νοσοκομείο να κάνω μια εξέταση. Καθώς περιμέναμε λοιπόν στο σαλόνι για τις αξονικές, παρατηρούσα τα διπλανά καθίσματα. Μια μητέρα με το αγοράκι της και ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Το παιδάκι ήταν αρκετά ανάστατο, οπότε προτίμησα να εστιάσω στο ήρεμο ζευγάρι. Η κυρία πολύ συμπαθητική γύρω στα 72-75 και ο κύριος γύρω στα 75-80 περίμεναν υπομονετικά να τους φωνάξουν. Βγήκε από το γραφείο λοιπόν μια νοσοκόμα με κάτι χαρτιά στο χέρι και φώναξε ένα όνομα, αμέσως η κυρία σηκώθηκε. Την πλησίασε η νοσοκόμα και την ρώτησε αν είναι κάποιος μαζί της. Πριν προλάβει να τελειώσει την πρόταση της, ο σύζυγος της κυρίας πετάχτηκε όρθιος λέγοντας ΕΓΩ! Εγώ είμαι μαζί της. Η κυρία του χαμογέλασε γλυκά, του έδωσε την τσάντα της και την ζακέτα της, και πήγε με την νοσοκόμα μέσα. Αυτός κάθισε στο καρεκλάκι, σταύρωσε τα χέρια του και περίμενε. 

Εγώ! Εγώ είμαι μαζί της! 

Δεν ξέρω αν φταίνε τα χρόνια που περάσανε μαζί που τους δέσανε τόσο πολύ, αν ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά ή ο φόβος μην μείνει μόνος του, ξέρω όμως οτι ο κύριος αυτός αν ήταν στο χέρι του θα πήγαινε αυτός να κάνει την εξέταση για την γυναίκα του. Ξέρω οτι θα στεκόταν δίπλα της στα δύσκολα με πολύ περισσότερη θέληση και πείσμα απ’ ότι στα εύκολα. 

Άντρας ο παππούς! 

Μετά από λίγο με φώναξαν και εμένα μέσα… όταν βγήκα η κυρία δεν είχε τελειώσει ακόμα. Τα χέρια του ήταν ακόμα σταυρωμένα. Του χαμογέλασα και φύγαμε.

Ρεβίθια με κάρι και ρύζι

1/2 πακέτο ρεβίθια, μουλιασμένα από βραδύς (εγώ προτιμώ τα μικρά ρεβίθια)
2 μέτρια κρεμμύδια κομμένα μισοφέγγαρα
2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα (προαιρετικά)
3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο 
ίση ποσότητα σε τζίντζερ ψιλοκομμένο 
1 ντομάτα κομμένη σε κύβους
1 κουτί γάλα καρύδας ή κρέμα καρύδας
1 κουταλιά της κομπόστας κουρκουμά
1 κουταλιά της κομπόστας κάρι 
1 κουταλιά της κομπόστας madras (αν δεν έχετε στο γουδί τρίψτε κόλιαντρο, κύμινο, μπούκοβο ή τσίλι, κουρκουμά, και λίγη μουστάρδα σε σκόνη, εγώ πάντως το παίρνω έτοιμο.)
1 κουταλιά της κομπόστας πάπρικα
λίγο καγιέν ή λίγο τσίλι
1 χούφτα (1/2 κούπα) φιλέ αμυγδάλου (προαιρετικά) 
1 -2 χούφτες (1/2 - 1 κούπα) τριμμένη καρύδα (προαιρετικά) 
1/2 ματσάκι μαϊντανό ή κόλιαντρο  
1 κούπα ρύζι μπασμάτι 
αλάτι - πιπέρι 
και ελαιόλαδο 

Για αρχή βάζω τα ρεβίθια να βράσουν σε μια κατσαρόλα με κρύο νερό, για περίπου 15 λεπτά, και τα σουρώνω.

Στην ίδια κατσαρόλα βάζω λίγο ελαιόλαδο και σοτάρω τα κρεμμύδια (και τα ξερά και τα φρέσκα), προσθέτοντας το κάρι, τον κουρκουμά και το madras. Όταν μαλακώσουν λίγο προσθέτω το σκόρδο, το τζίντζερ και την ντομάτα. Ανακατεύω καλά και τέλος ρίχνω τα ρεβίθια, το γάλα καρύδας, λίγο αλατοπίπερο και μπόλικο νερό μέχρι να σκεπαστούν. Τα σιγοβράζω για πολύ ώρα μέχρι να είναι έτοιμα τσεκάροντας μην τους σωθεί το νερό. Αν θέλετε αντί για νερό μπορείτε να προσθέσετε ζωμό κοτόπουλο ή απλά έναν κύβο.

Όταν είναι έτοιμα προσθέτω τον ψιλοκομμένο μαϊντανό ή το κόλιαντρο, το φιλέ αμυγδάλου και την καρύδα. Προσθέτω καγιέν, περισσότερο κάρι αν χρειάζεται, και αλάτι με βάση το γούστο μου. Αν έχει πολλά υγρά δυναμώνω το μάτι για να εξατμιστούν. Προσοχή όμως θέλω να έχουν λίγο ζουμάκι για να το ρύζι

Παράλληλα ετοιμάζω ένα απλό ρύζι ατμού. Σε μια κατσαρόλα βάζω 1 κούπα ρύζι, 2 κούπες νερό και λίγο αλάτι. Μόλις βράσουν σβήνω το μάτι σκεπάζω την κατσαρόλα και το αφήνω για 10 λεπτά (πάνω στο μάτι). 

Σερβίρω: Ένα στρώμα ρύζι ατμού και από πάνω τα ρεβίθια με λίγο ζουμάκι στο ρύζι. Πασπαλίζω με λίγη πάπρικα, λίγο ελαιόλαδο και λίγο έξτρα φιλέ αμυγδάλου. 

Ναι! Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634987461440/

πι.εσ.1 
Δεν θα σας πω ποιους μου θύμισε το ηλικιωμένο ζευγαράκι…

πι.εσ.2 
Ποτέ δεν πάω μόνη μου για εξετάσεις. Από παιδάκι με πήγαινε ο Κ. μου… 
Τώρα με πήγε ο Π.  

πι.εσ.3 
Αν ο άλλος δεν σε στηρίζει και δεν σε υπερασπίζεται δεν είναι “Άντρας”. Τι τον θες;  Που θα έλεγε και η γιαγιά μου. -Δεν τον θες, trust me!-

πι.εσ. 4
Τελικά υπάρχουν κάστες και κάστες ανθρώπων. Αν έχεις δίπλα σου την σωστή μην φοβάσαι τίποτα!

πι.εσ.5
Στο δικό μου μυαλό, η σύζυγος ήταν αυτή που καθησύχασε τον σύζυγο -με το ζεστό της χαμόγελο-. 

πι.εσ.6
Μόνο <3



σσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/10/21/%CE%AC%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%82-%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%80%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%82/

September 30, 2013 at 1:26pm

6 notes
Των φρονίμων τα παιδιά&#8230;Και έτσι λοιπόν όπως κάθε χρόνο 30 Αυγούστου πήγα στην Α. και στον Α. για το πατροπαράδοτο πάρτι  για την ονομαστική τους εορτή.Φέτος ήταν μπάρμπεκιου. Αφού το κλείσαμε, φύγαμε τελευταίοι δηλαδή,  κανονίσαμε να πάμε την επομένη μέρα να φάμε ότι απέμεινε. Έτσι και κάναμε. Αφού ξυπνήσαμε πήγαμε ξανά στο Αμπέλι, είδαμε ταινία, φάγαμε, παίξαμε επιτραπέζια και περάσαμε μια οικογενειακή Κυριακή. Φεύγοντας η Α. μου έδωσε σακούλες με φαγητό και φρέσκα υλικά που περισσέψανε, με αφορμή οτι εγώ θα ήξερα τι να τα κάνω.Μου θύμισε την Θεία την Σ. την αδερφή της γιαγιάς μου που όταν φεύγαμε όλοι μαζί από τον Ωρωπό μας γέμιζε με καλούδια, για να μην πάνε χαμένα.Μέσα σε αυτά λοιπόν, ήταν και 1 κιλό τοματίνια.Αυτά ήξερα εξ αρχής τι θα τα κάνω! Για την ακρίβεια τα είχα τσεκάρει από την προηγούμενη μέρα και τα είχα ήδη φανταστεί στην κατσαρόλα μου, να γίνονται Chutney.Chutney λοιπόν ή καλύτερα Relish&#8230;Η διαφορά μεταξύ τους? Στις δικές μου συνταγές τα Relish έχουν λιγότερη ζάχαρη, είναι πιο ελαφριά, πιο ξιδάτα και συνήθως δεν έχουν φρούτα, ενώ τα chutney είναι πιο γλυκά, πιο δεμένα - πιο μαρμελοειδη και έχουν και φρούτα.Αποφάσισα λοιπόν να τα κάνω κάτι ενδιάμεσα σε chutney και relish και δεν βγήκα χαμένη.Τοματο τσάτνευ1 κιλό τοματίνια ξεφλουδισμένα2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα2 μεγάλα ξινόμηλα κομμένα σε κυβάκια1 πράσινη πιπεριά κομμένη σε ψιλά κυβάκια1 ποτήρι μηλόξιδο1&#160;1/2 - 2 ποτήρια μαύρη ζάχαρη4 μεγάλες σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες1 κομμάτι τζίντζερ (ίση ποσότητα με το σκόρδο) ψιλοκομμένο2 καυτερές πιπερίτσες1 κουταλιά της κομπόστας μπαχάρι1/2 κουταλιά της κομπόστας γαρίφαλο1 κουταλιά της σούπας κίτρινους κόκκους μουστάρδας1 κουταλιά της σούπας μαύρους κόκκους μουστάρδας1 κουταλιά της σούπας γλυκιά πάπρικα (όχι καπνιστή)1-2 κουταλιές της σούπας πελτέ ντομάτας (προαιρετικά)λίγη πάστα peperonccino ή tabasco για έξτρα αψάδα (προαιρετικά)Αποστειρωμένα βαζάκιαΤιπ: Για να ξεφλουδίζω εύκολα τα τοματίνια τα χαράζω με ένα κοφτερό μαχαίρι από την κάτω πλευρά και τα βάζω σε μια κατσαρόλα με ζεστό νερό για 1 λεπτό ή μέχρι να βγαίνει εύκολα η φλούδα. Τα σουρώνω, τα βρέχω με λίγο κρύο νερό και μετά τα ξεφλουδίζω. Ναι! Το ίδιο κάνω και για τις ντομάτες.Πίσω στην τσάτνευ. Η διαδικασία είναι πολύ εύκολη.Βάζω όλα τα υλικά μαζί σε μια κατσαρόλα (εκτός του πελτέ).Το κρεμμύδι, το μήλο, το σκόρδο, τα τοματίνια, τα μπαχαρικά (το μπαχάρι, το γαρίφαλο, τους κόκκους μουστάρδας, και τις πιπερίτσες), το τζίντζερ, την πάπρικα, την ζάχαρη και το ξίδι και τα ανακατεύω καλά.Ανοίγω το μάτι σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά, τα σκεπάζω και τα σιγοψήνω μέχρι να μαλακώσουν.Θα βγάλουν αρκετά υγρά. Όταν τα λαχανικά έχουν μαλακώσει αφαιρώ τα μπαχάρια και τα γαρίφαλαΤιπ.: Για να τα βρεις πιο εύκολα μπορείς να τα βάλεις εξ αρχής σε ένα τουλπάνι - βλέπε γάζα- και να τα δέσεις εκεί μέσα. Εμένα μ&#8217; αρέσει να τα βάζω ελεύθερα.Όταν τελειώσω με το ψάρεμα των μπαχαρικών, ανεβάζω την φωτιά για να δέσω την σάλτσα. Σε αυτό το σημείο προσθέτω τον πελτέ ντομάτας και λίγη έξτρα πάστα πεπεροντσίνο ή ταμπάσκο.Όταν δέσει γεμίζω τα βαζάκια μου, τα κλείνω καλά και τα αναποδογυρίζω.Η σάλτσα μου πρέπει να μείνει λίγο στο βάζο για να μαλακώσει το ξίδι. Εγώ μέχρι μια εβδομάδα μπορώ να περιμένω. Μετά την τσακίζω.Να! Κοίτα&#8230;http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157635408919742/πι.εσ. 1Η καλύτερη παρέα της είναι τα τυριά και τα αλλαντικά, μπαίνει όμως και στα σπιτικά μπέργκερς ή σάντουιτςπι.εσ. 2Πάει τέλεια και με τα παστουρμαδοπιτάκια&#8230; Από το Benito&#8230; Ααααα και που είστε αν πάτε εκεί να πάρετε και γιουφκά! Ένα απίστευτο φύλο για πίτες. Αααααααα και τα ντολμαδάκια της κυρίας Ευδοκίας, ήταν τα αγαπημένα της μαμάς μου!www.benitodelicatessen.grπι.εσ.3Η Α. μου έκανε παράπονα οτι έχει πολλά υλικά και μπαχαρικά. Και οτι πολύς κόσμος δεν τα έχει. Ίσως και να έχει και δίκιο&#8230; Αν είστε από αυτούς πηγαίνετε ένα Σάββατο πρωί στα μπαχαράδικα της Ευριπίδου -ή όπου αλλού- κάντε την βόλτα σας και πάρτε λίγη γεύση για το σπίτι. Τα μπαχαρικά μπορούν να απογειώσουν και το πιο απλό πιάτο. Αλλά με προσοχή και μέτρο.Αν θές έναν μπούσουλα δές εδώ:www.soumada.tumblr.com/post/40026147346πι.εσ.4Γίνεται και με κανονικές ντομάτες κομμένες σε κύβους.πι.εσ. 5Μέσα στα καλούδια είχε και αγγούρια, Τα αγγούρια έγιναν και αυτά τσάτνευ, άλλη τσάτνευ. Τώρα όμως πρέπει να φτιάξω χοιρινό ζαμπόν για να την τσακίσουμε! :)πι.εσ. 6Άντε και του χρόνου!  -είπε ένα μήνα μετά-.

Των φρονίμων τα παιδιά…

Και έτσι λοιπόν όπως κάθε χρόνο 30 Αυγούστου πήγα στην Α. και στον Α. για το πατροπαράδοτο πάρτι  για την ονομαστική τους εορτή.
Φέτος ήταν μπάρμπεκιου. Αφού το κλείσαμε, φύγαμε τελευταίοι δηλαδή,  κανονίσαμε να πάμε την επομένη μέρα να φάμε ότι απέμεινε. Έτσι και κάναμε. Αφού ξυπνήσαμε πήγαμε ξανά στο Αμπέλι, είδαμε ταινία, φάγαμε, παίξαμε επιτραπέζια και περάσαμε μια οικογενειακή Κυριακή. Φεύγοντας η Α. μου έδωσε σακούλες με φαγητό και φρέσκα υλικά που περισσέψανε, με αφορμή οτι εγώ θα ήξερα τι να τα κάνω.
Μου θύμισε την Θεία την Σ. την αδερφή της γιαγιάς μου που όταν φεύγαμε όλοι μαζί από τον Ωρωπό μας γέμιζε με καλούδια, για να μην πάνε χαμένα.
Μέσα σε αυτά λοιπόν, ήταν και 1 κιλό τοματίνια.
Αυτά ήξερα εξ αρχής τι θα τα κάνω! Για την ακρίβεια τα είχα τσεκάρει από την προηγούμενη μέρα και τα είχα ήδη φανταστεί στην κατσαρόλα μου, να γίνονται Chutney.
Chutney λοιπόν ή καλύτερα Relish…
Η διαφορά μεταξύ τους? Στις δικές μου συνταγές τα Relish έχουν λιγότερη ζάχαρη, είναι πιο ελαφριά, πιο ξιδάτα και συνήθως δεν έχουν φρούτα, ενώ τα chutney είναι πιο γλυκά, πιο δεμένα - πιο μαρμελοειδη και έχουν και φρούτα.
Αποφάσισα λοιπόν να τα κάνω κάτι ενδιάμεσα σε chutney και relish και δεν βγήκα χαμένη.




Τοματο τσάτνευ

1 κιλό τοματίνια ξεφλουδισμένα
2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα
2 μεγάλα ξινόμηλα κομμένα σε κυβάκια
1 πράσινη πιπεριά κομμένη σε ψιλά κυβάκια
1 ποτήρι μηλόξιδο
1 1/2 - 2 ποτήρια μαύρη ζάχαρη
4 μεγάλες σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1 κομμάτι τζίντζερ (ίση ποσότητα με το σκόρδο) ψιλοκομμένο
2 καυτερές πιπερίτσες
1 κουταλιά της κομπόστας μπαχάρι
1/2 κουταλιά της κομπόστας γαρίφαλο
1 κουταλιά της σούπας κίτρινους κόκκους μουστάρδας
1 κουταλιά της σούπας μαύρους κόκκους μουστάρδας
1 κουταλιά της σούπας γλυκιά πάπρικα (όχι καπνιστή)
1-2 κουταλιές της σούπας πελτέ ντομάτας (προαιρετικά)
λίγη πάστα peperonccino ή tabasco για έξτρα αψάδα (προαιρετικά)
Αποστειρωμένα βαζάκια

Τιπ: Για να ξεφλουδίζω εύκολα τα τοματίνια τα χαράζω με ένα κοφτερό μαχαίρι από την κάτω πλευρά και τα βάζω σε μια κατσαρόλα με ζεστό νερό για 1 λεπτό ή μέχρι να βγαίνει εύκολα η φλούδα. Τα σουρώνω, τα βρέχω με λίγο κρύο νερό και μετά τα ξεφλουδίζω. Ναι! Το ίδιο κάνω και για τις ντομάτες.

Πίσω στην τσάτνευ. Η διαδικασία είναι πολύ εύκολη.
Βάζω όλα τα υλικά μαζί σε μια κατσαρόλα (εκτός του πελτέ).
Το κρεμμύδι, το μήλο, το σκόρδο, τα τοματίνια, τα μπαχαρικά (το μπαχάρι, το γαρίφαλο, τους κόκκους μουστάρδας, και τις πιπερίτσες), το τζίντζερ, την πάπρικα, την ζάχαρη και το ξίδι και τα ανακατεύω καλά.
Ανοίγω το μάτι σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά, τα σκεπάζω και τα σιγοψήνω μέχρι να μαλακώσουν.
Θα βγάλουν αρκετά υγρά. Όταν τα λαχανικά έχουν μαλακώσει αφαιρώ τα μπαχάρια και τα γαρίφαλα
Τιπ.: Για να τα βρεις πιο εύκολα μπορείς να τα βάλεις εξ αρχής σε ένα τουλπάνι - βλέπε γάζα- και να τα δέσεις εκεί μέσα. Εμένα μ’ αρέσει να τα βάζω ελεύθερα.
Όταν τελειώσω με το ψάρεμα των μπαχαρικών, ανεβάζω την φωτιά για να δέσω την σάλτσα. Σε αυτό το σημείο προσθέτω τον πελτέ ντομάτας και λίγη έξτρα πάστα πεπεροντσίνο ή ταμπάσκο.
Όταν δέσει γεμίζω τα βαζάκια μου, τα κλείνω καλά και τα αναποδογυρίζω.
Η σάλτσα μου πρέπει να μείνει λίγο στο βάζο για να μαλακώσει το ξίδι. Εγώ μέχρι μια εβδομάδα μπορώ να περιμένω. Μετά την τσακίζω.

Να! Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157635408919742/



πι.εσ. 1
Η καλύτερη παρέα της είναι τα τυριά και τα αλλαντικά, μπαίνει όμως και στα σπιτικά μπέργκερς ή σάντουιτς

πι.εσ. 2
Πάει τέλεια και με τα παστουρμαδοπιτάκια… Από το Benito… Ααααα και που είστε αν πάτε εκεί να πάρετε και γιουφκά! Ένα απίστευτο φύλο για πίτες. Αααααααα και τα ντολμαδάκια της κυρίας Ευδοκίας, ήταν τα αγαπημένα της μαμάς μου!
www.benitodelicatessen.gr

πι.εσ.3
Η Α. μου έκανε παράπονα οτι έχει πολλά υλικά και μπαχαρικά. Και οτι πολύς κόσμος δεν τα έχει. Ίσως και να έχει και δίκιο… Αν είστε από αυτούς πηγαίνετε ένα Σάββατο πρωί στα μπαχαράδικα της Ευριπίδου -ή όπου αλλού- κάντε την βόλτα σας και πάρτε λίγη γεύση για το σπίτι. Τα μπαχαρικά μπορούν να απογειώσουν και το πιο απλό πιάτο. Αλλά με προσοχή και μέτρο.
Αν θές έναν μπούσουλα δές εδώ:
www.soumada.tumblr.com/post/40026147346

πι.εσ.4
Γίνεται και με κανονικές ντομάτες κομμένες σε κύβους.

πι.εσ. 5
Μέσα στα καλούδια είχε και αγγούρια, Τα αγγούρια έγιναν και αυτά τσάτνευ, άλλη τσάτνευ. Τώρα όμως πρέπει να φτιάξω χοιρινό ζαμπόν για να την τσακίσουμε! :)

πι.εσ. 6
Άντε και του χρόνου!  -είπε ένα μήνα μετά-.



September 18, 2013 at 2:22pm

7 notes
Έξω στον κόσμο&#8230; Ξανά!Πριν 15 μέρες περίπου είχα πάει κομμωτήριο, θα μου πεις σιγά το πράγμα&#8230;  Και θα συμφωνήσω, σιγά το πράγμα. Άλλωστε επί 10 χρόνια -ή μήπως 12;- πάω κομμωτήριο για να κόψω ίσα ίσα την ψαλίδα και να κάνω το άτονο καστανό ένα έντονο μαύρο. Κάπως έτσι ξεκίνησα και αυτήν την φόρα. Με μόνη διαφορά να αλλάξω και λίγο το χρώμα, μάλλον προς το κόκκινο ή το σοκολά.Δεν θα σε ζαλίσω, το αποτέλεσμα ήταν ένα κοντό -θες να το πεις &#8220;αγορέ&#8221;; θες να το πεις &#8220;πιξι&#8221;; θες να το πεις &#8220;α λα γκαρσόν&#8221;; Πες το όπως θές- κούρεμα, σε έντονο κοκκινοχάλκινο χρώμα.Wow! Μεγάλη αλλαγή -για κάποια που &#8220;κρυβόταν&#8221; πίσω από τα μαλλιά της-.Έτσι είπαν όλοι όσοι με είδαν.Έτσι είπα και εγώ, χωρίς να δώσω και μεγάλη σημασία. Αλλά όταν με πρόσεξα λίγο καλύτερα, είδα ξαφνικά στον καθρέφτη την Β. την μαμά μου. Και τότε θυμήθηκα την δική της αλλαγή.Πρέπει να ήταν στην ηλικία μου τότε. Με ένα μακρύ &#8220;σαν&#8221; καρέ, κόκκινο και λίγο περμαναντέ. Χάλια. Εκείνο το καλοκαίρι, κλασικά στην Αγγλία, ο Π. και εγώ προσπαθούσαμε να την πείσουμε να τα αλλάξει. Έκλεισε λοιπόν ραντεβού στο Vidal Sassoon, αλλά όχι στο κομμωτήριο, στους μαθητευόμενους. Εκεί πήγαινες και με 20 ή 50 λίρες και σε φτιάχνανε όπως ήθελαν αυτοί. -Εσύ δεν έβγαζες κουβέντα-.Την πήγαμε την αφήσαμε και μετά από κάνα 3ωρο - 4ωρο πήγαμε να την πάρουμε.Δεν την γνωρίσαμε.Είδαμε μια κοντούλα, με κοντό ξανθό μαλλί να μας κοιτάει πίσω από μια κολόνα έτοιμη να σκάσει στα γέλια. Δεν το πιστεύαμε οτι ήταν αυτή. Το μουτράκι της χαμογελούσε και έδειχνε και 10 χρόνια μικρότερη. Είχε ξαναβγεί στον κόσμο. Είχε έρθει η ώρα.Κάπως έτσι ένιωσα και εγώ.Κοτόπουλο στα κόκκινα.για το κοτόπουλο3-4 ολόκληρες κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης ψητές ή από το βαζάκι για ευκολία3-4 σκελίδες σκόρδο1 κουταλιά της κομπόστας κόλιαντρο1 κουταλιά της κομπόστας κύμινο1 κουταλιά αλάτι θαλασσινό1 κουταλιά μουστάρδα σε κόκκους1/2 κουταλάκι μπαχάρι τριμμένοανάλογα με τα γούστα πάστα καυτερής πιπεριάς ή μια πιπερίτσα τσίλι ή λίγο μπούκοβο ή λίγο καγιέν1-2 κουταλιές της σούπας τυρί κρέμαλίγο ελαιόλαδο2 στήθη κοτόπουλοΑμύγδαλα φιλέ1 κομματάκι κανέλα και λίγο κόλιαντρο σε κόκκους (για το flavor booster)λίγη πάπρικα για το σερβίρισμαγια το ρύζι1 κούπα ρύζι μπασμάτι1 κουταλιά της σούπας πελτέ1 κύβο κοτόπουλο1 φύλλο από φρέσκο κρεμμύδι (το πράσινο μέρος) κομμένο σε λεπτές ροδέλες.ελαιόλαδο και πιπέριΞεκινάω με την σάλτσα. Στο γουδί τρίβω καλά το κόλιαντρο και το κύμινο να γίνουν σκόνη. Ύστερα στο μπλέντερ βάζω λίγο ελαιόλαδο, το σκόρδο, το αλάτι, τις πιπεριές, τα μπαχαρικά ( κόλιαντρο, κύμινο και μπαχάρι), βάζω με βάση το γούστο μου την πάστα πεπεροντσίνο ή αντίστοιχα το μπούκοβο) και τα αλέθω μέχρι να γίνουν μια ωραία πάστα.  Δοκιμάζω στο αλατοπίπερο και στην αψάδα Επειδή αυτή η σάλτσα είναι μια τύπου &#8220;harissa&#8221; φυλάω λίγη σε ένα βαζάκι στο ψυγείο 2 -3 κουταλιές της σούπας να την έχω. Στην υπόλοιπη ανακατεύω το τυρί κρέμα να λιώσει καλά.Και έτοιμο!Παίρνω το κάθε στήθος από το κοτόπουλο και το ανοίγω στην μέση, &#8220;γεμίζω&#8221; με μια κουταλιά από το τυρομείγμα μου και το αλείφω να πάει παντού, προσθέτω μέσα λίγο φιλέ αμυγδάλου και κλείνω. Το τοποθετώ στο καλάθι του ατμομάγειρα και το καλύπτω με μπόλικο από το τυρομείγμα, τέλος το πασπαλίζω με φιλέ αμυγδάλου. Κάνω το ίδιο και στο άλλο στήθος και έτοιμα για τον ατμομάγειρα.Εγώ φτιάχνω στον ατμομάγειρα της Philips, της σειράς του Jamie Oliver, βάζω στο flavor booster το ξύλο κανέλας και λίγους κόκκους κόλιαντρο. Και το αφήνω να ψηθεί για μισή ώρα.Παράλληλα ετοιμάζω το ρύζιΣε ένα κατσαρολάκι βάζω να ζεσταθεί λίγο ελαιόλαδο. Προσθέτω μια κουταλιά πελτέ ντομάτας και ανακατεύω καλά. Προσθέτω το ρύζι και το τσιγαρίζω λίγο. Τέλος προσθέτω τον κύβο κοτόπουλο, λίγο πιπέρι και 2 κούπες βραστό νερό. Ανακατεύω καλά και χαμηλώνω την φωτιά, σκεπάζω και σιγοβράζω για 10 λεπτά.Όταν είναι έτοιμο το κοτόπουλο σερβίρω! Προσθέτω λίγο έξτρα ελαιόλαδο πάνω από το κοτόπουλο και λίγη πάπρικα. Ενώ το ρύζι το πασπαλίσω με το φρέσκο κρεμμυδάκι.Κοτόπουλο με ρύζι είναι στην ουσία. Ας μην γελιόμαστε, αλλά έχει άλλη γεύση. Εγώ το σερβίρω με κόκκινα ντοματίνια για σαλάτα. Αλλά αυτά είναι γούστα.τιπ 1Μην και δεν βάλεις το φρέσκο κρεμμυδάκι στο ρύζι! Θα στο απογειώσει.τιπ 2Αυτή η σάλτσα αν δεν την απλώσετε όλη στο κοτόπουλο είναι πολύ ωραία σαν συνοδευτικό σε μεζεδάκια&#8230; δηλαδή ταιριάζει πολύ με ψωμί, τυρί, σαλάμι και τσίπουρο ή κρασί ή μπίρα βρε αδερφέ.τιπ 3Ναι μπορείς να βάλεις αντί για τυρί κρέμα κάποιο άλλο τυρί. Φέτα ας πούμε (και πίστεψε με μετά από αυτό δεν θα θες να ξαναφάς τυροκαυτερή από πουθενά αλλού).τιπ 4Σε μια λάιτ εκδοχή δεν θα βάλεις το αμύγδαλο και το τυρί κρέμα&#8230; αλλά νωρίς δεν είναι ακόμα για δίαιτα;τιπ 5Με αυτή που φυλάω στο ψυγείο είτε καρυκεύω φαγητά, είτε μαρινάρω κρέας ή ψάρι. Αλλά το καλύτερο μου είναι είναι μακαρόνια με λάδι αυτήν την σάλτσα ανακατεμένη με μπόλικη παρμεζάνα και ψιλοκομμένο μαϊντανό. Τύπου &#8220;aglio, olio e peperoncino&#8221;, τύπου.τιπ 6Όπως σου είπα θα μπορούσες να πεις οτι αυτό είναι μια παραλλαγή της Harissa, αν θες την ορίτζιναλ εκδοχή της δοκίμασε αυτήν εδώ!http://www.fnl-guide.com/gr/el/weekly-columns/weekly-recipe/syndages-harissa-2/#.UgCwalMTFmMκαι μην μείνεις μόνο στην Harissa, την Εύη δεν την έχω γνωρίσει προσωπικά, αλλά μ&#8217; αρέσουν πολύ τα φαγητά που προτείνει. Άσε που ο τρόπος που τα λέει μου θυμίζει την Β. ;)Να! Κοίτα&#8230;http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634850262464/

πι.εσ. 1Η ατάκα που πάει ασορτί με το νέο μαλλί είναι: Εγώ είμαι! - και ναι! έχω βαρεθεί να την λέω-
πι.εσ. 2Αυτό το κοντό μαλλί σου δίνει μια ελευθερία τελικάπι.εσ. 3Όταν δεν τα φτιάχνω μοιάζω με 20χρονο, που δεν το λες και κακόπι.εσ. 4Κάτι ήξερε η Β. τελικά, για αυτό και δεν τα ξανα άλλαξε ποτέ. Ούτε στο χρώμα ούτε στο μήκος.
πι.εσ. 5Θυμήθικα τα λόγια της Α.  &#8220;&#8230;με τα πλουμιστά μαλλιά της πολλές φορές πνιγόταν στις τρίχες&#8221;, πόσο δίκιο είχε&#8230; Αρκετά!πι.εσ. 6Ο αγαπημένος μου φίλος Ν. -που με έχει ζήσει και στα καλά και στα κακά- όταν είδε τα μαλλιά μου, με ρώτησε αν ήμουν έτοιμη για την νέα εντύπωση που δίνω, γιατί πλέον δεν μπορώ να είμαι &#8220;απαρατήρητη&#8221;. Ιζ τάιμ του σι δε γουρλντ του είπα.
πι.εσ. 7Μωρέ ας μην ήταν ο Π. και θα σου έλεγα εγώ αν θα ήμουν έτοιμη&#8230;
&lt;3σσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/09/18/%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%AC/

Έξω στον κόσμο… Ξανά!

Πριν 15 μέρες περίπου είχα πάει κομμωτήριο, θα μου πεις σιγά το πράγμα…  Και θα συμφωνήσω, σιγά το πράγμα. Άλλωστε επί 10 χρόνια -ή μήπως 12;- πάω κομμωτήριο για να κόψω ίσα ίσα την ψαλίδα και να κάνω το άτονο καστανό ένα έντονο μαύρο. Κάπως έτσι ξεκίνησα και αυτήν την φόρα. Με μόνη διαφορά να αλλάξω και λίγο το χρώμα, μάλλον προς το κόκκινο ή το σοκολά.
Δεν θα σε ζαλίσω, το αποτέλεσμα ήταν ένα κοντό -θες να το πεις “αγορέ”; θες να το πεις “πιξι”; θες να το πεις “α λα γκαρσόν”; Πες το όπως θές- κούρεμα, σε έντονο κοκκινοχάλκινο χρώμα.

Wow! Μεγάλη αλλαγή -για κάποια που “κρυβόταν” πίσω από τα μαλλιά της-.
Έτσι είπαν όλοι όσοι με είδαν.

Έτσι είπα και εγώ, χωρίς να δώσω και μεγάλη σημασία. Αλλά όταν με πρόσεξα λίγο καλύτερα, είδα ξαφνικά στον καθρέφτη την Β. την μαμά μου. Και τότε θυμήθηκα την δική της αλλαγή.

Πρέπει να ήταν στην ηλικία μου τότε. Με ένα μακρύ “σαν” καρέ, κόκκινο και λίγο περμαναντέ. Χάλια. Εκείνο το καλοκαίρι, κλασικά στην Αγγλία, ο Π. και εγώ προσπαθούσαμε να την πείσουμε να τα αλλάξει. Έκλεισε λοιπόν ραντεβού στο Vidal Sassoon, αλλά όχι στο κομμωτήριο, στους μαθητευόμενους. Εκεί πήγαινες και με 20 ή 50 λίρες και σε φτιάχνανε όπως ήθελαν αυτοί. -Εσύ δεν έβγαζες κουβέντα-.
Την πήγαμε την αφήσαμε και μετά από κάνα 3ωρο - 4ωρο πήγαμε να την πάρουμε.
Δεν την γνωρίσαμε.
Είδαμε μια κοντούλα, με κοντό ξανθό μαλλί να μας κοιτάει πίσω από μια κολόνα έτοιμη να σκάσει στα γέλια. Δεν το πιστεύαμε οτι ήταν αυτή. Το μουτράκι της χαμογελούσε και έδειχνε και 10 χρόνια μικρότερη. Είχε ξαναβγεί στον κόσμο. Είχε έρθει η ώρα.

Κάπως έτσι ένιωσα και εγώ.





Κοτόπουλο στα κόκκινα.

για το κοτόπουλο
3-4 ολόκληρες κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης ψητές ή από το βαζάκι για ευκολία
3-4 σκελίδες σκόρδο
1 κουταλιά της κομπόστας κόλιαντρο
1 κουταλιά της κομπόστας κύμινο
1 κουταλιά αλάτι θαλασσινό
1 κουταλιά μουστάρδα σε κόκκους
1/2 κουταλάκι μπαχάρι τριμμένο
ανάλογα με τα γούστα πάστα καυτερής πιπεριάς ή μια πιπερίτσα τσίλι ή λίγο μπούκοβο ή λίγο καγιέν
1-2 κουταλιές της σούπας τυρί κρέμα
λίγο ελαιόλαδο
2 στήθη κοτόπουλο
Αμύγδαλα φιλέ
1 κομματάκι κανέλα και λίγο κόλιαντρο σε κόκκους (για το flavor booster)
λίγη πάπρικα για το σερβίρισμα

για το ρύζι
1 κούπα ρύζι μπασμάτι
1 κουταλιά της σούπας πελτέ
1 κύβο κοτόπουλο
1 φύλλο από φρέσκο κρεμμύδι (το πράσινο μέρος) κομμένο σε λεπτές ροδέλες.
ελαιόλαδο και πιπέρι


Ξεκινάω με την σάλτσα. Στο γουδί τρίβω καλά το κόλιαντρο και το κύμινο να γίνουν σκόνη. Ύστερα στο μπλέντερ βάζω λίγο ελαιόλαδο, το σκόρδο, το αλάτι, τις πιπεριές, τα μπαχαρικά ( κόλιαντρο, κύμινο και μπαχάρι), βάζω με βάση το γούστο μου την πάστα πεπεροντσίνο ή αντίστοιχα το μπούκοβο) και τα αλέθω μέχρι να γίνουν μια ωραία πάστα.  Δοκιμάζω στο αλατοπίπερο και στην αψάδα Επειδή αυτή η σάλτσα είναι μια τύπου “harissa” φυλάω λίγη σε ένα βαζάκι στο ψυγείο 2 -3 κουταλιές της σούπας να την έχω. Στην υπόλοιπη ανακατεύω το τυρί κρέμα να λιώσει καλά.
Και έτοιμο!
Παίρνω το κάθε στήθος από το κοτόπουλο και το ανοίγω στην μέση, “γεμίζω” με μια κουταλιά από το τυρομείγμα μου και το αλείφω να πάει παντού, προσθέτω μέσα λίγο φιλέ αμυγδάλου και κλείνω. Το τοποθετώ στο καλάθι του ατμομάγειρα και το καλύπτω με μπόλικο από το τυρομείγμα, τέλος το πασπαλίζω με φιλέ αμυγδάλου. Κάνω το ίδιο και στο άλλο στήθος και έτοιμα για τον ατμομάγειρα.
Εγώ φτιάχνω στον ατμομάγειρα της Philips, της σειράς του Jamie Oliver, βάζω στο flavor booster το ξύλο κανέλας και λίγους κόκκους κόλιαντρο. Και το αφήνω να ψηθεί για μισή ώρα.
Παράλληλα ετοιμάζω το ρύζι
Σε ένα κατσαρολάκι βάζω να ζεσταθεί λίγο ελαιόλαδο. Προσθέτω μια κουταλιά πελτέ ντομάτας και ανακατεύω καλά. Προσθέτω το ρύζι και το τσιγαρίζω λίγο. Τέλος προσθέτω τον κύβο κοτόπουλο, λίγο πιπέρι και 2 κούπες βραστό νερό. Ανακατεύω καλά και χαμηλώνω την φωτιά, σκεπάζω και σιγοβράζω για 10 λεπτά.

Όταν είναι έτοιμο το κοτόπουλο σερβίρω! Προσθέτω λίγο έξτρα ελαιόλαδο πάνω από το κοτόπουλο και λίγη πάπρικα. Ενώ το ρύζι το πασπαλίσω με το φρέσκο κρεμμυδάκι.
Κοτόπουλο με ρύζι είναι στην ουσία. Ας μην γελιόμαστε, αλλά έχει άλλη γεύση. Εγώ το σερβίρω με κόκκινα ντοματίνια για σαλάτα. Αλλά αυτά είναι γούστα.


τιπ 1
Μην και δεν βάλεις το φρέσκο κρεμμυδάκι στο ρύζι! Θα στο απογειώσει.

τιπ 2
Αυτή η σάλτσα αν δεν την απλώσετε όλη στο κοτόπουλο είναι πολύ ωραία σαν συνοδευτικό σε μεζεδάκια… δηλαδή ταιριάζει πολύ με ψωμί, τυρί, σαλάμι και τσίπουρο ή κρασί ή μπίρα βρε αδερφέ.

τιπ 3
Ναι μπορείς να βάλεις αντί για τυρί κρέμα κάποιο άλλο τυρί. Φέτα ας πούμε (και πίστεψε με μετά από αυτό δεν θα θες να ξαναφάς τυροκαυτερή από πουθενά αλλού).

τιπ 4
Σε μια λάιτ εκδοχή δεν θα βάλεις το αμύγδαλο και το τυρί κρέμα… αλλά νωρίς δεν είναι ακόμα για δίαιτα;

τιπ 5
Με αυτή που φυλάω στο ψυγείο είτε καρυκεύω φαγητά, είτε μαρινάρω κρέας ή ψάρι. Αλλά το καλύτερο μου είναι είναι μακαρόνια με λάδι αυτήν την σάλτσα ανακατεμένη με μπόλικη παρμεζάνα και ψιλοκομμένο μαϊντανό. Τύπου “aglio, olio e peperoncino”, τύπου.

τιπ 6
Όπως σου είπα θα μπορούσες να πεις οτι αυτό είναι μια παραλλαγή της Harissa, αν θες την ορίτζιναλ εκδοχή της δοκίμασε αυτήν εδώ!
http://www.fnl-guide.com/gr/el/weekly-columns/weekly-recipe/syndages-harissa-2/#.UgCwalMTFmM
και μην μείνεις μόνο στην Harissa, την Εύη δεν την έχω γνωρίσει προσωπικά, αλλά μ’ αρέσουν πολύ τα φαγητά που προτείνει. Άσε που ο τρόπος που τα λέει μου θυμίζει την Β. ;)


Να! Κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634850262464/

πι.εσ. 1
Η ατάκα που πάει ασορτί με το νέο μαλλί είναι: Εγώ είμαι! - και ναι! έχω βαρεθεί να την λέω-

πι.εσ. 2
Αυτό το κοντό μαλλί σου δίνει μια ελευθερία τελικά

πι.εσ. 3
Όταν δεν τα φτιάχνω μοιάζω με 20χρονο, που δεν το λες και κακό

πι.εσ. 4
Κάτι ήξερε η Β. τελικά, για αυτό και δεν τα ξανα άλλαξε ποτέ. Ούτε στο χρώμα ούτε στο μήκος.

πι.εσ. 5
Θυμήθικα τα λόγια της Α.  “…με τα πλουμιστά μαλλιά της πολλές φορές πνιγόταν στις τρίχες”, πόσο δίκιο είχε… Αρκετά!

πι.εσ. 6
Ο αγαπημένος μου φίλος Ν. -που με έχει ζήσει και στα καλά και στα κακά- όταν είδε τα μαλλιά μου, με ρώτησε αν ήμουν έτοιμη για την νέα εντύπωση που δίνω, γιατί πλέον δεν μπορώ να είμαι “απαρατήρητη”. Ιζ τάιμ του σι δε γουρλντ του είπα.


πι.εσ. 7
Μωρέ ας μην ήταν ο Π. και θα σου έλεγα εγώ αν θα ήμουν έτοιμη…

<3




σσσσσσσσσσ…

http://soumada.wordpress.com/2013/09/18/%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%AC/

August 19, 2013 at 9:02am

1 note
Ούτε που θα το καταλάβεις…

Δευτέρα σήμερα και η επιστροφή στο γραφείο είναι κάπως…
Δυστυχώς τα καινούργια μου πλακάκια και το καθαρό μου σπίτι δεν βοήθησαν και ιδιαίτερα σε μια πιο ομαλή επιστροφή. 
Βλέπεις αυτές οι 4 μέρες (Ναι! 4 μέρες μου μείνανε μόνο για διακοπές) που όσο καλή διάθεση και να έχεις, δεν σου φτάνουν για να ξεκουραστείς. Ούτε που το κατάλαβα λοιπόν. 
Για πότε φύγαμε, για πότε γυρίσαμε, για πότε κάθομαι πάλι στο γραφείο μου δεν πήρα είδηση. Και αν με ρωτήσετε Όχι δεν ξεκουράστηκα. 
Και επειδή ακόμα δεν είμαι έτοιμη να ξαναμπώ στην κουζίνα μου, αλλά κάτι πρέπει να τρώμε, με βλέπω σήμερα να φτιάχνω κάτι κλασικό και αγαπημένο.
Μακαρονοσαλάτα με τόνο
1/2 πακέτο μακαρόνια (ιδανικά μίνι πένες, βλέπε Barilla, mini penne) 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο1 κονσέρβα τόνο σε νερό1 κουτί καλαμπόκι σε κονσέρβα3 κουταλιές της σούπας κάππαρη 3-4 κουταλιές  της σούπας γιαούρτι στραγγιστό3-4 κουταλιές της σούπας μαγιονέζα λάιτ1/2 - 1 κουταλιά της σούπας μουστάρδα dijon1 γερή κουταλιά της σούπας μουστάρδα σε κόκκουςξύσμα από 1 λεμόνι1 κουταλάκι wasabi (ή μισό, ανάλογα τα γούστα) αλάτι και πιπέρι 
Η συνταγή είναι καλοκαιρινή και οφείλει να είναι εύκολη!
Η μόνη “δουλειά” που πρέπει να γίνει είναι το να ψιλοκόψω το κρεμμύδι, το οποίο πρέπει να γίνει στο χέρι και όσο πιο πολύ ψιλοκομμένο γίνεται, έτσι ώστε σε κάθε μπουκιά να δίνει λίγη από την γεύση του. 
Ξεκινάω λοιπόν βράζοντας τα ζυμαρικά μου σε καλά αλατισμένο νερό! Σε 7-8 λεπτά θα βράσουν, αλλά μου φτάνουν για να ετοιμάζω τα υπόλοιπα. 
Σε ένα μπολ ψιλοκόβω το κρεμμύδι, και ρίχνω μέσα την κονσέρβα καλαμπόκι, που έχω σουρώσει, την κάππαρη και τον τόνο.
Προσθέτω το γιαούρτι, την μαγιονέζα, τις μουστάρδες, το ξύσμα λεμονιού λίγο πιπέρι και το wasabi. Ανακατεύω καλά όλα τα υλικά και δοκιμάζω στην γεύση. Επειδή έχω βάλει αρκετή κάππαρη δεν προσθέτω αλάτι, αλλά αν θες να βάλεις λιγότερη, προσθέστε λίγο αλάτι ανάλογα την γεύση σου.
Όταν τα μακαρόνια είναι έτοιμα τα σουρώνω καλά καλά και τα προσθέτω στο μείγμα του τόνου. Ανακατεύω καλά! Δοκιμάζω και… Voila!
Η πιο εύκολη, γευστική και χορταστική μακαρονοσαλάτα εβερ!
Που είτε την φτιάχνω και την έχω στο ψυγείο για να τσιμπολογώ όποτε πεινάω, είτε την σερβίρω σε έναν μπουφέ, είτε απλά την τσακίζω έτσι ζεστή ακόμα πριν προλάβει να πάρει ανάσα! 

τιπ. 1Μπορείς αντί για μακαρόνια να βάλεις ρύζι, αλλά εγώ είμαι μακαρονού! Από την άλλη όμως αξίζει να την δοκιμάσεις και με πατάτες βραστές. Τις βράζεις, τις κόβεις κομματάκια και τις ανακατεύεις, απλά. :) 
τιπ. 2Αν δεν σ’ αρέσει η κάππαρη μπορείς να την αντικαταστήσεις με αγγουράκι τουρσί, που θα το ψιλοκόψεις. Αν πάλι δεν σ&#8217; αρέσουν καθόλου τα τουρσιά παράλειψέ τα. Απο την άλλη μην ξεχάσεις την εναλλακτική της πράσινης ελιάς. Του πάει να έχει κάτι αλμυρό. 
τιπ. 3Μπορείς με το μείγμα τόνου (πριν προσθέσεις τα μακαρόνια δηλαδή) να γεμίσεις τορτίγιες. Με λίγο ψιλοκομμένο μαρούλι (και λίγο καρότο στον τρίφτη), είναι ένα σούπερ γρήγορο και δροσερό σνάκ ή έλαφρύ γευμα :p
τιπ.4 Μπορείς να βάλεις ολόκληρο το πακέτο με τα μακαρόνια… στην ίδια ποσότητα τόνου, απλά εμένα μ’ αρέσει να έχει πιο πολλά υλικά, γιατί το τρώω και σαν κυρίως γεύμα.  
τιπ.5Μπορείς για λόγους δίαιτας να μειώσεις ή και να αφαιρέσεις την μαγιονέζα… αν το κάνεις, πρόσθεσέ στο γιαούρτι λίγο λάδι, λίγο λεμόνι και αλατοπίπερο. 
Να! κοίτα…http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634607449832/
πι.εσ.1Ημερολόγιο φαγητού: Πρώτη μέρα Καρδαμύλη για γεμιστά, δεύτερη μέρα γουρνοπούλα στον πανηγύρι της Πλάτσας. Τρίτη μέρα στην Στούπα μουσακάς. Τέταρτη μέρα στο Λιμένι μια Στήρα και πέμπτη μέρα μπήκα στην κουζίνα για μακαρόνια με κοτόπουλο.   
πι.εσ.2Το πανηγύρι της Πλάτσας όλα τα λεφτά. Αν και στην λαχειοφόρο αγορά δεν κέρδισα τίποτα&#8230; 
πι.εσ.3 Η Μάνη τελικά είναι το τόσο όμορφη… 
πι.εσ. 4Να χαίρομαι τον κουμπάρο μου, που για χάρη του μπήκα στην κουζίνα χτές!
σσσσσσσσσσσσσσ&#8230;http://soumada.wordpress.com/2013/08/19/ούτε-που-θα-το-καταλάβεις/

Ούτε που θα το καταλάβεις…


Δευτέρα σήμερα και η επιστροφή στο γραφείο είναι κάπως…

Δυστυχώς τα καινούργια μου πλακάκια και το καθαρό μου σπίτι δεν βοήθησαν και ιδιαίτερα σε μια πιο ομαλή επιστροφή. 

Βλέπεις αυτές οι 4 μέρες (Ναι! 4 μέρες μου μείνανε μόνο για διακοπές) που όσο καλή διάθεση και να έχεις, δεν σου φτάνουν για να ξεκουραστείς. Ούτε που το κατάλαβα λοιπόν. 

Για πότε φύγαμε, για πότε γυρίσαμε, για πότε κάθομαι πάλι στο γραφείο μου δεν πήρα είδηση. Και αν με ρωτήσετε Όχι δεν ξεκουράστηκα. 

Και επειδή ακόμα δεν είμαι έτοιμη να ξαναμπώ στην κουζίνα μου, αλλά κάτι πρέπει να τρώμε, με βλέπω σήμερα να φτιάχνω κάτι κλασικό και αγαπημένο.



Μακαρονοσαλάτα με τόνο

1/2 πακέτο μακαρόνια (ιδανικά μίνι πένες, βλέπε Barilla, mini penne) 
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κονσέρβα τόνο σε νερό
1 κουτί καλαμπόκι σε κονσέρβα
3 κουταλιές της σούπας κάππαρη 
3-4 κουταλιές  της σούπας γιαούρτι στραγγιστό
3-4 κουταλιές της σούπας μαγιονέζα λάιτ
1/2 - 1 κουταλιά της σούπας μουστάρδα dijon
1 γερή κουταλιά της σούπας μουστάρδα σε κόκκους
ξύσμα από 1 λεμόνι
1 κουταλάκι wasabi (ή μισό, ανάλογα τα γούστα) 
αλάτι και πιπέρι
 

Η συνταγή είναι καλοκαιρινή και οφείλει να είναι εύκολη!

Η μόνη “δουλειά” που πρέπει να γίνει είναι το να ψιλοκόψω το κρεμμύδι, το οποίο πρέπει να γίνει στο χέρι και όσο πιο πολύ ψιλοκομμένο γίνεται, έτσι ώστε σε κάθε μπουκιά να δίνει λίγη από την γεύση του. 

Ξεκινάω λοιπόν βράζοντας τα ζυμαρικά μου σε καλά αλατισμένο νερό! Σε 7-8 λεπτά θα βράσουν, αλλά μου φτάνουν για να ετοιμάζω τα υπόλοιπα. 

Σε ένα μπολ ψιλοκόβω το κρεμμύδι, και ρίχνω μέσα την κονσέρβα καλαμπόκι, που έχω σουρώσει, την κάππαρη και τον τόνο.

Προσθέτω το γιαούρτι, την μαγιονέζα, τις μουστάρδες, το ξύσμα λεμονιού λίγο πιπέρι και το wasabi. Ανακατεύω καλά όλα τα υλικά και δοκιμάζω στην γεύση. Επειδή έχω βάλει αρκετή κάππαρη δεν προσθέτω αλάτι, αλλά αν θες να βάλεις λιγότερη, προσθέστε λίγο αλάτι ανάλογα την γεύση σου.

Όταν τα μακαρόνια είναι έτοιμα τα σουρώνω καλά καλά και τα προσθέτω στο μείγμα του τόνου. Ανακατεύω καλά! Δοκιμάζω και… Voila!

Η πιο εύκολη, γευστική και χορταστική μακαρονοσαλάτα εβερ!

Που είτε την φτιάχνω και την έχω στο ψυγείο για να τσιμπολογώ όποτε πεινάω, είτε την σερβίρω σε έναν μπουφέ, είτε απλά την τσακίζω έτσι ζεστή ακόμα πριν προλάβει να πάρει ανάσα! 


τιπ. 1
Μπορείς αντί για μακαρόνια να βάλεις ρύζι, αλλά εγώ είμαι μακαρονού! Από την άλλη όμως αξίζει να την δοκιμάσεις και με πατάτες βραστές. Τις βράζεις, τις κόβεις κομματάκια και τις ανακατεύεις, απλά. :) 


τιπ. 2
Αν δεν σ’ αρέσει η κάππαρη μπορείς να την αντικαταστήσεις με αγγουράκι τουρσί, που θα το ψιλοκόψεις. Αν πάλι δεν σ’ αρέσουν καθόλου τα τουρσιά παράλειψέ τα. Απο την άλλη μην ξεχάσεις την εναλλακτική της πράσινης ελιάς. Του πάει να έχει κάτι αλμυρό.
 

τιπ. 3
Μπορείς με το μείγμα τόνου (πριν προσθέσεις τα μακαρόνια δηλαδή) να γεμίσεις τορτίγιες. Με λίγο ψιλοκομμένο μαρούλι (και λίγο καρότο στον τρίφτη), είναι ένα σούπερ γρήγορο και δροσερό σνάκ ή έλαφρύ γευμα :p


τιπ.4 
Μπορείς να βάλεις ολόκληρο το πακέτο με τα μακαρόνια… στην ίδια ποσότητα τόνου, απλά εμένα μ’ αρέσει να έχει πιο πολλά υλικά, γιατί το τρώω και σαν κυρίως γεύμα. 
 

τιπ.5
Μπορείς για λόγους δίαιτας να μειώσεις ή και να αφαιρέσεις την μαγιονέζα… αν το κάνεις, πρόσθεσέ στο γιαούρτι λίγο λάδι, λίγο λεμόνι και αλατοπίπερο. 



Να! κοίτα…
http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157634607449832/



πι.εσ.1
Ημερολόγιο φαγητού:
Πρώτη μέρα Καρδαμύλη για γεμιστά, δεύτερη μέρα γουρνοπούλα στον πανηγύρι της Πλάτσας. Τρίτη μέρα στην Στούπα μουσακάς. Τέταρτη μέρα στο Λιμένι μια Στήρα και πέμπτη μέρα μπήκα στην κουζίνα για μακαρόνια με κοτόπουλο.  
 

πι.εσ.2
Το πανηγύρι της Πλάτσας όλα τα λεφτά. Αν και στην λαχειοφόρο αγορά δεν κέρδισα τίποτα…
 

πι.εσ.3 
Η Μάνη τελικά είναι το τόσο όμορφη…
 

πι.εσ. 4
Να χαίρομαι τον κουμπάρο μου, που για χάρη του μπήκα στην κουζίνα χτές!

σσσσσσσσσσσσσσ…
http://soumada.wordpress.com/2013/08/19/ούτε-που-θα-το-καταλάβεις/